PL161469B1 - oraz oprzyrzadowanie do naprawy wspornika zastawkido górniczego przenosnika zgrzeblowego PL - Google Patents

Abstract

1 . Sposób naprawy w spornika zastawki do gór- niczego przenosnika zgrzeblowego przez spawanie pro- wadnika rurowego z elementem konstrukcji kadluba wspornika, znamienny tym , ze przeznaczony do n a - prawy wspornik oczyszcza sie, po czym oddziela sie uszkodzony prowadnik rurowy (7) od plyty pionowej (4), nastepnie w górnej blasze laczacej (3) plyte pionowa (4) ze skrzynkowa konstrukcja wspornika wycina sie co najmniej dwa podluzne otwory technologiczne (18), wy- równuje sie górna krawedz plyty pionowej (4), po czym rure stanowiaca prowadnik rurowy (7) przyklada sie do krawedzi poziomej plyty pionowej (4) kadluba wsporni- ka i utrzymuje w tej pozycji, a nastepnie tak ustawiony prowadnik rurowy (7) laczy sie dolna spoina pomiedzy rura a plyta pionowa (4) dogodnie na przemian odcin- kam i od dolu poprzez otwory technologiczne (18) oraz n a zewnatrz plyty pionowej (4), a w koncu dokonuje sie zaspawania otworów technologicznych (18) 9 Oprzyrzadowanie do naprawy wspornika za- stawki do górniczego przenosnika zgrzeblowego o kon- strukcji przestrzennej, znamienne tym , ze zawiera przyrzad ustalajacy polozenie rury prowadnika rurowe- go (7) wzgledem plyty pionowej (4) wspornika, który sklada sie z belki poprzecznej ( 8) polaczonej n a koncach nierozlacznie z wysiegnikami (9) w postaci plaskowni- ków zakonczonych gniazdami do osadzania rury. Fig 2 Fig 5 PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób naprawy wspornika zastawki do górniczego przenośnika zgrzebłowego oraz oprzyrządowanie do naprawy wspornika zastawki do górniczego przenośnika zgrzebłowego. Rozwiązania techniczne według wynalazku przeznaczone są szczególnie do regeneracji zastawki do górniczego przenośnika zgrzebłowego współpracującego z bezcięgnowym mechanizmem posuwu górniczego kombajnu ścianowego.

Zastawka do górniczego przenośnika zgrzebłowego stanowi urządzenie mocowane rozłącznie do rynien przenośnika. Stosowane w górnictwie zastawki mają różnorakie konstrukcje i spełniają ' różne funkcje pomocnicze dla maszyn i urządzeń stosowanych w ścianowym systemie eksploatacji. Zastawka osłania trasę przenośnika przed przesypywaniem się urobku węgla kamiennego oraz przystosowana jest do gromadzenia przewodów zasilających, przyłączenia obudowy zmechanizowanej i prowadzenia kombajnów ścianowych poruszających się po górnych półkach rynien przenośnika.

Zastawka do górniczego przenośnika zgrzebłowego ścianowego jest wykonana jako konstrukcja przestrzenna jednolita lub - dzielona. Zastawka jednolita jest zbudowana w ten sposób, że jej konstrukcja spawana stanowi jednocześnie wspornik i prowadnik. Zastawka jednolita prosta ma przyspawaną do wspornika półkę do podwieszania przewodów, przy czym kombajn ścianowy współpracujący z zastawką powinien być wyposażony w wózek kablowy. Zastawka dzielona zbudowana jest ze wspornika i prowadnicy skręconych ze sobą śrubami. Wspornik dla zastawki dzielonej współpracującej z obudową zmechanizowaną wyposażony jest w przyłącze umożliwiające podłączenie obudowy. W zastawce starszego typu przyłącze stanowią trzy sworznie, natomiast w nowej konstrukcji jeden sworzeń. Prowadnica zastawki dostosowana jest do współpracy z gąsienicowym układem przewodów bądź też do prowadzenia przewodów kombajnowych systemem wleczonym. Zastawka przenośnika podścianowego jest wykonana jako jednolita o prostej konstrukcji.

Znana zastawka do górniczego przenośnika zgrzebłowego, zwłaszcza przenośnika do współpracy z maszyną prowadzoną bezcięgnowo wzdłuż jego trasy z polskiego opisu patentowego nr 134321 zawiera pionowy wspornik wzmocniony żebrami. Do wspornika przytwierdzone jest od strony zawału prowadzące gniazdo, które zawiera czołową blachę wyposażoną w otwory dla rozłącznego zamocowania prowadnicy z korytem, przytwierdzone do czołowej blachy dystansowe żebra oraz zamocowany trwale wysięgnik zaopatrzony w dwie sztywne podpory dla osadzenia sworzniowego segmentu. Prowadzące gniazdo połączone jest nierozłącznie ze wspornikiem poprzez dystansowe żebra oraz wspierający się na wsporniku wysięgnik z podporami i usytuowane jest jednostronnie z prowadnicą wraz z korytem względem pionowej osi wspornika przechodzącej przez płytę podpierającą gniazdo prowadzące. Czołowa blacha oraz wysięgnik posiadają wycięcia dla dostępu do sworznia sprzęgającego przenośnik z obudową zmechanizowaną. Czołowa blacha posiada również dodatkowe otwory umożliwiające regulację wysokości położenia prowadnicy z przytwierdzonym do niej korytem.

W spornik od strony przenośnika zgrzebłowego ma pionową płytę stanowiącąjednocześnie przednią ścianę kadłuba łączącego wspornik zastawki z przenośnikiem zgrzebłowym. Do pionowej płyty od strony zastawki poza pionową płaszczyzną przechodzącą po zewnętrznej powierzchni pionowej blachy przyspawany jest prowadnik rurowy /ślizgowy/, przy czym końce płyty pionowej nie zawierają ślizgu, a prowadniki rurowe dwu zastawek połączone są elementem łączącym wsuwanym do rur prowadnika ślizgowego.

Dotychczas wsporniki użytkowanych w kopalniach węgla kamiennego zastawek do górniczego przenośnika zgrzebłowego po zużyciu rury prowadnika ślizgowego kombajnu ścianowego nie nadawały się do dalszej eksploatacji. W uszkodzonych wspornikach zużyciu ulega prowadnik rurowy szczególnie na końcach, natomiast pozostała konstrukcja wspornika pozostaje przeważnie nieuszkodzona. Końce rur prowadników ślizgowych, wsporników ulegają szybkiemu zdarciu szczególnie gdy w ścianach występuje nachylenie poprzeczne oraz gdy ściana jest wysoka. Z reguły w takich warunkach górniczo- geologicznych po wybiegu ściany wynoszącym 1000 m żaden wspornik zastawki z powodu zdarcia prowadnika ślizgowego nie nadaje się do użytkowania.

Próby regeneracji wspornika zastawki do górniczego przenośnika zgrzebłowego kojarzącego bezcięgnowy mechanizm posuwu kombajnu ścianowego z rynnami tworzącymi trasę przenośnika zgrzebłowego sprowadzały się do wykonania wymiennej prowadnicy rurowej. Rozwiązanie to polega na tym, że wypala się rurę wraz z odcinkiem blachy między gniazdami na łączniki w czołowej płycie pionowej kadłuba wspornika. Następnie wykonuje się szczeliny w dwóch żebrach od strony czołowej płyty pionowej oraz dwóch otworów w tych żebrach łączących przód, spód i tył wspornika. W blasze poziomej górnej łączącej przód i tył wspornika wypala się minimum dwa otwory na dowolną śrubę. Wymienny prowadnik wykonuje się z rury zespawanej z płatwią, którą wprowadza się w wypalone szczeliny w czołowej płycie pionowej kadłuba wspornika lub w żebrach przy czołowej płycie pionowej. Płatwię zespawa się z płaskownikami lub blachą przez nałożenie na siebie na zakładkę, instalowanie prowadnicy wymiennej dokonuje się przy pomocy istniejących śrub z kadłubem wspornika.

Wykonywanie wymiennej prowadnicy rurowej i łączenie jej rozłącznie z kadłubem wspornika nie gwarantuje odpowiedniej sztywności i wytrzymałości mechanicznej prowadnicy rurowej, zwłaszcza przy przechodzeniu kombajnu ścianowego przez pofałdowania na spągu. Odkręcanie śrub łączących wymienną prowadnicę rurową z kadłubem wspornika w praktyce jest utrudnione i wymaga często ich upalania, co następnie utrudnia ponowne zainstalowanie nowej wymiennej prowadnicy rurowej. Ponadto postępowanie związane z regeneracją wspornika zastawki do górniczego przenośnika zgrzebłowego jest stosunkowo pracochłonne i związane jest w praktyce ze stosowaniem skomplikowanego oprzyrządowania.

Celem wynalazku jest usunięcie lub co najmniej zmniejszenie niedogodności znanego postępowania związanego z naprawą wspornika zastawki do górniczego przenośnika zgrzebłowego. Aby osiągnąć ten cel wytyczono zadanie opracowania ulepszonego sposobu naprawy wspornika zastawki do górniczego przenośnika zgrzebłowego oraz konstrukcji oprzyrządowania do naprawy wspornika zastawki do górniczego przenośnika zgrzebłowego, umożliwiających osiągnięcie pierwotnej wytrzymałości mechanicznej prowadnika rurowego wspornika przenoszącego znaczne obciążenie statyczne i dynamiczne.

Zadanie wytyczone w celu usunięcia podanych niedogodności zostało rozwiązane zgodnie z wynalazkiem w ten sposób, że przeznaczony do naprawy wspornik oczyszcza się, po czym oddziela się uszkodzony prowadnik rurowy od płyty pionowej, następnie w górnej blasze łączącej płytę pionową ze skrzynkową konstrukcją wspornika wycina się co najmniej dwa podłużne otwory technologiczne, wyrównuje się górną krawędź płyty pionowej, po czym rurę stanowiącą prowadnik rurowy przykłada się do krawędzi poziomej płyty pionowej kadłuba wspornika i utrzymuje się w tej pozycji, a następnie tak ustawiony prowadnik rurowy łączy się dolną spoiną pomiędzy rurą a płytą pionową dogodnie na przemian odcinkami od dołu poprzez otwory technologiczne oraz na zewnątrz płyty pionowej, a w końcu dokonuje się zaspawania otworów technologicznych. Wspornik oczyszcza się mechanicznie z zanieczyszczeń przy pomocy młotka pneumatycznego albo wspornik moczy się w wodzie, a po wyjęciu z wody oczyszcza się wspornik mechanicznie lub strumieniem wodnym pod ciśnieniem. Rurę przylegającą do krawędzi pionowej płyty punktowo lub krótkimi odcinkami spoiny sczepia. się co

161 469 najmniej z jednej strony na zewnątrz wspornika i/albo od wewnątrz wspornika poprzez otwory technologiczne.

Wytyczone zadanie rozwiązuje również oprzyrządowanie do naprawy wspornika, składające się z dwóch kostek ustalających, mających w przybliżeniu postać sześcianu dostosowanego do ustawienia na obu końcach wspornika zastawki, przy czym jedna i druga kostka ustalająca w narożu górnym wewnętrznym od strony płyty pionowej zaopatrzona jest we wnękę w przekroju poprzecznym o powierzchni wycinka walca, stanowiącą gniazdo do osadzania końca rury prowadnika rurowego. Jedna kostka ustalająca stanowi od strony wewnętrznej lustrzane odbicie drugiej kostki ustalającej. Dolna powierzchnia kostki ustalającej przylega do górnej blachy łączącej, a przednia pionowa powierzchnia do płyty pionowej, podczas gdy tylna pionowa powierzchnia przylega do płyty podpierającej gniazdo prowadzące zastawki. Oś promienia łuku wnęki usytuowana jest wewnątrz wnęki od strony powierzchni kostki ustalającej przylegającej do płyty pionowej. Wnęka od góry jest odkryta na odcinku co najmniej stanowiącym długość promienia łuku wnęki.

Wytyczone zadanie rozwiązuje także inny przykład wykonania oprzyrządowania do naprawy wspornika, które zawiera przyrząd ustalający położenie rury prowadnika rurowego względem płyty pionowej wspornika, który składa się z belki poprzecznej połączonej nakońcach nierozłącznie z wysięgnikami w postaci płaskowników zakończonych gniazdami do osadzania rury. Gniazdo do osadzania rury składa się z połączonego nierozłącznie z wysięgnikiem krótkiego płaskownika połączonego z kolei nierozłącznie z płaskownikiem pionowym, przy czym wysięgnik od wewnątrz naprzeciw płaskownika pionowego zaopatrzony jest w zagłębienie promieniowe. Do wysięgnika w osi belki poprzecznej przyspawany jest czop do osadzania przyrządu ustalającego w otworach płyty pionowej wspornika. Na środku belki poprzecznej od strony mocowania wysięgników przyspawana jest podkładka dystansowa. W belce poprzecznej i podkładce dystansowej usytuowany jest poziomo prostokątny otwór w osi otworu płyty pionowej wspornika przeznaczony do wkładania zaczepu hakowego zakończonego częścią gwintowaną do połączenia z gwintowaną tulejką zaopatrzoną w pokrętło.

Sposób naprawy wspornika zastawki do górniczego przenośnika zgrzebłowego oraz oprzyrządowanie do naprawy wspornika zastawki do górniczego przenośnika zgrzebłowego według wynalazku umożliwiają regenerację wsporników gwarantującą prawie w 100% pierwotną wytrzymałość mechaniczną prowadnika rurowego, który dzięki temu może przenosić duże obciążenie statyczne i dynamiczne w czasie urabiania calizny węglowej przez kombajn ścianowy niezależnie od ukształtowania spągu. Sposób postępowania według wynalazku umożliwia wielokrotną regenerację prowadnika rurowego niezależnie od stopnia jego zużycia. Oprzyrządowanie do naprawy wspornika cechuje się prostą konstrukcją zapewniającą właściwe zespawanie prowadnika rurowego z elementem konstrukcji kadłuba wspornika. Rozwiązania techniczne według wynalazku ponadto umożliwiają regenerację wspornika zastawki w warunkach kopalnianego warsztatu mechanicznego.

Przedmiot wynalazku jest przedstawiony w przykładach wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia schematycznie zastawkę do górniczego przenośnika zgrzebłowego w widoku od strony prowadnika rurowego, fig. 2 - zastawkę do górniczego przenośnika zgrzebłowego w przekroju poziomym podłużnym wzdłuż linii A - A zaznaczonej na fig. 1, fig. 3 - zastawkę do górniczego przenośnika zgrzebłowego w widoku z boku, fig. 4 - zastawkę do górniczego przenośnika zgrzebłowego wraz z kostkami ustalającymi w widoku od strony prowadnika rurowego, fig. 5 - zastawkę do górniczego przenośnika zgrzebłowego wraz z kostkami ustalającymi w przekroju poziomym podłużnym, fig. 6 - zastawkę do górniczego przenośnika zgrzebłowego wraz z kostkami ustalającymi w widoku z boku, fig. 7 - kostkę ustalającą w widoku od strony gniazda na koniec rury prowadnika rurowego, fig. 8 - kostkę ustalającą w widoku z przodu, fig. 9- kostkę ustalającą w widoku z góry, fig. 10 - zastawkę do górniczego przenośnika zgrzebłowego wraz z przyrządem ustalającym położenie rury względem płyty pionowej wspornika rurowego w widoku z przodu, fig. 11 - zastawkę do górniczego przenośnika zgrzebłowego wraz z przyrządem ustalającym położenie rury względem płyty pionowej wspornika rurowego i fig. 12 - zaczep hakowy łączący przyrząd ustalający położenie rury względem płyty pionowej wspornika w przekroju poziomym.

Oprzyrządowanie do naprawy wspornika zastawki do górniczego przenośnika zgrzebłowego stanowią kostki ustalające 1 i 2 mające w przybliżeniu postać sześcianu. Kostki ustalające 1 i 2 dostosowane są do ustawienia na obu końcach wspornika zastawki, przy czym dolna powierzchnia kostki ustalającej 1 i 2 przylega do górnej blachy łączącej 3, a przednia pionowa powierzchnia do płyty pionowej 4, podczas gdy tylna pionowa powierzchnia powinna przylegać do płyty podpierającej 5 gniazdo prowadzące zastawki. Kostka ustalająca 1 ma wysokość 130 mm, szerokość podłużną 120 mm i głębokość /szerokość poprzeczną/ - 144 mm. W narożu górnym wewnętrznym kostka ustalająca 1 zaopatrzona jest we wnękę 6 na głębokości 35 mm w przekroju poprzecznym o powierzchni wycinka walca. Promień łuku tej powierzchni wynosi 35 mm, a oś tego promienia jest usytuowana w odległości 35 mm licząc od górnej powierzchni kostki ustalającej 1 i w odległości 15 mm od powierzchni pionowej kostki ustalającej 1 przylegającej do płyty pionowej 4. Wnęka 6 jest od góry odkryta na długości 24 mm licząc od płaszczyzny pionowej przechodzącej przez oś promienia wnęki 6. Wnęka 6 stanowi gniazdo dla osadzenia końca rury prowadnika rurowego 7. Płaszczyzna dolna kostki ustalającej 1 krawędzie podłużne ma ścięte, przy czym ścięcie od strony płyty podpierającej 5 jest pod kątem od 20 45°, a ścięcie od strony płyty pionowej 4 wspornika jest usytuowane pod kątem 45° na wysokości 20 mm.

Kostka ustalająca 2 stanowi od strony wewnętrznej lustrzane odbicie kostki ustalającej 1.

Drugi przykład wykonania oprzyrządowania do naprawy wspornika zastawki do górniczego przenośnika zgrzebłowego stanowi przyrząd ustalający położenie rury względem płyty pionowej 4 wspornika rurowego 7. Przyrząd ustalający składa się z belki poprzecznej 8 na której końcach przyspawane są dwa wysięgniki 9 w postaci płaskowników zakończonych gniazdami do osadzania rury. Gniazdo do osadzania rury składa się z poziomo usytuowanego krótkiego płaskownika 10, połączonego nierozłącznie z wysięgnikiem 9 oraz płaskownika pionowego 11 połączonego z krótkim płaskownikiem 10. Wysięgniki 9 od wewnątrz naprzeciw płaskownika pionowego 11 zaopatrzone są w zagłębienie promieniowe. Do wysięgników 9 w.osi belki poprzecznej 8 przyspawane są czopy 12 do osadzania przyrządu ustalającego w otworach płyty pionowej 4 wspornika. Na środku belki poprzecznej 8 przyspawana jest podkładka dystansowa

13. W belce poprzecznej 8 i podkładce dystansowej 13 usytuowany jest poziomo prostokątny otwór 14 w osi otworu płyty pionowej 4 przeznaczony do wkładania zaczepu hakowego 15 zakończonego częścią gwintowaną z którą połączona jest gwintowana tulejka 16 zaopatrzona w pokrętło 17.

Sposób naprawy wspornika zastawki do górniczego przenośnika zgrzebłowego jest bliżej przedstawiony w przykładach wykonania.

Przykład I. Naprawę wspornika zastawki do górniczego przenośnika zgrzebłowego rozpoczyna się od dokonania oględzin zewnętrznych wspornika, po czym określa się jego stan techniczny i kwalifikuje czy pozostałe elementy konstrukcyjne zastawki - oprócz prowadnika rurowego 7 - nie uległy zniekształceniu i posiadają nominalne wymiary. Następnie dokładnie oczyszcza się wspornik z zanieczyszczeń przy pomocy młota pneumatycznego. Na oczyszczonej płycie pionowej 4 wspornika najpierw trasuje się linię cięcia wzdłuż spawu prowadnika rurowego 7, po czym odcina się palnikiem uszkodzony prowadnik rurowy 7 od konstrukcji wspornika, a dokładniej od płyty pionowej 4. Z kolei w górnej blasze łączącej 3 płytę pionową 4 ze skrzynkową konstrukcją wspornika trasuje się i wycina co najmniej dwa otwory technologiczne 18 o wymiarach 30 x 300 mm. Otwory technologiczne 18 usytuowane są w odległości 250 mm od krawędzi wspornika oraz 70 mm od płyty podpierającej 5 gniazdo prowadzące. W ycięcie otworów technologicznych 18 dokonuje się również palnikiem. Po wyrównaniu górnej krawędzi płyty pionowej 4 instaluje się w rogach wspornika kostki ustalające 1 i 2 wnękami 6 usytuowanymi do wewnątrz wspornika. Zainstalowane we wsporniku kostki ustalające 1 i 2 podtrzymują przylegającą do płyty pionowej 4 rurę prowadnika rurowego 7 oraz umożliwiają precyzyjne i pewne ustawienie prowadnika rurowego 7 względem konstrukcji wspornika zastawki. Tak ustawioną rurę łączy się z płytą pionową 4 dolną spoiną pomiędzy rurą a płytą pionową 4 na przemian odcinkami od dołu poprzez otwory technologiczne 18 oraz na zewnątrz płyty pionowej 4. Po przyspawaniu prowadnika rurowego 7 dokonuje się zaspawania otworów

Ί technologicznych 18. Przed oddaniem do eksploatacji naprawionej zastawki sprawdza się wymiary zregenerowanego wspornika, a szczególnie prowadnika rurowego 7.

Przykład Π. Zastawkę do górniczego przenośnika zgrzebłowego przeznaczoną do naprawy w pierwszej kolejności poddaje się oględzinom zewnętrznym wspornika, po czym określa się jego stan techniczny i kwalifikuje czy pozostałe elementy konstrukcji zastawki oprócz prowadnika rurowego 7 -nie uległy zniekształceniu i posiadają nominalne wymiary. Następnie pięć sztuk zastawek zakwalifikowanych do naprawy kieruje się do wanny z wodą i moczy się dogodnie od 1 do 24 godzin. Po wyjęciu z wanny zastawki, jej wspornik oczyszcza się z zanieczyszczeń strumieniem wody o ciśnieniu od 20 do 200 atmosfer. Z kolei na poziomo lub pionowo ustawioną płytę pionową 4 wspornika instaluje się urządzenie palnikowe poruszające się wzdłuż spawu prowadnika rurowego 7 i płyty pionowej 4 po prowadniku szynowym ustawionym na otworach blachy pionowej 4 wspornika. Przy pomocy palnika odcina się uszkodzony prowadnik rurowy 7 i w miarę potrzeb także odkręca się lub odpala śruby we wsporniku zastawki. Wspornik pozbawiony prowadnika rurowego 7 oczyszcza się dodatkowo, a miejsca pod spoiny na płycie pionowej 4 oczyszcza się szczotką drucianą lub szlifierką ręczną. Następnie w górnej blasze łączącej 3 płytę pionową 4 ze skrzynkową konstrukcją wspornika trasuje się i wycina palnikiem co najmniej dwa otwory technologiczne 18 o wymiarach 80 x 370 mm. Otwory technologiczne 18 usytuowane są w odległości 250 mm od krawędzi wspornika oraz 30 mm od płyty podpierającej 5 gniazdo prowadzące zastawki. Blachy z wypalonych otworów technologicznych 18 numeruje się kredą lub farbą i podporządkowuje się danemu wspornikowi. Rurę o średnicy 70 mm instaluje się w gnieździe przyrządu ustalającego, który z kolei za pomocą zaczepu hakowego 15 łączy się z pionową płytą 4 wspornika i dociska się do pionowej płyty 4 przez dokręcenie gwintowanej tulejki 16 za pomocą pokrętła 17.

Przylegającą rurę do krawędzi pionowej płyty 4 o wymiarach 20 x 200 x 1480 mm na zewnątrz wspornika punktowo sczepia się z płytą pionową 4. Podobnie za pomocą elektrody o średnicy 5 mm poprzez otwory technologiczne 18 od wewnątrz sczepia się także rurę z pionową płytą 4. Sczepioną rurę z płytą pionową 4 z kolei poprzez otwory technologiczne 18 od wewnątrz spawa się z pionową płytą 4. Od prowadnika rurowego 7 co najmniej jednostronnie sczepionego punktowo z blachą pionową 4 oddziela się przyrząd ustalający przez odkręcenie gwintowanej tulejki 16 od zaczepu hakowego 15. Następnie spawa się rurę z pionową płytą 4 na gotowo na zewnątrz. Spawy z jednej i drugiej strony oczyszcza się z odprysków. Po przyspawaniu prowadnika rurowego 7 zaspawa się uprzednio wypalone blachy w otworach technologicznych 18 elektrodą o średnicy 5 mm i oczyszcza zaspawane powierzchnie. W końcu sprawdza się współosiowość otworów w gnieździe prowadzącym zastawki, kompletność wspornika, całej zastawki oraz oczyszcza się powierzchnię roboczą. Części składowe zastawki wymagające regeneracji lub wymiany albo uzupełnienia znaczy się kredą, po czym uzupełnia się lub regeneruje.

161 469

Fig.12

161 469

Fig.8

Fig.9

Fig. 5

161 469

Fig.2

Zakład Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz. Cena 10 000 zł

Claims (13)

Zastrzeżenia patentowe

1. Sposób naprawy wspornika zastawki do górniczego przenośnika zgrzebłowego przez spawanie prowadnika rurowego z elementem konstrukcji kadłuba wspornika, znamienny tym, że przeznaczony do naprawy wspornik oczyszcza się, po czym oddziela się uszkodzony prowadnik rurowy (7) od płyty pionowej (4), następnie w górnej blasze łączącej (3) płytę pionową (4) ze skrzynkową konstrukcją wspornika wycina się co najmniej dwa podłużne otwory technologiczne (18), wyrównuje się górną krawędź płyty pionowej (4), po czym rurę stanowiącą prowadnik rurowy (7) przykłada się do krawędzi poziomej płyty pionowej (4) kadłuba wspornika i utrzymuje w tej pozycji, a następnie tak ustawiony prowadnik rurowy (7) łączy się dolną spoiną pomiędzy rurą a płytą pionową (4) dogodnie na przemian odcinkami od dołu poprzez otwory technologiczne (18) oraz na zewnątrz płyty pionowej (4), a w końcu dokonuje się zaspawania otworów technologicznych (18).

2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że wspornik oczyszcza się mechanicznie z zanieczyszczeń przy pomocy młotka pneumatycznego albo wspornik moczy się w wodzie, a po wyjęciu z wody oczyszcza się wspornik mechanicznie lub strumieniem wodnym pod ciśnieniem.

3. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że rurę przylegającą do krawędzi pionowej płyty (4) punktowo lub krótkimi odcinkami sczepia się co najmniej z jednej strony na zewnątrz wspornika i/albo od wewnątrz wspornika poprzez otwory technologiczne (18).

4. Oprzyrządowanie do naprawy wspornika zastawki do górniczego przenośnika zgrzebłowego, mające litą budowę, znamienne tym, że składa się z dwóch kostek ustalających (1 i 2) mających w przybliżeniu postać sześcianu dostosowanego do ustawienia na obu końcach wspornika zastawki, przy czym kostki ustalające (1 i 2) w narożu górnym wewnętrznym od strony płyty pionowej (4) zaopatrzone są we wnękę (6) w przekroju poprzecznym o powierzchni wycinka walca, stanowiącą gniazdo do osadzenia końca rury prowadnika rurowego (7).

5. Oprzyrządowanie do naprawy wspornika zastawki według zastrz. 4, znamienne tym, że kostka ustalająca (2) stanowi od strony wewnętrznej lustrzane odbicie kostki ustalającej (1).

6. Oprzyrządowanie do naprawy wspornika zastawki według zastrz. 4 albo 5, znamienne tym, że dolna powierzchnia kostek ustalających (1 i 2) przylega do górnej blachy łączącej (3), a przednia pionowa powierzchnia do płyty pionowej (4), podczas gdy tylna pionowa powierzchnia przylega do płyty podpierającej (5) gniazdo prowadzące zastawki.

7. Oprzyrządowanie do naprawy wspornika zastawki według zastrz. 4, znamienne tym, że oś promienia łuku wnęki (6) usytuowana jest wewnątrz wnęki (6) od strony powierzchni kostek ustalających (1 i 2) przylegającej do płyty pionowej (4).

8. Oprzyrządowanie do naprawy wspornika zastawki według zastrz. 4, znamienne tym, że wnęka (6) od góry jest odkryta na odcinku co najmniej stanowiącym długość promienia łuku wnęki (6).

9. Oprzyrządowanie do naprawy wspornika zastawki do górniczego przenośnika zgrzebłowego o konstrukcji przestrzennej, znamienne tym, że zawiera przyrząd ustalający położenie rury prowadnika rurowego (7) względem płyty pionowej (4) wspornika, który składa się z belki poprzecznej (8) połączonej na końcach nierozłącznie z wysięgnikami (9) w postaci płaskowników zakończonych gniazdami do osadzania rury.

10. Oprzyrządowanie do naprawy wspornika zastawki według zastrz. 9, znamienne tym, że gniazdo do osadzania rury składa się z połączonego nierozłącznie z wysięgnikiem (9) krótkiego płaskownika (10), połączonego z kolei nierozłącznie z płaskownikiem pionowym (11), przy czym wysięgnik (9) od wewnątrz naprzeciw płaskownika pionowego (11) zaopatrzony jest w zagłębienie promieniowe.

11. Oprzyrządowanie do naprawy wspornika zastawki według zastrz. 9, znamienne tym, że do wysięgnika (9) w osi belki poprzecznej (8) przyspawany jest czop (12) do osadzania przyrządu ustalającego w otworach płyty pionowej (4) wspornika.

12. Oprzyrządowanie do naprawy wspornika zastawki według zastrz. 9, znamienne tym, że na środku belki poprzecznej (8) od strony mocowania wysięgników (9) przyspawana jest podkładka dystansowa (13).

13. Oprzyrządowanie do naprawy wspornika zastawki według zastrz. 9, znamienne tym, że w belce poprzecznej (8) i podkładce dystansowej (13) usytuowany jest poziomo prostokątny otwór (14) w osi otworu płyty pionowej (4) wspornika przeznaczony do wkładania zaczepu hakowego (15) zakończonego częścią gwintowaną do połączenia z gwintowaną tulejką (16) zaopatrzoną w pokrętło (17).