PL159980B1 - Sposób wykonczenia tkanin z wlókien poliamidowych z efektem zgofrowania PL PL PL - Google Patents

Abstract

Sposób wykonczenia tkanin z wlókien poliamidowych z efektem zgofrowania, polegajacy na wstepnym zagnieceniu poprzez przepuszczenie przez ogrzana zewnetrznie metalowa rure zwinietych w pasmo surowych tkanin, znamienny tym, ze tkanine uformowana w pasmo wprowadza sie do barwiarki pasmowej dyszowej i poddaje obróbce prania w temperaturze 40-50°C w ciagu 20-30 minut, plukania woda o temperaturze 40-50 C w ciagu 10-15 minut, a nastepnie barwienia w kapieli zawierajacej anionoczynny srodek wyrównujacy, kwas octowy do pH i barwnik kwasowy o temperaturze 105-110°C w czasie 30-60 minut, a nastepnie zgofrowania w temperaturze kapieli barwiacej 120-130°C w cza sie 20-30 minut, przy zastosowaniu srednicy dyszy barwiarki pasmowej 35-40 mm i predkosci przebiegu pasma 15-200 m/minute i dlugosci pasma zawierajacego sie w granicach trzech do pieciokrotnej minimalnej dlugosci przyjetej dla danego urzadzenia, nastepnie schladza sie kapiel do 80°C, plucze czterokrotnie, z tym ze pierwsza kapiel wodna o temperaturze 20°C i czasie 20 minut jako utrwalajaca efekt zgofrowania, a nastepnie kapiele woda o temperaturach od 60-20°C w czasie 40-50 minut, po czym odwadnia sie tkanine i suszy beznapieciowo w temperaturze 120-140°C i napawa srodkami wodood- pornymi lub zmiekczajacymi w zaleznosci od przeznaczenia tkaniny w warunkach beznapieciowego prowa dzenia tkaniny przez maszyne. PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób wykończenia tkanin z włókien poliamidowych z efektem zgofrowania, o równomiernie rozłożonych na powierzchni tkaniny zagnieceniach i pogroszkowaniach.

Znane metody kształtowania powierzchni tkanin w czasie procesu technologicznego polegają na ich krępowaniu, morowaniu, kalandrowaniu, wytłaczaniu czy plisowaniu.

Znany jest sposób uzyskiwania efektów trójwymiarowych przez drukowanie tkaniny pastą zawierającą odpowiednie dla rodzaju włókna środki spęczniające na przykład wodorotlenek sodu dla bawełny czy fenol dla poliamidu, przy czym w następującym procesie leżakowania, suszenia czy parowania następuje miejscowe spęcznienie i wykurczenie tkaniny, a w rezultacie odpowiednie odkształcenie jej powierzchni.

Znany jest sposób modyfikowania powierzchni tkaniny z polskiego opisu patentowego nr 123 238 polegający na tym, że tkaninę poddaje się obróbce cieplnej przy działaniu wysokiego ciśnienia i temperatury w kalandrze walcowym z rytowanym wałem. Następnie napromieniowuje się tkaniny w określonych miejscach promieniami o dużej energii i nanosi na tkaninę substancje monomerowe i nasyca środkami powodującymi kurczenie.

Według wynalazku efekt zgofrowanej powierzchni tkaninyz włókien poliamidowych uzyskuje się w czasie obróbki termomechanicznej wprowadzonej do procesu wykończenia tkanin, przy czym o rodzaju i trwałości użytkowej powstających odkształceń powierzchni decydują zarówno warunki cieplne i mechaniczne tej obróbki oraz stosowane urządzenie, jak również charakterystyka włókien i konstrukcja wyrobów, a w szczególności ich historia termiczna. Jest ona miarą stopnia uporządkowania struktury nadcząsteczkowej twoi żywa włókien, a więc i ich podatności na dalszą przebudowę tej struktury związanej z nadawaniem włóknom określonego kształtu.

Z tego też względu należy odpowiednio modyfikować cały proces wykończenia wyrobów zgofrowanych, a w szczególności stosować możliwie łagodne warunki poprzedzających obróbek

159 980 cieplnych przeprowadzanych w różnych środowiskach takich jak: prania, barwienia, stabilizacji termicznej, co pozwala na możliwie małe wzbogacanie ich historii termicznej.

Sposób wykończenia tkaniny poliamidowej z efektem zgofrowania polega na tym, że surową tkaninę zwiniętą w pasmo przepuszcza się przez matalową rutę o średnicy 15-35 mm ogrzaną zewnętrznie do temperatury 160-180°C. Operację tę przeprowadza się w czasie 20- 30 sekund, a następnie pasmo tkaniny pierze się barwi i zgniata w barwiarce pasmowej dyszowej z zastosowaniem średnicy dyszy 35-40 mm, przy prędkości przebiegu pasma 150-200 m/minutę, oraz długości pasma wynoszącej czterokrotność długości minimalnej przyjętej dla danego urządzenia barwiarki.

Pranie przeprowadza się w kąpieli zawierającej środek piorący w temperaturze 40-50°C w ciągu 20-30 minut Następnie tkaninę płucze sie wodą o temperaturze 40-50°C w ciągu 10-15 minut i dodaje anionoczynny środek wyrównujący, kwas octowy do pH 4 i barwnik kwasowy. W tej kąpieli tkaninę barwi się w temperaturze 1O5-110°C w czasie 30-60 minut, a następnie podgrzewa się kąpiel do temperatury 120-130°C i prowadzi się zgniatanie w czasie 20-30 mi^i^t^.

Po zakończeniu procesu tkaninę płucze sie czterokrotnie wodą o temperaturach od 20-60°C w czasie 40-50 minut, przy czym pierwsza kąpiel płucząca w warunkach temperatury wody 20°C i czasie 20 minut powoduje utrwalanie efektu zgofrowania. Po wyjęciu tkaniny z barwiarki otwiera się pasmo, odwadnia przez odwirowanie i suszy beznapięciowo w temperaturze 120140°C w suszarce bębnowo-sitowej lub ramowej.

Następnie tkaninę napawa się środkami nadającymi wodoodpomość lub zmiękczającymi w zależności od przeznaczenia użytkowego tkaniny, w warunkach beznapięciowego prowadzenia tkaniny przez maszynę.

Metodą wykończenia według wynalazku uzyskuje się tkaninę o drobnych równomiernie rozłożonych najej powierzchni zgofrowaniach i pogroszkowaniach-zagnieceń trwałych w czasie użytkowania.Stosując sposób według wynalazku wykonuje się następujące operacje.

Tkaninę z włókien poliamidowych surową zwiniętą w pasmo przepuszcza się przez metalową rurę o średnicy 15 mm ogrzaną do temperatury 170°C w czasie 30 sekund.

^Otrzymaną tkaninę pierze sⁱę w kąpeh o sklatóe ^0,5 g/^dm³ amonocz^ynne^go środk^{a p}iorącego, ^0,5 g/^dm³ so^dy kalc^ynowanej w tem^peraturze ⁵⁰°C w czasie ²⁰ mmut.

Następnie tkaninę płucze się wodą o temperaturze 50°C w ciągu 10 minut i dodaje 0,5 g/^dm³ środ^ka w^yrównujące^go anionocz^ynnego, ^kwasu octowego do ^{pH 4 i b}arwnⁱka kw^asowego w ilości zależnej od wymaganej intensywności wybarwienia, temperatury kąpieli, która podnosi się l,5°/min do temperatury barwienia w czasie 30-60 min w zależności od intensywności wybarwienia.

Po barwieniu temperaturę kąpieli podnosi się l,5°/minutę do wielkości 120°C i w tej tepmeraturze tkanina przebywa 20 minut, celem jego dalszego pogofrowania uzyskanego efektu.

Następnie kąpiel schładza się do temperatury 80°C i wypuszcza z barwiarki. Potem płucze się czterokrotnie w wodzie o temperaturze 20°C i czasie 20 minut, wodzie o temperaturze 60°C i czasie 10 minut, wodzie o temperaturze 40°C i czasie 10 minut, w temperaturze 20°C i czasie 10 minut.

W dalszym ciągu tkaninę suszy się beznapieciowo w suszarce w temperaturze 120°C 1 napawa w znany sposób środkami wodoodpornymi lub zmiękczającymi w zależności od przeznaczenia tkaniny.

Claims (1)

1. Sposób wykończenia tkanin z włókien poliamidowych z efektem zgofrowania, polegający na wstępnym zagnieceniu poprzez przepuszczenie przez ogrzaną zewnętrznie metalową rurę zwiniętych w pasmo surowych tkanin, znamienny tym, że tkaninę uformowaną w pasmo wprowadza się do barwiarki pasmowej dyszowej i poddaje obróbce prania w temperaturze 40-50°C w ciągu 20-30 minut, płukania wodą o temperaturze 40-50°C w ciągu 10-15 minut, a następnie barwienia w kąpieli zawierającej anionoczynny środek wyrównujący, kwas octowy do pH i barwnik kwasowy o temperaturze 105-ll0°C w czasie 30-60 minut, a następnie zgofrowania w temperaturze kąpieli barwiącej 120- 130°C w czsie 20-30 minut, przy zastosowaniu średnicy dyszy barwiarki pasmowej 35-40 mm i prędkości przebiegu pasma 15—200 m/minutę i długości pasma zawierającego się w granicach trzech do pięciokrotnej minimalnej długości przyjętej dla danego urządzenia, następnie schładza się kąpiel do 80°C, płucze czterokrotnie, z tym że pierwszą kąpiel wodną o temperaturze 20°C i czasie 20 minut jako utrwalającą efekt zgofrowania, a następnie kąpiele wodą o temperaturach od 60-20°C w czasie 40-50 minut, po czym odwadnia się tkaninę i suszy beznapięciowo w temperaturze 120-140°C i napawa środkami wodoodpornymi lub zmiękczającymi w zależności od przeznaczenia tkaniny w warunkach beznapięciowego prowadzenia tkaniny przez maszynę.