PL158014B1 - Obudowa polaczenia wyrobisk korytarzowych PL - Google Patents

Abstract

1. O budow a polaczenia wyrobisk koryta- rzowych skladajaca sie z podatnych luków sta- lowych, znamienna tym, ze stanowia ja stop- niowo zwiekszajace sie w kierunku komory laczacej wyrobiska (1 ), luki wlotów wyrobisk korytarzowych (2) oraz luki przekatne (5) i luki dwusieczne (6 ) kom ory ( 1 ), przy czym rzut najwiekszych luków wlotów wyrobisk (4) na podstaw e kom ory (1) tworzy trójkat równo- ram ienny lub równoleglobok, a kazdy luk przekatny (5) jednym koncem posadowiony na spagu w miejscu zetkniecia sie dwóch luków wlotów wyrobisk (4), drugi koniec ma umoco- wany w zworniku luków (7) zakotwionym w sklepieniu (3) kom ory laczacej wyrobiska (1), zas kazdy luk dwusieczny (6 ) um ocowany jed- nym koncem w zworniku (7) drugim koncem jest oparty o wierzcholek najwiekszego luku wlotu wyrobiska (4) i przym ocow any... Fig. 2 PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest konstrukcja stalowej obudowy połączenia wyrobisk korytarzowych w miejscu ich odgałęzień lub skrzyżowań.

Konstrukcję znanej obudowy odgałęzienia wyrobisk korytarzowych stanowią posadowione w narożniku odgałęzienia łuki tworzące układ palmowy pod sklepieniem komory łączącej wyrobiska. Układ taki wymaga wysokiego sklepienia i wyłom w górotworze nad wlotami wyrobisk korytarzowych tworzy uskok, w którym gromadzi się metan. Wady te można wyeliminować stosując rozwiązanie według wynalazku.

jDbudowa połączenia wyrobisk korytarzowych składająca się z podatnych łuków stalowych charakteryzuje się tym, że stanowią ją stopniowo zwiększające się w kierunku komory łączącej wyrobiska, łuki wlotów wyrobisk korytarzowych oraz łuki przekątne i łuki dwusieczne komory łączącej wyrobiska.

Rzut największych łuków wlotów wyrobisk na podstawę komory łączącej wyrobiska tworzy trójkąt równoramienny w przypadku odgałęzienia wyrobisk lub tworzy równoległobok w przypadku skrzyżowania wyrobisk.

Łuk przekątny obudowy połączenia wyrobisk jednym końcem posadowiony na spągu w miejscu zetknięcia się dwóch łuków wlotów wyrobisk drugi koniec ma umocowany w zworniku łuków, który jest zakotwiony w sklepieniu komory łączącej wyrobiska. W zworniku jest też umocowany jeden koniec każdego łuku dwusiecznego, którego drugi koniec jest oparty o wierzchołek największego łuku wlotu wyrobiska i przymocowany do tego łuku łącznikiem strzemionowym. Łuki stanowiące obudowę, połączenia wyrobisk są stężone w płaszczyznach poziomych pierścieniami lub odcinkami pierścieni.

Zwornik łuków obudowy połączenia wyrobisk korytarzowych stanowią odcinki profili stalowych takich samych z jakich wykonane są łuki przekątne i dwusieczne. Odcinki te połączone są ze sobą prętami usztywniającymi tak, że tworzą symetryczny układ promieniowy i są usztywnione przyspawanymi pierścieniami, do których przymocowana jest podkładka upodatniająca i kotew.

158 014

Łącznik strzemionowy obudowy połączeń wyrobisk stanowią dwa strzemiona zaczepowe połączone rozdzielnie z strzemionem łukowym dwoma płytkami łączącymi. Łącznik strzemionowy ma też luźny pręt dociskowy, który dociska łączone strzemionami łuki. Dzięki zastosowaniu stopniowo zwiększających się w stronę komory połączeń łuków wyrobisk korytarzowych, sklepienie komory nie ma załamań i można je łatwo przewietrzać nie dopuszczając do gromadzenia się metanu, zaś zastosowanie konstrukcji obudowy z łuków symetrycznie i stykowo połączonych za pomocą zwornika, pozwala na wykuwanie w górotworze komory niższej niż w tradycyjnych rozwiązaniach i mniej obciążającej obudowę. Na wykonanie takiej obudowy zużywa się też mniej materiału konstrukcyjnego.

Połączenie wyrobisk korytarzowych przedstawione jest w przykładach wykonania na rysunkach, gdzie fig. 1 przedstawia przekrój pionowy komory i wyrobisk korytarzowych, fig. 2 - rzut konstrukcji obudowy na podstawę skrzyżowania wyrobisk, fig. 3 - rzut konstrukcji na podstawę odgałęzienia wyrobisk, fig. 4 - przekrój pionowy zwornika, a fig. 5 - widok zwornika od dołu, fig. 6 łącznik strzemionowy przedstawiony w przekroju pionowym i fig. 7 - łącznik strzemionowy w widoku z góry.

Wyrobiska korytarzowe 2, których wysokość stopniowo wzrasta w pobliżu skrzyżowania, łączą się z komorą 1 wlotami, podpartymi łukami wlotów 4, na których wspierają się łuki dwusieczne 6 przymocowane doń łącznikami strzemionowymi 8. Łuki dwusieczne 6 zaczepione są końcami w zworniku 7 zakotwionym w sklepieniu 3 komory 1. W zworniku 7 zaczepione są też końce łuków przekątnych 5. Łuki wlotów 4 oraz łuki przekątne 5 i dwusieczne 6 są stężone pierścieniami 9 i odcinkami pierścieni 10. Odcinki profili stalowych 11 zwornika łuków 7 połączone są prętami usztywniającymi 12 i przyspawanymi pierścieniami 13, do których przymocowana jest podkładka upodatniająca 14 z kotwią 15.

Łącznik strzemionowy 8 łączy koniec łuku dwusiecznego 6 z wierzchołkiem łuku wlotu 4 strzemionem łukowym 16, pod którego łuk zaczepiają się końcami dwa strzemiona zaczepowe 18, z których każde połączone jest drugim końcem z końcem strzemiona 16 za pomocą płytki 17. Łączone łuki usztywnia w strzemionach pręt 19.

158 014

Fig 7

Fig 5

Fig 1

Zakład Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz. Cena 5000 zł.

Claims (3)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Obudowa połączenia wyrobisk korytarzowych składająca się z podatnych łuków stalowych, znamienna tym, że stanowią ją stopniowo zwiększające się w kierunku komory łączącej wyrobiska (1), łuki wlotów wyrobisk korytarzowych (2) oraz łuki przekątne (5) i łuki dwusieczne (6) komory (1), przy czym rzut największych łuków wlotów wyrobisk (4) na podstawę komory (1) tworzy trójkąt równoramienny lub równoległobok, a każdy łuk przekątny (5) jednym końcem posadowiony na spągu w miejscu zetknięcia się dwóch łuków wlotów wyrobisk (4), drugi koniec ma umocowany w zworniku łuków (7) zakotwionym w sklepieniu (3) komory łączącej wyrobiska (1), zaś każdy łuk dwusieczny (6) umocowany jednym.końcem w zworniku (7) drugim końcem jest oparty o wierzchołek największego łuku wlotu wyrobiska (4) i przymocowany do niego łącznikiem strzemionowym (8), a ponadto wszystkie łuki są stężone w płaszczyznach poziomych pierścieniami (9) względnie odcinkami pierścieni (10).
2. 2. Obudowa według zastrz. 1, znamienna tym, że zwornik łuków (7) stanowią odcinki (11) takich profili stalowych z jakich wykonane są łuki przekątne (5) i łuki dwusieczne (6) i połączone są ze sobą te odcinki (11) prętami usztywniającymi (12) tak, że tworzą symetryczny układ promieniowy i są ponadto usztywnione przyspawanymi pierścieniami (13), do których przymocowana jest podkładka upodatniająca (14) z kotwią (15).
3. 3. Obudowa według zastrz. 1, znamienna tym, że łącznik strzemionowy (8) stanowią dwa strzemiona zaczepowe (18) połączone rozdzielnie płytkami łączącymi (17) z strzemionem łukowym (16) a ponadto zwornik (7) ma luźny pręt dociskowy (19).