PL155969B1 - Układ rezonansowy oznacznika dla systemu zabezpieczeniowego - Google Patents

Abstract

Układ rezonansowy oznacznika dla elektronicznego systemu zabezpieczeniowego, posiadający jedną częstotliwość rezonansową, umieszczony na płaskim podłożu z materiału dielektrycznego i zawierający obszary przewodzące i cewkę spiralną, znamienny tym, że jeden zewnętrzny obszar przewodzący (44) usytuowany jest z jednej strony oznacznika i łączy się z wewnętrznym obszarem przewodzącym (46) przez płaską spiralę (40) stanowiącą element indukcyjny (LI), umieszczoną na dielektrycznym podłożu (42) stanowiącym element wsporczy układu, zaś z drugiej strony oznacznika usytuowane są dalsze obszary przewodzące (48, 50) leżące naprzeciw odpowiednich obszarów przewodzących (44, 46) i połączone przez ścieżkę przewodzącą (52), przy czym obszar przewodzący (46) tworzy jedną elektrodę (10) kondensatora (Cl), a obszar przewodzący (50) tworzy drugą elektrodę (12) kondensatora (Cl), natomiast obszary przewodzące (44, 48) są połączone za pomocą połączenia przewodzącego (54) zamykającego obwód, przy czym obszar przewodzący (50) zawiera wgniecioną część (56) zbliżoną do obszaru przewodzącego (46) dla ułatwienia wyładowania łukowego przy określonej częstotliwości rezonansowej.

Description

Przedmiotem wynalazku jest układ rezonansowy oznacznika dla systemu zabezpieczeniowego.

Znane są elektroniczne systemy zabezpieczeniowe do wykrywania wynoszenia artykułów z nadzorowanego obszaru bez upoważnienia. Takie systemy są wykorzystywane w szczególności w sklepach detalicznych do zabezpieczenia przez kradzieżą artykułów ze sklepu oraz w bibliotekach do zabezpieczenia przed kradzieżą książek. Takie elektroniczne systemy zabezpieczeniowe zazwyczaj posiadają pole elektromagnetyczne, wywoływane w kontrolowanym obszarze, przez który muszą być przenoszone artykuły przy opuszczaniu zabezpieczanych lokali. Do przedmiotów jest przytwierdzony oznacznikowy układ rezonansowy i obecność tego układu oznacznikowego w kontrolowanym obszarze jest śledzona przez system odbiorczy w celu powiadomienia o wynoszę155 969 niu artykułu bez upoważnienia. Układ oznacznikowy jest usuwany przez upoważniony personel z artykułu opuszczającego w sposób właściwy lokal, dla przepuszczenia tego artykułu przez kontrolowany obszar bez uruchomienia alarmu.

Układ rezonansowy może mieć częstotliwość rezonansową, która znajduje się w pewnym zakresie zależnym od tolerancji produkcyjnych. Częstotliwość pasywacji ma stałą wartość, zatem układ rezonansowy nie może być dostrojony dokładnie do tej ustalonej częstotliwości pasywacji, impedancja szeregowa z elementm indukcyjnym i kondensatorem przy zamierzonej częstotliwości pasywacji musi być jak najmniejsza, w celu umożliwienia przepływu jak największego prądu przez łatwotopliwy łącznik dla spowodowania przepalenia tego łącznika. Tak więc, pojemność kondensatora powinna być możliwie jak największa, a indukcyjność elementu indukcyjnego powinna być możliwie jak najmniejsza. W aktualnej konstrukcji element indukcyjny jest wykonany jako pojedynczy zwój, a kondensator jest tworzony przez elektrody możliwie jak największe, zgodnie z ograniczeniami ekonomicznymi i fizycznymi dla danego układu oznacznikowego. Zwiększenie rozmiarów kondensatora powoduje zwiększenie kosztów i rozmiarów całego układu rezonansowego.

Opis patentowy Stanów Zjednoczonych Ameryki nr 3 180 147 przedstawia elektroniczny układ zabezpieczający, przystosowany szczególnie do użycia w sklepach i wykorzystujący wieloczęstotliwościowy obwód rezonansowy oznacznikowy, posiadający różne częstotliwości dla detekcji i dezaktywacji. Układ nadawczy dostarcza pole elektromagnetyczne w kontrolowanym obszarze przy częstotliwości, która zmienia się w zakresie zawierającym częstotliwość detekcji obwodu rezonansowego. W przypadku obecności obwodu oznacznikowego w kontrolowanym obszarze, czynnego przy częstotliwości detekcji, impulsy są wykrywane przez odbiornik, który zawiera obwód eliminacji szumów dla rozróżnienia prawdziwych sygnałów od szumu. Odbiór określonej liczby impulsów sygnału w zadanym okresie czasu wywołuje powstanie alarmu. Obwód rezonansowy jest wytworzony techniką obwodów drukowanych jako stosunkowo mały oznacznik, który może byś zamocowany do artykułu handlowego. Oznacznik zawiera łatwotopliwe połączenie stanowiące integralną część obwodu, które może zostać stopione po przyłożeniu pola elektromagnetycznego o określonej wartości przy częstotliwości dezaktywacji obwodu rezonansowego. Dezaktywacja oznacznika niszczy własności rezonansowe oznacznika przy częstotliwości detekcji tak, że dezaktywowany oznacznik nie wytwarza alarmu przy przechodzeniu przez kontrolowany obszar.

Opis patentowy Stanów Zjednoczonych Ameryki nr 3 938 044 przedstawia zastosowanie w elektronicznym układzie zabezpieczającym, w którym jest włączony rezonansowy obwód oznacznikowy do wzbudzenia stanu alarmowego, układu antenowego, który wykrywa obecność rezonansowego obwodu oznacznikowego oraz po jego wykryciu może wytworzyć automatycznie pole dezaktywacji dla zniszczenia własności rezonansowych obwodu oznacznikowego przy jego częstotliwości wykrywania i dostarczyć wskazanie wyjściowe, że dezaktywacja oznacznika została osiągnięta. Układ antenowy posiada antenę pętli rezonansowej o dużej dobroci dla dostarczania pola dezaktywacji oraz współpłaszczyznową antenę pętli czujnikowej, odizolowaną od obwodu czujnikowego podczas działania anteny dezaktywującej.

Opis patenowy Stanów Zjednoczonych Ameryki nr 3 436 687 przedstawia linię opóźniającą o parametrach skupionych o szczególnej konstrukcji, posiadającą połączenie kaskadowe sekcji filtrujących. Każda sekcja posiada parę elementów indukcyjnych w postaci płaskich cewek spiralnych umieszczonych osiowo na przeciwnych strona.ch płytki izolacyjnej, przy czym końce wewnętrzne cewek są połączone poprzez płytkę. Każda sekcja posiada ponadto kondensator włączony pomiędzy połączenie par cewek i pasek przewodzący wspólny dla wszystkich takich sekcji. Pary cewek spiralnych sekcji rozwijają się od wspólnej osi w przeciwnych kierunkach, patrząc z jednej strony płytki, dla zapewnienia dodatniego współczynnika sprzężenia pomiędzy nimi. Pośrednie sekcje filtrujące są połączone kaskadowo, przy czym zewnętrzne końce par cewek łączą się z zewnętrznymi końcami par cewek sąsiednich sekcji opóźniających.

Opis patentowy Stanów Zjednoczonych Ameryki nr3 810049 przedstawia scalony element tłumiący maijący regulowaną charakterystykę tłumienia dla sygnałów wielkich częstotliwości, który posiada podłoże półprzewodnikowe o przewodnictwie jednego typu, mające co najmniej trzy obszary o przewodnictwie przeciwnego typu, usytuowane na jednej płaszczyźnie czołowej. Jeden z

155 969 obszarów służy jako wejście dla sygnałów wielkich częstotliwości, a drugi obszar służy jako wyjście, podcza gdy trzeci obszar służy jako elektroda sterująca. Obwód tłumiący, który wykorzystuje taki element, zawiera elementy do dostarczania sygnałów sterujących do obszarów sterujących tłumieniem elementu.

Opis patentowy Stanów Zjednoczonych Ameryki nr 3 750 055 przedstawia element przesuwający fazę mikrofal, który jest wykonany monolitycznie z płytki krzemowej z uziemioną dolną warstwą metalową i górną warstwą metalową, określającą środkowy pasek przewodzący podzielony wzdłużnie na kilka segmentów liniowych przez złącza z bocznikami czynnymi co ćwiartkę długości fali. Każdy obwód bocznikujący zawiera połączenie szeregowe kondensatora i diody, integralne z układem monilitycznym. Kolejne diody są połączone w pary, ze wspólnymi wyprowadzeniami polaryzującymi dla naprzemiennego ich blokowania i odblokowania w celu modyfikacji skutku obciążenia bocznika, skutkiem czego umożliwia się selektywne wprowadzenie określonego przesunięcia fazowego w segmentach linii.

Celem wynalazku jest skonstruowanie układu rezonansowego do stosowania w elektronicznym systemie zabezpieczeniowym, mającego prostą konstrukcję łatwego w wytwarzaniu, mającego niewielkie wymary ułatwiające jego ukrycie, przykładowo w opakowaniach artykułów w sklepach czy okładkach książek w bibliotekach i taniego w produkcji.

Cel ten osiągnięto dzięki wynalazkowi stanowiącemu układ rezonansowy oznacznika dla elektronicznego systemu zabezpieczeniowego, posiadający jedną częstotliwość rezonansową, umieszczony na płaskim podłożu z materiału dielektrycznego i zawierający obszary przewodzące i cewkę spiralną, w którym korzystnie jeden zewnętrzny obszar przewodzący usytuowany jest z jednej strony oznacznika i łączy się z wewnętrznym obszarem przewodzącym przez płaską spiralę stanowiącą element indukcyjny, umieszczoną na dielektrycznym podłożu stanowiącym element wsporczy układu, zaś z drugiej strony oznacznika usytuowane są dalsze obszary przewodzące leżące naprzeciw odpowiednich obszarów przewodzących i połączone przez ścieżkę przewodzącą, przy czym obszar przewodzący tworzy jedną elektrodę kondensatora, a obszar przewodzący tworzy drugą elektrodę kondensatora, natomiast obszary przewodzące są połączone za pomocą połączenia przewodzącego zamykającego obwód, przy czym obszar przewodzący zawiera wgniecioną część zbliżoną do obszaru przewodzącego dla ułatwienia wyładowania łukowego przy określonej częstotliwości rezonansowej.

Cel ten osiągnięto także dzięki układowi rezonansowemu oznacznika dla elektronicznego systemu zabezpieczeniowego, posiadającemu co najmniej dwie częstotliwości rezonansowe, umieszczonemu na płaskim podłożu z materiału dielektrycznego i zawierającemu obszary przewodzące oraz cewkę spiralną, i w którym korzystnie z jednej strony oznacznika usytuowane są korzystnie trzy obszary przewodzące, przy czym dwa z tych obszarów przewodzących są połączone przez płaską spiralę, tworzą pierwszy element indukcyjny, zaś jeden z poprzednich obszarów przewodzących z trzecim obszarem przewodzącym jest połączony za pomocą płaskiej spirali tworzącej drugi element indukcyjny, przy czym elementy indukcyjne są umieszczone na dielektrycznym podłożu stanowiącym element wsporczy układu, zaś z drugiej strony oznacznika usytuowane są trzy obszary przewodzące leżące naprzeciw odpowiednich obszarów przewodzących, przy czym dwa obszary przewodzące są połączone przez pierwszą ścieżkę przewodzącą, zaś jeden z poprzednich z trzecim obszarem przewodzącym stanowią parę obszarów przewodzących jest połączony za pomocą drugiej ścieżki przewodzącej, obszar przewodzący tworzy jedną elektrodę pierwszego kondensatora a obszar przewodzący tworzy drugą elektrodę pierwszego kondensatora, natomiast obszar przewodzący tworzy jedną elektrodę drugiego kondensatora a obszar przewodzący tworzy drugą elektrodę drugiego kondensatora, obszary przewodzące są połączone przez połączenie przewodzące zamykające obwód, przy czym obszar przewodzący posiada wgłębienie w pobliżu połączenia obszaru przewodzącego i ścieżki przewodzącej, zbliżone do obszaru przewodzącego dla ułatwienia wyładowania łukowego przy określonej częstotliwości rezonansowej.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. i przedstawia układ rezonansowy według wynalazku, schematycznie, fig. 2 - układ rezonansowy dwuczęstotliwościowy według wynalazku, schematycznie, fig. 3 i 4 - odpowiednie strony układu rezonansowego z fig. 1 w widoku z góry, fig. 5 i 6 - odpowiednie strony układu rezonansowego z fig. 2 w widoku z góry, fig. 7 - układ rezonansowy jednoczęstotliwościowy w innym przykładzie wykonania w postaci schematowej, fig. 8 - układ rezonansowy dwuczęstotliwościowy w innym przykładzie wykonania, w postaci schematu.

155 969

Figura 1 przedstawia schematycznie układ rezonansowy, który zawiera kondensator Cl, tworzony przez elektrody 10 i 12 na przeciwległych powierzchniach podłoża 14 z materiału dielektrycznego albo elektrycznie izolacyjnego, oraz element indukcyjny Ll, połączony szeregowo z tym kondensatorem Cl, zapewniając pojedynczą częstotliwość rezonansową. Element indukcyjny Cl jest dołączony jednym końcem do elektrody 10 kondensatora Cl, a drugim końcem jest dołączony do ścieżki elektrycznej 16 poprzez podłoże 14, która jest dołączona do elektrody 12 kondensatora Cl, za pośrednictwem ścieżki przewodzącej 18. Element indukcyjny Ll i elektroda 10 kondensatora Cl są integralnie wykonane na jednej powierzchni podłoża. Element indukcyjny Ll typowo jest wykonany jako płaska prostokątna spirala na powierzchni podłoża. Podobnie, elektroda 12 kondensatora Cl i powiązana ścieżka połączeniowa są integralnie uformowane na przeciwległej powierzchni podłoża. Poniżej jest opisana płaska konstrukcja oznacznika.

Część 20 ścieżki przewodzącej 18, znajdująca się naprzeciw płytki 10 kondensatora, jest wgnieciona albo w inny sposób ukształtowana tak, że znajduje się w odległości od elektrody 10 kondensatora mniejszej od odległości między elektrodami 10 i 12. Przy doprowadzaniu do układu oznacznikowego dostatecznej energii elektrycznej o częstotliwości równej albo zbliżonej do częstotliwości rezonansowej tego układu, napięcie między elektrodami 10 i 12 kondensatora wzrasta aż do wystąpienia przerwy elektrycznej w punkcie przebicia, występującym w miejscu usytuowania wgniecionej części 20 ścieżki przewodzącej, w którym to miejscu zapewnione jest występowanie najmniejszej odległości między elektrodami kondensatora i dzięki temu przerwa elektryczna zawsze wystąpi w tym punkcie. Wywoływany na tym przerwaniu łuk elektryczny jest podtrzymywany przez energię ciągle doprowadzaną do układu rezonansowego przez zewnętrzne źródło energii. Łuk elektryczny powoduje odparowywanie metalu w pobliżu wgniecionej części 20 stanowiącej miejsce przebicia, co powoduje zniszczenie (przerwanie) ścieżki przewodzącej 18, a tym samym powoduje całkowite zniszczenie właściwości rezonansowych układu oznacznikowego.

Alternatywny przykład wykonania układu rezonansowego jest przedstawiony schematycznie na fig. 2, w którym zastosowano układ oznacznikowy dwu częstotliwościowy. Poza kondensatorem Cl tworzonym przez elektrody 10 i 12 oraz elementem indukcyjnym Ll, układ z fig. 2 zawiera drugi kondensator C2, tworzony przez elektrody 22 i 24, oraz element indukcyjny L2. Punkt połączenia elementów indukcyjnych Ll i L2 jest dołączony do elektrody 22 kondensatora. Drugi koniec elementu indukcyjnego L2 jest dołączony do punktu połączeniowego 26 w podłożu, które z kolei jest dołączone ścieżką przewodzącą 28 do elektrody 24 kondensatora. Ścieżka przewodząca 30 łączy ze sobą elektrody 24 i 12 kondensatorów i zawiera ona przepalającą się część wgniecioną 32, usytuowaną naprzeciwko elektrody 22.

Jedna częstotliwość rezonansowa jest wykorzystywana do wykrywania oznacznika przez powiązany elektroniczny system zabezpieczeniowy, a druga częstotliwość rezonansowa jest wykorzystywana do pasywacji oznacznika. W Stanach Zjednoczonych Ameryki Północnej wybiera się częstotliwość do pasywacji w zakresie wyznaczonym przez Federal Communications Commission jako pasmo przemysłowo-naukowo-medyczne, dzięki czemu może być promieniowana stosunkowo wysoka energia do pasywacji oznacznikówbez specjalnego zezwolenia federalnego. Częstotliwość wykorzystywana do wykrywania, to jest częstotliowść detekcji, jest dobierana w jednym z pasm częstotliwości przeznaczonych dla czujników zakłóceń pola. Typowa częstotliwość detekcji jest równa 8,2 MHz.

Kondensator C2 i element indukcyjny L2 stanowią elementy pierwotne, które tworzą obwód rezonansowy dla częstotliwości pasywacji, natomiast element indukcyjny Ll w połączeniu z kondensatorem Cl stanowią pierwotne elementy, które tworzą obwód rezonansowy dla częstotliwości detekcji. Wskutek wzajemnego sprzężenia, wszystkie te elementy oddziaływują na siebie wzajemnie, zapewniając dokładne częstotliwości detekcji i pasywacji. Przy doprowadzeniu do układu dostatecznej energii z częstotliwością pasywacji, na elektrodach 22 i 24 kondensatora narasta napięcie aż do uszkodzenia błony podłoża w punkcie 32 przepalania. Z drugiej strony, uszkodzenie zawsze ma miejsce w punkcie przepalania, ponieważ ten punkt albo obszar 32 ma najmniejszą odległość między elektrodami 22 i 24 kondensatora. Wywoływany po przebiciu łuk elektryczny jest podtrzymywany przez energię doprowadzaną do układu rezonansowego z zewnętrznego źródła energii i łuk ten powoduje odparowanie metalu w pobliżu obszaru przebicia, włącznie z sąsiednią częścią ścieżki przewodzącej 30. Po przerwaniu doprowadzania energii zewnętrznej, łuk elektryczny zostaje wygaszony. Właściwości rezonansowe oznacznika przy czę6 155 969 stotliwości detekcji zostają całkowicie uszkodzone, ponieważ nie ma już połączenia elektrycznego między elektrodami 24 i 12 kondensatora.

Układy rezonansowe z fig. 1 i 2 nie wymagają stosowania małych wąskich bezpieczników topikowych, nie jest więc wprowadzana żadna dodatkowa rezystancja włączana szeregowo z elementami indukcyjnymi i pojemnościowymi układu. Nie obniża się więc wartość Q obwodu rezonansowego. Ponadto, ponieważ łuk elektryczny występuje między elektrodami kondensatora a nie na powierzchni, materiały, które pokrywają go są w styczności z powierzchnią elektrod kondensatorowych nie wpływają znacząco na zdolność łuku do odparowania metalu w pobliżu tego łuku. Dla uzyskania jak największego napięcia między elektrodami, 22, 24 kondensatora, pojemność kondensatora C2, powinna być możliwie jak najmniejsza a indukcyjność elementu indukcyjnego L2 powinna być możliwie jak największa, przy zapewnianiu rezonansu dla zamierzonej częstotliwości pasywacji. Kondensator C2 może być fizycznie bardzo mały i nie zwiększa znacząco ogólnych wymiarów i kosztu układu oznacznikowego o podwójnej częstotliwości z fig. 2.

Typowa konstrukcja układu rezonansowego z fig. 1 jest przedstawiona na fig. 3 i 4, na których przedstawiono przeciwne powierzchnie płaskie oznacznika. Na fig. 3 element indukcyjny Ll jest wykonany jako płaska spirala 40 na powierzchni cienkiej plastykowej błony podłoża 42.Plastykowa błona służy jako dielektryk kondensatora o równoległych elektrodach, a także jako podłoże podtrzymujące dla układu. Spiralna ścieżka rozciąga się między zewnętrznym obszarem przewodzącym 44 a wewnętrznym obszarem przewodzącym 46. Wewnętrzny obszar przewodzący 46 służy jako elektroda kondensatora 10. Na przeciwległej powierzchni oznacznika, jak to pokazano na fig. 4, znajdują się obszary przewodzące 48 i 50, które są usytuowane naprzeciwko odpowiednich obszarów przewodzących 44 i 46 i są połączone między sobą ścieżką przewodzącą 52. Obszar przewodzący 50 służy jako elektroda 12 kondensatora i w ten sposób tworzony jest kondensator Cl przez znajdujące się naprzeciw siebie obszary przewodzące 48 i 50. Połączenie przewodzące 14 łączy ze sobą obszary przewodzące 44 i 48, zamykające obwód. Obszar przewodzący 50 zawiera wgłębienie 51 przy obszarze łącznika między obszarem przewodzącym 50 a ścieżką przewodzącą 52. Ten obszar posiada wgniecioną część 56, stanowiącą obszar przewodzący ścieżki 52, który znajduje się naprzeciwko obszaru przewodzącego 46 i który jest mniej oddalony od niego niż obszar przewodzący 50. To wgniecenie 56 stanowi punkt przepalania się, w którym wystąpi przerwa elektryczna przy doprowadzeniu energii z zewnętrznego źródła o częstotliwości rezonansowej układu oznacznikowego i o mocy wystarczającej do spowodowania przerwy.

Układ z fig. 2 o podwójnej częstotliwości ma typową konstrukcję przedstawioną na fig. 5 i 6, na których przedstawiono odpowiednie przeciwne powierzchnie płaskie oznacznika. Element indukcyjny Ll jest tworzouy przez płaską spiralę 60 na powierzchni cienkiej plastykowej błony 62, przy czym ta spirala przechodzi między obszarami przewodzącymi 64 i 66. Element indukcyjny L2 jest tworzony przez płaską spiralę 68 na powierzchni błony, która to spirala przechodzi między obszarami przewodzącymi 64 i 70, Na przeciwnej powierzchni błonkowego podłoża, przedstawionej na fig. 6, znajdują się obszary przewodzące 72,74 i 76, usytuowane naprzeciwko odpowiednich obszarów przewodzących 64,66 i 70 na drugiej powierzchni podłoża. Obszary przewodzące 72 i 74 są połączone między sobą ścieżką przewodzącą 78, a obszary przewodzące 72 i 76 są połączone między sobą ścieżką przewodzącą 80. Punkt przepalenia jest wykonany w ścieżce przewodzącej 78 przez wgniecenie części 82 ścieżki znajdującej się naprzeciwko obszaru przewodzącego 64. Kondensator Cl z fig. 2 jest tworzony przez obszary przewodzące 66 i 74, natomiast kondensator C2 jest tworzony przez obszary przewodzące 64 i 72. Połączenie przewodzące 84, między obszarami przewodzącymi 70 i 76, jest wykonane poprzez błonę podłoża, zamykając obwód. Układ działa w opisany sposób, powodując zniszczenie właściwości rezonansowych układu oznacznikowego dla częstotliwości detekcji, przez przepalanie lub odparowanie ścieżki przewodzącej w pobliżu punktu 82 przepalenia, wskutek łuku elektrycznego.

Figury 7 i 8 przedstawiają układy rezonansowe o alternatywnej konstrukcji, które są podobne do odpowiednich układów z fig. 1 i 2. W przykładach wykonania z fig. 7 i 8 wgniecenie jest wykonane w pewnym wybranym punkcie w wielu punktach na jednej lub obu elektrodach kondensatorowych, w celu zmniejszenia grubości warstwy dielektrycznej w tym wgnieceniu i zmniejszenia

155 969 Ί przez te napięcia wymaganego do wytworzenia luku między elektrodami kondensatora. W przykładzie wykonania na fig. 7 wgniecenie jest wykonane w elektrodzie 12a kondensatora, a w przykładzie wykonania z fig. 8 wgniecenie takie jest wykonane w elektrodzie 24a kondensatora. Po doprowadzeniu energii o częstotliwości rezonansowej oznacznika i o wystarczającej wartości, następuje przebicie elektryczne poprzez warstwę dielektryczną w punkcie wgniecania, a ponieważ do oznacznika jest doprowadzona energia, luk jest podtrzymywany i wytwarza plazmę między elektrodami kondensatorowymi. Dzięki dużej wartości układu rezonansowego, w samym układzie rezonansowym rozprasza się bardzo mała energia, a większość energii jest wydzielana w łuku wytworzonym między elektrodami. Energia łuku nagle ogrzewa plazmę i powoduje odparowywanie metalu tworzącego elektrody kondensatorowe. Odparowany metal powoduje, że łuk staje się przewodzący i zawiera elektrody kondensatorowe, co czasowo niszczy właściwości rezonansowe układu i powoduje szybki zanik prądu łuku i spadku napięcia na łuku. Łuk ten stygnie więc i powoduje osadzenie uprzednio odparowanego metalu między elektrodami kondensatorowymi.

Po utworzeniu zwarcia, oznacznik jest trwale niszczony. Jeśli zwarcie nie zostanie utworzone, napięcie ponownie narasta między elektrodami kondensatorowymi, wskutek doprowadzania energii i proces jest powtarzany. Ponieważ warstwa dielektryczna już została przerwana i osłabiona w punkcie przebicia, łuk normalnie tworzy się ponownie w tym samym punkcie i dodatkowy metal jest odparowany i osadzany, aż do wystąpienia trwałego zwarcia.

Fig. 5

Fig. 6

		L1 .ζυυυλ
/Da
(Z Z........ —	-16α i
	Z2?	x18a
	L 1	L2

Fig.7

'12b '30α 24α 28a

Fig. 8

Fig. 1

L1

L2

C1

		/22-C2	/26
i - A		O

'12 '30 '32 '24 '28

Fig. 2

Fig. 3

Fig.4

Zakład Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz Cena 3000 zł

Claims (2)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Układ rezonansowy oznacznika dla elektronicznego systemu zabezpieczeniowego, posiadający jedną częstotliwość rezonansową, umieszczony na płaskim podłożu z materiału dielektrycznego i zawierający obszary przewodzące i cewkę spiralną, znamienny tym, że jeden zewnętrzny obszar przewodzący (44) usytuowany jest z jednej strony oznacznika i łączy się z wewnętrznym obszarem przewodzącym (46) przez płaską spiralę (40) stanowiącą element indukcyjny (L.1), umieszczoną na dielektrycznym podłożu (42) stanowiącym element wsporczy układu, zaś z drugiej strony oznacznika usytuowane są dalsze obszary przewodzące (48,50) leżące naprzeciw odpowiednich obszarów przewodzących (44, 46) i połączone przez ścieżkę przewodzącą (52), przy czym obszar przewodzący (46) tworzy jedną elektrodę (10) kondensatora (Cl), a obszar przewodzący (50) tworzy drugą elektrodę (12) kondensatora (Cl), natomiast obszary przewodzące (44, 48) są połączone za pomocą połączenia przewodzącego (54) zamykającego obwód, przy czym obszar przewodzący (50) zawiera wgniecioną część (56) zbliżoną do obszaru przewodzącego (46) dla ułatwienia wyładowania łukowego przy określonej częstotliwości rezonansowej.
2. 2. Układ rezonansowy oznacznika dla elektronicznego systemu zabezpieczeniowego, posiadający co najmniej dwie częstotliwości rezonansowe, umieszczony na płaskim podłożu z materiału dielektrycznego i zawierający obszary przewodzące oraz cewkę spiralną, znamienny tym, że z jednej strony oznacznika usytuowane są korzystnie trzy obszary przewodzące (64,66,70), przy czym dwa z tych obszarów przewodzących (64, 66) są połączone przez płaską spiralę (60) tworzą pierwszy element indukcyjny (Ll), zaś jeden z poprzednich z trzecim obszarem przewodzącym (70), stanowiąc drugą parę obszarów przewodzących (64, 70), jest połączony za pomocą płaskiej spirali (68) tworzącej drugi element indukcyjny (L2), przy czym elementy indukcyjne (LI, L2) są umieszczone na dielektrycznym podłożu (62) stanowiącym element wsporczy układu, zaś z drugiej strony oznacznika usytuowane są trzy obszary przewodzące (72, 74, 76) leżące naprzeciw odpowiednich obszarów przewodzących (64, 66, 70), przy czym dwa obszary przewodzące (72, 74) są połączone przez pierwszą ścieżkę przewodzącą (78), zaś jeden z poprzednich z trzecim obszarem przewodzącym (76) stanowiąc parę obszarów przewodzących (72,76) jest połączony za pomocą drugiej ścieżki przewodzącej (80), obszar przewodzący (66) tworzy jedną elektrodę (10) pierwszego kondensatora (Cl), a obszar przewodzący (74) tworzy drugą elektrodę (12) pierwszego kondensatora (Cl), natomiast obszar przewodzący (64) tworzy jedną elektrodę (22) drugiego kondensatora (C2), a obszar przewodzący (72) tworzy drugą elektrodę (24) drugiego kondensatora, obszary przewodzące (70, 76) są połączone przez połączenie przewodzące (84) zamykające obwód, przy czym obszar przewodzący (72) posiada wgłębienie (82) w pobliżu połączenia obszaru przewodzącego (72) i ścieżki przewodzącej (78), zbliżone do obszaru przewodzącego (64) dla ułatwienia wyładowania łukowego przy określonej częstotliwości rezonansowej.