PL155668B1 - Element izolacyjny ze wzmocnioną powłoką zewnętrzną oraz sposób otrzymywania elementów izolacyjnych ze wzmocnioną powłoką zewnętrzną - Google Patents

Description

RZECZPOSPOLITA

POLSKA

OPIS PATENTOWY

155 668

Patent dodatkowy do patentu nr-Zgłoszono: 88 07 04 /?. 273523/

PierwszeństwoInt. Cl.⁵

E04B 1/62 C04B 41/68

URZĄD

PATENTOWY

RP

Zgłoszenie ogłoszono: 90 01 08

Opis patentowy opublikowano: 1992 04 30 iwm

SG 6 UU

Twórcy wyynlazku: Stanisław Wilk, Janusz Bereś, Krzysztof Marcinkowski, Józef Grzywocz, Krystyna Pomi.kowsskaPaaor, Krystyna Kunicka

Uprawniony z patentu: Instytut Ciężkiej Syntezy Organicznej Blachownia, Kędzierzyn-Koźle /Polska/

ELEMENT IZOLACYJNY ZE WMOdHOMĄ POWŁOKĄ ZEWNĘTRZNĄ ORAZ SPOSÓB OTRZYMYWANIA ELEMENTÓW IZOLACYJNYCH ZE WZWONIONĄ POWŁOKĄ ZEWNĘTRZNĄ

Przedmiotem wyrnlazku jest element izolacyjny ze wzmocnioną powłoką zewnętrzną. Elementy te służą do izolacji zarówno powierzchni płaskich jak i krzywoliniowych.

Polskie zgłoszenie patentowe P-261678 przedstawia sposób wyważania ukształtowanych elementów izolacyjnych opartych na piankach oocznikcwzch jako ooaeriale izolacj^ym. Spienione tworzywa mocznikowe bardzo łatwo chłoną wodę, są przy tym miękkie i łatwo się kruszą. Opisano sposób zabezpieczania powierzchni takich pianek przed wpływem atmosferycznym a także polepszania ich parametrów moethιnicznynh. Sposób ten polega na pokrywaniu powierzchni pianki kompoo/yją krzemianową, zawierającą roztwory wodne szkła wodnego, które, pod wpływem środków żelujących w postaci związków organicznych hydrolizujących w środowisku alk-amcnnym, żelują, dając jednorodną warstwę usztywinająco-zabezpieczającą.

Jest to jednak warstwa dość krucha i łamliwa co powołuje, że w miejscach spękanych wilgoć penetruje do środka pianki i kształtka izolacyjna traci swoje podstawowe własności izolujące. Spienione tworzywa mocznikowe ze wzmocnioną powłoką cewnitrcną otrzymane sposobem podanym w polskim zgłoszeniu P-269151 posiadają także cechy, które ograniczają ich zastosowanie. Twurzywa mocznikowe pokrywa się jedną lub kilkoma wrstwami szkła wodnego z szybko działającymi środkami utwardzającymi. Powiercchnię można dodatkowo obsypywać maeriałem mineralnym w celu nadania jej chΓcocwaoCci, co ułatwia związanie izolacji z podłożem.

Pianki z tworzyw oocznίlcwych mją jednak tę właściwość, że po czasie kurczą się, naprężenia powierzchni ze zżelowanego szkła wodnego są duże, co powoduje, po czasie pękanie u^arstwy zabezpieczającej. Ułatwiają ten proces również mechaniczne uszkodzenia przy większym nacisku, uderzeniu, szczególnie na dużych oowierzcfriianh i rogach tworzywa .

155 668

155 668

Z polskiego zgłoszenia patentowego P-251351 znany jest sposób wytwarzania izolacji cieplnej z nierozwłóknionych odpadów włókienniczych. W sposobie tym odpady włókiennicze w^oozystuje się do produkcji płyt. Natomiast opis polskiego zgłoszenia P-257357 przedstawia zagadnienie łączenia warstw płyty izolacyjne,]. Sposób połączenia polega na tym, że powierzchnię płyt styropianowych w miejscu połączenia z wrstwą zabezpieczającą pokrywa się warstwą zaczynu lub zaprawy. Następnie styka się je z wstępnie uformowanymi wrstwami zabezpieczającymi, które formuje się z wiórów lub wełny drzewnej lub odpadów włókin-stych pochodzenia organicznego lub mineralnego, zmieszanych ze spoiwem mineralnym lub organicznym . Całość poddaje się prasowaniu przez okres nie krótszy niż czas wiązania.

Polski opis patentowy 124215 przedstawia sposób termoizdlacji budynków za pomocą specjalnej msy, w skład której wchodzą tworzywa spienione w postaci perełek i spoiwo do ich wiązania. Na mury nanosi się bezfugową wrstwę termoizolacyjną o grubości 8-15 om. Masa do wytworzenia tej warstwy powssaje bezpośrednio przed przerobem na warstwę termoizolacyjną poprzez wymeezanie dwóch podstawowych układów: suchego i mokrego. Układ suchy jest mieszaniną perełek spienionego polistyrenu i sproszkowanych prekondensatów. Kornpooycja mokra jest dyspersją odpowiedniego kopolimeru i roztworu utwardzacza. Warstwę izolacyjną o zwiększonej wytrzymaości wywarza się poprzez zamianę utwardzaczy i prekondensatów na spoiwo mineralne, zwłaszcza cement. Warstwy termoizolacyjne wytworzone tym sposobem mszą być chronione tynkiem, ponieważ są miękkie i podatne na uszkodzenia

Wprawdzie warstwa izolacyjna ma dużą kapilamość, tak że para wodna może być bez przeszkód odprowadzana z budynku, ale musi być zabezpieczona przed zewnętrznym nasiąkaniem warstwą tynku o odpowiednim współczynniku oporu dyfuzyjnego JA, dla pary wodnej, aby wilgość nie spiętrzała się w warstwie izolacyjnej i nie pogarszała parametrów termoizolacyjnych. Dlatego te warstwy izolacyjne utworzone na bazie spienionego polistyrenu najbardziej nadają się dla izolowania powierzchni ^ewntrznych. Izolacyjny matriał budowlany, znany z polskiego opisu patentowego 103421, składa się z wypełniacza w postaci odpadów przemysłu lniarskiego oraz lotnych popiołów związanych szkłem wodnym. Materiał ten formuje się i prasuje, a po wiszeniu stosuje jako płyty do izolacji dźwiękowej i termicznej.

W niemieckim opisie patentowm DD 213256A przedstawiono sposób zabezpieczania spienionych tworzyw mooznikowrch, ale jest to sposób polegający na utworzeniu na piance litej skóry z żywicy moczrt.kowioformaldrhydowej. Lico to może zabezpieczyć właściwy maeriał izolacyjny przed uszkodzeniami mechanicznymi i nadać wywożonej kształtce wygodną postać użytkową, ale kształtka taka, z natury budowy chemicznej lica, nie przepuszcza pary wodnej, w związku z tym zastosowanie jej do cirpłochrcntrj izolacji budynków jest niepożądane.

Celem wymlazku było uzyskanie takiej postaci elementów izolacyjnych, która gwarantowałaby wyeliminowanie lub zredukowanie do minimum negatywnych użytkowych cech· lekkich maeriałów termoizolacyjnych: w^okiej nasiąkliwości samego maatriału termoizolacyjnego, jego miękkości i kruchości, z równoczesnym zachowaniem ich korzystnych własności termoizolacyjnych.

Cel ten osiągnięto przez zamknęcie maeriału izolacyjnego osłoną w postaci odpowiedni.rj zbrojonej msy krzrmiαtciOcmintrrαnej.

Element według w^lazku jest uformowaną kształtką, wykonaną z lekkich maeriałów izolacyjnych. Ma zespolony w jedną całość układ ^rst^w zrwlttJ'znych, korzystnie o grubości 2-6 mm utworzony z chemouUwitdzalnej zbrojonej msy krzrmianowicmintΓatnej. Środkiem wiążącym masy jest kcmmecycjt krzemianowa, tworząca po utwardzeniu twardy żel krzemianowy.· Wyrypenienie mineralne masy stanowi drobnoziarnisty maaeriał mineralny. Proporcje wagowe wycenienia mineralnego do kompecycji krzemianowej są jak 0,5-5 : 1. Zbrojona masa kΓirmittoiOcιnińeerlna ma rwentualnir w swoim składzie substancję hydrofobową, środki wiążące formaldehyd, korzystnie w ilości 5-10 % wagowych w stosunku do kcmpecycji krzemianowej Natomiast' wycenienie mineralne może mieć w swoim składzie do 50 % wagowych dodatku pyłów pochodzenia naturalnego i/lub syntetycznego. Powierichniα maeriału stanowiącego zbrojenie w przeważającej części jest pokryta msą krirmiatcwicπΰntrrlną. Warstwę zbrojącą powłokę elementu może

155 668 stanowić włóknina wykonana z materiału pochodzenia naturalnego i/lub syntetycznego. Warstwę zbrojącą może stanowić tkanina wykonana z maeriału pochodzenia naturalnego i/lub syntetycznego lub ścinki maaeriałów włóknistych i/lub tkanin. Waastwą zbrojącą może być również siatka wytonana z meealu i/lub tworzyw. sztucznych i/lub z raaeriałów pochodzenia naturalnego lub folia, korzystnie perforowana, wykonana z metalu, tworzyw sztucznych lub komminacci tych maCeriałów albo mta wykonana z maeriału roślaralego lub mineralnego lub ich kombinacji. Waastwą zbrojącą m>że być także warstwa złożona z różnych poszczególnych maeriałów zbrojeniowych. Sposób według wynalazku polega na tym, że powierzchnię kształtki z maaericłu izolacyjnego pokrywa się najpierw, korzystnie przez natrysk pneu^ttyczny lub o

zanurzenie, ciekłą kompozycją krzemianową w ilości do 5 kg/m . K^i^Pooji^c^^c składa się z meszaniny szkła wodnego i środka żelującego, zawierającego organiczne substancje hydrolizujące w środowisku szkła radnego. Zwilżoną powierzchnię kształtki pokrywa się sypkim maeriałem mineralnym, z utworzeniem warstwy korzystnie 0,5 - 5 mm. Następnie pokrywa się tę rarstwę ponownie ciekłą kommozycją krzemianową w takiej ilości, aby raaeriał mineralny uległ całkowitemu zwilżeniu. Czynności pokrywania powierzchni kształtki kolejną warstwą sypkiego rnteriału mineralnego na przemian z natryskiem ciekłą kompooycją krzemianową można powtarzać kilkakrotnie, a ostatnią warstwę maeriału mineralnego pokrywa się kompozycją krzemianową w ilości niezbędnej dla jego całkowitego zwilżenia. Kooejne warstwy sypkiego maeriału moralnego, o grubości korzystnie 0,5-5 mm, kładzie się na nieutwardzoną poprzednią warstwę ksztmiaaow3ominaerlnej rasy wzracniaaącej, z utworzeniem w efekcie, po zżelowaniu i utwardzeniu szkła wodnego, jednolitej 1 spójnej rnmacniającc-izoiującej powłoki, przylegającej ściśle do powierzchni właściwego maeriału izolacyjnego. Masę ksotmiaaoraoπlizatalaą otrzyraną na drodze połączenia i dokładnego wy^ic^^^-n^ża maeriału mneralnego z roztworem szkła wodnego i środka utwardzającego, z utworzeniem jednolitej wylewnej msy, można też nanosić równomiernie na zewnę^ną powierzchnię kształtki z maeriału izolacyjnego, zwilżoną ewentualnie uprzednio przez natrysk ciekłą kompo^yją krzemianową. Ewtauaanit, preparowanie i nanoszenie msy krztmicnowiorainarslnej na powierzchnię kształtki z maeriału izolacyjnego odbywać się może na drodze równoczesnego natrysku klmiOlocji krzemianowej, złożonej z roztworu szkła radnego i środka żelującego, z nanoszeniem sypkiego, korzystnie drobnoziarnistego maeriału mineralnego. Wówwzas strumień kompoo/yj! krzemianowej, nanoszonej metodą natrysku, łączy się ze skieowwanym pod kątem, korzystnie oć =30-90°, strumieniem maeriału mineralnego w strefie znajdującej się bezpośrednio nad plwieΓzchrai.ą kształtki z maeriału iollaccjntgl, w odległości korzystnie 1-20 mm, gdzie następuje zderzenie się tych strumieni i ich wyInietszIa.e. Utworzona, opadająca na powierzchnię kształtki rasa tworzy na jej powierzchni powłokę krotmianliOomizaealaą. Dodatkowe zbrojenie, w postaci włókniny, tkaniny, ścinków włókniny i tkaniny, siatki, raty, folii lub ich kommiiacji albo nakłada się na warstwę krzemianową, przed jej utwardzeniem i na to następnie nanosi się msę krzemiaaliOomizatalną, albo nakłada się to zbrojenie na już utwardzoną powłokę z rasy krzemianowomineralnej, przed jej utwardzeni em. Wtedy to powierzchnia maeriału, stanowiącego zbrojenie w psotwCżCącej części jest pokryta rasą ksotiicalwilminafslną. Natomast w przypadku śmików maeriałów włóknistych i ścirkiow tkanin wzmlnaelaLe to może być wprowadzone w postaci dodatkowego liycoenieaic dodanego do rasy przed jej nałożeniem na powierzchnię kształtki.

Na powierzchnię zewnętrzną elementu izolacyjnego ze wzmonnoną powłoką zewntrzną, korzystnie po całkowitym wyccjmaęciu zbrojonej rasy kroemianowilminataanej, można nanosić warstwę ciekłej, krzepnącej substancji hydrofobowej i tieta^ulnie przed jej zestale^om, nanieść sypki maeriał mineralny. Na powierzchnię elementu izolacyjnego ze wzmoin-oną powłoką zewntrzną nanosić można zaprawy typu wapiennego i/lub cementowego i/lub syntetycznego. Masę krzemicnowil-linatalaą można sporządzać z dodatkiem substancji wiążących formaldehyd, korzystnie w ilości 5-10 % wagowych w stosunku do Κυπρο^^Ι krzemianowej. Masę

155 668 krzemianowo-mineralną można barwić w rasie barwnikami aktywnymi w środowisku alkalicznym.

Elementy izolacyjne, ze wzmoonioną i dodatkowo zbrojoną powłoką zewiztrzną, powSają przez pokrywanie zewnętrznych płaszczyzn jednostkowych elementów izolacyjnych o założonych wymiirach gr-merΓycznych zbrojoną rasą kr^e^^alzol^o-!^ό.ieral.ną. Warstwa wzraaiZitąiO-izolująca składa się z rasy krzemiαnolιWo-όnerrtnej, w którą vt-pi-er Jest dodatkowe zbrojenie. Zbrojeniem może być rateriał naturalny, syntetyczny, folia lub siatka z tworzyw sztucznych czy meeali albo k-miirecjt poszczególnych rateritłów. środkiem wiążącym w masie krzemianowoomineralnej jest- kompozycja krzemianowi. Po utwardzeniu tworzy cna twardy żel krzemianowy. Wyyeenienie msy stanowi drobno-yirreLSty οο^γι^ mineralny. Kommooycja krzemianowa składa się ze szkła wodnego o dobranej gęstości i alkaliczności oraz koagulanta organicznego, powodującego żelowanie szkła widnego, z ewentualnym dodatkiem środków uszlachetniających. Rodzaj koagulanta i jego udział wagowy w jest dobrany tak, aby uzyskać ztłoż-ey czas żelowania szkła wodnego i stopień jego neutralizacji. Natomiast zbrojenie może być częścią integralną rasy - w wypadku ścii-ków αoaeritłćw włóknistych lub tkanin, albo też dodatkową warstwą yatopi-ną w maie krzrmian-lwι-ιninzratnej, jak to ma Mejsce w przypadku tkaniny, siatki, folii czy raty. Wymiary zbrojącego maeriału są wtedy identyczne z wymiarami kształtki czy łupka. Sposób otrzymywania elementów iz-lacyjncih ze wzmi-nioną zbrojoną powłoką zewlztrzną, polega na na yewazt^rzeą powierzchnię kształtki, wykoranej z lekkiego maeriału izolacyjnego, plastycznej, nieutwardzonej msy kryemiaeowo--ιinerranej z zastosowaniem jednej z następujących metod lub koraminzαii tych metod:

- pokrywanie zewnętrznych płaszczyzn elementów izolacyjnych wykonanych z lekkich maeriałów termoiyolticjncih, na przemian, warstwą k-mpooycii krzemianowej i warstwą w)c>oenienia mineralnego. Kommo-ycjα krzemianowa naniesiona na warstwę sypkiego WίCorniania dokładnie ją zwilża. Ma^riał zbrojeniowy W⁾oΌwadyony i 0;-oi-nc zostaje między kolejne warstwy wytwrzonej rasy kryrmian-w>-minzraanej,

- pokryw nie yrwnztryncch płaszczyzn elementów, wykoananych z lekkich maaeriałów termoizolacyjnych, gotową rasą krzemiae-wo-Ininzralną, którą otrzymuje się w ten sposób, że nanosi się jednocześnie wycoenienie i kompooycję krzemianową. Oba składniki podawane są jako oddzielne strtmienie, które ulegają w^c]ieezaniu w wyniku zderzenia się w strefie znaj dującej się bezpośrednio nad powierzchnią wzπIiαiZinej kształtki.

Warstwę zbrojącą wprowadza się bezpośrednio na kształtkę z 'maeriału izoltccjneg- albo między kolejne warstwy wytworzonej misy lub zatapia w gotowej maie krzemiαeowo-I!i.ieralnej.

- pokrywanie zrwnetrynyih płaszczyzn elementów gotową zbrojoną rasą krzemiαnow^-miizΓalną, oryyg-t-waeą w mieszalniku micίhιniiynym, przez wymmiezanie k-mmooycji krzemianowej, wypołniacza mineralnego i ścinków tkanin i/lub maeriałów włóknistych jako mat^ehału zbrojeniowego.

- naniesienie gotowej, zbrojonej ścinkami tkanin i/lub materitłów włókrn.styih, masy krzemianowoo-ιίnerranej bezpośrednio na przcg-towaną odpoww<einio warstwę maeriału izolacyjnego nałożoną na izo-owanym obiekcie.

Otrzymane według wyralazku elementy izolacyjne mogą mieć różne kształty, -dp-wOednie do przewidywanych zastosowań. Mogą to byó zarówno płyty, cegły, klocki, jak i łupki-kształtki do izolacji powierzchni krzywoliniowych.

Właściwy raaeriał termoizolacyjny może stanowić wełna mineralna, styropian, a także spienione tworzywa mocznikowe, które ze względu ra rałą wyCrzcrał-ść mechaniczną i znaczną easiąklOw-ść wodną dotychczas formowane są przewżnie bezpośrednio na iyolawaecih obiektach metodą in situ, w strefach zabezpieczonych przed wilgocią.

Sposób według wynalazku szczególnie preferuje mateiał w postaci spienionego tw-Γycoα mocznikowego. Elementy izolacyjne można wykonać albo przez bezpośredni w^^Lew w formach albo przez cięcie do -doowOedniih rozmiarów wylanych dużych bloków wykonanych ze spienio155 668 nego tworzywa. Materiał izolacyjny o wielu negatywnych cechach użytkowych po zamtaięciu go w otulinie z misy krzeraitnowoonmnerrlnej zyskuje sztywną» twardą postać, traci swoją podstawową wadę - nasiąkliwość, a zarazem zachowuje dostateczną przepuszczalność defuzyjną pary wodnej. Dla szczególnych zastosowań, np. izolacji zimiochrormej, elementy izolacyjne mogą być jeszcze dodatkowo zabezpieczone - hydrofobizowane ze-węte^:^n2.e. Powłoka zew^terzna nadaje elementom izolacyjyym dostateczną wytrzymłość meehrniczną, - kształtki są sztywne same w sobie i są przez to samonoóne. Powłoka ta zastępuje konstrukcję wzImanjająco-usztywniającą, a także zabezpiecza maaeriał izolacyjny ι^ήπ-ύοζηί^

Przez zastosowanie dodatkowego zbrojenia rasy krzrmianowiominjraanej, utworzona zewnętrzna powłoka elementu izolacyjnego charakteryzuje się zwielokrotnioną odpornością mechaniczną, szczególnie na złamanie. Dzięki temu cała kształtka izolacyjna zabezpieczona jest przed trwałymi uszkodzeniami aaehr^ιn.cz.jymi, np. trwałym rozłamaniem lub pokruszeniem osłono^j wrstwy

Zbrojenie pozwala w przypadku udaru mechanicznego na zachowanie ciągłej, nierozsypującej się wrstwy wzracniat¾cej, a przez to zachowanie w/jściowego kształtu elementu izolacyj nego. Zarazem rozszerza się obszar zastosowania tak uformowanych elementów izolacyjnych i ewentualnie wyeliminowarde także potrzeby stosowania dodatkowych maeritłów osłonowych. Elementy izolacyjne zbrojone charakteryzują się:

- wysoką wtrzyimaością machrnjczną warstwy wzracnjatącej, której whrzymłość na zgniatanie wnooi co najmniej R_g=l,0 MPa, a praktycznie może wynosić R_g=5-8 ffi>a,

- zwiększoną odpornością na złaranie dzięki uzyskaniu zwielokrotnionej odporności, na powita wanie trwałych ubytków warstwy wz[manjatącej, a przez to i ubytków samej kształtki,

- wysokim stopniem hydrofobowości warstwy wzπ)acniatącej, która z zas-^isoo^nymi dodatkami hydrofobowymi jest praktycznie nieprzepuszczalna dla wody,

- wysoką przepuszczalnością dyfuzyjną pary wodnej i gazów, dzięki czemu element izolacyjny oddycha poprzez warstwę ^^rnaann^^ącą; współczynnik oporu dyfuzyjnego dla pary wdnej gotowe go elementu, według DIN 53429, kształtuje się na poziomie jego wrtości dla typowych tynków

- ograniczoną emisją formaldehydu pochodzącego ze spienionych tworzyw mocznikowych lub z wełny mineralnej, stanowiących właściwy m^eria! termoizolacyjny, dzięki wprowwdzeniu do składu rasy krzeraitnowo-Imnjraanej dodatków więżących formaldehyd.

Za pomocą elementów według wynlazku izoluje się zarówno powierzcrnie ścian budynków, stropy jak i zbiorniki, chłodnie czy rurociągi. Wykony-iwnie prac izolacyjnych jest proste i w—ϊθΠηβ. z elementów według wynlazku izolacja na zewintrznych elewacjach budynków w^r,mga, co najwyżej, obłożenia jej tynkiem dla ujednolicenia zewnęrznej faktury budynku. Jest to ułatwione faktem, że warstwa mmsy kΓzrίI^.anowi-πlanjraanej łatwo łączy się z wszelkiego typu zaprawami budowlanymi.

Podstwwową korzyścią stosowania elementów według wyralazku do robót izolacyjnych są jego własności izolujące. Elementy zbudowane z osłoniętych ze wszystkich stron rateritłów izolacyjnych doskonale spełniają sw^₁)e zadanie - izolowania termicznego przez długi czas: nie zsypują się w dolnych częściach kanałów, czy płaszczyzn izolujących, pozbawiając górne części izolacji, jak to ma miejsce, np. w czasie dłuższej eksploatacji rurociągów ciepłowniczych izolowanych wełną mineralną. Dzięki takiej postaci elementów izolacyjnych m^^gą być one atrakcyjne zarówno w technice izolacji ciepłocrronjrj jak i zimnochro]nlej·

Elementy izolacyjne oraz sposób ich w-s^wif'zania przedstawiony jest bliżej w przykładach.

Przykład I. Na wysuszony element izolacyjny wykorany z pianki m^c^i^i^iLko^j o gęstości ⁴⁰ ^/m uformowany w teztalcra łuplców /połówek/ do izolacji rurociągów o wymiarach: ów = 73 mm, Zz = 193 mm, długość L = 600 mm, naniesiono ι·6»ηθ]]ύ.βΓηί^ przez zanurzenie ciekłą kompooycję krzemianową otrzymaną przez wymiezanie 100 części ragow^ch szkła wodneg^{o s}odowe^go rozcieńczonego wodą do ^gęstości ^1,45 gAm^ ¹8 części wigow°h koagul^^ szkła wodnego stanowiącego meszaninę trójoctanu gliceryny i formamidu i 18 części wigowch 8 % roztworu wodnego nisko cząsteckkowego polimeru tOryloamidu o średniej raaie cząsteczkowej ii = 50 000 g/mol.

155 668

Czas zanurzania elementu izolacyjnego w kompozycji krzemianowej dobrano tak /około 5 sekund/, aby głębokość penetracji tej koIπpozyyji w zewnętrzne wwrstwy pianki w^nnoiła około 3,5 mm, co daje zużycie kompoo/cji krzemianowej w około 5 kg na 1 m powierzchni pianki /elementu izolacyjnego/. Następnie wykonano dwikroonie cykl następujących operacji:

1. przed zżelowaniem poprzedniej warstwy krzemianowej pokryto kształtkę równomiernie warstwą mielonego dolomitu w ilości 1,9 kg/m ,

2. na wirstwę pyłu dolomitowego naniesiono równomiernie przez natrysk wyej wcIu.eInLzną kom2 pozycję krzemianową, w ilości około 0,76 kg/m , doprowadzając do jednorodnego zwilżenia naniesionej warstwy pyłu dolomitowego.

Po wskóraniu ostatniej operacji nałożono na zew^ę^ną, wrobioną płaszczyznę kształtki matę z włókna szklanego o wymirach zewnętrznych pokrywa jących całkowicie wzmcnianą powłokę, dociskając ją do plastycznej nieutwardzonej jeszcze msy krzemianowo mineralnej. Mata szklana zostaje w ten sposób związana z masą rΓzemiaizwozIπiniΓalną, do której ściśle przylega. Tak nałożoną matę szklaną pozostawia się aż do mOInintk całkowitego zżej^c^wania kzmmozycji krzemianowej i utwardzania masy, otrzymując po jej wykuzeniu, tj. po upływie około 2 dób, kształtkę izolacyjną ze w:moonioią i dodatkowo zbrojoną powłokę zewaętrzną grubości około 6 mm i o wymirach: średnica wewnntrzna Zw = 63 mm, średnica zew^itrzia bz = 204 mm, długość L = 611 mm.

Otrzymana kształtka charakteryzuje się korzystnymi cechami użytkowymi, takimi jak dostateczną przepuszczalnością dyfuzyjną pary wodnej przy równoczesnym znacznym ograniczeniu nasiE^kj-wrości wodnnj. Wr^twa wzI]mcnie jąca nadaje kształtce wy^s°ką wytrzymałość micjιanijzną i odporność na uszkodzenia - ieehaninyne merzoną przez pomiar wytrzymaości na zgniatanie samej msy kryeiiaiowizminiΓoinej, która w^n^isi R_s=2,5 MPa.

Rówwizcyenie ograniczono około dziesięciokrotnie eMsję formaldehydu w porównaniu z emisją samej pianki moccnirzwj. Otrzymane łupki zastosowano do izolacji rurociągu centralnego ogrzewania b 50/57 prowadzonego w piwnicach budynku mieszkalnego.

Przykład II. Słomianą metę izolacyjną o grubości 100 mm i woiieιoach 500x1000 mm pokryto z jed.nej stron^{y p}rzez natry^ ^pnekmłtyjyi^{c k}ziⁱo>o^ycją krzemianową w Moś ci- 1,5 ^kg/m^i otrzymaną przez wyⁿieszanie 100 części wigowych szkła wodnego sodowego rozcieńczonego wodą ^do gęstości l,²² g/cn^a i 5 części. wa^gowych ^kompoz^ycji utwardzającej - koagulanta szkła wodnego, stanowiącego mieszaninę dwioctanu glikolu etylenowego i niejonowego środka pow-erzchniowo czynnego. Następnie przed zżelowaniem naniesionej warstwy koipojycji krzemianowej pokryto ją równomiernie mieszaniną drobnoziarnistego piasku i pyłu polichlorku winylu, użytych w proporcji objętościowej jak 1:1, w ilości około 2,5 kg/m , po czym, na warstwę wypełnienia drobnoziarnistego, naniesiono ponowiie przez natrysk w/w kompozycję krzemianową w ilości około 2 kg/m .uzyskując równomierne zwilżenie warstwy wy>ołniajya koiiooycją krzemianową. Bezpośrednio po tej op^j-iacgji przyłożono do wzcmanienij, całej powierzchni, płyty izolacyjnej matę trzonową o ułożeniu włókien prostopadle do kierunku złożenia włókien w mmcie słoma nej, po czym wykonano identyczny cykl operacji jak poprzednio, to jest na trysk 2 koInpojycje krzemianowej na matę trzcij0wą w ilości 0,5 kg/rn , naniesienie wypłniacza mi2 neralnego w ilości 2,5 kg/m i ponowne jej zwilżenie komiooycją krzemianową w eljśne oko^ło ^{2 k}g^/m^.

Po zestaleniu się utworzonej zbrojonej warstwy wzrmcnńaaącej o grubości około 5 nm odwrócono obrabianą słomianą matę na drugą stronę w celu wyk^nnia wzmijnienia jej drugiej, oówlijegłej płaszczyzny· W tym celu w mieszalniku wręgowym przygotowano jednorodną, wylewną misę otrzymaną w wyn-ku wyńiezania 100 części wagowch szkła wodnego rozcieńczonegio wodą do gęstości ^1,25 g^/<^m^a, ²⁸ części, wagowych koagulanta ^sz^kła wodne^go starawiącego dobraną mieszaninę dwuoctanu gliceryny, acetamidu i środka powierzchniowo cyyiiegj,

130 części wagowych suchego pyłu dymnicowego i 40 części wagowych odpadów wykładzin podłogowych podklejanych i ieepodkLejanych, uprzednio pociętych na skrawki do 10 cm i rozdrobnionych w rozdrabnlame z sitem o jnyrach 15 x 15 mm. Masą tą pokryto równomiiΓnie mtę sło155 668

Maną z utworzeniem wrstwy wzmacniającej o grubości średnio 7 mm. Przed nałożeniem tej masy zwilżono uprzednio ratę kommooyyją krzemianową naniesioną przez natrysk w ilości

1,5 kg/in . Po zestaleniu się aasy krzeaiaiowo_minirranej i po jej utwardzeniu i wysuszeniu w warunkach otoczenie otrzymano po upływie około 2 dób gotowy do użytku element izolacyjny w postaci płyty o grubości około 112 mm, usztywniony zewintrznie zbrojonymi wwrstwcmi wzmc;nicjąco-izolującymi. Otrzymane płyty zastosowano do izolacji ciepłochronnej ścian obiektów inwennarskich od strony zabezpieczonej przed opadami atmosferycznymi.

Przykład III. Element izolacyjny wżerany z prasowanej wwłny Mneralnej, uformowany w kształcie łupków /połówek/ do izolacji rurociągów o wymirach: średnica weTOntrzna ów = 150 mm, średnica zrwitrzic iz = 250 mm, długość L = 800 mm pokryto rów^c^i^ie^r^i^iLe ze wszystkich stron metodą natrysku pneuMtynznego ciekłą ^ηρι^ί^ krzeManową w ilości 2 kg na 1 m powierzchni, otrzymaną przez wyMieszaLe 100 części wgowych szkła wodnego sodowego rozcieńczonego wodą do g^ęstości. ^1,55 g/cm^{3 j 22} części wagowch ^koapooytCi utwrdzajją cej - koagulanta szkła wodnego, stanowiącej dobraną meszami-nę octanu etylu, węglanu etylenu, anionowych związków poMerzchniowo czynnych i wdy.

Następnie przed zżelowaniem naniesionej wrstwy koiiooyzni krzemianowej przyłożono do wrobionych płaszczyzn kształtki włókninę wgraną z maeriału pochodzenia naturalnego, po czym bezpośrednio po tym dokonano ^nown^o natrysk.u komp)oytją krzemjLanową w ilorói. ¹ kg/mL rozprowadzając po powierzchni włókniny i po powierzchnicnh czołowych /stykowych/ kształtki. Następnie całą powierznhnię elementu izolacyjnego pokryto równomierni.e, wrstwą suchego pyłu (tymnicow^o w J-lości, ^2,2 kg/Za^ na kt^ór^y naniesiono nast^ępnie ^przez natr^ysk kompozycj^ę krzemianową w ilości 4,2 kg/a , uzyskując całkowi te i równomierne nasycenie wrstwy pyłu dymnicowego koapozycją krzemianową. Po zżelowaniu krzeManowej powtała wmcnaającc zbrojona wrstwa krzemianowio grubości około 3 aa. Po 48 godzinach suszenia kształtki w warunkach nornlnych zrwitrzią, wmoornioną powierzchnię elementu izolacyjnego pokryto równoraiaΓiie warstwą zaprawy crmentowiowpOanniopiaskzwej o grubości około 4 ma. Po upływie około 3 tygodni od daty ostatniej operacji uzyskano element izolacyjny do izolacji ruΓzcąągów /połówka/ gotowy do stosowcnic o wymirach: średnica welwitrznc 3w=136 mm, średnica zrwnitrzna έζ - 264, długość L = 814 ma. Otrzymana kształtka charakteryzuje się korzystnymi cechami użytkowyM, takimi jak odporność na działanie wody przy równoczesnej wysokaj przepuszczalności dyfuzyjnej pary wdnnj. Podwójna dodatkowo zbrojna warstwa wz!mιaniająna nadaje kształtce wysoką wy^rzymlość aernhcinzią i odporność na uszkodzenia aee}hm.czne. Otrzymane łupki zcstooowcno do izolacji rurociągu ciepłowniczego z gorącą wodą i 125/133 uMeszczonego w zakrytym kanale.

Przykład IV. Częściowo wysuszony element izolacyjny w^onany z pianki naiocnikowej o gęstości 20 kg/a^J uformowany w kształcie łupków /połówek/ do izolacji rurociągów o wyMicach: średnica welwitrznc ów = 237 aa, średnica zrwlitrzia Zz = 351 ma, długość L = 1000 aa, pokryta równomiarnir ze wszy^^ch stron za nomocą pędzla koamozytną krzeMcnzwą w ilości 3 kg/m otrzymaną przez wyMiezenie 100 części wagowych szkła wodnego sodowejgo rozcieńczonego wodą to ^stości ^1,35 g/cm^{3 i} 51 części wagowch koagulanta szkto wodnego stanowiącego dobraną mieszaninę dwoctanu glikolu etylenowego, anionowych związków powierzchniowz-czynitch i wody. Następnie, przed zżelowaniea naniesionej warstwy kompozycji krzemianowej, obłożono wabione płaszczyzny kształtki perforowaną folią aluminiową o grubości 0,2 am, po czym pokryto element izzlcctjit ze wszystkich stron wrstwą wzmeniającą o grubości około 3 am, w której na 100 części wagowych kommooytni krzemianowej przypada 200 części wagowych lekkiej frakcji pyłu dymnicowego jako wyy>oenicczc, przy czym warstwę wπacniaCącą nanoszono metodą dwlstruairiiową, gdzie jeden strimień stanowiła ciekła kzmmooycja krzemianowa, a drugi strumień stanowił wyoenicnz Mneralny. Strumienie te skierowane były względem siebie pod kątem 65°, a strefa ich Meszania znajdowała się w odległości około 10 mm od pokryw nej powierzchni elementu izolacyjnego.

155 668

Po całkowitym zżelowaniu i wyschnięciu krzemianowo-mineralnej, zbrojonej dodatkową folią, warstwy wzzacciającej, to jest po upływie około 10 dób, pokryto otrzymany element izol^ac^yjn^y ciekł^ą substancją bitumiczną w ilości około ¹ kg/m^ ^p-wierzchni^, a następni obs^ypano piaskiem. Po zestaleniu się zewnętrznej warstwy k-mmooysji bitumicznej z nanies-o!ssii drobinami piasku -trsyiano gotową kształtkę do izolacji rurociągów o wymiarach: średnica ów - 223 mm, średnica zewrntrzna óz = 339 mm, długość L - 1008 mm, charakteryzującą się całkowitą hsdr-f-b-woOcią i podwyszoną wy;rzymnαo-cią meelhm.czną na uszkodzenie, mierzoną przez pomiar w/yrzyraaości meehanicznej na zgniatanie samej masy krzemianowo-mineralnej, która w^y^c^i^i R_s= 1,5 MPa.

Otrzymane łupki zastosowano do izolacji zi^mniJcł^iOni^^j napowietrznych rurociągów z solanką ! 200/219 bez potrzeby w,rkoni^iiα osłony z blachy.

Przykład V. W mieszalniku wstęgowym przygotowano jrdi-aodią, wylewną rasę, otrzymaną w wyniku wymiaezania 100 części wgowych szkła wodnego rozcieńczonego wodą do gęstości 1,28 g/cm , 27 części wagowych koagulanta szkła wodnego, stanowiącego dobraną mieszaninę dw^c^c^t;anu glikolu etylenowego, dwuoctanu gliceryny, acetamidu i środka powierzohia-wo-ozyiιirgo, 180 części wagowych da-bnioZarnistrj krzemionki, 70 części wagowych ścirkców włókna szklanego pociętego na odcinki o długości 5-20 mm, 6 części wagowych urotropiny jako środka wiążącego formaldehyd i 2 części wagowe barwnika. Masą tą pokryto równomiernie ze wszystk:i.c^h stron ^płytę z pianki mocznikowe^j o ^stości 15 ^kg/m\ ^gru'oości 60 mm i. ^w^r^i^rac^h 500 x 1000 mm, z utworzeniem warstwy o grubości około 2 mi. Bezpośrednio po tym na obie płaszczyzny płyty iałożon- perforowaną folię p-lietyeinową o grubości 0,2 mm, dociskając ją do plastycznej, nieutwardzonej jeszcze rasy krzrmianowiominiraanej, po czym powtórzono czynności pokrywania płyty izolacyjnej ze wszystkich stron rasą krzemiαnowooπliairalią, z utworzeniem po zżelowaniu naniesionej rasy zbrojonej wlΓStiy wzramiaiącej o grubości około 4 mi.

Po 2 dobach utwardzania i suszenia naniesionej kΓzemianowi-πliniralnej wlΓStiy wzracniającej otrzymano element izolacyjny w postaci płyty o grubości 68 mm i wymiarach 508x1008 mm, charakteryzującej się wysoką odpornoicią mechaniczną na uszkodzenia mechaniczne, odpornością na działanie wody przy równoczesnej przepuszczalności dla pary wodnej. Ró^miozzenir warstwa wzmnaniająca redukuje 95 % emiiji formaldehydu. Otrzymane płyty izolacyjne zasto-owai- do izolacji ciepłochronnej stropu budynku ϊίeszkalieg-.

Przykład VI. Częściowo wysuszony element izolacyjny wykonany z pianki moczntaowej o ^ξϊμο. 45 k^g/m^? uidrmowa^ w kształcie łu^pków /połówek/ do .zoIicj':.. rurociągów o w/miirach: średnica ie\^wlitrzia /w = 437 mm, średnica zewnitazia óz = 537 mm, długość L = 1200 mm, pokryto aównomiarnir ze wszystkich stron przez wtrysk ciekłą kompozycją krzemianową w ilości 1 kg/m , otrzymaną przez wy3iaezanir 100 części wagowych szkła wodnego so^dowe^go rozcieńczonej wodą ^do ^gęst-^śc^{i 1},³5 ^g/cm3 ⁱ 30 części wagowych ^koa^gulanta szkła wodnego stanowiącego dobraną mieszaninę octanu etylu, anionowego związku poiirazctai-ow- czynnego i wody, po czym w/konano dwlUratnie następujący cykl operacji:

1. na powierzchnię elementu izolacyjnego zwilżonego niezżelowaną kommooycją krzemianową naniesiono ^ów^f^r^ii^i^i^iie warstwę lekkiej frakcji pyłu dymnicowego, tzw. mikrosfery o ziar· nistości około 0,5 mm, w ilości około 0,3 dnr/ni o<;^wi^eΓzchni,

2. następnie warstwę mikrosfery pokryto równomiaΓnie przez natrysk k-mpo-ycją krzemianową w ilości około 0,3 kg/m . Następnie, przed zżelowliaem ostatniej warstwy komno-ysji krzemianowej, wsoblonr płaszczyzny kształtki -bł-ż-i- ściśle tkaniną akrylowa., dociskając ją do plastycznej, nieutwardzonej jeszcze rasy krzenianowiominiraαnej, po czym pokryto ponownie całą powierzchnię kształtki izolacyjnej, aównomiarnir przez wylewanie, warstwą o grubości 3 mm, łatwo rozlewnej masy krzemianowo mineralnej, którą przygotowano bezp-śardiao przed rozlaniem w mieszalniku ciśnien-iweg- urządzenia mieszająco-wy;łaczaj£^o^go po zieszaniu 100 części wagowych komno-ysji krzemianowej, 60 części wigow^ch wy)oeniacza drobnoziarnistego składającego się z pyłu dymn.c-wrgo i suchej

155 668 mączki drzewnej, użytych w proporcji objętościowej jak 2:1, i 40 części wagowch pociętych i rozdrobnionych resztek tkanin pochodzenia syntetycznego o wjyniirach 5-15 mm. Po wiszeniu otrzymano gotowy element, izolacyjny do izolacji rurociągów o wyi^arach: średnica wewnętrzna /w = 430 mm, średnica zewnętrzna έζ = 544 mm, długość 1207 mm, który zastosowano do izolacji napowietrznych rurociągów ciepłowniczych z gorącą wodą έ 400/427 bez zakładania dodatkowej osłony z blachy. Stało się to mooliwe dzięki wysskiej, będącej na poziomie zbliżonym do kształtki z przykładu V, wyrzymiości meehhricznej łupki. Ró^męzoztnit tak otrzymana wzmoru-ona kształtka izolacyjna charakteryzuje się bardzo dobrą przepuszczalnością dla pary wodnej i równocześnie wysoką hydirofobowc^śc^^ą.

Przykład VII. Element izolacyjny wyko miny z pianki mocznikowej o gęstości ^{30 kg/}m^^, w^susz°nej do zawartoścⁱ wil^goci ^poni^żej 5 % o^^ośc^ow^ uformowan^y w ^staci. płyty o grubości 100 mm i wydrach 500 x 1000 mm pokryto równomiernie ze wszystkich stron przez natrysk ciekłą kompozycją krzemianową o składzie jak w przykładzie IV, stosując ją w ilości 2 kg/m powierzchni. Następnie, przed zżelowaniem naręί.esizętj kzmmooycCί krzemiankowij, pokryto element izolacyjny ze wszystkich stron pośrednią warstwą w^n^<^i^j^£ij^<:^ooi.zolującą o grubości około 1 mn, w której na 100 części wagowych szkła wodnego sodowego rozcieńczonego wod^{ą d}o gęstości ^1,28 ^g/crn? jorz^ada: ³¹ części wigowy ch koagulanta szWa w>dne^go stanowiącego dobraną mieszaninę dwuoctanu glikolu etylenowego, węglanu metylu i nieoGnowego związku powierzchniowo czynnego, 10 części wagowych mozaika jako środka więżącego formldehyd i 765 części wagowych ziemi okrzemkowej jako wy^:ϊotniacza, przy czym wirstwę jącą nanoszono metodą dwrstrumieniową, gdzie jeden strimień stanowiła mieszanina szkła wodnego i koagulanta, a drugi strimień stanowił sypki wS?otIęiaoz zmieszany z rozdrobnionym iwoznikiem. Strumienie te skierowane były względem siebie pod kątem 85°, a element izolacyjny umieszczono w odległości 20 mm od linii przecięcia się tych strumieni. Obie płaszczyzny płyty izolacyjnej, z naniesioną wirs-twą w:πβcoęająoą i przed zżelowaniem msy, obłożono na całej powierzchęi siatką staOową o wielkości oczek 10x10 mm, wkonaną z drutu o średnicy 1 mm.

Następnie całą powierzchnię kształtki izolacyjnej pokryto rozlewną ^^są krzemianowomineralną przygotowaną w mieszalniku wstęgowym bezpośrednio przed rozlanemu otrzymaną przez zmieszanie 100 części wigowch iompozysOi krzemianowej jak w przykładzie I, 40 części wagowch lekkiej frakcji pyłu dymnicowego i 25 części wagowch pociętych i rozdrobnionych odpadów lniarskich. Całkowita grubość utworzonej w^a-slowy wzmicoęającej wynoś ła 6 mm.

Po w^uszeniu otrzymano gotowy element izolacyjny w postaci płyty o grubości całkowitej 112 mm i wtórach 512x1012 mm, który zastosowano do izolacji ścian zewoętrzęyoh budynku. Naattpnie ścianę budynku, złizoZoiłęi tymi elementami, pokryto warstwą tynku, stanowiącego zewintrzną fakturę.

Przykład VII. Ist^ę^i^^j^cs budynek mieszkalny poddano ocieplaniu w ten sposób, że do otynkowanej ściany zew^ę^nej budynku przymocowano, za pomocą elementów mocujących, płyty z - wełny mineralnej o grubości 30 mm, pokrywając je następnie siatką z włókna szklanego. Następnie na tak utworzoną warstwę izolacji cieplnej narzucono, za pomocą ślimakoitgz aparatu służącego do nakładania tynków, misę krztmianzio-minętalni z równoczesnym jej wyrównywaniem i formowaniem wirstwy o grubości 8 mm. Masę krzemianowo-mineralną otrzymano przez wyrmeezanie 100 części wagowych kommooysOi krzemianowej o składzie jak w przykładzie III, 110 części wagowych suchego wyotniaoza mineralnego składającego się z drzbnooZaΓnistegz piasku i lekkiej frakcji pyłu dymnicowego, tak z^n^^ mikrosfery, zmieszanych w proporcji objętościowej 3:1 i 40 części wagowch rozdrobnionych odpadów włókienniczych, skrawków o wf^t^ń^aarach 5-10 mm. Naniesiona rasa krzemianowo-mineralna żeluje po czasie około 10 m.nut, tworząc po około 48 godzinach suszenia w temperaturze pokojowej twardą, zbrojoną warstwę izzluiooo-wzracniajici stanowiącą zarazem tynk zew^ę^ny, charakteryzujący się wytrzymmłością meeCanęozęi na zgniatanie R_s« 3,5 Ma, dobrą przepuszczalnością dla pary wodnej o wirtości porównywanej dla tynku -tradycyjnego i zadowa10

155 668 lającą hydrofobowścią, zapewiiającą zabezpieczenie warstwy izolującej z wełny mineralnej przed zamoczeniem wodą.

Przykład IX. Nieotynkowany budynek wzniesίśny z boczków betonowych poddano ociepleniu w ten sposób, że na zewnętrzne ściany budynku narzucono metodą in situ, w znany sposób, za pomocą agregatu pianotwórczego piankę moocnikowooformnldehydową o gęstości 40 kg/m\ ^po upraednim jorzymocowaniu do ocieranej ściany sia-tki konstrukcyjnej wykonanej z polietylenu, mocowanej do niej za pomocą dystansujących elementów kotwiących, z utworzeniem między ścianą budynku a siatką przestrzeni o grubości 50 mm wyełnionej ściśle pianką mooznikowo-ίśrmaldłhydśaą. Po 24 godzinach suszenia pianki na tak utworzoną warstwę izolacji cieplnej narzucono za pomocą ślinakowego aparatu służącego do nakładania tynków msą krzemianoWśIiiniłalną, z równoczesnym jej wyrównywaniem i formowaniem wrstwy o grubości średnio 4 mm.

Masę krzemianowo-minnralną otrzmano przez wymiezenie 100 części wagowych kommeoyc_]ji krzemianowej o składzie jak w przykładzie IV, 40 części wagowych suchego wypeniacza mineralnego składającego się z drobnoziarnistego piasku i pyłu dymnicowego wy^mi^^:^£inych w proporcji objętościowej 1:2 i 40 części wgowrch rozdrobnionych odpadów włókienniczych, pocię tych i rozdrobnionych resztek tkanin pochodzenia syntetycznego, o wymirach 5-15 mm. Naniesiona rasa krzemianowo-mineralna żeluje po czasie około 5 mmit, tworząc po utwardzeniu zbrojoną wrstwę wzmcninjyccś-zolującą przepuszczalną dla pary wodnej i stanowiącą zarazem przegrodę dla wody.

Po jej częsicowy/m wysuszeniu w temperaturze otoczenia przez około 24 godziny naniesiono na zaizolowaną ścianę zwykły tynk wierzchni połączony ściśle z krzemianśw>ominnłalną warstwą wzmicniającośizolluiącą.

Claims (13)

1. Zastrzeżenia patenowwe

   1. Eemen^t izoaacynny ze wzmocnioną powłoką zewnętrzną znamienny tm®» że stanowi uformowaną kształtkę, w^onaną z lekkich materiałów izolacyjnych mjącą zespolony w jedną całość układ warstw zew^nęi^znych, korzystnie o grubości 2-6 mm, utworzony z chłmoutwatdzitnej, zbrojonej masy kraemianowioπmniłaanej, w której środkiem wiążącym jest kśmpezycjt krzemianowa, tworząca po utwardzeniu twardy żel krzemianowy, którego wypełnienie mneralne stanowi drobrnożarnisty ma^ei-ał mineralny, z tym, że proporcje wagowe wypełnienia mineralnego do kśmmeśicji krzemianowej są jak 0,5 - 5 : 1, msa krzemianowo-mineralna ma ewennualnie w swoim składzie substancję hydrofobową, środki wiążące formaldehyd, korzystnie w ilości 5-10 % wgowych w stosunku do kśmmeśicji krzemianowej, natomiast mineralne może mieć w swoim składzie do 50 % wagowych dodatku pyłów pochodzenia naturalnego i/lub syntetycznego, przy czym powierzchnia maeriału stanowiącego zbrojenie w przeważa jącej części jest pokryta msą krzemiαnowiominnłalną.
2. 2. Element wdług rastra. 1, znamienny tym, że warstwę zbrojącą stanowi włóknina wkonana z maeriału pochodzenia naturalnego i/lub syntetycznego.
3. 3. Element według zastrz. 1, znamienny tym, że warstwę zbrojącą stanowi tkanina wykonana z maeriału pochodzenia naturalnego i/lub syntetycznego.
4. 4. Element według zastrz. 1, znamienny tym, że wrst^wę zbrojącą stanowią ścinki maeΓitłów włóknistych i/lub tkanin.
5. 5. Element według zastrz. 1, znamienny tym, że warstwę zbrojącą stanowi siatka wykonana z meealu i/lub tworzyw sztucznych i/lub z maeΓitłów pochodzenia naturalnego.
6. 6. Element według zastrz. 1, znamienny tym, że warstwę zbrojącą stanowi folia, korzystnie perforowana, wrkonana z meealu, tworzyw sztucznych lub komminnaci tych maeriałów.

   155 668
7. 7. Element wdług zastrz. 1, znamienny -tym, że warstwę zbrojącą stanowi rata wykonana z rateriału roślarmego lub mineralnego lub ich korayinatji.
8. 8. Element według zastrz. 1, znamienny tym, że warstwę zbrojącą stanowi koyyinacja poszczególnych maeriałów zbrojeniowych.
9. 9. Sposób otrzymywania elementów izolacyjnych ze wzmoocnoną powłoką zewnętrzną poprzez naniesienie na maeriał izolacyjny powłoki usztywiiijącej, znamienny tym, że powierzchnię kształtki z maeriału izolacyjnego pokrywa się najpierw, korzystnie przez natrysk pneumatyczny lub zanurzenie, ciekłą kompozycją krzemianową w ilości do 5 kg/m , złożoną z mieszaniny szkła wodnego i środka żelującego, zawierającego organiczne substancje hydrolizujące w środowisku szkła wodnego, po czym tak zwilżoną powierzchnię kształtki pokrywa się sypkim maeriałem mineralnym, z utworzeniem wrstwy korzystnie 0,5-5 mm, a następnie pokrywa się ponowiie ciekłą kom^c^^j^t^cją krzemianową w takiej ilości, aby mae^i^j.ał mineralny uległ całkowitemu zwilżeniu, po czym etenitβtnie powtarza się czynności pokrywania powierzchni kształtki kolejną warstwą sypkiego ma^r^J-ału mneralnego na przemian z natryskiom ciekłą koopozycją krzemianową, z tym, że ostatnią warstwę maeriału mineralnego pokrywa się koopooycją krzemianową w ilości niezbędnej dla jego całkowitego zwilżenia, przy czym kolejne warstwy sypkiego maeriału mineralnego o grubości, korzystnie 0,5-5 oo kładzie się na nieutwardzoną poprzednią warstwę krzeoianowtzΠlOnirranej oasy wzπycjiaaącej, z utworzeniem w efekcie, po zżelowaniu i utwardzeniu szkła wodnego, jednolitej i spójnej tzIDmcrj.ijąccziioZującej powłoki, przylegającej ściśle do powierzchni Właściwego maeriału izolacyjnego, iWirtiralnii masę krzemianowo-miniΓalną otrzymaną na drodze połączenia i dokładnego ο^Ο^Σθη^ maeriału mineralnego z roztworem szkła wodnego i środka utwardzającego, z utworzeniem jednolitej, wylewnej msy, nanosi się równonoemie na ziwlitrzią powierzchnię kształtki z maeriału izolacyjnego, zwilżoną «βιΛωΙιώ uprzednio przez natrysk ciekłą kzmyozycją krzemianową, ewnniBlnir preparowanie i nanoszenie msy krzemianoto-oineralnrj na powierzchnię kształtki z moaeriału izolacyjnego odbywa się na drodze równoczesnego natrysku koymozycji krzemianowaj, złożonej z roztworu szkła wodnego i środka żelującego, z nanoszeniem sypkiego, korzystnie dΓobnoziarnistegz maeriału mineralnego, przy czyo strumień krzemianowej nanoszonej metodą natrysku, łączy się ze skierowanym pod kątem, korzystnie 06= 30-90°, strumieniem raaeriału mineralnego w strefie znajdującej się bezpośrednio nad powierzchnią kształtki z maeriału izolacyjnego, w odległości korzystnie 1-20 mo, gdzie następuje zderzenie się tych strumieni i ich wyniiszanie, a utworzona opadająca na powierzchnię kształtki misa tworzy na jej powierzchni powłokę krzemianzwtzπmnirrlną, przy czym dodatkowe zbrojenie w postaci włókniny, tkaniny, ścinków włókniny i tkaniny, siatki, maty, folii lub ich kzmyieiaji albo nakłada się na warstwę krzemianową, przed jej utwardzeniem i na to następnie nanosi się masę krzemianowo -mii era Iną, albo nakłada się to zbrojenie na już utworzoną powłokę z masy krzemeaaotzmineralnej, przed jej utwardzeniem, a powierzchnia ooaeriału stanowiącego zbrojenie w przeważaaącej części jest pokryta masą krzeyiaizwzminiralną, natomiast w przypadku ścinków maeriałów włóknistych i ścirdtów tkanin wzmozjienir to może być wprowadzone w postaci dodatkowego wypełn-enla dodanego do masy przed jej nałożeniem na powierzchnię kształtki.
10. 10. Sposób według zastrz. 9, znamienny tym, że na powierzchnię zrwnętrzną elementu izolacyjnego ze wzmoonioną powłoką zewitrzną, korzystnie po całkowitym ^sctaięeiu zbrojonej msy krzemianowzcmnieaanej, nanosi się warstwę ciekłej, krzepnącej substancji hydrofobowej i przed jej zestaleniem nanosi się sypki materiał mineralny.
11. 11. Sposób według zastrz. 9 albo 10, znamienny tym, że na powierzchnię elementu izolacyjnego zr wzmoznioną powłoką ziwinęi-zną nanosi się zaprawy typu wapiennego i/lub cementowego i/lub syntetycznego.
12. 12. Sposób tfiiług zastrz. 9 albo 10, znamienny tym, że masę krzeoianowzm0niialną sporządza się z dodatkiem substancji wiążących formaldehyd, korzystnie

    155 568 w ilości 5-10 % wagowych w stosunku do kompozycji krzemianowj.
13. 13. Sposób według zastrz. 9 albo 10, znamienny tym, że masę krzemianowomineralna. barwi się w masie barwnikami aktywnymi w środowisku alkalCzzcym.

    Zakład Wydawnictw UP RP. Nakład 100 egz.