PL155502B1 - S posób uzdatniania prochów nitrocelulozowych dla nadania im wlasnosci przetwórczych PL PL PL - Google Patents

Abstract

1. Sposób uzdatniania prochów nitrocelulozowych dla nadania im wlasnosci przetwór- czych, znamienny tym, ze na powierzchnie prochu wprowadza sie rozpuszczalniki nitrocelulozy i rozcienczalniki, ewentualnie z dodatkiem zwiazków polimerycznych mieszalnych z nitrocelu- loza, przy czym jako rozpuszczalniki nitrocelulozy stosuje sie estry kwasów organicznych i/lub ketony, a jako rozcienczalniki stosuje sie nizsze alkohole i/lub chlorowane weglowodory alifaty- czne, a laczna ilosc wprowadzanych rozpuszczalników i rozcienczalników wynosi 3-35% wago- wych w stosunku do prochu nitrocelulozowego. ( 1 2 ) OPIS PATENTOWY ( 1 9 ) PL ( 1 1 ) 155502 ( 1 3 ) B1 U rzad Patentow y Rzeczypospolitej Polskiej (21) Numer zgloszenia: 269868 (23) D ata zgloszenia: 31.12.1987 (51) IntC l5: C06B 25/26 C06B 45/28 PL PL PL

Description

RZECZPOSPOLITA

POLSKA

© OPIS PATENTOWY @ PL © 155502 © BI

Numer zgłoszenia: 269868

Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej

Zy Data zgłoszenia: 31.12.1987

IntCl⁵:

C06B 25/26 C06B 45/28

Sposób uzdatniania prochów nitrocelulozowych dla nadania im własności przetwórczych

OTTEUIA

H LH

Uprawniony z patentu: Politechnika Warszawska, Warszawa, PL

Zgłoszenie ogłoszono:

10.07.1989 BUP 14/89

O udzieleniu patentu ogłoszono: 31.12.1991 WUP 12/91

Twórcy wynalazku:

Henryk Czepukojc, Warszawa, PL Tadeusz Diem, Warszawa, PL Janina Łunkiewicz, Warszawa, PL Leszek Makaruk, Warszawa, PL Edmund Prokopowicz, Warszawa, PL Henryk Szwed, Warszawa, PL

1. Sposób uzdatniania prochów nitrocelulozowych dla nadania im własności przetwórczych, znamienny tym, że na powierzchnię prochu wprowadza się rozpuszczalniki nitrocelulozy i rozcieńczalniki, ewentualnie z dodatkiem związków polimerycznych mieszalnych z nitrocelulozą, przy czym jako rozpuszczalniki nitrocelulozy stosuje się estry kwasów organicznych i/lub ketony, a jako rozcieńczalniki stosuje się niższe alkohole i/lub chlorowane węglowodory alifatyczne, a łączną ilość wprowadzanych rozpuszczalników i rozcieńczalników wynosi 3-35% Wagowych w stosunku do prochu nitrocelulozowego.

PL 155502 BI

SP05Ć3 UZDATNIANIA PROCHÓW NITROCELULOZOWYCH DLA NADANIA IM WŁASNOŚCI PRZETWÓRCZYCH

Claims (5)

Z a strzeżeń-i a patentowe

1. Sposób uzdatniania prochów nitrocelulozowych dla nadania im własności przetwórczych, znamienny tym, że na powierzchnię prochu wprowadza się rozpuszczalniki nitrocelulozy i rozcieńczalniki, ewentualnie z dodatkiem związków polimerycznych mieszalnych z nitrocelulozą, przy czym jako rozpuszczalniki nitrocelulozy stosuje się estry k-wsów organicznych i/lub ketony a jako rozcieńczalniki stosuje się niższe alkohole i/uub chlorowane węglowodory alifatyczne, a łączną ilość wprowadzanych rozpuszczalników i rozcieńczalników wyno!! 3 - 35% wagowych w stosunku do prochu nitroceluOozooego.

2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że dodatek związków polimer-ycznych wrnosi do 6% wagowch w stosunku do prochu nitroceluoozowego.

3. Sposób według zastrz. 1- albo 2, znamienny tym, że jako związki polimeryczne stosuje się żywice syntetyczne i/uub naturalne.

4. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że o)Γooadoatym rozpuszczalnikiem nitrocelulozy jest niższy ester niższego kwasu tłuszczowego.

5. Sposób wdług zastrz. 1, znamienny tym, że wprowadzanym rozpuszczalnikiem nitrocelulozy jest aceton lub metyloetyllketot.

Przedmiotem wyralazku jest sposób uzdatniania prochów nitrocelulooowych dla nadania im własności przetwórczych.

Przeterminowane prochy w związku ze zmianą ich własnoźci są ^coiywane z uzbrojenia i niszczone. Powoduje to znaczne straty a jedną z istotnych przyczyn utrudniających ich utylizację jest niebezpieczeństwo spowodowane zagrożeniem wybuchu. Nie znane są sposoby zm.nńejszania własności wbuchowrch prochów pozwwaające na ich pónnejsze w’'yklzożtante.

Celem niniejszego w^lazku jest podważenie bezpieczeństwa składowania i transportu oraz przetwórstwa prochów nitΓlceluloloożCh do wrtości porównywanej z nitrocelulozą lakierniczą zawierającą około 20% alkoholu etylowego.

Sposób według wynalazku polega na zniszczeniu porowtej struktury prochu na powierzchni ziarna i częściowo w jego wnętrzu.

Osiąga się to według wynalazku poprzez wprowadznie substancji ma^cych zdolność spęczniania nitrocelulozy i tym samym zamykającym pory na powierzchni w wyniku znacznego zwiększania objętości polimeru. Stopień spęcznienia jest regulowany składem mieszaniny rozpuszczalników nitrocelulozy i rozcieńczalników oproodzanych do prochów. Jako rozpuszczalniki nitrocelulozy stosuje się estry kwasów organicznych i/lub ketony, a jako rozcieńczalniki - niższe alkohole i/uub chlorowane węglowodory alifatyczne. Łączna ilość wprowdzanych rozpuszczalników i rozcieńczalników w^osi 5 - 35% wgowych w stos^.nlkl do prochu nitrocelulozowego.

Korzystnie jest, aby rozp^zeze^iki nitrocelulozy wprowadzać niższe estry niższych kwasów tłuszczowych, na przykład octan butylu lub octan etylu, majcych zdolność spęczniania i rozpuszczania nitrocelulozy. Połączenie ich z niższymi alkoholami powoduje skuteczny eiekt wnikania tychże w strukturę porowtą ziaren prochu.

Proces spęczniania jest odwacaltż i długie kilkutygodniowe przechowywanie powoduje częściową desorbcję rozpuszczalników. Nie odtwarza to początkowj struktury porów nie155 502 mniej zmniejsza bezpieczeństwo operacji z prochami. Możliwe jest zastosowanie wysokowrzących rozpuszczalników, na przykład estrów kwasu ftalowego, które wnikają w pory prochu i pj'aktycznie nie odparowują przez co osiąga się dodatkowo efekt plastyfiłujący. Jednak trwałe zabezpieczenie prochu osiąga się widług wynalazku poprzez wprowaddenie wraz z rozpuszczalnikiem i rozcieńczalnikiem substancji polimirycenych za^^l^^i^^ych pory w sposób trwały. Należą do nich żywice naturalne oraz żywice syntetyczne wykazjące dobrą rozpuszczalność w użytych rozpuszczalnikach oraz mieszalność z nitrocelulozą zarówno w roztworze jak i w fazie stałej. Mogą być używane do tego celu estry i addukty talafonii, żywice ferJylowa-formaldehydowe, mocznikowo-formaldehydowe, melαmlnowo-forMldihydowi, estry i etery celulozy jako etylo-celuloza lub carboksylomeiyloceluloea dodawane w ilości do 6% wagowch w stosunku do prochu nitΓOceluCozowigo.

Poprzez zastosowanie według w^lazku chlorwcopcchodnych w postaci rozpuszczalników na przykład dwujCh.oΓoetanj, lub polimerów, na przykład polichlorku winylu, wlk>crestuje się dodatkowo efekty samogasnące tych substancji.

Sposób zmni^;)Szania własności wybuchowych prochów jest eilusrcwwdny następującymi przykładami zastosowania. .

Przykład I. Do 100 g prochu o symbolu 4/l dodano 33 g zwijacza składającego się z octanu butylu i alkoholu butylowego w procentach milowych 6,9 : 93,1. Proch po wchłonięciu substancji ciekłych był nadal sypki i nie wtazywł tendencji do zbrylania pomimo, że pozostała nie wclrhtonięta część zwijacza.

Badanie wrażliwości na tarcie wtedług metody Koernera BN-77-6091-07 wskazało wartość pomiędzy 11 kp a 12 kp podczas gdy nitroceluloza lakiernicza zwilżona alkoholem ety^w,™ wykazała wartość 9,6 kp.

Oznnazenie wraHiwości na uderzenie metodą Kasta w^lk^^^o wartość identyczną jak nitroceluloza lakiernicza równą 25 cm przy ciężarku 2 kg.

Przykład II. Do 100 g prochu 18/l dodano 20 g zwijacza składającego się z alkoholu butylowego i octanu butylu /w stosunku molowym 93 : 7/, i w którym rozpuszczono 5 g ftalaku R 45.

Badania wykazały odporność na tarcie 12,5 kp, odporność na uderzenie - około 5 kpm, objętość wyżalonych tlnnków azotu 0,53 m, a więc wn^ki lepsze niż dla prochów nieewilżdlnyjh.

Przykład III. Do 100 g prochu 9/7 dodano 23 g zwijacza składającego się z alkoholu butylowego i octanu butylu. W zwilżdcej rozpuszczono uprzednio 2 g ftalanu dwubutylu i 4 g winacetu. Badania wykazały odporność na tarcie 11,7 kp, odporność na uderzenie 0,52 kpm, objętość wyy^zeilcnych tlnnków azotu 0,39 ml.

Przykład IV. 100 g prochu 4/l zwilżono 23 g zwijacza składającego się z etanolu, octanu etylu i wody w stosunkach molowych 53 : 3 5 45. Zwilżacz został wchłonńęty całkowicie przez ziarna prochu nie powodując przy tym ich zbrylenia. V zwilżajej rozpuszczono 4 g żywicy moocnikowej moddfikowannj.

Wyyiki badań na tarcie, uderzenie i wy^elenie tlnrkóów azotu w^kazały lepsze -wkaannki odporności niż przy prochach niieiilżonyjh.