Wynalazek dotyczy mechanicznego pieca do prazenia o szeregu lezacych nad soba ko¬ mór rusztowych, utworzonych kolejno stalemi oraz ruchomemi, poruszanemi od strony ob¬ wodu, plytami ogniskowemi. Znane piece tego rodzaju zaopatrzone sa w pionowy wal, któ¬ rego ruch przenosi sie wspólnie na poszcze¬ gólne plyty. Ten rodzaj napedu prowadzi z koniecznosci do jednakowego traktowania wszystkich plyt. W praktyce okazal sie on bardzo niedogodnym i kosztownym, czesto u- niemozliwiajacym ekonomiczna prace pieca.Sprawe te rozstrzyga niniejszy wynalazek \v sposób idealny, w ten mianowicie, ze poszcze¬ gólne plyty napedzane sa oddzielnie, a wiec od siebie (wzgledem siebie) niezaleznie. Ta¬ ki niezalezny ruch umozliwia dopiero w zu¬ pelnosci opanowanie przebiegu pracy pieca oraz regulowania. Pozwala to na daleko lep¬ sze wykorzystanie produkcji metalurgicznej, anizeli bylo to mozliwem w dotychczasowych piecach. Nowosc umozliwia zupelna niezalez¬ nosc w traktowaniu poszczególnych czesci pieca.Kazdej komorze mozna kazdej chwili na¬ dac dowolna szybkosc obrotowa, przytem kie¬ runek ruchu zmieniac mozna w jedna i druga strone. Praktyka wykazala, iz na poszcze¬ gólnych poziomach dotychczasowych pieców, wytwarzaja sie nagromadzenia rudy.Przy odpowiedniem unormowaniu szybko¬ sci poszczególnych plyt nie nalezy sie juz wie¬ cej obawiac takich nagromadzen, poniewaz grubosc warstwy rudy moze byc na wszyst¬ kich poziomach latwo normowana dowolnie.Takie skupienia sie rudy w poszczególnych przedzialach odbijaly sie nader ujemnie na wydajnosci pieca, zmuszajac do takiego zmniejszenia szybkosci obrotowej plyt, by grace zdazaly przesunac rude w miejscach wiekjszego jej skupienia.Moznosc normowania szybkosci w kazdymczasie umozliwia dalej dostosowania jej do kazdorazowego stanu rudy. Moze on np. wy¬ magac chwilowego wstrzymania ruchu tej lub innej komory. Moze to byc np. wskazanem w razie nierównomiernego funkcjonowania przyrzadu nadawczego. Innego zarzadzenia potrzeba gdy ruda ma dluzej pozostac w danej przegrodzie, np. gdy w odpowiednim momen¬ cie nalezy rude poddac dluzej temperaturze podgrzewanej plyty. Wynalazek umozliwia przelaczanie szufelek „w taki sposób, ze naste¬ puje kolejna zmiana kierunku ich ruchu, przy- czem szufelki mog|a albo cofac rude zpowro- tem, albo tez poprostu sluzyc jako mieszadla.Srodek ten prowadzi jednoczesnie do zwiek¬ szenia wydajnosci pieca przy przerabianiu te¬ go rodzaju rud.Na prace pieca w znaczeniu czysto meta- lurgicznem, wywiera wynalazek wplyw nader dodatni. Poniewaz ruch plyt moze byc uza¬ leznionym od kazdorazowego stanu rudy, wy¬ tapianie jej ulepsza sie jakosciowo i zwiek¬ sza ilosciowo. Postep ten umozliwia zastoso¬ wanie pieca na kazdem miejscu. Zwiekszenie wydajnosci osiaga sie szczególniej dzieki moznosci unormowania grubosci warstwy ru¬ dy w poszczególnych przegrodach do najod¬ powiedniejszych wymiarów, uwarunkowa¬ nych szybkoscia przesuwania, oraz ewentual¬ nie okresowa zmiana kierunku obrotu po¬ szczególnych plyt.Zwieksza sie równiez trwalosc pieca, gdyz dzieki moznosci utrzymania równomiernej grubosci warstw rudy, równomierniej zuzywa¬ ja sie szufle i trwalosc ich sie zwieksza.W porównaniu ze wspólnym napedem wszystkich plyt, wywiera wynalazek daleko idacy zbawienny wplyw na trwalosc najczul¬ szego przyrzadu, jakim jest napedzajacy sli¬ mak.Zalaczone rysunki wyobrazaja jedna z form wykonania wyri^lazku w sposób schematycz¬ ny; a oznacza plyty, b — niezalezne przyrza: dy pedne. PL