PL15449B1 - Sposób odwadniania emulsyj. - Google Patents

Description

Wynalazek niniejszy dotyczy sposobu rozdzielania emulsyj, zwlaszcza natural¬ nych emusyj olejowych, na drodze elek¬ trycznej. Tego rodzaju procesy, w których emulsje poddaje sie dzialaniu jednej jedy¬ nej naladowanej elektrody albo tez prowa¬ dzi sie je miedzy dwiema naladowanemi e- lektrodami sa obecnie znane. Proponowa¬ no juz takie rozdzielanie emulsyj ropo¬ wych na drodze elektrycznej w taki sposób, ze emulsja w zbiorniku!, stanowiacym jed¬ na z elektrod, tworzy wysoko-naladowana strefe wokolo przeciw-elektrody siegajacej wglab cieczy.Zgodnie z niniejszym wynalazkiem e- mulsja przeplywa miedzy elektroda nala¬ dowana pradom zmiennym o Wysokiem najpieciu, a uziemiona scianka naczynia, przyczem emulsje obrabia sie przy wyso¬ kim potencjale pradu zmiennego* i ewen¬ tualnie przy tak duzej odleglosci miedzy elektroda naladowana a uziemiona sciana naczynia, ze scianka ta znajduje sie cal¬ kowicie poza strefa naladowanych czastek wody, wytworzona wokolo elektrody na¬ ladowanej.W procesie tym unika sie powstawania pradów strefowych czyli konwekcyjnych oraz otrzymuje sie taki stan pradu absorb- cyjnego, ze nie nastepuje samorozladowa- nie (rozpraszanie). iPirzytem otrzymuje sie wysoka wydajnosc w stosunku do zuzyte¬ go pradu, do zawartosci wody, do jakiej dana emulsje sie odwadnia, oraz w stosun¬ ku do kosztów aparatu i calego ruchu* Wynik ten zalezy nietylko od: umie-szczenia elektrodwzgledem siebie lub od róznicy potencjalów miedzy elektrodami, P^Jtecz itakze od potencjalu elektrody, wokól I której wytwarza sie strefe naladowana. i Stwierdzono równiez, ze wielkosc stre- I w23y^.^Y^neJ (efektywnej tej przestrzeni '"" Wzrasta wraz .ze zmniejszeniem srednicy tej elektrody. Dalej znaleziono, ze osiaga sie wielka strate na energji i wydajnosci, jesli wedlug sposobów dawniejszych umie¬ szcza sie elektrody tak blisko, iz nalado¬ wane wokól- nich strefy pokrywaja sie wzajemnie (czesciowo), skutkiem czego powstaja prady konwekcyjne.W razie ujawnienia sie pradów kon¬ wekcyjnej albo przewodnictwa strefo¬ wego, a nastepnie przewodzenia bezpo¬ sredniego po linj ach czastek wody, rózni¬ ca potencjalów miedzy elektrodami spada do takiego stopnia, iz czastki wody prze¬ staja byc dostatecznie naladowane, aby sie móc zbierac w skupienia.Z wyzej wymienionych wzgledów urza¬ dzenie wedlug niniejszego wynalazku jest zaopatrzone w elektrode wewnetrzna ma¬ lych rozmiarów, dzieki czemu zapewnione jest otrzymanie maksymalnie czynnej stre¬ fy w przestrzeni naladowanej, a elektro¬ dy rozmieszczone sa na takiej odleglosci, ze przy zastosowaniu mozliwie wysokiego potencjalu miedzy ladunkami przestrzen- nemi obu elektrod, tworzy sie pierscienio¬ wa strefa martwa, co zapobiega wystepo¬ waniu pradów konwekcyjnych.Na rysunku fig. 1 przedstawia schema¬ tycznie aparat do odwadniania wedlug wy¬ nalazku, fig. 2 stanowi przekrój poziomy, na którym podano strefy dzialania roz¬ maitych zjawisk elektrycznych, fig. 3, 4 przedstawiaja dwie postacie wykonania elektrody wewnetrznej, a fig. 5 przedsta¬ wia graficznie stosunki miedzy przylozo¬ nym potencjalem a przeplywem pradu.Uwidoczniony na rysunkach aparat po¬ dano jedynie w postaci jprzykladu, ponie¬ waz sposób wedlug wynalazku da sie wy¬ konac równiez przy pomocy aparatów zbudowanych inaczej. Sklada sie on z cy¬ sterny lub zamknietego zbiornika 10, z wpustem 11, umieszczonym na dolnym je¬ go koncu; emulsje wpuszcza sie na stozko¬ wa plyte odbojowa 12, w ten sposób emul¬ sja napelnia zbiornik, wznoszac sie w nim mniej lub wiecej spiralnie. Urzadzenie ta¬ kie sluzy do osiagniecia równomiernego rozmieszczenia oraz spokojnego przeply¬ wu emulsji przez zbiornik. W dnie zbior¬ nika moze byc odpowiednio umieszczony spust dla wody i mulu 13 zas wypust 14 dla oczyszczonego oleju moze sie znajdo- dac w odpowiedniem miejscu u góry.Z tulei 15 zwisa do wnetrza zbiornika srodkowa elektroda czynna 16, o pewnym potencjale, zas sam zbiornik 10 stanowi e- lektrode zewnetrzna czyli uziemiona.Tuleja 15 musi byc odpowiednio dluga, tak azeby odleglosc od wierzcholka elek¬ trody do pokrywy zbiornika 10 równala sie conajmniej odleglosci od elektrody do scian bocznych zbiornika. Srodkowa elek¬ troda 16 ma mala srednice i zasadniczo u- stosunkowanie jej wymiarów jest takie, jak na rysunkach. Moze ona miec ksztalt u- mozliwiajacy energiczna jonizacje; typo¬ we jej ksztalty przedstawiono na fig. 1, 2 i 3. Wedlug fig. 1 stanowi ona prosty drut lub pret 17 dlugosci okolo 0,6 m i moze byc na dolnym koncu zaopatrzona w kulke me¬ talowa 18, aby zapobiec zlokalizowaniu jo¬ nizacji w tym punkcie. Fig. 3 przedstawia elektrode z siatki drucianej, która w .posta¬ ci powierzchni równopotencjalnych ota¬ cza cylinder o zaokraglonych koncach. Po¬ le wokól elektrody tego ksztaltu jest jed¬ nakowe naokolo calej powierzchni, dzieki czemu unika sie umiejscowienia jonizacji.Fig. 4 przedstawia spiralna elektrode dru¬ ciana 7, zlozona ze zwoju drucianego 40, nawinietego na pret 41 z materjalu izola¬ cyjnego, powrotny koniec zwoju 40 prze¬ chodzi wewnatrz preta 41. Elektroda tego ksztaltu daje duza powierzchnie jonizacji — 2 —o malej krzywiznie, dzieki czemru równiez zapobiega sie zlokalizowaniu jonizacji. Np. aparat przy potencjale 25.000 Volt i pra¬ dzie zmiennym moze zawierac 6 m wysoko¬ sci naczynie o srednicy 3 m z elektroda wewnetrzna dlugosci 0,6 m.W takim aparacie wewnetrzna elektro¬ da 16 (lub 6 albo 7) zostaje otoczona na- ladowanem polem albo ladunkiem prze¬ strzennym i przy zastosowanem napieciu strefa wyplywu tego ladunku ciaganie sie ku zewnatrz do pewnego punktu posredniego miedzy wewnetrzna a zewnetrzna elektro¬ da, jak zaznaczono kreskowana linja ko¬ lowa na fig. 2. Podobne pole ciagnie sie ku wewnatrz na niewielkiej odleglosci od elektrody uziemionej, czyli sciany zbior¬ nika 10, lecz powierzchnia tej elektrody jest tak duza, iz jej ladunek przestrzenny jest praktycznie bardzo maly i dlatego tez mozna go w praktyce nie brac pod uwage.Teoretycznie jednak taki ladunek prze¬ strzenny istnieje i zaznaczono go na fig. 2 liaja kolowa kreskowana 22. Miedzy obie¬ ma temi strefami znajduje sie strefa mar¬ twa, w której pole elektryczne jest tak sla¬ be, iz nie wywiera wplywu odwadniajacego.Jezeli przez zbiornik 10 przeplywa e- mulsja, która wchodzi don ode dna przez wpust 11, to zostaje ona wprawiona w ruch wirowy i wznosi sie spokojnie w zbiorniku, wchodzac stopniowo w obreb dzialania la¬ dunku przestrzennego wewnetrznej czyli czynnej elektrody 16. Kuleczki wody zo¬ staja wtedy zjonizowane, zaleznie od wy¬ sokosci potencjalu, do jakiego naladowa¬ na jest elektroda; przeciwnie naladowane czastki koaguluja sie, tworzac skupienia wody stopniowo coraz wieksze, które osta¬ tecznie osadzaja sie na dnie pod dziala¬ niem sily ciezkosci. Mechanizm tego dzia¬ lania mozna wyjasnic, jak nizej.W ciagu jednej polowy okresu dziala¬ nia pra/du czastki wody przy elektrodzie wewnetrznej zostaja zjonizowane i ode¬ pchniete od niej, tworzac w ten sposób strefe czastek naladowanych albo ladunek przestrzenny wokól tej elektrody. W eiaj- gu nastepnej polowy okresu dzialania pra¬ du elektroda wysyla fale przeciwnie nala¬ dowanych czastek, polowa z. tych przeciw¬ nie jialadawanych czastek zobojetnia czast¬ ki pozostale z ostatniej polowy okresu, po¬ lowa zas tworzy nowy ladunek przestrzen¬ ny i t d. W ten sposób przeciwnie nalado¬ wane czastki, zobojetniajac sie, koaguluja sie i tworza wieksze czastki, które nastep¬ nie musza byc zjonizowane i znowu mu¬ sza sie laczyc. Dzialanie to musi sie zwy¬ kle powtarzac przez pewien czas, azeby wytworzylo sie tak duze skupienie czastek, azeby mogly one sie wydzielic. A zatem dzialanie polega na koagulacji przeciwnie naladowanych czastek wody, otaczajacych ladunek przestrzenny wokól elektrody.Przy wykonaniu niniejszego sposobu pomiedzy zbiornikiem a strefa ladunku przestrzennego, wytwarza sie zawsze stre¬ fa pierscieniowa, w której nie zachodzi dzialanie koagulujace wode, lecz koagula¬ cja wody, odbywajaca sie w strefie nala¬ dowanej, powoduje laczenie sie czastek wody i wypadanie ich ze strefy naladowa¬ nej, skutkiem czego ujawniaja sie prady krazenia, które nieobrobiona emulsje ze strefy martwej przenosza do strefy nalado¬ wanej, powodujac w ten sposób calkowite i równe (Odwodnienie. Takze i znoszacy si^ odwodniony olej (jest on lzejszy od nieprze¬ robionej emulsji) powoduje powstawanie innego ukladu krazenia, porywajacego e- mulsje z przestrzeni martwej do strefy na¬ ladowanej z takim samym skutkiem, jak poprzednio. Przy koncu wszystek odwod¬ niony olej wznosi sie do góry , zbiornika, woda zas osadza sie na dnie, skad sie ja spuszcza.Teoretyczne podstawy tego zjawiska podano ponizej: Jak uwidocznia fig. 2, srodkowa czynna elektroda 16 otoczona jest naladowanein polem lub stanem pewnego napiecia cia- — 3 —gnacego sie teoretycznie do nieskonczono¬ sci, lecz coraz slabszego proporcjonalnie do odleglosci od wewnetrznej naladowa¬ nej elektrody. Napiecie elektryczne i pole elektrody uziemionej jest bardzo rozpro¬ szone i bardzo slabe, dzieki znacznej po¬ wierzchni tej elektrody. Srodkowa nalado¬ wana elektrode 16 niezaleznie od odleglo¬ sci ód niej elektrody uziemionej (dopóki ta elektroda umieszczona jest poza pewnemi granicami, o czem bedzie mowa na koncu opisu) otacza pole elektryczne ograniczonej wielkosci, wewnatrz któregjo czastki wody w emulsjach sa naladowane, -granice tej strefy oznaczono na fig. 2 linja 20. Cho¬ ciaz nazewnatrz tej strefy istnieje pewne napiecie, to jednak niema tam czastek na¬ ladowanych. Wielkosc strefy cylindrycz¬ nej, otaczajacej mala elektrode srodkowa, Zalezy od rozmaitych czynników: od sto¬ sowanego napiecia pradu, wielkosci pro¬ mienia krzywizny elektrody, skladu emul¬ sji i podobnych czynników; lecz w kazdym przypadku strefa ta ma wielkosc okreslo¬ na, ograniczona i ustalona, niezalezna od dlugosci elektrody uziemionej. Teoretycz¬ nie równiez i przy elektrodzie uziemionej istnieje tego samego rodzaju strefa nala¬ dowana, lecz w praktyce powierzchnia tej elektrody i promien jej krzywizny sa tak wielkie, iz strefa ta od strony zwróconej ku elektrodzie 16 jest bardzo slaba i dla celów faktycznych w niniejszym ukladzie moze byc zupelnie pominieta.W opis&nem urzadzeniu, w któreni e- lektródy umieszczone sa na ^statecznej odleglosci tak, azeby strefa naladowana lub ladunek przestrzenny, otaczajacy e- lelktrode wewnetrzna, nie (dosiegaly elek¬ trody uziemionej lub ladunku przestrzen¬ nego, wokolo tej elektrody nie przeplywa grad (o ile napiecie nie zostanie zwiekszo¬ ne) , a tern samem ladunki przestrzenne nie pokrywaja sie czesciowo, lub dopóki odle¬ glosc jniedzy elektrodami albo elektrody ntó zostania ku edbie sMizoae, Oczywiscie pomimo odleglosci miedzy" elektrodami ist<- nieje zawsze przeplyw pradu od nalado¬ wanej elektrody wewnetrznej do nalado¬ wanej strefy czastek wody, jednakze ptfad nie moze dosiegnac elektrody uziemionej, dopóki elektroda ta znajduje sie poza za¬ siegiem strefy naladowanej, wytitoorztfnej okolo elektrody wewnetrznej. Ten prze¬ plyw pradu sklada sie zasadniczo z dwóch skladników: l-o czynnika ladujacego, t j. pradu, powodujacego ladowanie substancji wewnatrz tej strefy podczas , podnoszenia potencjalu do wartosci roboczej, i 2-o pra¬ du absorbcyjnego czyli , pochlanianego i sluzacego do ladowania czyli jonizacji cza¬ stek oraz powodowania ich ruchu we¬ wnatrz emulsji. Ten prad absorbcyjny Ster¬ nowi energje pozyteczna, zuzywana flta skoagulowanie czastek wody, potrzebnej do naladowania materjalu w strefie nalado¬ wanej. Calkowity prad zmienia sie wraz z przylozonym potencjalem, wielkoscia nas¬ ladowanej strefy otaczajacej naladowana elektrode, a takze zaleznie od skladu ob¬ rabianej emulsji, lecz w kazdym razie prad taki jest stosunkowo maly w porównaniu z obiegami pradu opisanemu dalej.Przylozywszy odpowiednie stale napie¬ cie pradu zmiennego do v elektrody we¬ wnetrznej 16, powodujace tworzenie sie la¬ dunku przestrzennego w strefie oznaczonej linja 20 na fig. 2, wyjasnia sie zjawiska za¬ chodzace przy elektrodzie uziemionej, je¬ sli zmniejsza sie jej srednice, czyli zbliza ja do elektrody wewnetrznej 16. W miare zblizania elektrody uziemionej do we¬ wnetrznej elektrody 16, napiecie elektrycz¬ ne przy elektrodzie uziemionej oczywiscie wzrasta, lecz dopóki elektroda uziemiona znajduje sie nazewnatrz strefy naladowa¬ nych czastek wody 20, pomiedzy elektro¬ dami prad nie przeplywa. Jesli elektrode uziemiona bardziej zblizyc do elektrody czynnej, to z chwila dojscia jej do »g£ranicy strefy 20, czyli ladunku przestrzennego u- jawnia sie natychmiast nowy rodzaj dzia- — 4 —lania. Skoro tylko strefa wewnetrzna elek¬ trody uziemionej zetknie sie z naladowa¬ na strefa otaczajaca elektrode czynna, miedzy dwiema temi elektrodami ujawnia¬ ja sie natychmiast prady konwekcyjne. Na¬ ladowane czastki strefy, otaczajacej elek¬ trode czynna, stykaja sie z naladowanemi czastkami przy powierzchni elektrody u- ziemionej, albo tez wchodza w zetkniecie z sama elektroda uziemiona i, oddajac swe ladunki, natychmiast zaklócaja i niszcza poprzedni stan równowagi napiecia elek¬ trycznego, podczas którego od naladowa¬ nej strefy, otaczajacej wewnetrzna elek¬ trode 16 nie przeplywal ku wewnatrz za¬ den prad. Zas natychmiast po zniszczeniu stanu równowagi skutkiem oddawania la¬ dunku przez czasteczki wody elektrodzie uziemianej, ujawnia sie prad konwekcyjny, który trwa dalej i przenosi ladunki elek¬ tryczne na czasteczkach wody miedzy dwiema elektrodami. Ilosc przenoszonego pradu moze byc w tern stadjum duza, za¬ leznie od zastosowanego potencjalu i skladu emulsji, i stanowi tylko stracona energje.Jesli teraz elektrode uziemiona przy¬ suwac jeszcze blizej do naladowanej dek- trody 16, to w dalszym ciagu bedzie prze¬ plywal prad konwekcyjny w zwiekszonej ilosci, az do chwili, gdy elektroda uziemio¬ na osiagnie wewnatrz naladowanej strefy 20, fig. 2, polozenie oznaczone lin ja 21.Wtedy natezenie miedzy obiema elektro¬ dami stanie sie tak wielkie, iz czastki wody ustawia sie w bezposredniej ze soba stycz¬ nosci, tworzac od jednej do drugiej elek¬ trody nieprzerwany lancuch czasteczek, skutkiem czego miedzy elektrodami ujaw¬ nia sie przewodnictwo bezposrednie, które¬ mu w! praktyce natychmiast towarzyszy gwaltowne wyladowywanie poprzez cala droge miedzy wewnetrzna elektroda 16, a' uziemiona elektroda zewnetrzna, znoszace wszelka róznice potencjalów miedzy elek¬ trodami. Chociaz istnieja pewne róznice pogladów teoretycznych na przebieg dzia¬ lania ladunków w strefie naladowanej, to jednak rozmaite powstajace prady, opisa¬ ne powyzej oraz praktyczne skutki ich dzialania, nie sa jedynie wynikami rozwa¬ zan teoretycznych, lecz faktycznemi wyni¬ kami doswiadczen i prób.W zwiazku z fig. 5 stosunki te zostana rozpatrzone w inny sposób. Niechaj na wy¬ kresie tym potencjal elektrody wewnetrz¬ nej odkladany bedzie na osi < rzednych, prad zas na osi odcietych. Pelna linja 30 oznacza, wtedy przeplyw pradu przy pew¬ nym danym potencjale. Dolna czesc krzy¬ wej ponizej zalamania 31 wyobraza prad jonizujacy i absorbcyjny wspomniany po¬ wyzej, otrzymywany wylacznie pod warun¬ kiem, ze ladunki przestrzenne obu elektrod nie stykaja sie z soba, ^ani nie pokrywaja sie. W miare wzrostu potencjalu prad jo¬ nizujacy zwieksza sief przyczem odpowied¬ nio wzrasta ladunek przestrzenny, az przy wartosci krytycznej potencjalu, oznaczonej na wykresie, np. przy 30.000 V ladunki przestrzenne stykaja sie lub pokrywaja (czesciowo), przyczem zaczyna przeplywac prad konwekcyjny, znacznie zwiekszajacy calkowite zuzycie pradu. Po przekroczeniu tego punktu krytycznego, to jest po wysta¬ pieniu pradów konwekcyjnych, zuzycie pradu wzrasta znacznie szybciej niz po¬ przednio, poniewaz prad calkowity sklada sie wtedy nietylko z pradu jonizujacego, który na fig. 5 uwidoczniony jest w polu konwekcji zapomoca odcinka poziomego 32 az ,do przedluzenia 33 jonizacyjnej czesci krzywej 30, lecz takze z pradu konwekcyj¬ nego, oznaczonego odcinkiem poziomym 34 od przedluzenia 33 do krzywej 30. pba te prady, jonizujacy i konwekcyjny, wystepu¬ ja w tern stadjum i wzrastaja w miare wzrostu potencjalu az do osiagniecia prze¬ zen wartosci 40.000 V; ,w tym momencie tworzy sie stala droga przewodzaca, prze¬ plyw pradu wzrasta do ogromnej wartosci a jonizacja w praktycznem pojmowaniu u- staje. Zjawisk wystepujacych poza temi — 5 —pnktami jnozna nie rozwazac poniewaz w ukladzie niniejszym nigdy nie mozna osia¬ gnac warunków im odpowiadajacych; roz¬ wazania powyzsze przytoczono nawet w cedu wykazania duzej wydajnosci procesu w warunkach przeplywu .pradu, odpowiada¬ jacych czesci krzywej 30 ponizej zalama¬ nia 31 w porównaniu z przeplywem pradu, któremu odpowiada czesc krzywej 30 po¬ wyzej zalamania 31. A zatem odwadnianie prowadzi az do mozliwie najwyzszego punktu krzywej 30, unikajac jednak staran¬ nie osiagniecia punktu, w którym zaczyna sie przeplyw pradto konwekcyjnego.Dalej widocznem jest, ze im wieksza bedzie odleglosc miedzy elektrodami, czyli im wiekszy bedzie mógl byc potencjal, za¬ nim ladunek przestrzenny elektrody we¬ wnetrznej bedzie zdolny do przebicia stre¬ fy martwej, tern wieksza bedzie dlugosc krzywej 30 przed jej splaszczeniem skut¬ kiem ujawnienia sie pradów konwekcyj¬ nych, a tern samem tern bardziej bedzie mozna zwiekszyc jonizacje bez obawy o- siagniecia warunków wysoce niesprzyjaja¬ cych procesowi* A zatem uklad niniejszy znamienny jest praca z zastosowaniem wy¬ sokiego potencjalu z lagodnesm jego sto¬ pniowaniem (dalekie rozmieszczenie elek¬ trod) w odróznieniu od pracy z zastosowa¬ niem potencjalu stosunkowo niskiego, lecz z gwaltownem stopniowaniem.W powyzszych rozwazaniach czestotli¬ wosc pradu przyjeto .normalna to jest 50 lub ,60 okresów, zwiekszajac te czestotli¬ wosc mozna równiez zapobiegac rozciaga¬ niu sie ladunku przestrzennego od jednej elektrody do drugiej, lub mówiac inaczej zapobiegac { przeplywowi zjonizowanych czastek od jednej do drugiej elektrody, je¬ sli bowiem zwiekszyc czestotliwosc, to znak ladunku zostaje odwrócony i ladunki zobo¬ jetniaja sie, zanim moga osiagnac , odle¬ glosc, która /Osiagnelyby przy poprzedniej mniejszej czestotliwosci.Istota wynalazku polega zasadniczo na odwadnianiu elektrycmem emulsji zapomo- ca dzialania ladujacego w strefie nalado¬ wanej czyli w strefie ladunku przestrzen¬ nego, otaczajacej elektrode wewnetrzna, podczas gdy druga elektroda ukladu znaj¬ duje sie poza ta strefa, innesni slowy pole¬ ga na tern, ze elektryczne odwadnianie e- mulsyj odbywa sie miedzy dwiema elektro¬ dami, z których jedna naladowana jest tyl¬ ko do takiego potencjalu, iz strefa jej la¬ dunku przestrzennego nie styka sie z dru¬ ga elektroda i nie powoduje powstawania pradów konwekcyjnych. Albo tez uogólnia¬ jac, mozna powiedziec, ze wzajemny stosu¬ nek miedzy zastosowanym potencjalem, czestotliwoscia i rozmieszczeniem elektrod jest taki, iz strefa ladunku przestrzennego, to jest strefa naladowanych czastek wody, otaczajaca elektrode czynna, pod zadnym warunkiem nie dosiega nigdy drugiej elek¬ trody.Poniewaz sposób ten wyzyskuje wy¬ lacznie ladunek przestrzenny otaczajacy lub sasiadujacy z czynna elektroda, a nie posluguje sie pradem .miedzy elektrodami, i wydajnosc procesu zalezy calkowicie od potencjalu elektrody czynnej, oraz jest zu¬ pelnie niezalezna od odleglosci miedzy e- lektrodami a wiec od stopniowania poten¬ cjalów miedzy niemi, wiec co najmniej teoretycznie odleglosc miedzy elektroda¬ mi moze byc wieksza niz promien krzy¬ wizny ladunku przestrzennego,, otaczaja¬ cego naladowana elektrode. Teoretycznie elektroda uziemiona moze byc umieszczo¬ na na stosunkowo duzej odleglosci od na¬ ladowanej elektrody, lecz w praktyce do¬ brze jest umieszczac ja nie dalej, niz tego wymaga warunek znajdowania sie jej poza strefa ladunku przestrzennego elektrody wewnetrznej, a to z nastepujacych prak¬ tycznych powodów: wiekszy zbiornik jest stosunkowo drozszy i prady krazenia lepiej dzialaja w zbiorniku .mniejszym, latwiej przenoszac emulsje z przestrzeni martwej do strefy naladowanej. — 6 -_A zateift w p^aktycfe wybksra sie od- wadniacz, "odpowiadajacy wszystkim 'wy¬ lozonym warunkom, a glównie dostoso¬ wany db potencjalu 0raz sredniego skla¬ du emulsyj, przeznaczonych do rozdziela¬ nia, Jak zaznaczona powyzej, emulsja o wiekszem przewodnictwie, to jest emulsja, zawierajaca wiecej czastek wody lub inne¬ go rodzaju czastek przewodzacych, parzy ladowaniu db danego potencjalu , wytwo¬ rzy szersza strefa ladunku przestrzennego, niz emulsja o przewodnictwie slabem.Dlatego tez w wykonaniu praktycznemu stosunki wymiarów nalezy tak dobrac, ze¬ by ladunki przestrzenne obu elektrod w emulsji o najwiekszem przewodnictwie nie stykaly sie z£ soba. Jesli warunki te zacho¬ wane sa dla emiilsyj najlepiej przewodza¬ cych^ to tern samem odpowiednie warunki pracy zachowane zostaja dla emulsyj o poczatkowo slabem pczfewo4»ictwie, a takze dla emilsyj, których przewodnictwo slabnie skutkiem odwodnienia.Z powodów powyzszych moze sie oka¬ zac pozaidanem, zeby emulsja przeznaczo¬ na do obróbki byla w pewnym stopniu jed¬ norodna i zeby przewodnictwo jej lub za¬ wartosc Wody nie przekraczaly pewnej granicy. Te pozadana jednorodnosc, nie¬ zbedna do wykonania zabiegów praktycz¬ nych mozna osiagnac, przemywajac emul¬ sje woda przed poddaniem jej obróbce w aparacie. Takie przemywanie woda moz¬ na uskutecznic nawet w samym odwadnia- czu ponizej strefy czynnej, otaczajacej e- lektrode. Jesli zbiornik jest dostatecznie wysoki, to wznoszaca sie swieza emulsja zostaje prawie dobrze przemyta przez od¬ padajace czastki wody podczas ich opada¬ nia na dno zbiornika.Z drugiej strony oczywiscie jest nie- tylko mozliwem, lecz i wykonalnem obra¬ bianie wszelkiego rodzaju emulsyj w odpo¬ wiednim aparacie, zmieniajac jedynie na¬ piecie pradu w celu dostosowania go do skladu kazdorazowej emulsji tak, azeby zachowac znamienne cechy sposobu we¬ dlug niniejszego wynalazku. A wiec, nj.f przy obróbce emulsyj o wiekszem , prze¬ wodnictwie przy wiekszej zawartosci wo¬ dy, stosowane napiecie nalezy odpowiednio zredukowac. Jednakze rednkcja napiecia obniza wydajnosc odwadniania i w prakty¬ ce nie jest wskazana. Natomiast lepiej jest zwiekszyc odpowiednio odleglosc miedzy elektrodami tak, azeby mozna bylo zasto¬ sowac wysoki i skuteczny potencjal do kaz¬ dej z emulsyj wprowadzanych a tylko w wyjatkowych przypadkach prze¬ mywac emulsje woda lub przygotowywac ja w inny odpowiedni sposób.Przy wykonaniu sposobu wedlug wyna¬ lazku w opisanym aparacie zbyteczne jest stosowanie kontrolowania automatycznego, gdyz sposób ten nie wymaga zadnej kon¬ troli. Nalezy jedynie baczyc, azeby emul¬ sja nie przeplywala zbyt szybko przez od- wadniacz i zeby w nim pozostawala dosc dlugo, aby jej zawartosc wody zostala ob¬ nizona do zadanej wartosci.Strefa ladunku przestrzennego, otacza¬ jaca elektrode wewnetrzna oznacza tutaj strefe, w której czastki wody sa ladowane przez te elektrode i w której dziala prad absorbcyjny czyli jonizujacy. Ten prad ab- sorbcyjny jest skladnikiem sily uzytecz¬ nej, sluzacej do wprawiania w ruch oraz skupiania czasteczek wody wewnatrz! stre¬ fy ladunku przestrzennego. Jesli zastoso¬ wac wlasciwe warunki pracy wedlug wy¬ nalazku, to strefa ladunku przestrzennego nie dosiega elektrody uziemionej, a takze nie dosiegaja jej czastki zjonizowane.Kazdy skladnik pradu) isilyj przeplywaja¬ cego od elektrody do elektrody stanowi nietylko zuzycie sily, lecz takze obniza róznice potencjalów miedzy elektrodami, a tern samem intensywnosc ladowania w strefie ladunku przestrzennego. Miedzy e- lektrodami nalezy odrózniac dwa skladni¬ ki pradu sily. Jeden z nich konwekcyjny (przewodzenie jonowe) czyli przeplyw — 7 —czastek naladowanych od elektrody do e- lektrody, a dragi — przewodzenie bezpo¬ srednie po linjach lub lancuchach czastek wody od jednej elektrody do drugiej.Wszystkie te rodzaje pradów niszcza wa¬ runki wymagane przez proces wedlug wy¬ nalazku i dlatego moznaby je nazwac pra¬ dami samorozladowczemi, które w mysl wynalazku calkowicie zostaja stlumione.Oprócz tych pradów skladowych istnieje oczywiscie zawsze prad kwadraturowy, jak tego wymaga pojemnosc elektrostatyczna ukladu, jednakze prad tan, jak wiadomo, nie stanowi sily.A zatem wynalazek niniejszy moznaby okreslic, jako uklad, w którym ladunek przestrzenny, otaczajacy elektrode we¬ wnetrzna, nie styka sie z uziemiona scian¬ ka naczynia, czyli jako uklad, w którym w emulsji wytwarza sie wylacznie przeplyw pradu absorbcyjnego (oczywiscie poza pradem kwadraturowym, który jako sila jest bez znaczenia), oraz w którym prady samowyladowcze obnizone sa do wartosci minimalnych. PL

Claims (2)

1. Zastrzezenie patentowe. Sposób odwadniania emulsyj olejo¬ wych, zwlaszcza naturalnych, przy którym emulsja przeplywa miedzy elektroda, na¬ ladowana pradem zmiennym o Wysokiem napieciu a uziemiona scianka naczynia, znamienny tern, ze obróbke emulsji olejo¬ wej uskutecznia sie przy wysokim poten¬ cjale pradu zmiennego i, ewentualnie, przy tak duzej odleglosci miedzy elektroda na¬ ladowana a scianka naczynia uziemionego, iz scianka ta znajduje sie poza zasiegiem strefy naladowanych czastek wodnych, wytworzonych wokolo naladowanej elek¬ trody. D e h y d r a t o r s, I n c o r p o r a t e d. Zastepca: I. Myszczynski, rzecznik patentowy. f" BIBLIOTEKA i " t pc;.c'..Jicj. PelskitJDo opisu patentowego Nr 15449. Ark. i. W cft 8)U?Do opisu patentowego Nr 15449. Ark.

2. 50,000r &? 40,00(1 30,000 33 / 32 I 34 A^ / V ~Jl 20,000 10,000 -^i? Druk L. Boguslawskiego i Ski, Warszawa. PL