Glównym celem niniejszego wynalazku jest ulepszony isystem zasilania anteny e- nergja o wielkiej czestotliwosci ze zródla, oddalonego od anteny; naprzyklad zasila¬ nia energja anteny, umieszczonej wysoko ponad ziemia, ze zródla, znajdujacego sie na ziemi.Przy tego rodzaju zasilaniu anteny niezbedne jest zaopatrzenie anteny w przewody zasilajace, laczace ja ze zró¬ dlem energji, gdy wlasciwa antena nie jest zasilana energ-ja (przez promieniowanie) z drugiej anteny, znajdujacej sie na niskim poziomie.Wedlug jednego ze znanych sposobów polaczenia anteny ze zródlem energji, u- zywana jest para równoleglych przewod¬ ników (tak zwanych przewodników Le- cher'a), przyczem teoretycznie w chwili, gdy prady w tych przewodnikach posiada¬ ja jednakowe natezenia i faze przeciwna, nie wystepuja straty wskutek promienio¬ wania tych przewodników. W praktyce jednak taka równowaga z trudnoscia daje sie utrzymac, a nawet, w pewnych przy¬ padkach, jest zupelnie niemozliwe unik¬ niecie wzajemnego oddzialywania anteny na przewody zasalajace. Oddzialywanie to ujawnia sie w powstawaniu pradów in¬ dukowanych w przewodach zasilajacych,co znów pociagai za setka utrate kierunko- Wedli^ InnAJo sposobu polaczenia: an¬ teny ze zródlem, uzywany jest przewod¬ nik pojedynczy. Przy tej instalacji, jezeli opór iskuteczny anteny w miejscu jej po¬ laczenia z przewodnikiem zasilajacym jest równy oporowi falowemu przewodnika, wtedy strata energji wskutek promienio¬ wania przewodnika zasilajacego bedzie znikoma. Straty jednak sa zalezne od dlu¬ gosci przewodnflu zasilajacego oraz edl warunków zewnetrznych, panujacych w je¬ go sasiedztwie, naprzyklad wpoblizu innych przewodników lub pól¬ przewodników.W mysl niniejszego wynalazku, prze¬ wód zasilajacy antene energja o wielkiej czestotliwosci ze zródla lub systemu ante¬ nowego, znajdujacego sie w pewnej odle¬ glosci od wlasciwej anteny, jest utworzo¬ ny z przewodnika spiralnego, zgietego zygzakowato lub podobnie, przyczem wy¬ giecia przewodnika sa. takie, aby odleglo¬ sci bezwzglednych wartosci maksymum na¬ piec biezacej fali" napiecia, wzdlhz wspo¬ mnianego przewodnika, stanowily tylko czesc polowy dlugosci promieniowanej fali elektromagnetycznej.W jednym z przykladów, zgodnie z wynalazkiem, antena, umieszczona w odle¬ glosci dwóch dlugosci promieniowanej fali elektamragnietyieaiae^ oidi zródla eraeangjii, jest polapziGMiai z. niem przewodem spiral¬ nym; w tenr sposób*, ze odleglosc w prze¬ strzeni miedzy punktami najwiekszych przeciwleglych potencjalów biezapej fali napiecia wzdluz wspomnianego przewodu nika. jie&t pówna/ cwierci dlugosci fali pro¬ mieniowanie^, Zamiast przewodnika spiral¬ negomaze bycuzywany przewodnik zygza¬ kowaty* Dbwiedtaioner jeist,, ze w poddharych urzadzeniach strata, energii wskutek pro¬ mieniowania takiego- przewodnika jest równa 1/10 czesci enerrgjiv straconej przy uzycia zwyklego prostego przewodnika o dlugosci równej dwóm dlugosciom wysy¬ lanej fali. W takim prostym drucie odle¬ glosci miedzy bezwzglednemi wartosciami maksymuni napiec fali biezacej stanowily¬ by oczywiscie polowe dlugosci wysyla¬ nej fali elektromagnetycznej.Urzadzenia zasilajace wedlug wyna¬ lazku wykazuja mniejsza strate wskutek promieniowania, jako tez straty, powodo¬ wane obecnoscia postronnych przewodni¬ ków w sasiedztwie, zmniejszone sa rów¬ niez w porównankl z teJtiemi stratami, przy uzyciu zwyklego, prostolinijnego przewodnika zasilajjEccego.Absy uzyskac maksymum sprawnosci i jednoczesnie zapobiec odbiciu fali bieza¬ cej, opór skuteczny anteny, w miejscu jej polaczenia z przewodnikiem zasilajacym, powinien byc równy oporowi falowemu te¬ go przewodnika.Urzadzenie wedlug wynalazku jest u- widbcznione na fig. 1—4 rysunku.Wedlug fig. 1 antena A jest zasilana pradami o wielkiej czestotliwosci z gene¬ ratora G poprzez zygzakowaty przewod¬ nik F. Proste czesci przewodnika F stano¬ wia tylko czesci dlugosci wysylanej fali i pozadanie jest, aby nie byly one dluzsze odi Vio dlugpsci tej fali; nastepnie czesci przewodnika, w których faza fali biezacej rózni sie o 180°, sa odlegle od siebie mniej niz o pól dlugosci fali, pMycaem pozada¬ ne jest, aby te odleglosci byly i&niejisze od 0j25r dlugosci wysylanej fali elektroma¬ gnetycznej.W odmianie uwidocznionej na, fig. 2, przewodnik F nie jest uksztaltowany w postaci linji zygzakowatej, lecz wygiety w postaci krótkich, kwadratowych wezlów, znajdujacych sie po* jjednejj stconie osi przewodnika,, W nastepnej odmianie*, po¬ kazanej na? fig. \ ptrzewodnik F jest spi¬ ralny.Fig. 4 przedstawia* w ogplnycL zary¬ sach urzadzenie zasilajace, podobne do u- rzadzenia wedlug fig. fc, z ta róznica, ze — 2 -przewidziane sa w niem dwa przewodniki F1 i F2, z których kazdy jest polaczony z antena A1 wzglednie A2.We wszystkich podanych urzadzeniach nastepujace po sobie odcinki z przeciwne- mi fazami napiecia sa oddalone od siebie mniej niz o pól dlugosci fali wysylanej. PL