Celem wynalazku jest zderzak o pro¬ stej, trwalej i taniej (budowie.Dalszym celem wynalazku jest wyko¬ nanie pary przednich wsporników zderza¬ kowych, na których jest osadzony po¬ przeczny ciagly drazek zderzakowy, oraz pary tylnych wsporników zderzakowych, na których jest osadzona para czesci zde¬ rzaków, przyczem tylne wsporniki sa tak wykonane, ze na nich moze byc osadzony w miejsce czesci zderzaków drazek zderza¬ kowy, podobny do przedniego drazka zde¬ rzakowego.W zwyklej konstrukcji podwozia sa¬ mochodowego uklad zderzakowy jest osa¬ dzony na ramie wozu, skutkiem czego, sko¬ ro z jakiegokolwiek powodu stanie sie po¬ trzebny nowy lub odmienny typ zderzaka, trzeba zamieniac caly uklad zderzakowy na nowy. Czesto sie zdarza, ze samochody nabywa sie zaopatrzone ztylu w zderzaczki i umieszczone pomiedzy niemi zapasowe kolo. Jezeli potem umiesci sie zapasowe kolo izboku wozu, azeby uzyskac ztylu miej¬ sce np. na kufer, to zamiast czesci zderza¬ ków trzeba biedzie dac calkowity nowy tyl¬ ny izespól zderzakowy. Stosujac natomiast urzadzenie wedlug niniejszego wynalazku wystarczy usunac zewnetrzne drazki zde- rzaczków i zastapic je drazkiem ciaglym takim samym, jak stosowany na przodzie wozu. Wsporników zderzakowych, przy-twierdzacych d© rany, nie trzeba przytem zmieniac, j^a bowiem tak wykonywane, ze mogilf^^aSife (feytóa^ j&dtrizymywfcc zde- rzaczek, jak i zderzak o poprzecznym drazku.Azeby zmniejszyc drgania i ugiecia spowodowane niewielkiem uderzeniem, poddany jest zderzak w poprzecznym drazku w normalnem polozeniu pewnemu naprezeniu zginajacemu.Zwykly typ zderzaka sklada sie z jed¬ nego lub ditfóch drazków uchwycofiych w zaciski na koncach zewnetrznych, przy¬ twierdzonych do wsporników zderzako¬ wych na ich koncach lub w iefc poblizu.Przy zderzakach tego typu wstrzasy na drodze i drgania powoduja uginanie sie drazków zderzakowych pomiedzy wspor¬ nikami i powstawanie w zderzaku nieprzy¬ jemnych halasów. W urzadzeniu wedlug niniejszego wynalazku drazki, znajdujac sie w. normalnem polozeniu na wozie, sa poddane Wstepnemu naprezeniu zginajace¬ mu, wskutek czego nie maja tej swobady drgania i w takim stopniu, jak zderzaki o drazku wolnym.Drazki zderzaka polaczone sa m soba zapomoca czesci o ksztalcie litery U spo¬ jonych z koncami drazków, poza tern draz¬ ki sa przytwierdzone do wsporników zde- flsaltowyck Zwykle w budowie zderzaków pg&ytwisrcbajio dwa równolegle d& siebie drózki na koncach zapomoga ucha i sruby przepuszczanej puz^s pare takich udt Na¬ okolo* tej svnhy osadjza sie zwykle pomie¬ dzy dcazkatti zderz^bewemi tuleje rozpa- Bowa, w celu nadania z powiecichni roboczej. Zderzak w myil wyr iWwku rócni sie od tego typtt Urn, ze nie pcrei*da uch wt koncach drazków i nie sto^ fcijifc $ia przy nim. srulr ant jjakichkolwiek tuki. rozporowych. Zakonczenie w ksztal¬ cie litery: HI mama bardiz© Laitwc wykonac^ wytlaczajac jak równiez nie jest rzecza trudaiai pis^wifciKlzie dcazki rderzakowe do; tej OBcsei; zapomoca apuwaaró lub w kir ny sposób. Budowa ta ma te zalete, ze drazki zderzakowe nie moga nigdy oddzie¬ lic sie jeden od drugiego z powodu wstrza¬ sów, Idb aa skutek kizu w tych punktach wydawac zgrzyty lub trzaski.Poza tern calem niniejszego wynalazku jest skonstruowanie pary tylnych wsporni¬ ków zderzakowych, zaopatrzonych pomie¬ dzy temi wspornikami w rurowe oparcie, przymocowane do tych wsporników w ta¬ ki sposób,, aby moglo stawic opór bocznym drganiom wsporników.Zderzak wykonany wedlug niniejiszego wynalazku pokazano ma rysunku, przyczem fig. 1 przedstawia widok ztylu na pare tyl¬ nych zderzaczków i wsporników zderzako¬ wych, przytwierdzonych do ramy zwykle¬ go samochodu, fig. 2 — widok zjgóry wsporników zderzakowych i zderzaczków, przedstewuoaych na fig. 1, fig. 3 — prze¬ krój, wykonany wedlug linji 3 — 3 na fig. 2, fig. 4 — w zwiekszonej skali przekrój rurowej rozporki przedstawionej na fig. 2, fig.r 5 — widok przedniego zderzaka, i wsporników zderzakowych, fig. 6 przed¬ stawia widok zgóry zderzaka, przedsta¬ wionego na fig. 5, fig. 7 —¦ widok zlboku przedniego zderzaka i wsporników zderza¬ kowych, fig. 8 — schematycznie sposób wywolania w drazkach zderzakowych spre- z^mnij-acych naprezen, wreszcie fig 9 — widok ztylu zacisku zderzakowego* Do podluznie IG zwyklej ramy samo¬ chodowej zostaly odpowiednio przytwier¬ dzone czolowe wzglednie tylne poprzeczki U, laszace przednie wzglednie tylne konce podluznie ffl ranty.Podluznice 10 ramy nie siegaja wtyl poza tylne poprzeczki, ze wzgledu na co nms£% byc przytwierdzone do ramy spe¬ cjalne wapamiki zderzakowe. Zderzaki i wsporniki zdmzakawe, przez wynalazce skonstruowane, sa bardzo mocne i bardzo lekkie i wystaja poza tylne poprzeczki WOfcU.Tyltae: wspoumki! zderzakowe sa spe- - 2 -cjalnie przedstawione na fig. 1, 2, 3. Z fi¬ gur tych widac, ze glówna czesc tych wsporników zderzakowych sklada sie ze wzglednie niewielkiego drazka, wykonane¬ go z paska stali. Przednie konce tych wsporników 13 sa zagiete, w celu utworze¬ nia jezyczka 15 zagietego pod prostym ka¬ tem do wspornika tak, iz ten jezyczek mo¬ ze byc przymocowany zapomoca sruby do poziomej scianki podluznicy ramy 10.Wspornik 13 biegnie ku tylowi od jezycz¬ ka 15 i jest zagiety do góry, przechodzi po¬ nad rame i spoczywa na tylnej poprzeczce ramy 12. Jezyk 14, wykonany jako jedna calosc ze wspornikiem zderzakowym, znaj¬ duje sie nad poprzeczka 12 ramy i jest do niej przytwierdzony. Przy tego rodzaju u- mocowaniu wsporników 13 normalny cie¬ zar zderzaka, nie wytwarza zadnego nate¬ zenia w srubach przymocowujacych go. Po¬ niewaz dwa jezyczki znajduja sie w znacz¬ nej od siebie odleglosci, osiaga sie wiec bardzo sztywne przymocowanie wsporni¬ ków zderzakowych do ramy, Tylny koniec kazdego wspornika 13 jest wygiety w punkcie 16 nazewnatrz pod katem prostym, a w punkcie 17 ponownie zagiety w kierunku przeciwnym pod ka¬ wern 180°. W koncu czesci 17 znajduje sie otwór na zacisk zderzakowy, przytwier¬ dzajacy zderzaczki.Konce poprzeczki rurowej 19 sa zaopa¬ trzone w stopy 20, przylegajace do wspor¬ nika 13 na znacznej jego dlugosci. Fig. 4 przedstawia sposób zamocowania stopy 20 na rurowej poprzeczce 19 wraz ze srubami 21, przytwierdzajacemi stope 20 do wspor¬ nika zderzakowego 13.Kazdy zderzaczek sklada sie z pary równoleglych umieszczonych w pewnym odstepie od siebie drazków, polaczonych na zewnetrznych koncach najlepiej zapo¬ moca spojenia kazdego drazka z jednem ramieniem czesci 23, uksztaltowanej w po¬ staci litery U. Te drazki zderzaczkowe sa przytwierdzone do czesci laczacej 24, przymooowanej do stopy 20 zapomoca srub 21. Srodkowe czesci drazków 22 sa przy¬ mocowane do zewnetrznych konców wspor¬ ników 13 zapomoca odpowiedniego zacisku zderzakowego 25.Zgodnie z fig. 9 ten zacisk zderzakowy 25 posiada glówke 26, która zachodzi na zewnetrzna strone drazków zderzakowych 22. Pomiedzy drazkami zderzakowemi mie¬ sci sie kwadratowa czesc 27 o dlugosci równej w przyblizeniu grdbosci drazków zderzakowych, z niej wystepuje srulba 28, na która wkreca sie nakretke 29, zaciska¬ jaca w tern miejscu drazki zderzakowe.Na polowie odleglosci pomiedzy stopa 20 a uchem 14 wystaja nad wspornikiem 13 ku górze wsporniczki 30, przytwierdzone do progu kadluba 31. Wsporniczek 30 ma dodatkowo usztywniac zderzak w celu zmniejszenia jego drgan i odksztalcen do minimum.Powyzszy opis dotyczy budowy zde- rzaczków, stosowanych ztylu wozu, posia¬ dajacego zapasowe kolo osadzone pomie¬ dzy zderzaczkami. Pomiedzy koncami 17 przedluzenia 13 mozna umocowac drazek ciagly, jak wskazano przerywanymi linja- mi 32. Tego rodzaju budowa umozliwia na¬ bywcy samochodu zaopatrzenie wozu w kolo zapasowe ztylu i w zderzaczki po bo¬ kach tego kola, oraz latwa zmiane urza¬ dzenia, gdyby kolo zapasowe zostalo umie¬ szczone gdzie indziej, a ztylu osadzono ku¬ fer lub podobny przedmiot, wtedy mozna do istniejacych wsporników przymocowac ciagly drazek zderzakowy, usuwajac drazki zderzaczkowe 22, które sa odsloniete i latwo dostepne.Podluznice 10 ramy wystaja zprzodu znacznie przed poprzeczka 11, wskutek czego dla przedniego drajzka zderzakowe¬ go potrzeba wzglednie krótkiego wisporni- ka zderzakowego. Para wsporników 33 wystaje do przodu, przyczem zewnetrzne ich konce 34 sa zagiete nazewnatrz pod ka¬ tem prostym. W zewnetrznym koncu 34 — 3 —znajduje sie odpowiedni otwór dla drugie¬ go zacisku zderzakowego 25.Przedni drazek zderzakowy (fig. 5) sklada sie z umieszczonych w pewnym od siebie odstepie równoleglych drazków 35, polaczonych ze sdba zapomoca czesci 36 w ksztalcie litery U najlepiej zapomoca spa¬ wania. Para drazków 35 jest przytwierdzo¬ na do zewnetrznych konców wsporników 33, przyczem zakrzywiona czesc wsporni¬ ków 33 dziala jako sprezyna zderzakowa.Z powodu znacznej odleglosci pomie¬ dzy punktami zacisniecia na drazkach zderzakowych moze miec miejsce pod wplywem wstrzasów na drodze i drgan ruch srodkowych czesci drazków wzgle¬ dem siebie. Azeby przeciwdzialac temu ruchowi i rozdzielic obciazenie, dzialajace na jeden drazek, na oba drazki stosuje sie, jako usztywnienie srodkowych czesci dwóch drazków 35, narzad zaciskajacy 37, podobny co do budowy do zacisku 25.Na fig. 8 jest przedstawiony wspornik 34 z zaloionemi nan drazkami zderzako- wemi 35 w stanie niezacisnietym. Gdy za¬ cisk 25 zostanie dociagniety, to drazki zde¬ rzakowe 35 zajma polozenie, wskazane linjami przerywanemi 38.Czesc srodkowa, doznajac wtedy na¬ prezen zginajacych, nie bedzie miala tej swobody drgan "skutkiem uderzen lub wstrzasów na drodze, jakby to bylo przy drazku zderzakowym nienapietym. Taki sposób przytwierdzania do siebie drazków zderzakowych i wsporników nateza srube 28, wskutek czego zapobiega powstawaniu zgrzytów i trzasków w razie, gdyby na¬ kretka 29 czesciowo sie obluzowala.Ze stosowania niniejszego udoskonalo¬ nego urzadzenia wyplywa wiele korzysci, z których najwazniejsza jest zamiennosc tylnych zderzaczków z przednim drazkiem zderzakowym. Równiez waznem jest sto¬ sowanie tylnego rurowego oparcia 19 i sto¬ py 20.Zaleta jest takze uksztaltowanie draz¬ ków zderzakowych i zderzaczków, które powoduje napiecie zacisku zderzakowego, zapobiega bowiem w ten sposób drganiu i trzeszczeniu calego urzadzenia. PL