W urzadzeniach do indukcyjnego od¬ dzialywania na pociag istnieje mozliwosc, ze urzadzenie dziala i wówczas, kiedy to nie jest pozadane, a mianowicie gdy umie¬ szczony na lokomotywie elektromagnes impulsyjny przejezdza ponad jakiemikol- wiek badz znaj duj acemi sie w jego polu dzialania masami zelaznemi, np. przecina¬ jac szyny, przejezdzajac zwrotnice i skrzy¬ zowania, poza tern, jezeli obok szlaku zlo¬ zone sa szyny do wymiany, lub w po¬ dobnych przypadkach. Nawet w takich u- rzadzeniach pradu zmiennego, które otrzy¬ muja impuls dzieki sprzezeniu obwodu pra¬ dowego lokomotywy z obwodem rezonan¬ sowym toru, mozliwe jest zaklócenie, po¬ niewaz kazda masa zelazna zwieksza in- dukcyjnosc elektromagnesu lokomotywy, charakterystyka urzadzenia lokomotywy (natezenie pradu w zaleznosci od czesto¬ tliwosci) jest wiec przesuwana. To zjawi¬ sko wystepuje bez wzgledu na to, czy ob¬ wód pradowy lokomotywy zawiera konden¬ sator lub go nie zawiera. Przebieg ten jest uwidoczniony na fig. 1 i 2 wzglednie 3 i 4.Na fig. 1 i 2 jest przedstawiony obwód lokomotywy, skladajacy sie ze zródla pra¬ du 1, przekaznika. 2 i uzwojenia impulsyj- nego 3, umieszczonego na rdzeniu elektro¬ magnesu 4 lokomotywy. Na fig. 2 w obwo-dzie lokomotywy jest umieszczony poza tern kondensator 5. Przekaznik przy odpa¬ daniu* lub przyciaganiu swej kotwicy powo¬ duje w znany sposób zjawianie sie sygna¬ lów na pociagu, dzialanie hamulców, odla¬ czanie pradu roboczego lub tym podobne skutki. Fig. 3 i 4 uwidoczniaja charaktery¬ styki, nalezace do obu obwodów lokomoty¬ wy, przyczem na osi odcietych 6 sa nanie¬ sione czestotliwosci, a na osi rzednych 7— odnosne natezenia pradu. Przytem w urza¬ dzeniu wedlug fig. 1 otrzymuje sie krzywa pradu 8, w urzadzeniu zas wedlug fig. 2 krzywa pradu 9. Przekaznik 2 jest tak u- rzadzony, ze np. przy okreslonej czestotli¬ wosci 40, która nalezy przynajmniej w przyblizeniu utrzymac, przyciaga swa ko¬ twice, przy pradzie Jx zas kotwica prze¬ kaznika odpada. Gdy elektromagnes im- pulsyjny 4 dostaje sie ponad mase zelazna, wzrasta jego indukcyjnosc tak, iz prad przy czestotliwosci 40 spada do minimum, które znajduje sie ponizej natezenia pradu 31 (fig. 3 i 4), i kotwica przekaznika odpa¬ da. Prad, przeplywajacy w obwodzie lo¬ komotywy, gdy pod nim znajduje sie masa zelazna, jest przedstawiany dla rozmaitych czestotliwosci zapomoca krzywych 10 wzglednie 11.Lecz nawet jezeli kotwica przekaznika przy normalnej czestotliwosci jeszcze nie odpada wskutek powstania zaklócenia, to i tak granice czestotliwosci, w których za¬ kresie urzadzenie jest zdatne do ruchu, znacznie sie zwezaja, wskutek powstawa¬ nia zaklócen (fig. 3 i 4). Granice czestotli¬ wosci, w których zakresie urzadzenie jest zdatne do ruchu, ma jednak duze znacze¬ nie, poniewaz maszyna, napedzajaca prad¬ nice pradu zmiennego, nie utrzymuje w ruchu scisle stalej czestotliwosci, zwla¬ szcza jezeli pradnice sa uruchomiane np. turbina parowa, umieszczona na lokomo¬ tywie.W mysl wynalazku mozna unieszkodli¬ wic calkowicie zaklócajace wplywy wsku¬ tek znajdujacych sie obok szlaku mas ze¬ laznych przez umieszczenie w ukladzie lo¬ komotywy dwóch tak ze soba sprzezonych obwodów, iz sprzezenie ich zwieksza sie jeszcze pod wplywem umieszczonych pod niemi mas zelaznych.Przyklad takiego urzadzenia jest uwi¬ doczniony na fig. 5 i 6 wzglednie 7 i 8. W ukladzie lokomotywy oba obwody 12 i 13 wzglednie 14 i 15 sa sprzezone ze soba przez rdzen elektromagnesu lokomotywy 4.W obwodzie 15 jest umieszczony konden¬ sator 5, dzieki czemu otrzymuje sie znów rózne charakterystyki 16 i 17 urzadzen lo¬ komotywy, uwidocznionych na fig. 5 wzglednie 6. W stanie spoczynku prze¬ kaznik 2 otrzymuje prad ze zródla pradu 1 poprzez uzwojenia 18 i 19 elektromagnesu lokomotywy 4, które dzialaja jako uzwoje¬ nie pierwotne i wtórne. Gdy elektromagnes lokomotywy przesuwa sie ponad umie¬ szczonym obok szlaku w poblizu sygnalu rdzeniem zelaznym 20, który posiada ob¬ wód rezonansowy 21, skladajacy sie z u- zwojenia 22 i przylaczonego równolegle kondensatora 23, to dzieki sprzezeniu ob¬ wodu lokomotywy z obwodem rezonanso¬ wym 21 jest wywierana taka reakcja na uklad lokomotywy, iz prad w obwodzie 13 wzglednie 15 równa sie zeru wzgjednie jest tak maly, ze kotwica przekaznika 2 odpa¬ da. Nalezy przytem, naturalnie, obwód re¬ zonansowy 21 w znany sposób przez na¬ stawienie kondensatora lub podobnego przy¬ rzadu dostroic do wspólpracy z ukladem lokomotywy. Jezeli natomiast przy sygnale wskazujacym „jazde" zamknac pare kon¬ taktów 24 przy ramieniu semafora, wów¬ czas kondensator 23 jest poprzez wytwo¬ rzony styk zwarty i nie oddzialywa na uklad lokomotywy.Gdy elektromagnes lokomotywy prze¬ suwa sie ponad jakiemikolwiek badz umie- szczonemi obok szlaku masami zelaznemi, to w rozpatrywanym przypadku prad przekaznika nie zmniejsza sie, lecz, prze¬ ciwnie, zwieksza sie dzieki podniesieniu stopnia sprzezenia miedzy obu obwodami — 2 —jak to uwidoczniono krzywemi 25 i 26. Od¬ padanie wiec kotwicy przekaznika wskutek oddzialywania na urzadzenie mas zelaz¬ nych jest zupelnie niemozliwe. Przeciwnie, moment przyciagajacy elektromagnes prze¬ kaznika zwieksza sie.Poza tern dzieki umieszczeniu w ukla¬ dzie lokomotywy dwóch lub wiecej obwo¬ dów, sprzezonych ze soba, umozliwia sie otrzymanie szerszych granic czestotliwo¬ sci, w których dzialanie przekaznika jest pewne. Jezeli np. w obu obwodach lokomo¬ tywy sa umieszczone kondensatory, mozna otrzymac dzieki rozmaitemu nastawieniu sprzezenia obu obwodów w znany sposób uwidocznione na fig. 9, 10 i 11 rózne rodza¬ je krzywych pradu, przyczem znów odcie¬ ta przedstawia czestotliwosc, rzedna zas— odpowiadajacy jej prad przekaznika. Przy- tem krzywe 27, 28 i 29 przedstawiaja prad normalny, zas krzywe 30, 31 i 32 — prad w przypadku znajdowania sie pod ukladem lokomotywy mas zelaznych. Fig. 9 uwi¬ docznia przebieg pradu przy sprzezeniu slabem, fig. 10 przy sprzezeniu srediniem, a fig. 11 przy sprzezeniu silnem. Podczas gdy przy sprzezeniu slabem mamy stosun¬ kowo waskie granice czestotliwoscij w któ¬ rych dzialanie przekaznika jest pewne, o- trzymujemy przy sprzezeniu silnem (fig. 11) te granice wprawdzie bardzo szeroka, lecz powstajace w krzywej pradu obnize¬ nie 33 powoduje zblizenie sie pradu robo¬ czego do pradu minimalnego J1f przy któ¬ rym kotwica przekaznika odpada. To zbli¬ zenie sie wartosci natezenia pradu prze¬ plywajacego przez przekaznik do warto¬ sci natezenia pradu minimalnego zwieksza sie jeszcze wskutek znajdujacych sie pod ukladem lokomotywy mas zelaznych (krzy¬ we 32). Odpowiednio do tego sprzezeniem najkorzystniejszem do celów niniejszych jfest sprzezenie srednie, czyli sprzezenie tak silne, iz nastepuje rozszerzenie granic czestotliwosci, w których przekaznik dzia¬ la prawidlowo, jednak przy znajdujacych sie pod ukladem lokomotywy masach ze¬ laznych nie nastepuje obnizenie wattosci natezenia pradu ponizej wartosci nateze¬ nia pradu normalnego.Otrzymujemy wiec przy stosowaniu na lokomotywie dwóch lub wiekszej liczby obwodów rezonansowych nietylko zabez¬ pieczenie od oddzialywania ze strony znaj¬ dujacych sie obok szlaku mas zelaznych, lecz poza tem jeszcze mozliwosc znacznego rozszerzenia granic czestotliwosci, w któ¬ rych dzialanie przekaznika jest pewne.Urzadzenie lokomotywy, w którem ma¬ ja byc wyzyskane wszystkie zalety powyz¬ sze, winno wiec posiadac dwa obwody, któ¬ rych sprzezenie jest teigo rodzaju, iz wzmacnia sie wskutek znajdujacych sie pod niem mas zelaznych. Sprzezenie to winno byc poza tem przy stosowaniu kondensato¬ rów tak slabe, azeby przy wzmocnieniu go * dzieki masoni zelaznym, na wszelki przy¬ padek, wzrastal prad w obwodzie prze¬ kaznika. Poza tem winna istniec mozliwosc wystarczajaco silnego sprzezenia ukladu lokomotywy z obwodem torowym, aby przy przejezdzaniu ponad obwodem rezo¬ nansowym i przy sygnale wskazujacym „stój" osiagnac mozliwie silna reakcje na urzadzenie lokomotywy, czyli prad prze¬ kaznika skompensowac mozliwie zupelnie do zera.Nizej opisano urzadzenie, które odpo¬ wiada powyzszym wymaganiom- Fig, 12 u- widocznia przebiegi strumienia magnetycz¬ nego w urzadzeniu lokomotywy przy nor¬ malnej jezdzie. Elektromagnes lokomoty¬ wy sklada sie to np. z dwóch równologle umieszczonych wzgledem siebie rdzeni e- lektromagnesów 34 i 35. Cewki wzbudza^ jace 36 i 37 sa umieszczone nakrzyz na rdzeniach dwóch elektromagnesów. Cewki wzbudzajace 36 i 37 jak równiez cewki od¬ biorcze 38 i 39 sa polaczone szeregowo. W obwodzie pradu cewek odbiorczych 38 wzglednie 39 miesci sie przekaznik impul- syjny 2.Przy jezdzie na wotoym szlaku stru¬ mienie magnetyczi&e 41 i 42 wzglednie 43i 44 przenikaja cewki odbiorcze 38 i 39 w oznaczonym strzalkami kierunku tak, iz w uzwojeniach 38 i 39 dziala róznica obu przenikajacych je strumieni. W celu uwi¬ docznienia mniejwiecej rozmaitych natezen strumieni magnetycznych, sa te ostatnie na fig. 12, 13 i 14 zaopatrzone, zaleznie od ich natezenia, w rozmaita liczbe strzalek. Dzie¬ ki odpowiedniemu nastawieniu warunków magnetyczych osiaga sie to, ze strumien magnetyczny 42' jest wiekszy od strumie¬ nia magnetycznego 41 i strumien magne¬ tyczny 44 — wiekszy od strumienia ma¬ gnetycznego 43. Obwód przekaznika jest wiec z obwodem wzbudzajacym slabo sprzezony wskutek róznicowego strumienia magnetycznego (42 — 41 wzglednie 44 — 43). Indukowane w cewkach odbiorczych • 38 wzglednie 39 sily elektromotoryczne su¬ muja sie. Przez uzwojenie przekaznika im¬ pulsyjnego przeplywa prad i kotwica jego zostaje przyciagnieta.Elektromagnes torowy (fig. 13) sklada sie z rdzenia zelaznego 20, zaopatrzonego w uzwojenie 22. Równolegle do uzwojenia 22 jest wlaczony kondensator 23, który przy sygnale wskazujacym „jazde" moze byc zwarty przez pare kontaktów 24. Przy przejezdzaniu ponad elektromagnesem to¬ rowym przy sygnale, wskazujacym „stój", zamykaja sie wytworzone przez cewki wzbudzajace 36 wzglednie 37 linje sil ma¬ gnetycznych poprzez rdzen elektromagne¬ su torowego tak, ze dzialaja jeszcze stru¬ mienie magnetyczne 45 i 46. Strumienie te indukuja w uzwojeniu elektromagnesu to¬ rowego sile elektromotoryczna, która dzia¬ la poprzez kondensator torowy 23 i wy¬ twarza w uzwojeniu 22 elektromagnesu to¬ rowego silny prad. Prad ten oddzialywa na elektromagnes lokomotywy w postaci wy¬ tworzonych przezen strumieni magnetycz¬ nych 47 i 48. Dzieki umieszczeniu w obwo¬ dzie torowym kondensatora i wyzyskaniu jego wlasnosci rezonansowych w zwiazku z indukcyjnoscia uzwojenia elektromagnesu torowego 22, fazy i wielkosc strumieni re¬ akcyjnych 47 i 48 reguluje sie w ten spo¬ sób, ze sumy przenikajacych cewki odbior¬ cze 38 i 39 strumieni magnetycznych 41, 42, 45 i 47, jak równiez 43, 44, 46 i 48 w przy¬ blizeniu kompensuja sie do zera tak, iz w cewkach odbiorczych 38 i 39 zadne sily e- lektromotoryczne nie sa juz indukowane.Uzwojenie przekaznika impulsyjnego zo¬ staje pozbawione pradu. Kotwica przekaz¬ nika impulsyjnego odpada, dzieki czemu, w znany sposób, zapoczatkowuje sie samo¬ czynne hamowanie pociagu albo nadawanie sygnalu.Przy nastawieniu sygnalu na „jazde" (fig. 14) zwiera sie kondensator 23, nale¬ zacy do elektromagnesu torowego, poprzez kontakty 24 umieszczone na semaforze.Wprawdzie dzialaja znów strumienie 45 i 47, jak równiez 46 i 48. Jednakze dzieki zwarciu kondensatora torowego 23, stru¬ mienie 47 i 48 sa tak male, ze nie wywie¬ raja zadnej znacznej zmiany w silach e- lektromotorycznych, indukowanych w cew¬ kach odbiorczych 38 wzglednie 39. Przez obwód przekaznika przeplywa jeszcze prad o takiem natezeniu, ze kotwica przekaznika odpasc nie moze.Przy przejezdzaniu obok mas zelaznych (fig. 15), jak np. obok dzwigarów mosto¬ wych lub umieszczonych obok toru szyn 49, wzmacniaja sie strumienie magnetycz¬ ne 42 i 44 dzieki strumieniom 45 i 47.Wskutek tego osiaga sie to, ze przenikaja¬ cy cewki odbiorcze 38 i 39 strumien magne¬ tyczny (42 — 41) wzglednie (44 — 43) wzrastaja osiagajac wartosc [(42+45)—41\ wzglednie [(44 + 46) — 43]. Do obwodu impulsyjnego jest doprowadzana jeszcze wieksza energja, anizeli przy jezdzie na wolnym szlaku tak, ze zaklócenia wskutek przejazdu obok mas zelaznych sa niemozli¬ we.Do nastawienia najlepszego sprzezenia miedzy obwodami pradu wzbudzajacego i odbiorczego na lokomotywie, to znaczy do nastawienia stosunku wartosci strumienia 42 : do wartosci strumienia 41 wziglednie _ 4 -wartosci strumienia 44 do wartosci stru¬ mienia 43 mozna (fig. 16) posrodku obu rdzeni elektromagnesów lokomotywy 34 i 35 umiescic prostopadle do ich osi podluz¬ nej jarzmo laczace 50. Wskutek zmiany szczeliny powietrznej miedzy jarzmem i rdzeniem zelaznym otrzymuje sie tez zmia¬ ne strumieni magnetycznych, tym sposo¬ bem zas kazde zadane sprzezenie.Zamiast jednego jarzma nastawczego posrodku, mozna tez (fig, 17) umiescic dwa jarzma nastawcze 51, 52 poza cewkami.Na fig. 18 i 19 uwidoczniono dwa przy¬ klady, w których, zamiast dwóch elektro¬ magnesów lokomotywy, stosuje sie tylko jeden elektromagnes lokomotywy z umie¬ szczonym nad nim jarzmem zamykajacem.Uzwojenia wzbudzajace 53 i 54 przylaczo¬ ne do zródla pradu 1 sa polaczone ze soba w jednakowym kierunku i na wolnym szla¬ ku wysylaja strumien 56 przez cewke od¬ biorcza 55. Trzecie uzwojenie wzbudzaja¬ ce 57, umieszczone na jarzmie zamykaja- cem 58, wysyla drugi strumien magnetycz¬ ny 59 przez cewke odbiorcza 55 i to tak, ze strumien magnetyczny 56 jest wiekszy od 59 i poza tern oba strumienie magne¬ tyczne 56 i 59 wewnatrz cewki odbiorczej posiadaja kierunki przeciwne. I tu moze wielkosc strumieni magnetycznych, a zara¬ zem sprzezenie miedzy obwodami wzbu¬ dzajacym i odbiorczym byc nastawiona rozmaicie i to zarówno przez dobór odpo¬ wiedniej liczby zwojów w cewkach wzbu¬ dzajacych, jak i zmiany opornosci magne¬ tycznej miedzy rdzeniem elektromagnesu impulsyjnego 4 i jarzmem zamykajacem 58.I tu przy przejezdzaniu obok mas zelaz¬ nych sprzezenie wzmacnia sie, tym sposo¬ bem zas prad przekaznika wzrasta. Sposób dzialania przy przejezdzaniu obok elektro¬ magnesu torowego jest podobny do opisa¬ nego w poprzednim przykladzie.Na fig. 19 przedstawiono podobny przy¬ klad, w którym jednak obwody wzbudza¬ jacy i odbiorczy sa zamienione jeden na drugi. Liczba 60 oznacza cewke wzbudza¬ jaca, umieszczona na rdzeniu elektroma¬ gnesu impulsyjnego 4; liczbami 61, 62 i 63 oznaczono uzwojenia wzbudzajace, umie¬ szczone na elektromagnesie impulsyjnym 4 wzglednie jarzmie zamykajacem 58. Sens uzwojenia jest tu znów tak dobrany, ze wytworzone w uzwojeniach 61 i 63 sily e- lektromotoryczne sa skierowane przeciwnie do sil elektromotorycznych, wywolanych w uzwojeniu 62. Przytem obie sily elektro¬ motoryczne nie powinny sie znosic calko¬ wicie i w tym celu winien byc zachowany warunek, aby iloczyn z wartosci strumie¬ nia magnetycznego 56 i liczby zwojów w uzwojeniach 61 i 63 byl wiekszy od iloczy¬ nu z wartosci strumienia magnetycznego 59 i liczby zwojów w uzwojeniu 62.Gdyby przy omawianych ukladach po¬ laczen kondensator byl umieszczony tylko w jednym z obwodów lokomotywy (np. w obwodzie przekaznika), to urzadzenie by¬ loby nadal wolne od zaklócen ze strony mas zelaznych, jedynie charakterystyka natezenia pradu w przekazniku (fig. 10) nie otrzymalaby wówczas ksztaltu rozsze¬ rzonego.Podczas gdy w dotychczasowych przy¬ kladach zadane sprzezenie srednie dbu ob¬ wodów lokomotywy osiaga sie przez za¬ stosowanie dwu elektromagnesów impul- syjnych, mozna osiagnac dalsze ulepszenie w ten sposób, ze oba obwody lokomotywy sprzega sie w dwóch miejscach, z których jedno sprzezenie miesci sie na elektroma¬ gnesie lokomotywy, przyczem obydwa sprzezenia sa niejednakowo duze i w sto* sunku do przekaznika impulsyjnego dziala¬ ja jedno przeciw drugiemu.Fig. 20 — 23 przedstawiaja urzadzenie, wykonane w mysl wynalazku, w którem druigie miejsce sprzezenia jest umieszczone na transformatorze. Pierwsze miejsce sprzezenia znajduje sie na rdzeniu elek¬ tromagnesu lokomotywy 101 i sklada sie z dwóch uzwojen 102 i 104, z których kazde znajduje sie w jednym z obwodów, które maja byc sprzezone, przyczem uzwojenie, — 5 —znajdujace sie w obwodzie wzbudzajacym jest np. rozdzielone. Uzwojenie to jest po¬ laczone ze zródlem pradu 105 poprzez koindeosator 103, podczas gdy cewka od¬ biorcza 104 laczy sie z uzwojeniem prze¬ kaznika 107 poprzez kondensator 106. W pierwszym obwodzie wzbudzajacym znaj¬ duje sie uzwojenie 108, umieszczone na transformatorze 109. Uzwojenie wtórne 110 transformatora jest umieszczone w ob¬ wodzie odbiorczym* Uzwojenia 104 i 110 sa tak laczone, ze wytworzone w nich sily elektromotoryczne sa skierowane jedna przeciw drugiej, przyczem sila elektromo¬ toryczna uzwojenia 104 przewaza. Sprze¬ zenie uzwojen 102 i 104 wzglednie 108 i 110 jest silne dzieki umieszczeniu na wspól¬ nych rdzeniach, staje sie ono jednak znów slabsze dzieki temu, ze dzialanie w uzwo¬ jeniu 110 jest skierowane przeciw dziala¬ niu w uzwojeniu 104.Celem objasnienia zjawisk zachodza¬ cych przy przejezdzaniu ponad masami zelaznemi wzglednie ponad obwodem toro¬ wym w polozeniu sygnalu nastawionym na „stój" i na „jazde", wytworzone uzwoje¬ niami strumienie magnetyczne sa naryso¬ wane i zaopatrzone w odpowiednia liczbe strzalek, zaleznie od ich natezenia, przy¬ czem przypuszcza sie, ze uzwojenia 104 i 110 maja jednakowa liczbe zwojów tak, ze wytworzone sily elektromotoryczne po¬ równac mozna na podstawie samych stru¬ mieni magnetycznych. Fig. ,20 przedstawia urzadzenie przy jezdzie na wolnym szla¬ ku, przyczem w celu wzbudzenia prze¬ kaznika jest uwzgledniona róznica warto¬ sci obu strumieni sprzezonych 111 i 122, która przyciaga kotwice 112 przekaznika.Fig. 21 przedstawia urzadzenie przy przejezdzaniu umieszczonej obok szlaku szyny 113. Strumien magnetyczny 111 przytem jeszcze sie wzmacnia, dzieki prze¬ plywajacemu przez szyny strumieniowi magnetycznemu 114 tak, ze sila elektromo¬ toryczna, powodujaca przyciagniecie kotwi¬ cy 112, zostaje równiez zwiekszona.Fig. 22 przedstawia urzadzenie obwodu rezonansowego, umieszczonego obok szla¬ ku i dostrojonego do wspólpracy z urza¬ dzeniem lokomotywy. Przytem umieszczo¬ ny obok szlaku rdzen zelazny 115 jest za¬ opatrzony w uzwojenie 116, które jest zamkniete poprzez kondensator 117. Para kontaktów 119, umieszczonych w celu zwarcia kondensatora 117 przy sygnale 118 wskazujacym „jazde", jest tu otwarta.Przy przejezdzaniu ponad rdzeniem ze¬ laznym 115 powstaje strumien magnetycz¬ ny 120, przenikajacy uzwojenie 116, który za posrednictwem obwodu rezonansowego z kondensatorem 117 powoduje strumien reakcyjny 121. Sprzezenie obu obwodów lokomotywy jest teraz tak ddbrane, ze stru¬ mien reakcyjny 121 kompensuje do zera sile elektromotoryczna, dzialajaca w obwo¬ dzie przekaznika.Fig. 23 przedstawia urzadzenie przy sygnale 118 wskazujacym „jazde", wiec przy zamknietej parze kontaktów 119 i zwartym przez to kondensatorze 117. Po¬ wstaja wprawdzie znów oba strumienie magnetyczne 120 i 121, dzieki jednak wy¬ laczeniu dzialania kondensatora 117, stru¬ mien magnetyczny 121 jest utrzymywany tak maly, ze nie powstaje zadna znaczna zmiana w natezeniu pradu przekaznika.W opisanem urzadzeniu lokomotywy mozna sie równiez obyc bez kondensato¬ rów. Lecz i w tym przypadku urzadzenie pozostaje nadal wolne od zaklócen ze stro¬ ny mas zelaznych. W celu wyregulowania niezbednej do wytworzenia strumienia liczby zwojów, mozna transformator w pro¬ sty sposób wyposazyc w nastawcze jarzmo zamykajace (fig. 23). Do wyregulowania zas fazy strumienia magnetycznego dobrze jest umiescic w obwodzie wzbudzajacym, równolegle do uzwojen wzbudzajacych 102 albo 108, regulowane oporniki bezintdukcyj- ne albo o opornosci pozornej.Fig. 24 przedstawia dalszy przyklad, w którym nie zastosowano transformatora.Pominiecie transformatora stalo sie mozli- - 6t we przez umieszczenie drugiego miejsca sprzezenia w postaci uzwojen 108 i 110 na rdzeniu zelaznym 123 samego przekaznika.Kompensacja strumieni magnetycznych jest tu wiec przeniesiona na sam prze¬ kaznik impukyjny. Skutek jest tu podobny do skutku opisanego w urzadzeniu po- przedniem. Strumien przekaznika, wywo¬ lany przez prad T2l przeplywajacy przez uzwojenie 110, przy jezdzie noamalnej, jest wiekszy od spowodowanego zapomoca pra¬ du Jv przeplywajacego przez uzwojenie 108 w kierunku przeciwnym. Róznica obu pól dziala wiec i przyciaga kotwice. Przy przejezdzaniu mas zelaznych róznica zwieksza sie przez wzmocnienie sprzezenia miedzy uzwojeniami 102 i 104, przy prze¬ jezdzaniu zas torowego obwodu 'rezonanso¬ wego wytwarza sief jak uprzednio, silny strumien reakcyjny, który róznice dziala¬ jacych w przekaznikach pól redukuje do zera; kotwica przekaznika odpada. Rów¬ niez i przy tym ukladzie polaczen moga byc stosowane srodki przesuwajace faze, np. przylaczenie oporników omowych równole¬ gle do uzwojen elektromagnesu (lub prze¬ kaznika.W ukladzie polaczen, przedstawionym na fig. 20 i 24 mozna zasilanie uzwojen 102 i 108 uskuteczniac nietylko szeregowo lecz równiez i równolegle.W pewnych okolicznosciach jest poza¬ dane przedluzenie czasu trwania impulsu, mianowicie w celu pokonania bezwladno¬ sci przekaznika; mozna to osiagnac w ten sposób, ze przekaznik dziala poprzez lam¬ pe o wyladowaniu jarzacem, której napie¬ cie, przy którem nastepuje wyladowanie, sklada sie z napiecia pradu stalego i do¬ datkowego napiecia pradu zmiennego. Na¬ piecie dodatkowe pradu zmiennego pobie¬ ra sie przytem z ukladu elektromagnesów lokomotywy* w niniejszym przypadku np. z laceoayck przeciw sobie uzwojen 104 i 110. We wszystkich przypadkach warunki magnetyczne i elektryczne winny byc tak dobrane, by przy jezdzie na wolnym szla¬ ku regulujace napiecie dodatkowe pradu zmiennego w przyblizeniu równalo sie Beru i powstalo dopiero przy sprzezeniu 4lel|? tromagnesu lokomotywy * terowym c&wo* dem rezonansowym dzieki powstajacemu przytem reakcyjnemu strumieniowi magne¬ tycznemu.Jeszcze w prostszy sposób mozna za¬ dane sprzezenie osiagac przea urzadzenie jednego miejsca sprzezenia na elektroma* gnesie lokomotywy, a drugiego mlej&oa sprzezenia na samej pradnicy, zasilajacej energja urzadzenie do oddzialywania na pociag.Przyklad tego rodzaju sprzezenia jest uwidoczniony na fig. 25. Do zacisków 202, 203 generatora 201 z jednej strony jeat przylaczone uzwojenie wzbudzajace 2Q5 umieszczone na elektromagnesie lokomoty¬ wy 204, a z drugiej uzwojenie 206 umie¬ szczone równiez na rdzeniu elektromagne¬ su lokomotywy i szeregowo polaczone z u- zwojesiiem przekaznika 207. Prad w uzwojeniu 205, wywolany napieciem aani-r skowem U, wytwarza strumien magnetycz¬ ny Z1% który w uzwojeniu 206 wytwarza sir le elektromotoryczna E, która w obwodzie przekaznika ma przeciwny kierunek de na* piecia zaciskowego U, prgyca?m j?dnak E jest wieksze od U, Róznica utteday obu na* pieciami dziala na uzwojenie przekaznika 207. • Gdy dektromugnt* iwpukyjny 2W jest przesuwany ponad masami z$l&j8nw»i, wzmacnia sie Zx i odpowiednio tez E tak, ze napieoie wzbudwjaee przektó&ika zwieksza =si$ jeezcze bardziej. Pod wply* wem zas obwodu rezonansowego wytw^r^a sie strumien iwgpetyezny skierowany prze¬ ciw strumieniowi magnelypzneajm Zt tego rodzaju, ze napiecie E zraniej.SiW sie, zas róznica miedzy napieciami U i E w przybli¬ zeniu równa sLe zeru* Kotwipa przekaznika odjpada i w zwany sposób powoduje za\x%y* manie pociagu. W jednym albo w obu oh- wodacjb sprzezonych jsooga byc umies^z^- ne kondensatory 209 i 210. Równiez pxz#z stosowanie specjalnych srodków przesuwa-jacych faze (wlaczenie do obwodów elek¬ tromagnesów lokomotywy odpowiednich opornosci pozornych) mozna osiagnac zu¬ pelna kompensacje przesuniecia faz napiec U i E. PL