Wynalazek dotyczy sposobu wytwarza¬ nia brykietów z materjalów, zawierajacych metale i wegiel, zwlaszcza cynk i wegiel.Koksowane brykiety nadaja sie jako ladu¬ nek przy stapianiu i redukowaniu w pozio¬ mych retortach materjalów zawierajacych cynk. Brykiety te musza byc dostatecznie trwale, aby podczas przesuwania sie przez retorte nie lamaly sie, a pozostalosci ich nie rozpadaly sie na drobne kawalki. Ta wlasciwosc pozostalosci jest nadzwyczaj wazna i bedzie oznaczana jako ich trwa¬ losc, która musi byc okreslona przed ozna¬ czeniem, czy brykiety nadaja sie do zado- walniajacej przeróbki w pewnych retortach.Przy wytwarzaniu tego rodzaju brykie¬ tów rude cynkowa i we£tet rozdrabnia sie zwykle oddzielnie, a nastepnie miesza sie ze soba w odpowiednim mlynie. Dokladne zmieszanie obu materjalów konieczne dla redukowania i trwalosci pozostalosci, osia¬ ga sie odpowiednia wilgocia rudy i wegla* W razie koniecznosci dodaje sie do rudy i wegla w mlynie srodek zlepiajacy taki, jak lug siarczynowy, smole, pak ltd podobny.Z mieszaniny tej wytwarza sie nastepnie brykiety, które koksuje sie przy niskiej tem¬ peraturze tak, ze nie powstaja straty na cynku.Celem koksowania jest silne polaczenie ze soba czastek rudy i wegla. Jezeli bry¬ kiety maja byc stosowane w retortach pio*- nowych, pozadanem jest, azeby czastki ru¬ dy cynkowej otoczone 'byly warstwa siat-*kowata lmb koorórkow&ta, jak tez polacizone silnie taka warstwa, która jest tak trwala, ze zapofeie^a lamamiu*sie brykietów pod¬ czas koksowania, jakotez rozdrabnianiu podczas redukowania. Skuteczna czescia tej warstwy jest wegiel smolowy lub inny srodek koksujacy. Ilosc tego materjalu, ko¬ nieczna dla wymaganej trwalosci pozosta¬ losci, zalezy od rodzaju stosowanego we¬ gla, wzglednie srodka koksujacego. Ko- rzystnem jest przytem zastapic w miesza¬ ninie brykietowanej czesc wegla smolowe¬ go lub jego calkowita ilosc weglem tlustym (free flowing coal). Te warunki, jak tez warunki ekonomiczne oznaczaja rodzaj materjalu zawierajacego wegiel, który w praktyce otrzymuje sie z mieszaniny róz¬ nych rodzajów wegla.Sposób kdksowania zalezy co najmniej w wielkim stopniu od ilosci1 i rodzaju wegla smolowego, tworzacego calkowita ilosc lub czesc wegla w mieszaninie. Z powodów e- konomicznych korzystniejszem jest, w pew¬ nych przypadkach, stosowanie wegla smo¬ lowego, a w innych znowu wegla, zawiera¬ jacego tylko nieznaczne ilosci smoly. Wy¬ nalazek ponizszy dotyczy sposobu kokso¬ wania brykietów z rudy i wegla, przy sto¬ sowaniu malych ilosci smolowego wegla, lub podobnego materjalu.Wynalazek umozliwia bardzo szybkie wytwarzanie na powierzchni brykietów trwalej powloki z koksu. Celem tego pod¬ daje sie brykiety najpierw dzialaniu bar¬ dzo wysokiej temperatury tak, ze na po¬ wierzchni ich powstaje po uplywie krótkie¬ go czasu warstwa koksu, podczas gdy we¬ wnetrzny materjal brykietów nie zmienia sie. Gdy jednak wysoka temperatura od¬ dzialywa na brykiety w dalszym ciagu, wiedy cieplo przechodzi do wewnatrz i po¬ woduje koksowanie calego brykietu.Rozgrzewanie poczatkowe brykietów mo¬ ze byc przeprowadzane w kazdy odpo¬ wiedni sposób. Najkorzystniej szem byloby wprawdzie rozgrzewanie do takiego stop¬ nia, aby powloka koksowa na kazdym bry¬ kiecie powstawala natychmiast, oo jest jed¬ nak niemozliwe, a wzglednie bardzo trud¬ ne. Wobec tego w praktyce rozgrzewa sie brykiety do temperatury, odpowiadajacej temperaturze koksowania lub wyzszej tak, ze warstwa powierzchniowa kazdego bry¬ kietu rozgrzewa sie szybko do temperatury koksowania. Koksowanie rozpoczyna sie wiec przy temperaturze, która osiaga sie przy znanych sposobach, powdli. Oprócz tego ilosc srodków, wytwarzajacych te tem¬ perature, powinna umozliwiac szybkie po¬ wstawanie powloki koksowej, jako tez zu¬ pelne koksowanie brykietów.Poprzednie osuszenie lub podgrzewanie brykietów jest zibedne. Znanemi sposoba¬ mi otrzymywane wilgotne brykiety, a mia¬ nowicie zawierajace 6 do 12% wody, roz¬ grzewa sie natychmiast do temperatury ko¬ ksowania. Korzystnem jest przytem dopro¬ wadzac brykiety bezposrednio z prasy do urzadzenia, w którem odbywa sie koksowa¬ nie, a wiec poddac je dzialaniu srodka roz¬ grzanego do temperatury, odpowiadajacej temperaturze koksowania lub wyzszej.Koksowanie przeprowadza sie zapomo- ca bezposredniego zetkniecia sie gazu roz¬ grzanego z brykietami, co umozliwia szyb¬ kie i równomierne rozgrzewanie powierzch¬ ni brykietów, a wiec ekonomiczne i ko¬ rzystne przenoszenie ciepla gazu na bry¬ kiety. Warstwa brykietów powinna byc sto¬ sunkowo cienka, a gaz powinien plynac z wielka szybkoscia.Do koksowania nadaje sie kazdy gaz obojetny w stosunku do materjalu kokso¬ wanego. Nie powinien on dzialac utleniaja¬ co, poniewaz podczas pierwszego okresu koksowania tlen i inne utleniajace materja- ly dzialaja szkodliwie na koksowane cze¬ sci brykietów. Równiez w dalszych okre¬ sach nalezy nie dopuszczac do utleniania, które powoduje spalanie koksu.Gaz stosowany, a mianowicie gaz ge¬ neratorowy, swietlny, olejowy, ziemny i in- — 2 —ne nagrzewa sie w razie koniecznosci z ze¬ wnatrz- Mozna równiez stosowac gazy po¬ wstajace przy spalaniu podanych paliw ga¬ zowych, oleju lub wegla, jako tez i wszel¬ kie odlociny przebiegów cieplnych. Do ga¬ zów spalenia dodaje sie czasami paliwa ga¬ zowe celem zobojetnienia ewentualnie za¬ wartych gazów utleniajacych. .Równiez a- zot, para przegrzana i inne gazy obojetne nadaja sie do tego celu.Gazy pewnego pochodzenia posiadaja juz dzieki temu wymagana temperature. Je¬ zeli temperatura ta jest za wysoka, ochla¬ dza sie gazy para, woda lub w podobny spo¬ sób, a jezeli jest ona zanadto niska, roz¬ grzewa sie je w rekuperatorach, w regene¬ ratorach, zapomoca domieszki odpowied¬ niego rozgrzanego gazu lub spalaniem pew¬ nej czesci stosowanego gazu.Gaz palny, lub gaz zawierajacy gaz palny, uchodzacy z ladunku koksowanego spala sie, poczem sluzy on do ogrzewania tej istrony ladunku, za która zostal on wy¬ dalony. W tym cehi doprowadza sie do te¬ go gazu, odplywajacego z ladunku, tlen, a cieplo wytworzone przy spalaniu oddzia¬ lywa promieniowaniem na wymieniona strone ladunku. Zrównowaza to spadek temperatury gazu ogrzewajacego, powsta¬ jacy podczas przeplywu przez brykiety.Jezeli przy koksowaniu brykiety stykaja sie bezposrednio z gazami, temperatura tych gazów musi umozliwiac szybkie roz¬ grzewanie brykietów do temperatury 800°C i wyzej. Bardzo zadowalniajace wyniki o- siagnieto 25 gazem, doplywajacym z tem¬ peratura 800—1000°C, a odplywajacym z temperatura 700—800°C, leozl nie nizsza niz 550°C. Opadanie temperatury zmniej¬ sza sie jezeli przy odplywie gazów dopro¬ wadzi sie z zewnatrz cieplo. Przy tych wa¬ runkach trwa koksowanie brykietów 30— 90 minut, a czas ten zalezy od wymiarów pojedynczych brykietów, grubosci ich war¬ stwy, jak tez ilosci gazów i szybkosci ich przeplywu.Skoksowane brykiety laduje sie nastep¬ nie do retorty, bez istotnych strat ciepla.Jezeli koniecznem jest wiec tworzenie za- paisu brykietów, a wiec ich ochladzanie, to ostatnie przeprowadza sie przy warunkach dzialajacych redukujaco, a nie utleniajaco, np. w takim gazie lub w materjale, który zawiera wegiel lub tez w szczelnie zamknie- tem naczyniu.Doprowadzanie ciepla do brykietów moze byc dokonywane w sposób dowolny, a wiec nietylko bezposrednio, jezeli tylko ilosc tego ciepla wystarcza do szybkiego koksowania powierzchni brykietów.Do przeprowadzania sposobu wedlug wynalazku nadaje sie kazde odpowiednie urzadzenie, w którem na cienka warstwe brykietów oddzialywuja gazy, a wiec stale lub ruchome ognisko, albo taki ruszt, lub tez pionowa albo ukosna komora, która u- mozliwia w przebiegu odbywajacym sie bez przerwy lub z przerwami przesuwanie sie brykietów pod dzialaniem wlasnego cie¬ zaru.Przy przeprowadzanych próbach stoso¬ wano brykiety zawierajace 60% rudy cyn¬ kowej, 20% antracytowego pylu weglowego i 20% wegla, zawierajacego wielkie ilosci smoly (free flowing coal). Mieszanina po¬ siadala 10% wilgotnosci na ciezar suchej mieszaniny rudy i wegla, a podczas mie¬ szania dodano jako srodek laczacy 1—:3% lugu siarczynowego.Otrzymane brykiety nieosuszone po¬ przednio koksowano w pionowej retorcie, do której gaz doplywal z temperatura 900°C, podczas gdy przy odplywie tempe¬ ratura jego wynosila 700°C Zupelne ko¬ ksowanie przeprowadzano w przeciagu 45 minut. Dla wytworzenia powltoki koksowej przeprowadzano przez strefe, w której po¬ wstaje ta powloka, mozliwie wielka ilosc gazu, poczem wewnatrz brykiety byly ko¬ ksowane podczas dalszego przeplywu ga¬ zów. Otrzymane brykiety stopiono nastep¬ nie w pionowej retorcie, a podczas calego — 3 —przebiegu me zmienily one swego ksztaltu i nje roz©a4#ly sie, Cecha znamienna wynalazku jest roz- grz$wa$ie brykietów w przeciagu krótkiego czam d# temperatury taksowania, dzieki powstaje powloka koksowa, która jest tak tfwaUt ze opiera sie daaalajaiom, powfcUjacyiin przy osuszaniu i starajacym sie rozlamywac brykiety. Dzieki te) powlo¬ ce pojedyncze brykiety nie zmieniaja rów¬ niez swego ksztaltu pomimo ciezaru brykie¬ towi ufozQny wstaje jezeli gazy doplywaja z temperatu¬ ra 900°C, a odplywaja z temperatura 650°C (co najmniej jednak §50°Q. Warunki, przy których wytwarza cie taka powloka, zaleza od spadku temperatury gazów, sa wiec korzystniejisze, jezeli spadek ten jest W przeciagu niewielu minut powstaje stosunkowo gruba warstwa koksu, podczas gdy srodkowe czesci brykietu sa wilgotne.Warstwa ta staje sie coraz grubsza tak dlu¬ go, az brykiet zostanie zupelnie skoksowa- ny. Koksowanie to trwa stosunkowo krótki czas*, przyc^em brykiety nie zostaja zni¬ szczone* a na koncu koksowania brykiet iest jednolity, gesty, trwaly i nie posiada lu£no pr^legajacyoh czastek.Wynalazek nadaje sie równiez w tym przypadku,, Jezeli stonuje sie wegle bitu- rnjGzn,el zawieraiace male ilosci smoly* zy¬ wicy, lub tez wegle tylko bitumiczne. Moz¬ na stosowac równiez inne materialy koksu¬ jace, jak smole, pak i podobne* a miano¬ wicie zaictajpc niemi wegiel w zupelnosci lufo czesciowo. Pyl antracytowy lub koksa- mniejszy. Zaleza one równiez od grubosci warstwy brykietów. Przy powyzej opisa¬ nych próbach warstwa ta posiadala gru¬ bosc 40 cm, moze byc jednak grubsza przy wiekszych ilosciach gazu i wyzszych tem¬ peraturach.Ponizsza tabelka wskazuje na wyniki koksowania sposobem wedlug wynalazku.Stosowane brykiety, skladajace sie z po¬ wyzej podanych materjalów i posiadajace srednice 10 cm, wprowadzono do pieca ko¬ ksowego, którego komora zaopatrzona byla w pionowy ruszt i kanal, doprowadzajacy gazy ponizej tego rusztu. Brykiety spoczy¬ waly na ruszcie, a gaz plynal przez nie.Temperatura gazu przy wejsciu do pieca wynosila 900°C, koksowanie trwalo 30 mi¬ nut wy zwieksza trwalosc pozostalosc^ Jezeli jednak stosowanie tych materjalów jest nieekonomiczne, zastepuje sie je innenni odpowiedmiemi materjalami, jak np. we¬ glem lupkowym, sypkim lub podobnym. PL