Wynalazek niniejszy dotyazy przyrza¬ du do leczenia rzezaczki z cewnikiem, zapomoca którego roztwory lecznicze zo¬ staja wprowadzane do cewki moczowej lub macicy i rozkladane na czynniejsza, a za¬ tem i skuteczniejsza postac jonowa w celu spowodowania szybszego dzialania.Przedmiot wynalazku wyróznia sie ta¬ ktem uiksztaltowaniem elektrod, ze prad o dostatecznej sile doplywa do schorzalego miejsca na dostatecznej rozleglosci, przy- czem przenika te miejsca równomiernie.Zostaje to w ten sposób osiagniete, ze jed¬ na elektroda jest podzielona, przyczem jedna jej czesc znajduje sie ponad, druga zas — pod druga elektroda, przylegajaca do miejsc schorzalych. W ten sposób prad elektryczny z elektrody, która stanowi ce¬ wnik, rozchodzi sie zarówno ku górze, jak i ku dolowi.Elektroda podzielona stanowi elektrode plaska i posiada takie wymiary, ze prad dochodzi do wszystkich leczonych miejsc.Sluzacy iza druga elektrode cewnik posiada tylko jeden az do wierzcholka przechodza¬ cy kanal, w którym umieszczony jest joni- zator.W celu wytworzenia duzej liczby jo¬ nów leczniczych, koniecznej do szybkiego wyleczenia rzezaczki, uzyte jest do wytwa¬ rzania jonów czyste srebro. Jonizacja przeprowadzana jest przy bardzo nie¬ znacznej a dla zarodzi (plazmy) znosnej pod wzgledem biologicznym sile pradu i bardzo niskiem napieciu, tak ze leczony nie odczuwa bólów, jak to ma miejsce przy u-zycW itffiiycli mebali Pfad o niskiej czesto¬ tliwosci j£st slosownltf do wynalazku stale przerywany, przez co zapobiega sie ni¬ szczeniu tkanki wskutek elektrolizy, która zachodzi przy uzyciu pradu ciaglego.Wreszcie, w celu wspierania jonizujace¬ go dzialania pradu elektrycznetgo, zostaja wedJlug wynalazku uzyte przy leczeniu nzezaczki elektryczne sondy grzejne, któ¬ re nie nagrzewaja sie równomiernie na ca¬ lej .swej dlugosci. Równomierne nagrzanie jest bowiem niedogodne, gdyz niewszyst- kie miejsca cewki oraz macicy moga zniesc te sama temperature. W tym celu .sonda powleczona jest materjalami o roztmaitem przewodnictwie cieplnem, tak ze miejsca, które maja byc ogrzewane silniej, zostaja powleczone materjalem o wiekszem prze¬ wodnictwie cieplnem, niz pozostale.Kilka postaci wynalazku jest uwidocz¬ nionych na rysunku. Fig. 1 i 2 przedstawia¬ ja elektrody dla mezczyzn i kobiet; fig. 3 i 4 — dwa rózne przyklady wykonania górnej czesci elektrody; fig. 5 i 6 — druga czesc elektrody zewnetnznej w wykonaniu dla mezczyzn i kobiet; fig. 7 — cewnik do wytwarzania jonów z przerywaniem pradu; fig. 8 — przekrój osiowy cewnika, a fig. 9, 10 i 11 przedstawiaja sondy grzejne.Przyrzad sklada sie z elektrody, wpro¬ wadzanej do schorzalego narzadu i nazwa¬ nej dlatego wewnetrzna, oraz dwudzielnej plaskiej elektrody zewnetrznej. Elektrode wewnetrzna stanowi cewnik i (fig. 7 — 8), doprowadzajacy plyn do schorzalego na¬ rzadu.Jedna czesc elektrody zewnetrznej jest umieszczona powyzej, druga zas — ponizej elektrody wewnetrznej (fig. 1 i 2). Srodko¬ wa czesc elektrody zewnetrznej stanowi rodzaj siodla 2 z materjalu, przewodzace¬ go prad; na tem siodle 2 siedzi pacjent w ten, sposób, ze ganb 3 znajduje sie pod je¬ go narzadami plciowemi. Druga czesc elek¬ trody stanowi pas 4 (fig. 3) lub plyta (fig. 4), które sa równiez przewodnikami pradu i sa zakladane powyzej narzadów plciowych, tak ze elektroda wewnetrzna znajduje sie pomiedzy obydwiema czescia¬ mi elektrody (zewnetrznej. W celu przepu¬ szczania pradu elektrycznego przez odno¬ sne chore narzady, naklada sie pas; 4 i ply¬ te (fig. 4) na krzyz pacjenta. Na siodle 2 dla mezczyzn znajduje sie tuleja 5 (fig. 5) z materjalu, przewodzacego prad, sluzaca do umieszczania czlonka i stanowiaca wraz z siodlem 2 czesc elektrody zewnetrznej.W wykonaniu dla kobiet (fig. 6) siodlo 2 posiada dwa wystepy 6 w rodzaju rogów, które przylegaja zprzodu do ud kobiecych.Przy odpowiednich wymiarach prad prze¬ biega .równiez w tym przypadku przez od¬ powiednie czesci kobiecych narzadów plcio¬ wych.W celu otrzymania dobrego kontaktu miedizy narzadami pacjenta a czesciami e- lektrody zewnetrznej niezbedne jest ich Wzajemne szczelne p/rzyleiganie, co uzysku¬ je sie przez elastycznosc obydwu czesci tej elektrody.Powierzchnia siodla 2 wykonana jest z przewodzacych prad sprezyn meta¬ lowych 7, które sa rozpiete na , ramie 8, przez co osiaga sie miekkie siedizenie.Tuleje 5 siodla meskiego tworzy spre¬ zyna srubowa 9. Przed wprowadzeniem czlonka do tulei zostaja obydwa konce sprezyny przekrecone w stosunku do sie¬ bie, przez co przelot zostaje powiekszony.Po zwolnieniu tych konców wezownica o- bejmuje szczelnie czlonek, przez co osiaga sie dobry kontakt. Jako podparcie sprezy¬ ny 9 sluzy korytko 10, oparte nózka 11 na siodle 2. Pas 4 sklada sie ze spirali 12; za¬ mek 13 zamykany jest palakiem 14. Plyte (fig. 4) stanowi rama z rozpietemi na niej sprezynami.Cewnik 1 sklada sie z odpowiedniego miekkiego materjalu (np. gumy, jedwabiu) i jest zaopatrzony w odpowiednach miej¬ scach w otworki 15 do wyplywu plynu leczniczego (fig. 7 i 8). Doprowadzanie plynu jest regulowane przez kurek 16. Z — 2 —przewodzacego prad kadluba plyn ten do- plytwa do cewnika 1 poprzez kanal doplyw wowy 17. Do odprowadzenia plyifru sluzy przelew, np. w postaci kanalu /8, lezacego pod kanalem 17, zaopatrzony równiez w kurek do regulacji wyplywu* W cewniku / znajduje sie jonizator 19 z zaciskiem 20 do przewodu pradu, wzglednie polaczony z metalowym kadlubem kurka. W mysl wy¬ nalazku jonizator wykonany jest z czyste¬ go srebra i moze miec postac zwyklego drutu, ispirali lub tym podobny ksztalt.Prad galwaniczny, doprowadzany do jónizatora 19, ma niska czejstotliwosc i jest stale przerywany. W tym celu na napedza¬ nym przez silnik 21 bebnie 22 (fig. 7), któ¬ rego powierzchnia czolowa zaopatrzona jest w przowodzace i nieprzowodzace prad wycinki, slizgaja sie dwa wzgledem siebie przestawne kontakty 23. Prad doprowadza sie do jednego kontaktu, podczas gdy dru¬ gi odprowadza go do jónizatora. W ten sposób zachodzi przy kazdorazowym obro¬ cie zamkniecie i otwarcie obhyodu, wywo¬ lujace rytmiczne impulsy pradu stalego.Wezsze lub szersze rozstawienie kontak¬ tów daje odpowiednia pod wzgledem bio¬ logicznym dlugosc przerw.Przedstawione na fig. 9 — 11 sondy grzejne 24 isa ogrzewane elementem grzej¬ nym, tworzac przyrzad o nagrzewaniu sto- pniowem. W tym celu, stosownie do wy¬ nalazku, te miejsca, 25, 26, które maja byc mniej nagrzewane, sa zaopatrzone w po¬ wloke z materjalu, przewodzacego cieplo gorzej, podczas gdy miejsca 27, 28, maja¬ ce byc bardziej nagrzewane, i to do roz¬ maitej temperatury, zaopatrzone sa w po¬ wloki z rozmaitych materjalów, przewo¬ dzacych cieplo niejednakowo.Jako zly przewodnik ciepla moze byc u- zyty, np. jedwab 25 lub bawelna 26, pokry¬ te warstwa lakieru, podczas gdy miejsca, majace byc silniej nagrzane, sa wykonane z metalu 27. Przedstawiony na lig. 9 cewnik do cewki meskiej posiada koniec 29, wpro¬ wadzany do tylnej czesci cewki, wykona¬ ny z materjalu o jeszcze mniejszem prze* wodnictwie ciepkiem, niz czesc cewnika, siegajaca do przedniej czesci cewki W len sposób najwezsze miejsce cewki przylega do najgorszego przewodnika cieplnego.Koniec 29, z powodu niebezpieczenstwa wywolania zapalenia okolic jader, wyko¬ nany byc musi z materjalu gietkiego, na¬ grzewajacego sie niejednakowo, jak np. gumy. Przedni koniec sondy jest, jak zwy¬ kle, zaopatrzony w^ nasadke 31 z twardej gumy.Sonda wedlug fig. 10 moze sluzyc w wykonaniu dluzszem dla meskiej cewki, w krótszem — idla kobiecej lub dla dziecka, wymaga tylko uzycia gorszego praewodni* ka ciepla w miejiscu 25.Fig. 11 przedstawia sonde do ogrzewa¬ nia kanalu macicznego. W przyrzadzie tym czesc, wprowadzana do pochwy, jest otoczona powloka ze zlego przewodnika ciepla 25, a nagrzewany bywa tylko wpro¬ wadzany do kanalu macicznego koniec 30, wykonany z jedwabiu lub temu podobnego materjalu.Materjal cewnika moze nie byc jedno¬ lity; zamiast pokrywania go powloka, mozna go wykonac z rozmaitych materja¬ lów, odpowiednich do zadanego stopnia nagrzania. PL