Przedmiotem wynalazku jest rurociag refulacyjny sluzacy do odprowadzania urobku pogle- biarki i odkladania go na oznaczone powierzchnie na ladzie.Znane rurociagi refulacyjne skladaja sie z wielu cylindrycznych rur stalowych o srednicach zazwyczaj w granicach 350-700 mm i dlugosci od kilku do kilkunastu metrów zwienczonych na obu koncach kolnierzami sluzacymi do ich wzajemnego laczenia w jedna calosc.Rurociagi te spelniaja dobrze zadania odkladania urobku na szerokim polu refulacyjnym, gdzie nalezy tylko w miare równo rozlewac przesylana rurociagiem hydromieszanine wydobywana przy poglebianiu akwenu wodnego. Realizuje sie to domontowujac na uzyskanym odkladzie kolejno pojedyncze rury do rurociagu, z konca którego wydobywa sie urobek poglebiarki pokry¬ wajac coraz to dalszy obszar pola refulacyjnego w miare przylaczania nowych rur.Zasadnicza niedogodnoscia znanych rurociagów jest fakt, ze nie zdaja one w zasadzie egza¬ minu gdy z urobku budowac trzeba waly ochronne lub przeciwpowodziowe.Ilosc hydromieszaniny wyplywajacej z konca rurociagujest tak duza, ze formowanie waskich i wysokich nasypów jest niemozliwe. Wielkosc hydromieszaniny uzalezniona jest przede wszystkim od ilosci czynnika nosnego, jakim jest woda. Poniewaz rozklad zageszczania urobku w przekroju powinien byc jednorodny, a z nim jest scisle zwiazana predkosc przeplywu, dlatego tez wartosc ta jest stala. Wzgledy technologiczne pracy poglebiarki nie pozwalaja na jej regulowanie.Duza ilosc hydromieszaniny powoduje, ze odkladanie urobku w poblizu konca rurociagu nastepuje do pewnego momentu. Mieszanina poczatkowo wyplywa po obwodzie usypanego leja, wokól którego powstaja lokalne spietrzenia urobku. Proces przebiega prawidlowo do czasu osiagniecia nieduzej wysokosci odkladu. Nastepuje moment krytyczny w którym wyplyw po obwodzie mieszaniny zamienia sie w strumien — lawine o kierunku spadku skarpy. Strumien ten wyplukuje urobek wczesniej odlozony. Nie chcac do tego dopuscic trzeba odpowiednio wczesnie uzupelnic rurociag o kolejne odcinki rur, skutkiem czego nie mozna uzyskac nasypu o wymaganej wysokosci.Celem wynalazku jest wyeliminowanie opisanych niedogodnosci, a droga prowadzaca do tego celu jest opracowanie rurociagu, który pozwalalby na odprowadzanie hydromieszaniny z ruro¬ ciagu refulacyjnego równoczesnie w wielu jego punktach mozliwie na jak najwiekszej dlugosci rurociagu.2 134331 Istota wynalazku spelniajaca zalozony cel polega na tym, ze rurociag refulacyjny zawiera w swoim zestawie odcinki rur z wykonanymi w dnie otworami, których wielkosc otwarcia regulo¬ wana jest zasuwami przesuwnie osadzonymi w prowadnicach. Otwory z zasuwami rozmieszczone sa najkorzystniej przy kolnierzach rur.Rurociag wedlug wynalazku ulatwia i przyspiesza proces odkladania hydromieszaniny na polach refulacyjnych. Eliminuje on koniecznosc stopniowego przedluzania rurociagu pojedyn¬ czymi rurami oraz zwiazane z tym przerwy w pracy poglebiarki i w hydrotransporcie urobku.Rurociag montuje sie od razu w calosci, a naplawianie walu prowadzi sie odcinkami o dlugosci okolo 150m od konca, to jest w przeciwnym kierunku w stosunku do kierunku przeplywu hydromieszaniny.Dzieki otworom w dnie rur, ma miejsce równoczesne odkladanie urobku na calej pozadanej dlugosci rurociagu. Rurociag ma szczególne zastosowanie przy formowaniu walów, gdyz likwiduje on duze cisnienie wylotu urobku na koncu rurociagu i rozklada je na szereg punktów, a regulowa¬ nie wielkosci otworów pozwala na uzyskanie takiego cisnienia hydromieszaniny w kazdym otwo¬ rze, jakie jest potrzebne w danym miejscu dla prawidlowego tworzenia sie nasypu. Daje sie w ten sposób uniknac tworzenia sie wyrw i rozmywania sie walu. Z reguly dla wzglednego wyrównania wyplywu urobku z otworów rurociagu otwarcie otworów usytuowanych blizej poglebiarki jest niewielkie i zwieksza sie ku koncowi rurociagu.Wynalazek uwidocznionyjest w przykladzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedsta¬ wia odcinek rurociagu z otworem widzianym od dolu, a fig. 2 — dluzszy koncowy odcinek rurociagu w czasie pracy w widoku bocznym. W plaszczu refulacyjnej rury 1 wykonane sa prostokatne otwory 2 obramowane z dwóch stron listwowymi prowadnicami 3. Prowadnice maja dlugosc ponad dwukrotnie wieksza niz dlugosc otworu. Pomiedzy prowadnicami osadzona jest przesuwnie zasuwa 4 wykonana z wycinka rury refulacyjnej przeznaczona do czesciowego lub calkowitego zasloniecia otworu. Do kazdej zasuwy przyspawane sa po dwa wystepy 5 sluzace jako uchwyty do jej przesuwania w prowadnicach. Jak pokazano na fig. 2, w rurach wykonane sa po dwa otwory rozmieszczone w dnie po obu jej koncach tuz przy kolnierzach 6. Jest to uzasadnione tym, ze kolnierze zabezpieczaja prowadnice i zasuwy przed mozliwoscia uszkodzenia w trakcie trans¬ portu i montowania rurociagu na podporach 7, a ponadto otwory usytuowane w tych miejscach najmniej oslabiaja sztywnosc rur. Przy rurach dlugich kilkunastometrowych dopuszcza sie mozli¬ wosc wykonania trzeciego otworu usytuowanego posrodku rury.Rozwiazanie wedlug wynalazku ma te dodatkowa zalete, ze wystarczy iz w zmontowanym rurociagu tylko co druga rura ma otwory. Pozostale rury moga byc rurami pelnymi.Zastrzezenia patentowe 1. Rurociag refulacyjny zlozony z odcinków w postaci rur z kolnierzami, znamienny tym, ze odcinki rur (1), maja w dnie wykonane otwory (2) o wielkosci otwarcia regulowanej zasuwa (4), osadzona przesuwnie w prowadnicach (3). 2. Rurociag wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze otwory (2) z zasuwami (4) rozmieszczone sa najkorzystniej przy kolnierzach (6).134331 £ 1 Z X // / 5 r / / 7 -*—j— T -J-- Fig.1 2 6 T TT i7 l W °% T X V T Fig. 2 PL