PL1274B1 - Obuwie i sposób jego wyrobu. - Google Patents

Description

Wynalazek ma na celu zapobieganie rozmaitym uszkodzeniom nóg, wywolywa¬ nym przez nieodpowiednie obuwie, np. po¬ wstawaniu plaskich nóg, odcisków, nadwe- rezen skóry, tworzeniu pecherzy, blonek ro¬ gowych i t. d. Wynalazca skonstatowal, ze dotychczasowe próby wyrobu obuwia, do¬ kladnie przystosowanego do ksztaltu nogi, musialy spelznac na niczem, poniewaz u- stalany byl ksztalt nogi w stanie spoczyn¬ ku. W rzeczywistosci nalezy rozrózniac ksztalt nieobciazonej nogi w stanie spo¬ czynku, obciazonej nogi w stanie spo¬ czynku i ksztalt nieobciazonej lub obcia¬ zonej nogi podczas ruchu. W chwili najwiekszego obciazenia noga wykazuje u podeszwy w czesci przegubowej, a zatem pomiedzy pieta i wypukloscia, zlobkowate zaglebienie, którego dlugosc jest mniej wiecej cztery razy wieksza od szerokosci i znajduje sie w srodku nogi.Zlobek ten jest przedstawiony na fig. 1, a fig. 2 przedstawia zarys nogi w chwili tworzenia sie zlobka.Wynalazek ma na celu nadanie nodze silnej podpory wlasnie w chwili wytwarza¬ nia sie zlobka. Dzieki temu jest zapobiezo- ne odciskanie sie nogi pod wplywem obcia¬ zenia w miejscu naprezenia, a zatem i zni¬ kanie zlobka. Istnienie takiej podpory jest nietylko nieszkodliwe; lecz pozyteczne tak¬ ze w stanie spoczynku nogi. Wazne jest na¬ tomiast, azeby za podpore dla nogi w miej¬ scu naprezenia sluzyla dokladnie i prawi¬ dlowo uksztaltowana podkladka.Wkladki do obuwia, zalecane celem zmniejszenia cierpien chorych nóg, nie by¬ ly dotad sporzadzane z uwzglednieniemksztaltu zlobka nogi, znajdujacej 9ie w ru¬ chu i obciazonej, i na skutek swojej niewla¬ sciwej formy nie mogly byc utrzymywane dokladnie we wlasciwem miejscu. Stwier¬ dzono, ze takie umieszczenie wkladek w o- buwiu nawet przy najlepszem uksztaltowa¬ niu nie odpowiada przeznaczeniu.Wedlug niniejszego wynalazku wklad¬ ke umocowuje £{& £p|nip|zy zewnetrzna i 1 #ewn1pr^ria%cz4Seianii podeszew i na stro¬ nie mizdry podeszwy wewnetrznej, w we¬ wnetrznym przegubie, przed nacwiekowa- niem cholewy trzewika, przyczem odbywa sie to na prawidlach, wykazujacych w we¬ wnetrznym przegubie zlobkowate zaglebie¬ nie. Wtedy dopiero jest naszywana, przy¬ bijana gwozdziami, naklejana, lub przy¬ twierdzana w jakikolwiek inny sposób po¬ deszwa zewnetrzna.Azeby przez wprowadzanie wkladki po¬ deszwa wewnetrzna otrzymala w miejiscu przegubu pozadany ksztalt wypukly, nada¬ je sie w gotowym trzewiku czesciom ze¬ wnetrznej i wewnetrznej podeszew w miej¬ scu przegubu mniej wiecej jednakowa sze¬ rokosc (fig. 6), podczas gdy dotad bylo o- gólnie przyjete, azeby podeszwa zewnetrz¬ na wystawala z obu stron poza podeszwe wewnetrzna o 0,5 cm. Otrzymanie jednako¬ wej szerokosci podeszew zewnetrznej i we¬ wnetrznej osiaga sie w ten sposób, ze przy skrajaniu podeszwa zewnetrzna jest w miejscu przegubu nieco wezsza, natomiast podeszwa wewnetrzna nieco szersza, niz jak to ma miejsce z podeszwami jednako¬ wej wielkosci w dotychczasowym sposobie wyrobu obuwia.Na rysunku przedstawione sa jedna na drugiej podeszwy zewnetrzna i wewnetrz¬ na zwyklego obuwia.Na fig. 4 narysowane sa te podeszwy wedlug niniejszego wynalazku, przyczem / jest to podeszwa zewnetrzna, a 2 — we¬ wnetrzna.Linja A—B (fig. 4) oznacza miejsce przegubu, na którem podeszwy zewnetrzna i wewnetrzna posiadaja mniej wiecej taka sama szerokosc. 3 jest zarysem wkladki.Kopyta z wymaganem zlobkowatem za¬ glebieniem o glebokosci mniej wiecej 3—4 mm sa przedstawione na fig. 5, a na fig. 5a sa dla porównania przedstawione kopyta zwyklej formy.Wreszcie fig. 6 przedstawia w przekro¬ ju poprzecznym w miejscu A B przegubu znajdujacy sie na kopycie trzewik z wklad¬ ka 3. Zatem przy wyrobie obuwia nastepu¬ ja kolejno zdolu ku górze: kopyto 4, we¬ wnetrzna podeszwa 2, wkladka 3, nacwie- kowana cholewa 6, rozciagajace sie na ca¬ lej podeszwie zapelnienie 7 i wierzchnia podeszwa zewnetrzna 1.Dzieki opisanemu urzadzeniu zapobiega sie nietylko wspomnianym na wstepie cier¬ pieniom nogi, lecz równiez moga byc unik- niete uszkodzenia obuwia. Naskutek niedo¬ statecznej zgodnosci pomiedzy ksztaltem nogi w ruchu i ksztaltem obuwia, dotych¬ czas ogólnie uzywanego, sa wywierane na czesci podeszwy sily, majace daznosc do nadania trzewikowi ksztaltu omawianego w niniejszym wynalazku.W zwyklem obuwiu powstaja zwykle naprezenia materjalu i powoduja przed¬ wczesne zuzywanie cholewy w miejscu przegubu i w miejscu wypuklosci oraz po¬ deszwy w miejscu wypuklosci i palców.Przez usuwanie tych naprezen osiaga sie wieksza trwalosc obuwia, a zatem i o- szczednosc skóry.Nowe obuwie musi naturalnie odpowia¬ dac takze i innym wymaganiom (np. prosta linja palców). Przy wypelnieniu wszyst¬ kich warunków noga stoi niezwykle mocno w piecie, skutkiem czego sa umozliwione bez wywolania wiekszego zmeczenia dluz¬ sze wedrówki, wspinanie sie na wysokie gó¬ ry, schody i t. p., anizeli to jest mozliwe przy stosowaniu zwyklego obuwia.Wynalazek moze znalezc równiez zasto¬ sowanie przy obuwiu juz gotowem przez zastosowanie wkladki, która daje nodze w - 2 —miejscu przegubu podpore, wypukla w stro¬ ne podeszwy nogi, i zapelnia dokladnie przy pomocy tej podpory zlobek, tworzacy sie przy podeszwie nogi.Takiego rodzaju wkladke przedstawia fig. 7 w widoku górnym; fig. 8 — w prze¬ kroju poprzecznym wedlug linji //—-// na fig. 7; fig. 9 — W widoku zdolu, a fig. 10 — sporzadzanie wkladki na kopycie.Do sporzadzania wkladki sa stosowane zwykle kopyta, na które kladzie sie prze- dewszystkiem kawal skóry 8 lub podobne¬ go materjalu, np. linoleum, tkaniny, azbe¬ stu.Od strony mizdry tego kawala skóry jest przytwierdzana w taki sam sposób, jak na wewnetrznej podeszwie obuwia (fig. 3, 4 i 6) wkladka 3. Nad wkladka 3 znajdu¬ je sie zapelniajacy materjal 9, przewaznie tektura lub materjal podobny.Do umocowania calosci sluzy plyta 10 z metalu, stale zlaczona ze skóra 8 nitami 11. Wkladka moze byc równiez z poczatku umocowana na metalu, a potem przycisnie¬ ta do kopyta.Metalowa plyta 10 przystosowuje sie do wewnetrznej formy istniejacego obuwia, gdy skóra 8 przystosowuje sie do ksztaltu nogi. jest dana w miejscu przegubu podpora wy¬ pukla w kierunku podeszwy nogi, utworzo¬ na przez sam ksztalt obuwia, zapelniajaca dokladnie i stale we wlasciwem miejscu zlobek, tworzacy sie na podeszwie nogi. 2. Kopyto do wytwarzania obuwia we¬ dlug zastrz. 1, znamienne tern, ze w miej¬ scu przegubu sa umieszczone zlobkowate wydrazenia o glebokosci 3 — 4 mm, 3. Sposób wytwarzania obuwia wedlug zastrz. 1 i 2, znamienny item, ze na kopytach (4) jest umieszczona kolejno podeszwa we¬ wnetrzna i polaczona z nia wkladka (3), cholewa (6), warstwa zapelniajaca (7) i wreszcie podeszwa zewnetrzna (1). 4. Sposób wytwarzania obuwia wedlug zastrz. 1—3, znamienny tern, ze przy przy¬ krawaniu jest nadawana podeszwie ze¬ wnetrznej (1) w miejscu preegubu taka sa¬ ma szerokosc, jak podeszwie wewnetrznej (2). 5. Obuwie wedlug zastrz. 1 — 4, zna¬ mienne tern, ze wkladka (3), wytworzona jest w ten sposób, iz skóra (8) lub podobny materjal jest polaczona z ta wkladka na kopycie, jak równiez z warstwa (9) z za¬ pelniajacego materjalu i z przystosowujaca sie do wewnetrznej formy obuwia plyta (10). PL

Claims (1)

Zastrzezenia patentowe.

1. Obuwie, znamienne tern, ze nodze Gustav Krause. Zastepca: M. Brokman, rzecznik patentowy.Do opisu patentowego Nr 1274* fi a/l_ FIE.fi, Druk L. Boguslawskiego, Warszawa. PL