Przedmiotem niniejszego wynalazku jest zamek szaf pancernych i skarbców.Znane zamkniecia maja te wade, ze po wy¬ paleniu otworu w drzwiach skarbca i wy¬ jeciu zapadek z zamka, wlamywacz przesu¬ wal zasuwy zamka w odpowiednim kierun¬ ku az do natrafienia na opór. Przez przesu¬ niecie zasuwy do polozenia, okreslonego prziez znajdujacy sie w zamku oporek i dlu¬ gosc szczeliny, nastawialy sie wyciecia tarcz zaporowych calego mechanizmu na- wprost wystepów ryglów zaporowych, prze¬ chodzacych przez boczne sciany drzwi i szafy. Przez uruchomienie mechanizimu ry¬ glowego zapomoca kólka lub (ramienia, znaj¬ dujacego sie nazewnatrz drzwi z latwoscia mozna wysunac rygle z bocznych . scian szafy tak samo, jak gdyby mechanizm za* porowy byl poprzednio odbezpieczony za* pomoca klucza.Wynalazek ma na celu wykonanie zamkniecia szafy, które nawet po wypale¬ niu otworu w scianie drtwi i wyjeciu za- trzymóWi, -nie pozwala na otwarcie drzwi.Osiaga sie to w ten sposób, ze szczelina zasuwy zamka jest przedluzona, tak ze wlamywacz, przesuwajac zasuwe po wyje¬ ciu zatrzymów, powoduje rozlaczenie dzwigni i laczacych tarcze zamka z tar¬ czami zaponowemi ryglów. Gdy dzwignie te nie sa polaczone z tarczami, nie mozna wysunac ryglów ze scian szafy, a tern sa¬ mem jej otworzyc. Aby utrudnic odryglo- wanie drzwi stosuje sie dwa niezalezneod siebie zamki, z których kazdy oddziel¬ nie* polaczony j^sl z mechanizmem dzwi- •gnio^Tym. ** * Rysunek uwidocznia przyklad wyko¬ nania wynalazku. Fig. 1 przedstawia wi¬ dok zamka, polaczonego trzyramienna dzwignia z tarcza zaporowa; fig. 2 —wi¬ dok zprzodu i zboku polaczenia dzwigni z tarcza zaporowa lub tarcza zamka, a fig/ 3 — widok mechanizmu zaporowego, uru¬ chomianego zapomoca dwóch zamków.Wewnatrz drzwi 1 szafy pancernej lub skarbca umieszczjony jest jeden lub dwa zamki 2 wraz z mechanizmem, uruchomia¬ jacym rygle zaporowe. Ni tarczy 4 umie¬ szczone sa czopki 7, które wchodza w wy¬ ciecia dwu- lub wieloramiennych dzwigni 8, laczacych sie czopami 9 z tarczami za- porowemi 10. Przy otwieraniu zamka klucz przesuwa zasuwe 3, która obraca zapomo¬ ca trzpienia 5, prowadzonego w szczelinie 6, tarcze 4; ta zkolei uruchomia dzwignie 8 i tarcze zaporowe 10, ustawiajac je w polozeniu, uwidoczmionem linjami przery- wanemi na fig. 1. Szczelina 11 w zasuwie 3 posiada przedluzenie. Gdy wlamywacz wyjmie z zamka zapadka moze przesuwac zasuwe 3, lecz nie znajac jej wlasciwego polozenia moze ja przesunac za daleko, w kierunku konca szczeliny U, wylaczajac dzwignie 8 z tarcz zaporowych, z któremi dzwignie 8 polaczone sa luzno zapomoca czopków 9. Tatrcze 10 posiadaja na obwo¬ dzie wyciecia 12 dla wystepów 13 ryglów.Po wylaczeniu dzwigmi 8 z czopów 9 tancz 10, ustawiaja sie tarcze samoczynnie pod dzialaniem sily ciezkosci w polozeniu, u- widocznionem linjami pelnemi na fig. 1 i uniemozliwiaja wysuniecie sie czopów za¬ porowych ze scian szafy, a tern samem jej otwarcie, gdyz naprzeciw wystepów 13 ryglów znajduja sie pelne czesci tarcz 10.Ustawienie obu zasuw we wlasciwem polozeniu jest zupelnie niemozliwe, gdyz wystarczy przesuniecie jednej tylko za¬ suwy za daleko, by zupelnie wylaczyc czesc mechanizmu zaporowego, polaczona z odnosnym zamkiem. PL