Celem unikniecia uszkadzania ziemio¬ plodów, konce zebów widel zaopatruje sie zwykle w zakonczenia, wykute lub wytlo¬ czone w postaci podluznych galek, wspól¬ osiowych z zebami. Jednak tak wykonane widly posiadaja te wade, ze zeby ich znaj¬ duja sie wówczas stosunkowo nisko i sty¬ kaja sie czesto z podlozem, co powoduje szybkie zuzycie sie ich w pracy, Wskutek tego, po pewnym czasie, zeby widel staja sie tuz przed galkami tak cien¬ kie, ze koncówki zebów odlamuja sie wraz z galkami, czyniac tern samem widly bez- uzytecznemi, gdyz zaopatrzonemi w ostre zeby.Tej cechy ujemnej nie wykazuja wi¬ dly wedlug wynalazku niniejszego, w mysl którego galka nie jest osadzona na zebie wspólosiowo z nim, lecz nieco po¬ nizej osi zeba, czyli mimosrodowo wzgle¬ dem niego.Z powyzszego wynika równiez inna ce¬ cha dodatnia takich widel, mianowicie: ziemioplody, podniesione zapomoca nich, zsuwaja sie z nich latwiej, poniewaz gal¬ ka nie wystaje ponad zab, a górna jej po¬ wierzchnia stanowi w przyblizeniu przedlu¬ zenie górnej powierzchni zeba.W celu przedluzenia uzywalnosci ta¬ kich widel, nawet zaopatrzonych w znane wspólsrodkowo wykute galki, mozna sto¬ sowac wedlug wynalazku galki wymien-ne. Takie galki posiadaja -wszystkie cechy dodatnie poprzednio opisanych, wykutych na zebie galek j jrjBzniac sie jedynie tylko tern, ze sa osadzone na zebach wymiennie* Na rysunku sa przedstawione dwa przyklady wykonania wynalazku, miano¬ wicie: galka podluzna, stanowiaca jednoli¬ ta calosc z zebem widel, i galka podluzna, wykonana jako czesc oddzielna, która u- mocowuje sie na zebie.W razie wykonania galki jako czesci oddzielnej, galke mozna oczywiscie wy¬ mieniac w razie potrzeby na nowa.Fig. 1 przedstawia w przekroju po¬ dluznym zab z galka, wykuta lub wytloczo¬ na wraz z nim, fig. 2 — tenze zab w.prze¬ kroju poprzecznym, fig. 3 — w przekroju podluznym wymienna galke przed jej za¬ lozeniem, fig. 4 — przekrój poprzeczny tejze, fig. 5 — w przekroju poprzecznym galke wraz z osadzonym w niej zebie wi¬ del, fig. 6 — w przekroju podluznym zab z osadzona na nim galka wymienna, a fig. 7 uwidocznia zajb z galka, wykonany w ogólnie znany sposób.Wedlug fig. 1 i 2 zab widel posiada za¬ konczenie owalnego ksztaltu 6, którego wieksza czesc znajduje sie ponizej osi ze¬ ba. Ksztalt tego zakonczenia moze byc roz¬ maity, lecz zasadniczo taki, aby okopowe nie mogly byc przy podbieraniu ich widla¬ mi uszkadzane. Inny przyklad uksztalto¬ wania galki jest uwidoczniony na fig. 3—. 6, przedstawiajacych galke wymienna.Galka wymienna sklada sie z jajowatej czesci d oraz podeszwy e i posiada szcze¬ line /, która sluzy do osadzania w galce zeba h (fig. 6), przyczem w szczelinie tej znajduje sie pewne rozszerzenie lub wgle¬ bienie. Fig. 5 przedstawia przekrój po¬ przeczny, galki z osadzonym w szczelinie koncem zeba, który zostaje zamocowany w galce zapomoca odpowiedniego zagie¬ cia krawedzi i szczeliny /. Poza tern galka moze posiadac, jak to jest pokazane na fig. 2, splaszczona od góry powierzchnie, co ulatwia utrzymywanie sie okopowych na widlach i zapobiega ich zsuwaniu sie.Przy stosowaniu widel z zebami, wykona- nemi w ogólnie znany sposób i przedsta- wionemi na fig. 7, jest oczywiscie bez zna¬ czenia, która czesc galki 6 znajduje sie u góry lub u dolu, poniewaz galka jest osa¬ dzona na zebie wspólosiowo z nim, poza tern. nie mozna przy takiem wykonaniu nadac zebom widel nalezytego polozenia podczas pracy.Zamocowywanie galki wymiennej moze byc uskuteczniane zapomoca mlotka lub tez cegów i t. d. z latwoscia przez uchwy¬ cenie galki w uchwyt, wlozenie w jej szczeline zeba i zagiecie na nim krawedzi szczeliny galki, jak to jest pokazane na fitf. 5. PL