Przedmiotem wynalazku jest ozonizator rurow\ do wytwarzania ozonu w polu cichych wyladowan elek¬ trycznych.W dotychczas znanych ozonizatorach tego rodzaju, rura dielektryczna jest wykonana ze szkla niekiedy jed¬ nostronnie metalizowana.Znane ozonizatory rurowe z chlodzona elektroda zew¬ netrzna i wewnatrzna posiadaja elektrode wewnetrzna w postaci pustego cylindra metalowego, na którego czolo¬ wych stronach umieszczone sa ksztaltki rurowe a elek¬ trode zewnetrzna wykonana w ksztalcie pierscienia z metalu. Przestrzen wyladowcza pomiedzy obiema elek¬ trodami jest ograniczona przez dwie rury szklane, z któ¬ rych jedna jest usytuowana przy sciance zewnetrznej korpusu elektrody zewnetrznej, a druga przy sciance zewnetrznej cylindra elektrody wewnetrznej. Poniewaz na krawedziach cylindra elektrody zewnetrznej w czasie pracy natezenie pola elektrycznego jest bardzo duze, ist¬ nieje niebezpieczenstwo, ze w tych miejscach rury szklane ulegna przebiciu i aby tego uniknac lezacy na przeciw tych krawedzi obszar sciany wewnetrznej korpusu elek¬ trody zewnetrznej jest wygiety korytkowe na zewnatrz.Wykonanie takiego ozonizatora jest nieekonomiczne nawet wtedy gdy elektroda zewnetrzna jest rura chlo¬ dzona chlodziwem.W innym znanym z polskiego opisu patentowego nr 76999 ozonizatorze rurowym elektrody wewnetrzne i^ zewnetrzne, wykonane w postaci metalowych rur sa uch¬ wycone w kolpakach a przestrzen pomiedzy elektroda zewnetrzna i wewnetrzna podzielona jest przez rure die¬ lektryczna na przestrzen wyfedowania i przestrzen chlo¬ dzenia, przy czym przestrzen wyladowania i chlodzenia sa polaczone przez oddzielone przestrzenie od siebie w kolpakach zamykajacych. Kolpaki posiadaja przylacza przewodów rurowych do zasilania przestrzeni wylado¬ wania powietrzem i przestrzeni chlodzenia chlodziwem.Wrazliwa czescia tego ozonizatorajest dielektryczna rura szklana. Podczas eksploatacji ozonizatora wystepowac moga uszkodzenia w postaci pekniec i przebic, na skutek czego rura dielektryczna musi byc czesto wymieniana.Przyczyna tych uszkodzen jest nierównomierne nagrze¬ wanie i miejscowe przegrzewanie rury szklanej. Jak wykazala praktyka jest tospowodowane wadliwymchlo¬ dzeniem elektrody wewnetrznej i niejednorodnymi wyla¬ dowaniami z wystepujacymi w niektórych miejscach duzymi pradami wyladowania. W przypadku chlodzo¬ nych elektrod wewnetrznych, praktycznie tylko srod¬ kowy obszar elektrod jest wlasciwie oplywany przez chlodziwo, natomiast przy sciankach na skutek tarcia predkosc przeplywu chlodziwa jest znacznie mniejsza, a przy koncach rury elektrodowej wystepuja obszary, w których chlodziwo jest nieruchome, co nie zapewnia dostatecznej wymiany ciepla. W wyniku tego powstaja w rurach szklanych naprezenia powodujace ich pekanie.Wedlug patentu PRL nr 76999niedogodnosci wynika¬ jace / nierównomiernego nagrzewania i miejscowego przegrzewania rury szklanej zostaly w pewnym stopniu rozwiazane przez stosowanie warunków równomiernego3 tU9n 4 chlodzenia rury dielektrycznej,a tym samym utrzymywa¬ nia jednakowego natezenia pola elektrycznego w calej przestrzeni wyladowania. Jest to jednak jak wiadomo sposób malo ekonomiczny.Celem w\nalazku jest usuniecie podanych niedogod¬ nosci, a zadaniem technicznym prowadzacym do tego celu jest wykonanie ekonomicznej konstrukcji rurowego ozonizatora skladajacego sie z niewielu tanich i latwych do zmontowania w krótkim czasie czesci, w którym zos¬ tanie wyeliminowana rwa dielektryczna.Zadanie to rozwiazane zostalo wedlug wynalazku dzieki temu, ze powierzchnia elektrody wewnetrznej ma warstwe dielektryka organicznego o grubosci 50-H00 ^m naniesiona droga bezposredniej polimeryzacji, prz\ czym grubosc warstewki jest ustalona na podstawie zna¬ nej odpornosci na przebicie przyjetego tworzywa izolacyjnego.Zaleta ozonizaiora wedlug w wukizku jest to, ze ^kLida sie z niewielu tanich czesci. Kolpaki zamykajace sa przy¬ kladowo wykonanejako wypraski. z polichlorku winylu.Wyeliminowano rury dielektryczne ze szkla, klopotliwe w eksploatacji ze wzgledu na ich wrazliwosc termiczna, a zastosowano nowy dielektryk, którym jest tworzywo poliestrowe.Przykladowo wykonany ozonizator wedlug wyna¬ lazku jest przedstawiony na rysunku w przekroju wzdluznym.Ozonizator wedlug wynalazku sklada sie z dwóch kon¬ centrycznych rur — elektrody zewnetrznej 1. zawieraja¬ cej przestrzen chlodzenia 2 z wyprowadzona koncówki} uziemiajaca (nie uwidoczniona na rysunku), elektrod} wewnetrznej 3, ze spolimerzowana warstwa dieiekm ka organicznego 4, przy czym elektroda zewnetrzna 1 i wew¬ netrzna 3 zamkniete sa obustronnie kolpakami 5 z polichlorku winylu. W celu wytwarzania ozonu w ozoni- zatorze rurowym wedlug wynalazku nalezy ozonizatoi wlaczyc w obwód pradu elektrycznego, doprowadzic czynnik chlodzacy poprzez wlot 6, który jest odprowa¬ dzany przez wylot 7 oraz doprowadzic przez wlot 8 powietrze o okreslonym niewielkim nadcisnieniu. Zozo- nizowane powietrze wyplywa przez wylot 9.Zastrzezenia patentowe !. Ozonizator rurowy do wytwarzania ozonu w polu cichych wyladowan elektrycznych, zaameuy tyn. ze warstwe dielektryka elektrody wewnetrznej stanowi material izolacyjny nieporowaty o wysokiej opornosci na przebicie, najkorzystniej wykonany z tworzywa polies¬ trowego o grubosci 50 -5-100 pm w zaleznosci od opor¬ nosci materialu na przebicie. 2. Ozonizator wedlug zastrz. I, TMifMiy tyn, ze war¬ stwa dielektryka jest spoli meryzowana bezposrednio na powierzchni elektrody wewnetrznej.Prac. FbUgraf. UP PRL. 120 egz.Cena 100 zl PL