A," Wynalazek niniejszy, stanowiacy u- lepszenie ,,Sposobu otrzymywania wodoru praktycznie wolnego od tlenku wegla i ga¬ zu wodnego lub t, p." wedlug patentu francuskiego Nr 599614, dotyczy otrzymy¬ wania wodoru wolnego od tlenku wegla i metanu, przyczem jako produkty wyjscio¬ we sluza mieszaniny gazowe, jak gaz wod¬ ny, gaz z pieców koksowych, oraz podobne przemyslowe mieszaniny gazowe, których glównemi skladnikami sa: wodór, tlenek wegla, metan i azot. Metoda niniejszego wynalazku opiera sie na zasadzie, stwier¬ dzonej przez prof. Sicali i ogloszonej w aktach f,R. Academia delie Scienze di Bologna". Zasada ta brzmi jak nastepuje: HDo wydzielenia ostatnich sladów jed¬ nego lub kilku skladników gazowych (np, CO, CH4) z zawierajacych je mieszanin gazowych (H + N + CO + CHJ nalezy wyzyskac nietylko zdolnosc mieszania sie takich skladników ze soba oraz z azotem w stanie cieklym, lecz nalezy jeszcze sto¬ sowac o wiele nizsze temperatury niz do¬ tychczas; osiaga sie to przez tworzenie z pierwiastków (H + N) trudniej dajacych sie skraplac niz gazy, przeznaczone do u- suniecia (CO, CH4J ukladu fizycznego, za¬ wierajacego wodór i azot i zlozonego z fa¬ zy gazowej i fazy cieklej, istniejacych obok siebie w stanie równowagi; uklad ten wy¬ kazuje bardzo niska temperature wrzenia (4uzo nizsza, niz czyste gazy CO i CH4); oczyszczona mieszanine (H + N -\- CO +4- CffjpMldftje Sie dzialaniu analizujace¬ mu cieklej i specjalnie oziebionej fazy wy¬ mienionego ukladu) zas odpowiednia jego faze gazowa zuzytkowuje sie do wytwa¬ rzania pracy zewnetrznej Oraz do celów chlodzenia.Obecnosc odpowiedniej ilosci wodoru w wymienionej fazie cieklej ,(cieklej mie¬ szaninie oczyszczajacej) usuwa niebfcfcpte* czenstwo zamarzania, a zatem i wszelkie niedogodnosci zwiazane z zamarzaniem tlenku wegla, metanu i asotu, dzidki temu, ze powoduje tworzenie sie mieszanin cie¬ klych (z wodoru, azotu, tlenku Wegla i me¬ tanu, jesli oba ostatnie skladniki sa óbfcC- ne), których temperatura jest bardzo od¬ dalona od poczatkowego punktu zamarza¬ nia tych mieszanin".Po wylozeniu teoretycznych podstaw sposobu Wedlug wynalazku, omówione 20* stana jego szczególy. A mianowicie sposób polega na tern, ze mieszanine wyjsciowa (gaz wodny, gat t pteców koksowych, i L p.) poddaje sie oczysatzanlti wstepnemu w celu usuniecia kwasu weglowego, siarko¬ wodoru, kwasu siarkawego i innych szko¬ dliwych gazów; pozostala mieszanine sila¬ cza sie pod odpowiednio wysokiem cisnie¬ niem, nastepnie oziebia sie ja najprzód na- z&wnatf^ a potem wewnatrz kolumny w celu zredukowania nieco zawartosci tlenku wegla i metanu w tej mieszaninie tak, ztby otrzymac mieszanine j&z&zfe stosunkowo bogata w oba wymienione skladniki. Cfel ten mozna osiagnac w jakikolwiek sposób, którego sobie wynalazca ni* rastrsega i dlatego blizej nie wyjasnia go w opisie.Otrzymana mieszanine, bogata jesiwe w tten&k wegla i metan, poddaje sie pod wymfenionem Patentem czesciowemu sto¬ pieniu prsy jednoczoswttn przemywaniu zapomoca cifeklego i zimnego azotu, .spada¬ jacego z górnej czesci wymienionej kolum¬ ny na miostanine wznoszaca sie w rurach aparatu. Skutkiem jednoczesnego prado¬ wego dzialania ciepla przenoszonego przez scianki rur (rury sa dzieWane z zewnatrz) oraz skutkiem przemywania cieklym azo¬ tem, wznoszaca sie mieszanina zostaje prawie zupelnie pozbawiona wyzej wymie¬ nionych gazów. Przy dalszem wznoszeniu sie mieszanina ta, uboga w tlenek wegla i metan, lecz zawierajaca prawie caly wo¬ dór X mieszaniny wyjsciowej, oczyszcza sie i rektyfikuje zapomoca cieklej i bardzo zimnej mieszaniny azotu z wodorem, któ¬ rej temperatura wrzenia jest bardzo ni¬ ska, a mianowicie nizsza od temperatury zamarzania azotu. Ta mieszanina rektyfi¬ kacyjna spada na panwie rektyfikacyjne, Umieszczone W górnej czesci kolumny, i podczas swego opuszczania sie nadól dziala na wznoszaca sie mieszanine je¬ szcze ubozsza w tlenek wegla i metan i u- wainia ja ostatecznie od sladów tych ga¬ zów* tak, iz mieszanina ta po dojsciu do górnej czesci kolumny zawiera tylko wo¬ dór z pewna nieszkodliwa iloscia azotu.Ciekla mitessanina rektyfikacyjna wpro¬ wadzona w górnym koncu kolumny, stano¬ wiaca skladnik bardziej zlozonego ukladu fizycznego omówionego w dalszym ciagu, spada do panwi rektyfikacyjnych i tworzy mieszaniny, których temperatura wrzenia od góry do dolu jest wyzsza i które wyka¬ zuja wzrastajaca zawartosc azotu tak, iz przy wypuscie w dolnej czesci kolumny mieszanina rektyfikacyjna zawiera joszet* tylko azot, gdy wodór wykazuje sklon¬ nosc do calkowitego ponownego wyparo¬ wania.Nadmiar cieklego azotu, niewyparo- wanego ponownie z panwi rektyfikacyj¬ nych, sluty do przemywania bogatej mie¬ szaniny wznoszacej sie w rurach tezaeefo ponizej aparatu przeciwpradowego, jak to juz powiedziano* A wiec azot praemywny pochodzi z citktej mtoteaftiny azolo*wodo- row*j i dziala na mieszanine jestcze boga¬ ta w ttentk wegla i metan, przetwarzajac ja na mtesiauine uboga w wymieniona ga¬ zy, podczas gdy ciekla i bardzo zimna - 2 -mieszanina azoto-wodorówa dziala na mie¬ szanine zupelnie uboga w tlenek wegla i metan i oczyszcza je od tych gazów. Ciekla i bardzo zimna mieszanina azoto-wodoro- wa w temperaturze ponizej — 210PC dzia-* la sie na mieszanine uboga w tlenek wegla i metan z jednej strony w celu zaoszcze¬ dzenia mieszaniny rektyfikacyjnej, a z drugiej strony, aby zapobiec zamarzaniu tlenku wegla i metanu.Dalsza wazna ceche wynalazku stano¬ wi sposób przygotowania mieszaniny rekty¬ fikacyjnej. Produktem wyjsciowym jest tu mieszanina odmierzonych ilasci azotu i wo¬ doru. Te mieszanine, poza kolumna oczy¬ szczajaca, poddaje sie oczyszczaniu przy odpowiednio wysokiem cisnieniu i zupelnie niskiej temperaturze (ponizej 210°C), co mozna osiagnac dzieki odpowiedniej za¬ wartosci wodoru w mieszaninie wyjsciowej.Otrzymany produkt etanowi uklad fizycz-. nyf zlozony z fazy cieklej i gazowej, przy- czem obie te fazy istnieja obok siebie w stanie równowagi; sklad tych faz jest zu¬ pelnie okreslony, poniewaz, jak wiadomo, zalezy od cisnienia i temperatury konco¬ wej, w której nastapilo skroplenie osta¬ teczne.Jak sie okazuje wymieniony uklad fi¬ zyczny zastepuje w górnym koncu kolumny przeznaczona do wprowadzenia tu mie¬ szanine dodatkowa w celu osiagniecia wy¬ zej wymienionych dzialan- Ciekla czesc tego ukladu, odpowiadajaca fazie cieklej mieszaniny, zastepuje wspomniana ciekla i bardzo zimna mieszanine rektyfikacyjna z wodoru i azotu, która padajac na panwie uzupelnia oczyszczanie wznoszacej sie mieszaniny i uwalnia ja od resztek tlenku wegla i metanu, zas faza gazowa ukladu, o której bedzie mowa w dalszym ciagu, sluzy jako zródlo pracy, waz do celów o- ziebiania.A zatem ciekla i bardzo zimna miesza¬ nina azoto-wodorowa wykazuje taki sam ciezar i taki sam sklad, co i faza ciekla u- kladu dodatkowego, przygotowanego poza kolumna przez skroplenie gazowej miesza¬ niny azotu i wodoru, przyozem faze ciekla utrzymuje sie w stalej stycznosci z faza gazowa w ruchu w ty*n samym kie? runku.Sklad mieszaniny wyjsciowej zostaje calkowicie okreslimy dzieki temu, ze sie zgóry okresla cisnienie i temperature, w której ma aie zakonczyc czesciowe skrapla- nie.Przyklad. Mieszanine gazowa równych objetosci azotu i wodoru poddaje sie ci¬ snieniu 25 atm, skutkiem czego przy tem* peraturze okolo —-» 22WC ulega ona skro¬ pleniu bez niebezpieczenstwa zakrzepnie¬ cia azotu. Wymieniony sklad mieszaniny jest odpowiedni, poniewaz, jesli te mie¬ szanine skraplac czesciowo przy 25 atjn cisnienia w — 214^0, to powstaja dwie fa¬ zy (ciekla i gazowa), dajace sie zuzytko¬ wac w wyzej wymieniony sposób. Dzieki temu, ze dla górnej czesci kolumny okre¬ sla sie zgóry cisnienie i koncowa tempera¬ ture czesciowego skraplania, fazy (ciekla i gazowa) znajdujace sie w tej czesci ko¬ lumny wykazuja prawie taki sam sklad, jak fazy otrzymane w ukladzie dodatko¬ wym po czesciowem skropleniu, tak, iz równowaga w kolumnie nie ulega zakló¬ ceniu.Zaleznosc skladu faz od cisnienia i temperatury oraz znajomosc ilosci pozo¬ stalego CO i CH4 pozwalaja dalej na okre¬ slenie ukladu gazowego H + N, który na¬ lezy poddac czesciowemu skraplaniu* Dalsza cecha wynalazku jest sposób zuzytkowania fazy cieklej ukladu dodat¬ kowego w celu otrzymania srodkpw ozie¬ biajacych, niezbednych dla ciaglosci pro¬ cesu.Temi srodkami oziebiajacemi sa jedy^ nie srodki, które znajduja sie do rozporza¬ dzania w zupelnie zimnych gazach wy¬ dmuchowych jednego jedynego aparatu rozprezajacego, w którym gazy ulegaja ^ 3 =rozprezeniu z produkcja pracy; gazami te- mi sa: caly wodór plus azot, stanowiace wymieniona faze gazowa, zmieszane (we¬ wnatrz kolumny) z produktami oczyszcza¬ nia. Pozostalemi srodkami oziebiajacemi sa: tlenek wegla, metan, azot i slady wo¬ doru w stanie cieklym i zimnym, zebrane w dole kolumny i rozprezone w zwykly sposób bez produkcji pracy.Slowem idzie tu o zastosowanie cieklej mieszaniny azotu z wodorem, pochodzacej z ukladu fizycznego przygotowanego w podany sposób poza kolumna (przygoto^ wywanie to polega mianowicie na czescio- wem skropleniu gazowej mieszaniny z wy¬ mienionych gazów pod odpowiednio Wy¬ sokiem cisnieniem).Dalej dotyczy to zastosowania wymie¬ nionej mieszaniny azoto-wodorowej (wy¬ kazujacej szczególnie niska temperature wrzenia, duzo nizsza od dotychczas osia¬ ganych temperatur, oraz zupelnie okreslo¬ ny sklad ilosciowy), aby zrektyfikowac przy odpowiednio wysokiem cisnieniu mie¬ szanine uboga w tlenek wegla i metan w celu zaoszczedzenia cieczy rektyfikacyjnej oraz zapobiezenia zamarzaniu tlenku we¬ gla i metanu; dalej — o zastosowanie nad¬ miaru cieklego, zimnego azotu nie odparo^ wanego ponownie z panwi, wydzielajacego sie z wymienionej mieszaniny rektyfikacyj¬ nej, do przemywania mieszaniny bogatej w tlenek wegla i metan, wznoszacej sie w rurach; dalej !— o zmieszanie (wewnatrz kolumny) azotu i wodoru, które tworza fa¬ ze gazowa wymienionego ukladu, z gaza¬ mi, pochodzacemi z oczyszczania, przy- czem wszystkie te gazy wprowadza sie do jedynego aparatu, w którym ulegaja one rozprezeniu z produkcja pracy, w celu wy¬ tworzenia czesci srodków oziebiajacych, niezbednych do przeprowadzenia procesu; wreszcie zas — o srodki, które stosuje sie zgodnie z wynalazkiem w celu otrzymania wodoru wolnego od tlenku wegla i metanu oraz w celu zredukowania straty wodoru do minimum i podniesienia do -maximum gospodarczosci procesu.Wyzszosc nowego sposobu nad dawne- mi polega na tern, ze dzieki zastosowaniu wysokiego cisnienia, preznosc czastkowa tlenku wegla i metanu w mieszaninie jest stale wyzsza, niz np. przy cisnieniu atmo- sferycznem, a skutkiem tego ulatwione jest skraplanie sie tlenku wegla i metanu, tak, iz osiaga sie calkowite oczyszczenie.Przyczynia sie do tego równiez i zasto¬ sowanie cieklej mieszaniny azoto-wodoro¬ wej, która dzieki obecnosci wodoru umoz¬ liwia prowadzenie oczyszczania w bardzo niskiej temperaturze, nizszej ód wszelkich temperatur osiaganych dotychczas.Aby umozliwic usuniecie ostatnich sla¬ dów tlenku wegla i metanu inne znane spo¬ soby stosuja srodki chemiczne jako nie¬ odzowne.Dotyczy to najbardziej rozpowszechnio¬ nych sposobów, zarówno tych w których do obrabianej mieszaniny dodaje sie od¬ powiednia ilosc cieklego azotu, jak i tych, które stosuja ciekly azot, jako ciecz rekty¬ fikacyjna. W pierwszym przypadku przed¬ wczesne skraplanie sie wprowadzonego ga¬ zowego azotu nie pozwala na dostateczne przemycie, w drugim przypadku z powodu zbyt wysokiej temperatury koncowej (—195° C), przy której prowadzi sie rek¬ tyfikacje materjailu wrzacego pod cisnie¬ niem atmosferycznem, oczyszczanie jest równiez niedostateczne, to znaczy, ze o^ trzymuje sie wodór niedosc czysty do za¬ mierzonych celów, skutkiem czego dalsze jego oczyszczanie wymaga jeszcze pomoc¬ niczych zabiegów chemicznych. Prócz tego sposoby powyzsze zuzywaja do oczyszcza¬ nia bardzo znaczne ilosci azotu.A zatem rozklad mieszanin gazowych na skladniki zupelnie czyste, a szczegól¬ niej otrzymywanie wodoru wolnego od tlenku wegla, jest zagadnieniem dotych¬ czas nierozwiazanem.Wynalazek niniejszy ma za zadanie ^ 4 —wytworzenie nowych srodków do ostatecz¬ nego rozwiazania tego zagadnienia tak waznego ze wzgledów naukowych i prze¬ myslowych.Po wylozeniu cech ogólnych wynalazku podane zostana wskazówki do wykonania go w praktyce, aby ulatwic jego zrozu¬ mienie.W tym celu sluzy rysunek, który przed¬ stawia praktyczny sposób wykonania wy¬ nalazku w przypadku najprostszym, a mianowicie przy rozkladzie gazu wodnego.Nie nalezy jednak sadzic, ze wynalazek ogranicza sie do specjalnych wlasciwosci obrabianego gazu albo do opisanego apa¬ ratu, poniewaz sluzy on jedynie jako przy¬ klad, najlepiej sie nadajacy do wyjasnie¬ nia istoty wynalazku.Gaz Wodny nalezy najprzód poddac o- czyszczaniu wstepnemu w celu uwolnienia go od H2 S, C02, S02, i H20; zabieg ten nie zostal uwidoczniony na rysunku. Mie¬ szanine gazowa sprezona pod dosc Wyso¬ kiem cisnieniem wprowadza sie przez 1 do wymieniacza ciepla S, gdzie w stanie spre¬ zenia ulega ona oziebieniu (przez wymia¬ ne ciepla) zapomoca czystego wodoru, do¬ prowadzanego przez 10 i 11 oraz zapomoca czesci zupelnie zimnego tlenku wegla i azo»- tu, doprowadzonego przez 14, az do tem¬ peratury, w której tlenek wegla zaczyna sie skraplac. Po wyjsciu z wymieniacza ciepla oczyszczony gaz przechodzi przez 4 do kolumny oczyszczajacej CR przy 5 i przedostaje sie przez nieco zimniejsza ciecz, znajdujaca sie w panwiach P1; przy- tem skrapla sie mala czesc tlenku wegla i opada na dno razem z pozostalym tlen¬ kiem, skroplonym w górnej czesci kolumny.Skutkiem wymienionego przechodzenia ca¬ ly ciekly wodór i duza czesc cieklego azo¬ tu, które sie skroplily w górnych duzo zimniejszych czesciach kolumny i zebraly w panwiach Plf zostaja znowu odparowa¬ ne, podczas gdy prawie czysty tlenek wegla zbiera sie w-L. Rura 12 do zebranego w L tlenku wegla, razem ze znajdujaca sie tu niewielka iloscia azotu, zaopatrzona jest kurkiem rozprezajacym R2, który sluzy do obnizania temperatury i cisnienia wymie¬ nionych materjalów do wartosci nieznacz¬ nych.Ta rozprezona ciecz wchodzi przez 13 do wyparnika F, gdzie oziebia czesc po¬ wierzchni wiazki rur T aparatu przeciw- pradowego; czesc powierzchni tej wiazki, nalezaca do wymieniacza ciepla O, ozie¬ biana jest przez wodór jeszcze zimniejszy, wchodzacy przez 9 i uchodzacy przez 10.Mieszanina gazowa bogata jeszcze w tlenek wegla, opuszczajaca dolny rektyfikator, wznosi sie w rurach T; dzieki jednoczesne¬ mu dzialaniu zewnetrznej zimnej cieczy z F i cieklego deszczu szczególnie zimnego azotu, który, jak to bedzie wyjasnione, wy¬ dziela sie z ukladu dodatkowego, wprowa¬ dzonego w górnej czesci kolumny C2; glówna czesc tlenku wegla ulega skrople¬ niu tak, iz mieszanina gazowa opuszczaja¬ ca aparat przeciwpradowy jest zupelnie u- boga w tlenek wegla, tak, iz zawiera pra¬ wie caly wodór gazu wodnego z niewielka czescia (2 do 3%) tlenku wegla. Skroplony tlenek wegla opada do panwi P1 razem z nieodparowanym powtórnie azotem i z niewielka iloscia wodoru skroplonego w rurach wiazki T. Ciekly azot i wodór za¬ warte w panwiach Px sluza do omówionego juz skraplania tlenku wegla. Górna czesc wiazki T jest oziebiana zapomoca kapieli B z cieklego azotu, opadajacego z bezpo¬ srednio ponad nia stojacej panwi P2.Ciekly i zimny wodór, opadajacy w posta¬ ci deszczu do rur aparatu przeciwprado- wego, dziala na mieszanine bogata w tlenek wegla i przeksztalca ja na mieszanine u- boga w te skladniki. Ta mieszanina, zawie¬ rajaca prawie caly wodór pierwotnego ga¬ zu wodnego oraz azot parujacy w wiazce T i panwiach ,Plf przy wznoszeniu sie przez górne panwie P2 podlega analizujacemu dzialaniu cieklej mieszaniny azoto^wodo- 5 —rowej, wprowadzanej w temperaturze po¬ nizej — 2WPC przez 18 razem z przyna¬ lezna faza gazowa, przyczem oble te fazy stanowia wspomniany juz dodatkowy u- klad fizyczny.Ciekla faza tego ukladu, pa¬ dajac na panwie P2, powoduje tworzenie sie cieklych mieszanin z azotu, wodoru i nieznacznych ilosci tlenku wegla, których temperatura wrzenia wzrasta od góry ku dolowi. Mieszanina uboga w tlenek wegla, przechodzac przez takie mieszaniny, traci ostatnie slady tego gazu tak, iz przy 6 wy¬ plywa wodór z nieznacznemi tylko i nie- szkodliwemi ilosciami azotu.Odparowane ponownie gazy wodór i a- zot, opuszczajace pod cisnieniem kolumne, przechodzaca przez przewód 19 i kurek Rt do wymieniacza ciepla S4, a nastepnie przez rure 20 do wymieniacza ciepla S2, wreszcie do rozprezarki E, gdzie ulegaja rozprezeniu do cisnienia atmosferycznego, wytwarzajac prace zewnetrzna, i oziebiaja sie do okolo — 210°C. Wymieniacze ciepla S4 i S2 oziebiaja kapiel B i dodatkowy u- klad fizyczny (zlozony z gazowego azotu i.z gazowego wodoru), krazacy w zewnetrz¬ nych rurach S2 i wchodzacy przez 24.Przed d mozna poprzez 23 oraz kurek R wprowadzic niewielka ilosc gazowego azo¬ tu i wodoru, w takich samych stosunkach ilosciowych, jak w ukladzie dodatkowym i przy temperaturze atmosfery zewnetrz¬ nej, aby zmieszac te gazy przy a z miesza¬ nina doprowadzona z rury 21, a to w celu wyregulowania temperatury gazów przy wejsciu i przy wydmuchu rozprezarki oraz w celu nastawienia srodków chlodzacych w wydmuchu rozprezarki.Gazy rozrzedzone do temperatury oko¬ lo -^215° przy 7 wchodza do rur ze¬ wnetrznych wymieniacza ciepla S3, gdzie skraplaja mieszanine zastepcza doprowa¬ dzana z 25 i przeplywajaca przez we¬ wnetrzne rury wymieniacza S3; skutkiem tego tworzy sie fizyczna mieszanina do¬ datkowa zlozona z fazy cieklej i gazowej o okreslonym skladzie (jak to juz powie* dziano), przyczem faza ciekla tworzy cie¬ kla mieszanine azotu z wodorem, która spada na panwie P2, powodujac rektyfika¬ cje. Rozrzedzone gazy, opuszczajace wy¬ mieniacz ciepla S3 przechodza, jak juz po¬ wiedziano, przez 8 i 9 do wymieniacza cie¬ pla O, a nastepnie poprzez 10 i U do wy¬ mieniacza ciepla S w celu oziebienia gazu wodnego. Wreszcie wypuszcza sie je przy 3, gdzie sie otrzymuje wodór pozbawiony tlenku wegla.Czesc gazów powstajacych z cieczy pa¬ rujacej w F przechodzi przez 14 i dalej poprzez kurek regulujacy i?3 do rury we¬ wnetrznej S, aby oziebic gaz wodny, i przez 2 znowu wchodzi, reszta zas przechodzi przez 15, kurek regulujacy R4 i 22 do ru¬ ry wewnetrznej wymieniacza Su aby ozie¬ bic mieszanine zastepcza, poczem uchodzi znowu przez 16. Mieszanine zastepcza, zlozona z azotu i wodoru w stanie cieklym w odpowiedniej ilosci i o okreslonym skla¬ dzie (jak powiedziano), spreza sie w C, oziebia w wymieniaczach ciepla Sj i S2» skrapla czesciowo w wymieniaczu ciepla S3 i przetwarza na uklad fizyczny zlozony z dwóch faz (cieklej i gazowej) istnieja¬ cych obok siebie w stanie równowagi. Ten ostatni uklad, albo dwie ostatnie fazy, wpuszcza sie przez rure 17, kurek Re oraz 18 do kolumny CR. Z wymienionych faz tylko jedna, mianowicie ciekla, padajac na panwie P2, bierze udzial w rektyfikacji wznoszacej sie mieszaniny, uwalniajac ja ostatecznie od tlenku wegla.Nalezy zauwazyc, ze tylko czesc mie¬ szaniny sprezonej w C, a mianowicie czesc prowadzona przez kurek i?fi, wchodzi do wymieniacza ciepla Slf a nastepnie do aparatów S2 i S3; i ta wlasnie czesc tworzy uklad fizyczny, z którego powstaje, jak powiedziano, ciekla mieszanina rektyfika¬ cyjna.Panwie Px sluza do odzyskiwania i po¬ nownego odparowywania wodoru, a takze — 6 -do zwiekszenia spólczynriika wydajnosci procesu. Natomiast panwie P2 sluza do calkowitego usuwania tlenku wegla, po¬ niewaz w nich odbywa sie rektyfikacja pod wysokiem cisnieniem i w zupelnie ni¬ skiej temperaturze, nizszej od temperatu¬ ry osiaganej dotychczas.Sposób wedlug wynalazku pozwala na osiagniecie nastepujacych wyników: cal¬ kowitego odzyskiwania azotu, zupelnego usuniecia tlenku wegla (i metanu, w razie jego obecnosci), calkowitego zabezpiecze¬ nia tlenku wegla, azotu (jak równiez me¬ tanu) od zamarzania wewnatrz kolumny. PL