PL11239B1 - Czcionki liter i znaków punktacyjnych pisma hebrajskiego do druku maszynowego wzglednie recznego. - Google Patents

Description

Abecadlo hebrajskie posiada tylko spólgloski, zas do oznaczenia samoglosek (i, u, o, e, a i inne) sluza znaki punktacyj- ne (akcenty), umieszczone pod kazda lite¬ ra spólgloskowa. Wskutek tego, uzywane sa w druku czcionki z literami spólglosko- wemi i oddzielnie czcionki zawierajace znaki punktacyjne. Przy skladaniu trzeba skladac osobno jeden rzad zawierajacy wyrazy zlozone tylko z liter spólglosko¬ wych, a nastepnie osobno drugi rzad, za¬ wierajacy czcionki ze znakami punktacyj- nemi. Wymaga to duzo pracy, gdyz znaki te musza byc umieszczone pod wlasciwemi literami.Poniewaz takie skladanie pochlania duzo pracy i trudu, wiekszosc druków nie zawiera wcale znaków punktacyjnych, za¬ stepujacych samogloski, czytelnik zas od¬ czytuje na podstawie wprawy bez samo¬ glosek. Stad trudnosc czytania niepunkto- wanego druku przez ludzi nieposiadaja- cych wprawy; stad tez drozyzna druków punktowanych, przy których drugi rzad czcionek nie moze byc opuszczony, jak zwykle sie to praktykowalo.Wynalazek niniejszy ma na celu zrea¬ lizowanie tego, zeby punkty oznaczajace samogloski byly skladane w jednym rze¬ dzie z literami spólgloskowemi, bedac za¬ razem umieszczone pod spólgloskami. Usu¬ nie to koniecznosc recznego skladania zna¬ ków punktacyjnych, gdyz tylko czcionki niepunktowane mozna bylo skladac maszy¬ nowo.Cel ten osiaga sie przez specjalny spo-sób odlewania czcionek spólgloskowych i punktacyjnych. jLfcibnki spólgloskowe odlewa sie we¬ dlug wynalazMi* w ffen sposób, ze slupek czcionki jest wezszy od glówki z litera o dwa lub trzy punkty, gdzie punkt jest mtó- ra grubosci slupka czcionki i jest nieco mniejszy od jednego milimetra. Wskutek tego glówka z litera wystaje ze slupka na lewo lub na prawo.Dzieki stosowaniu sposobu wedlug wy¬ nalazku powstaja nastepujace zmiany.Dotad slupek czcionki wynosil 5 punk¬ tów grubosci, 12 punktów szerokosci i po¬ siadal wysokosc dowolna; na glówce osa¬ dzona byla jedynie litera bez znaku punktacyjnego.Wynalazek polega na tern, ze czcionka ze znakiem punktacyjnym skladac sie be¬ dzie z dwóch czcionek: czcionki litery o grubosci slupka 3 punktów i drugiej czcion¬ ki punktacyjnej (akcentowanej) o grubosci slupka 2 punktów. Czcionki razem zlozone nie przekrocza grubosci dawnego slupka, nadaja zas odbitej literze wlasciwy znak punktacyjny.Na rysunku fig. I przedstawia widok zboku czcionki literowej; fig. II — widok zprzodu; fig. III — widok czcionki zdolu oraz fig. IV — widok tej samej czcionki zgóry.Fig. V, VI, VII i VIII przedstawiaja analogiczne widoki czcionki punktacyjnej.Fig. IX pokazuje widok zboku obu czcionek, zlozonych razem; fig. X — wi¬ dok zprzodu; fig. XI — widok zgóry zlo¬ zonych razem czcionek.Azeby zatem otrzymac litere akcento¬ wana, nalezy ulozyc slupek ze znakiem punktacyjnym na slupek litery tak, ze grubosc obu slupków równa sie grubosci czcionki spólgloskowej, glówki zas odpo¬ wiednio wzajemnie zachodza za siebie i dopelniaja sie, przyczem znak punktacyj¬ ny znajduje sie zawsze pod litera (fig. XI). PL

Claims (2)

1. Zastrzezenia patentowe. 1. Czcionki liter i znaków punktacyj¬ nyeh pisma hebrajskiego do druku maszy¬ nowego wzglednie recznego, zawierajace w swoim skladzie zwykle czcionki spól¬ gloskowe bez znaku punktacyjnego, zna¬ mienne tern, ze posiadaja czcionki spól¬ gloskowe ze znakami puriktacyjnemi, skladajace sie z czcionki literowej o gru¬ bosci slupka 3 punktów i czcionki ze zna¬ kiem punktacyjnym o grubosci slupka 2 punktów, przyczem obie czcionki sklado¬ we, zlozone razem, maja grubosc wspólna slupka równa grubosci czcionki zwyklej.
2. 2. Czcionki liter i znaków punktacyj- nych wedlug zastrz. 1, znamienne tern, ze glówki obu skladowych czcionek, umie¬ szczone na koncu slupków, zwrócone sa zawsze w strone przeciwna i zachodza za siebie, tworzac pelna litere akcentowana, której znak punktacyjny znajduje sie zawsze pod litera, wskutek czego umozli¬ wione jest skladanie maszynowe w jed¬ nym rzedzie. Jojna Chaim Kronenberg.Do. opisu patentowego Nr 11239. r •v I 4 M * CZ=5i IS\ se s\ ! sC Druk L. Boguslawskiego, Warszawa. PL