Przedmiotem wynalazku jest sposób ekstrakcji jonów metali niezelaznych z roztworów wodnych wedlug patentu 108450, pozwalajacy na oddzielenie jonów miedzi od jonów niklu.Wedlug patentu glównego do ekstrakcji jonów metali niezelaznych z roztworów wodnych stosuje sie organiczne roztwory hydrofobowych ligandów, w których skladnik aktywny zawiera 1—24 czesci wagowe pochodnych oksy¬ mów hydroksybenzofenonów o ogólnym wzorze 1, w którym Rx i R2 sa takie same lub rózne i oznaczaja atom wodoru lub nizsza grupe alkilowa, 55—85 czesci wagowych pochod¬ nych alkilowych oksymów hydroksybenzofenonów o ogól¬ nym wzorze 2, w którym Rx ma wyzej podane znaczenie, a R3 oznacza grupe alkilowa prostolancuchowa lub rozgale¬ ziona, nasycona lub nienasycona, zawierajaca od 7 do 26 atomów wegla, a R4 i R5 sa takie same lub rózne i ozna¬ czaja atom wodoru lub grupe hydroksylowa oraz 0,2 do 25 czesci wagowych oksymów acyloin i ogólnym wzorze 3, w którym R6 i R7 sa takie sime lub rózne i oznaczaja grupy alkilowe prostolancuchowe lub rozgalezione, nasycone lub nienasycone, zawierajace sumarycznie nie mniej niz 12 atomów wegla.Sposób wedlug patentu glównego przeznaczony jest do wydzielania jonów metali niezelaznych z roztworów wod¬ nych o pH 1,5—12. Sposób ten nie jest przystosowany do dokonywania rozdzialu poszczególnych rodzajów jonów zawartych w roztworze wodnym.Z opisu patentowego W. Brytanii nr 1403792 znany jest sposób oddzielnej ekstrakcji jonów miedzi i niklu z roztwo¬ rów wodnych za pomoca hydrofobowych roztworów oksy- . mów 2-hydroksyfenyloketonów lub oksym aldehydu sali¬ cylowego. Ekstrakcja miedzi nastepuje przy pH równym 2 a niklu przy pH równym 9. Miedz w tym przypadku ekstra¬ huje sie selektywnie z roztworu kwasnego a nikiel z roztworu 5 amoniakalnego po calkowitym oddzieleniu miedzi.Z opisu patentowego W. Brytanii nr 1450574 znany jest sposób ekstrakcji z alkalicznych roztworów wodnych jonów miedzi i niklu za pomoca roztworów hydrofobowych po¬ chodnych 2-hydroksy-5-alkilobenzofenonu, ewentualnie w l.o mieszaninie z hydrofobowymi oksymami alifatycznych a-hydroksyketonów, przy czym z uzyskanych organicznych wyciagów wymywa sie kolejno jony niklu i miedzi za pomoca wodnych roztworów kwasów o róznym stezeniu.Metody te posiadaja jednak szereg wad. Nalezy do nich 15 przede wszystkim wolna kinetyka ekstrakcji a w szczegól¬ nosci reekstrakcji niklu, która zmusza do prowadzenia procesu przez dlugi okres czasu okolo 0,5 do 1 godziny, co z kolei nie umozliwia prowadzenia procesu w sposób ekonomicznie oplacalny w aparatach o dzialaniu ciaglym. 20 Przy krótszym czasie kontaktu faz uzyskuje sie gorszy stopien rozdzialu miedzi od niklu, który eliminuje praktycz¬ nie uzytecznosc metody.Celem wynalazku jest wiec opracowanie sposobu takiej- ekstrakcji za pomoca hydroksyoksymów, która umozliwialaby 25 calkowite a przy tym szybkie rozdzielenie tych dwóch pierwiastków.Obecnie okazalo sie, ze stosujac do ekstrakcji roztwory wedlug patentu glównego, to jest roztwory, w których skladnik aktywny zawiera równoczesnie 1—24 czesci so wagowe" pochodnych oksymów hydroksybenzofenonów 111 448111448 o ogólnym wzorze 1, w którym Rx i R2 sa równe lub rózne i oznaczaja atom wodoru lub nizsza grupe alkilowa, 55—85 czesci wagowych pochodnychalkilowych oksymów hydroksy- benzoferionów o ogólnym wzorze 2, w którym Rx ma wyzej podane znaczenie, R3 oznacza grupe alkilowa pro- stolancuchowa lub rozgaleziona, nasycona lub nienasycona, zawierajaca 7—26 atomów wegla, a R4 i R5 sa rózne i ozna¬ czaja atom wodoru lub grupe hydroksylowa oraz 0,2—25 czesci wagowych oksymów acyloin o ogólnym wzorze 3, w którym R6 i R7 sa równe lub rózne i oznaczaja grupy alkilowe prostolancuchowe lub rozgalezione, nasycone lub nienasycone, zawierajace tiie mniej sumarycznie niz 12 atomów wegla, mozna uzyskac rozdzielenie jonów miedzi od jonów niklu w przypadku gdy zastosuje sie warunki ekstrakcji i reekstrakcji wedlug wynalazku.W sposobie wedlug wynalazku ekstrakcje prowadzi sie dwustopniowo, przy czym w pierwszym stopniu ekstrakcji za ¦porno.ca organicznego roztworu mieszaniny hydroksy¬ oksymów o ogólnych wzorach 1, 2, 3 poddaje sie wodny roztwór miedzi i niklu majacy pH = 1—3, przy czym w tych warunkach kompleksowane sa tylko jony miedzi, a pozostaly roztwór wodny alkalizuje sie do pH = 7—12, ewentualnie wydziela wytracone osady, a. pozostaly roztwór poddaje sie ekstrakcji za pomoca organicznego roztworu mieszaniny hydroksyoksymów o ogólnych wzorach 1, 2, 3 przy czym kompleksowaniu ulegaja jony niklu, przy czyni" uzyskane w obydwu stopniach ekstrakcji fazy organiczne traktuje sie oddzielnie roztworami kwasów, a z uzyskanych faz wodnych wydziela sie miedz i nikiel znanymi metodami.Wedlug wynalazku rozdzielenie jonów miedzi i niklu uzyskuje sie takze w ten sposób, ze proces ekstrakcji pro¬ wadzi sie jednostopniowo za pomoca organicznego roztworu mieszaniny hydroksyoksymów o ogólnych wzorach 1, 2, 3 a ekstrakcji poddaje sie wodny roztwór miedzi i niklu majacy pH 1—3, przy czym w tych warunkach komplekso¬ wane sa tyllJb jony miedzi, a z pozostalego roztworu za¬ wierajacego jony niklu wydziela sie nikiel przez krystali¬ zacje jego soli, natomiast miedz z fazy organicznej poddaje sie reekstrakcji za pomoca wodnego roztworu kwasu i z tego roztworu wydziela sie ja znanymi metodami.Z uzyskanych sposobem wedlug wynalazku roztworów miedzi i roztworów niklu wydziela sie te metale w dowolnie znany sposób, a wiec pizez elektrolize, lub wydziela sie ich sole przez krystalizacje.Rozdzielenie jonów miedzi i niklu uzyskuje sie takze, jezeli ekstrakcje prowadzi sie jednostopniowo za pomoca organicznego roztworu mieszaniny hydroksyoksymów o o- gólnych wzorach 1, 2, 3, przy czym ekstrakcji poddaje sie wodny roztwór jonów miedzi i niklu o pH = 6—12.Kompleksuje sie w ten sposób równoczesnie jony miedzi i niklu. Z fazy organicznej reekstrajhuje^ sie najpierw selektywny nikiel przy pomocy kwasu siarkowego o stezeniu 20 30 40 45 1—50 g H2S04/dm3, po czym w drugim stopniu reekstrakcji wymywa sie z fazy organicznej miedz oraz niewielkie ilosci pozostalego niklu, za pomoc4 kwasu siarkowego o stezeniu 100—200 g/dm3. Z uzyskanych roztworów wodnych mied£ i nikiel wydziela sie znanymi metodami.Jak stwierdzono sposobem wedlug wynalazku uzyskac mozna bardzo szybko praktycznie ilosciowe rozdzielenie miedzi ed niklu, nawet w przypadku, jezeli pierwotny roztwór tych dwóch jonów zawieral wiele zanieczyszczen takich jak sole zelaza, glinu, cynku. Te zanieczyczczenia eliminuje sie bowiem latwo, gdyz ulegaja one wytraceniu po alkalizacji wodnego roztworu uzyskanego po ekstrakcji jonów miedzi.Sposób wedlug wynalazku jest szczególnie przydatny do wydzielania miedzi od niklu z roztworów elektrolitów, które uzyskuje sie w trakcie procesu elektrorafinacji miedzi w czasie jej pozyskiwania z rud. Jest sprawa oczywista, ze sposób wedlug wynalazku moze byc równiez stosowany w przypadku dowolnych innych roztworów wodnych zawie¬ rajacych jony miedzi i niklu.W przykladach zilustrowano sposób oddzielania miedzi od niklu przy pomocy hydroksyoksymów.Przyklad I. 20 cm3 silnie kwasnego wodnego roztworu elektrolitu, który zostal wycofany z procesu elektrorafinacji miedzi doprowadzono przy pomocy amo¬ niaku do pH = 2,0, po czym oddzielono na drodze sedy¬ mentacji osad wodorotlenku zelazowego. Z kolei roztwór wodny poddano ekstrakcji 20 cm3 20% roztworu mieszaniny oksyrnów, 76% 2—hydroksy-5-nonylobenzofenonu, 6% 2-hydroksybenzofenonu, 6% 4-hydroksybenzofenonu i 5% laurynoiny w ksylenie. Ekstrakcje prowadzono w okra- glodennej kolbie o pojemnosci 100 cm3 w temperaturze 20°C przy szybkosci obrotów mieszadla 1000 obr./min.Czas ekstrakcji 30 minut. Faze organiczna oddzielono, a faze wodna poddano kolejno drugiej i trzeciej ekstrakcji w analogicznych warunkach. Wyniki zawartosci miedzi i niklu w roztworze wodnym po pierwszym, drugim i trze¬ cim cyklu ekstrakcji ilustruje tabela J.Przyklad II. Dla porównania prowadzono ekstra¬ kcje w analogicznych warunkach jak w przykladzie I, sto¬ sujac w charakterze ekstrahenta znany preparat skladajacy sie z mieszaniny 2-hydroksy-5-nonylobenzofenonu (95% wagowych) oraz oksymu laurynoiny (5% wagowych), w postaci 20% roztworu w ksylenie. Osiagniete wyniki przedstawiono w tabeli II.Przyklad III. Ekstrakcje prowadzono analogicznie jak w przykladzie I, z ta róznica, ze czas kazdej z kolejnych ekstrakcji wynosil tylko 2 minuty. Wyniki zestawiono w tabeliIII.Przyklad IV. Dla porównania przeprowadzono eks¬ trakcje w warunkach analogicznych jak w przykladzie III, z ta róznica, ze w charakterze ekstrahenta stosowano 20% • Tabela 1 Roztwór analizowany Roztwór wyjsciowy Roztwór wodny po pierwszej ekstrakcji Roztwór wodny po drugiej ekstrakcji | Roztwór wodny po trzeciej ekstrakcji Zawartosc w g/dm3 Ni 8,30 8,30 8,25 8,20 Cu 30,0 12,1 0,2 0,0 % wyekstrahowania Ni 0 0 0,06 0,12 Cu 0 59,7 99,3 100 Stosunek wagowy Ni/Cu 0,41 | 0,68 1 41,25 [111 448 TabelaII Roztwór analizowany Roztwór wyjsciowy Roztwór wodny po pierwszej ekstrakcji Roztwór wodny po drugiej ekstrakcji Roztwór wodny po trzeciej ekstrakcji Zawartosc w g/dm3 Ni 8,30 8,30 8,25 8,20 Cu ?30,0 15,8 1,20 0,1 0/ ' /O wyekstrahowania Ni 0 0 0,06 0,12 Cu 0's 47,4 96,0 99,9 Stosunek wagowy Ni/Cu 0,41 0,53 6,88 82,0 Tabela III Roztwór analizowany Roztwór wyjsciowy Roztwór wodny po pierwszej ekstrakcji Roztwór wodny po drugiej ekstrakcji Roztwór wodny po trzeciej ekstrakcji Zawartosc w g/dcm3 Ni 8,30 8,30 8,30 8,30 Cu 30,0 14,8 1,90 0,20 % wyekstrahowania Ni 0 0 0 0 Cu 0 50,6 93,6 99,3 Tsbela Roztwór analizowany Roztwór wyjsciowy Roztwór wodny po pierwszej ekstrakcji Roztwór wodny po drugiej ekstrakcji Roztwór wodny po trzeciej ekstrakcji IV Zawartosc w g/dcm3 Ni | Cu 8,30 8,30 8,30 8,30 30,0 19,9 7,30 2,30 /o wyekstrahowania Ni 0 0 0 0 Cu 0 33,7 75,7 92,3 | roztwór w ksylenie znanej mieszaniny skladajacej sie z oksymu 2-hydroksy-5-nonylobenzofenonu (95%wagowych)oraz oksy¬ mu laurynoiny (5% wagowych). Wyniki zestawiono w tabeli IV.Przyklad V. 20 cm3 roztworu wodnego uzyskanego po rozpuszczeniu surowego siarczanu niklu zawierajacy domieszki jonów miedzi i zelaza oraz innych zanieczyszczen, doprowadzono przy pomocy roztworu amoniaku do pH= 2,0, po czym oddzielono na drodze sedymentacji osad wodo¬ rotlenku zelazowego. Nastepnie roztwór wodny poddano dwukrotnej ekstrakcji 20 cm3 porcjami 30% roztworu mieszaniny oksymów 78% 2-hydroksy-4-dodecylobenzo- fenonu, 11% 2-hydroksybenzofenonu, 2% laurynoiny w ksylenie, przez czas 30 minut, w analogicznych warun- 45 kach jak w przykladzie I. Analogicznie prowadzono tez reekstrakcje miedzi z fazy organicznej, stosujac jako czyn¬ nik reekstrahujacy-kwas siarkowy o stezeniu 200 g H2S04/ dm3. Roztwór wodny uzyskany po oddzieleniu jonów miedzi alkalizowano amoniakiem do pH =9j2, po czym odsaczano osad wydzielonych wodorotlenków. Przesacz wodny poddano dwukrotnej ekstrakcji 30% roztworem mieszaniny oksymów 78% 2-hydroksy-4-dodecylobenzo- fenonu, 11% 2-hydroksybenzofenonu, 2% laurynoiny w ksylenie w warunkach analogicznych jak w przykladzie I.Faze organiczna oddzielono, a nastepnie reekstrahowano nikiel 20 cm3 wodnego roztworu kwasu siarkowego o ste¬ zeniu 20 g H2S04/dm3. Uzyskane wyniki ilustruje tabela V.Roztwór analizowany | 1 Roztwór wyjsciowy Roztwór wodny.po pierwszej ekstrakcji Roztwór wodny po drugiej ekstrakcji Roztwór wodny po zalkalizowaniu i odsaczeniu wodorotlenków Roztwór wodny po pierwszej ekstrakcji niklu Roztwór wodny po drugie reekstrakcji niklu Tabela V Zawartosc w g/dcm3 w fazie wodnej Ni 2 39,85 39,85 39,85 39,50 10,50 0,10 Cu 3 1,95 0,11 0,00 _ ? w fazie org. przed reekstr.Ni 4 — 0,00 — 29,00 10,40 Cu 5 — 1,84 0,11 w fazie organicz. po reekstrakcji ¦ Ni 6 — 0,00 0,00 8,90 0,80 Cu 7 — 0,04 0,01 ¦ —111448 Przyklad VI. Dla porównania przeprowadzono ekstrakcje analogicznie jak w przykladzie V stosujac znana z literatury mieszanine oksymu 2-hydroksy-5- nonyloben- zofenonu (95%) i oksymu laurynoiny (5%). Wyniki przedstawiono w tabeli VI.Przyklad VII. Ekstrakcje prowadzono analogicz¬ nie jak w przykladzie V z ta róznica, ze czas kazdej z ekstra¬ kcji wynosil 2 minuty. Wyniki zestawiono w tabeli VII.Przyklad VIII. Dla porównania przeprowadzono ekstrakcje w warunkach analogicznych jak w przykladzie VII, z ta róznica, ze w charakterze ekstrahenta stosowano 20% roztwór w ksylenie znanej mieszaniny skladajacej sie z oksymu 2-hydroksy-5-nonylobenzofenonu (95% wago¬ wych) oraz oksymu laurynoiny (5% wagowych). Wyniki zestawiono w tabeli VIII.Przykjad IX. 20 cm3 roztworu wodnego zawieraja¬ cego jony miedzi i niklu o stezeniu 2 g Cu/dm3 i 2 g Ni/dm3 poddano przy pH = 8,5 ekstrakcji 20% roztworem w ksy- 10 8 lenie mieszaniny skladajacej sie z 76% wagowych oksymu 2-hydroksy-5-nonylobenzofenonu, 6% wagowych oksymu 2-hydroksybenzofenonu, 6% oksymu 4-hydroksybenzo- fenonu oraz 5% wagowych oksymu laurynoiny. Ekstrakcje prowadzono w okraglodennej kolbie o pojemnosci 100 cm3 w temperaturze 20°C przy szybkosci mieszadla 1000 obro¬ tów/min. przez czas 2 minut. Nastepnie faze organiczna . oddzielono i poddano najpierw pierwszej reekstrakcji za pomoca 20 cm3 kwasu siarkowego o stezeniu 20 g H2S04/ dcm3., po czym drugiej reekstrakcji za pomoca porcji 20 cm3 kwasu siarkowego o stezeniu 200 g H2S04/dcm3. Wyniki obrazuje tabela IX.Dla porównania przeprowadzono w analogicznych warunkach ekstrakcje i reekstrakcje takiego samego roztworu jonów miedzi i niklu z ta róznica, ze do ekstrakcji zastosowa¬ no 20% roztwór ksylenowy znanej mieszaniny skladajacej sie z 95% wagowych oksymu 2-hydroksy-5-nonylobenzo- fenonu i 5% wagowych oksymu laurynoiny. Wyniki ze¬ stawiono w tabeli X.Roztwór analizowany Roztwór wyjsciowy Roztwór wodny do pierwszej ekstrakcji Roztwór wodny po drugiej ekstrakcji Tabela VI Zawartosc w g/dcm3 1 w fazie wodnej Ni 39,85 39,85 39,85 Cu 1,95 0,57 0,13 w fazie org. przed reekstrakcja Ni — 0,00 0,00 Cu \ 1,38 0,44 w fazie org. po reekstrakcji Ni — * 0,00 0,00 Cu | — 0,24 1 0,08 | Tabela VII Roztwór analizowany Roztwór wyjsciowy Roztwór wodny po I eks.Roztwór wodny po II eks.Zawartosc w g/dcm3 Ni | Cu 39,85 39,85 39,85 ' 1,95 0,49 0,02 % wyekstrahowania Ni 0 0 0 Cu | 0 74,9 | 98,9 ] Tabela VIII Roztwór analizowany Roztwór wyjsciowy Roztwór wodny po I ekstrakcji Roztwór wodny po II ekstrakcji Zawartosc w g/dcm3 Ni 39,85 ' 39,85 39,85- Cu 1,95 0,74 0,41 % wyekstrahowania Ni | Cu 0 0 0 0 62,1 79,0 Tabela IX Roztwór analizowany Roztwór wyjsciowy Roztwór wodny po ekstrakcji Roztwór wodny po I reekstrakcji Roztwór wodny po II reekstrakcji Zawartosc g/dcm3 Ni 2,00 0,20 1,28 0,44 Cu 2,00 0,00 0,18 1,73 % wyekstrahowania Ni — 90 64 22 Cu. | — * | 100 1 0,09 | 86,5 |111448 Tabela X 10 Roztwór analizowany Roztwór wyjsciowy 1 Roztwór wodny po ekstrakcji Roztwór wodny po I reekstrakcji 1 Roztwór wodny po II reekastrakcji . Zawartosc g/dcm3 Ni 2,00 0,40 0,82 0,65 Cu 2,00 0,00 0,16 1,56 % wyekstrahowania Ni — ¦ 80 41 32,5 Cu — 100 8 78 Zastrzezenia patentowe 1. Sposób ekstrakcji jonów metali niezelaznych z roztwo¬ rów wodnych, w którym roztwór wodny tych metali trak¬ tuje sie rozpuszczona w hydrofobowym rozpuszczalniku mieszanina zawierajaca równoczesnie 1—24 czesci wago¬ wych pechodnych oksymów hydroksybenzofenonów o o- •gólnym wzorze 1, w którym Rx i R2 sa równe lub rózne i oznaczaja atom wodoru lub nizsza grupe alkilowa, 55—85 czesci wagowych pochodnych oksymów hydroksybenzo¬ fenonów o ogólnym wzorze 2, w którym Rx ma wyzej po¬ dane znaczenie, R3 oznacza grupe alkilowa prostolancucho- wa lub rozgaleziona, nasycona lub nienasycona, zawierajaca od 7 do 26 atomów wegla, a R4 i Rs sa rózne i oznaczaja atom wodoru lub grupe hydroksylowa oraz 0,2—25 czesci, wagowych oksymów acyloin o ogólnym wzorze 3, w którym .R6 i R7 sa równe lub rózne i - oznaczaja grupy alkilowe prostofckncuchowe lub rozgalezione, nasycone lub nienasy- . cone, zawierajace sumarycznie nie mniej niz 12 atomów wegla, po czym skompleksowane w fazie organicznej jony przeprowadza sie ponownie do fazy wodnej przez reekstrakcje roztworem kwasu, wedlug patentu nr 108450 znamienny tym, ze proces ekstrakcji roztworu jonów miedzi i niklu prowadzi sie dwustopniowo przy czym w pierwszym stopniu ekstrakcji za pomoca organicznego roztworu mieszaniny hydroksyoksymów o ogólnych wzorach 1, 2, 3, w których R13 R2, R3, R4, Rs R6 i R7 maja wyzej podane znaczenie, poddaje sie wodny roztwór miedzi . i niklu majacy pH = 1—3, przy czym w tych warunkach kompleksowane sa tylko jony miedzi, a pozostaly roztwór wodny alkalizuje sie do pH = 7—12, ewentualnie oddziela wytracone osady, a pozostaly roztwór poddaje sie ekstrakcji za pomoca powyzszego organicznego roztworu mieszaniny hydroksyoksymów, przy czym kompleksowaniu ulegaja jony niklu, po czym uzyskane w obydwu stopniach ekstrak¬ cji fazy organiczne oddzielnie traktuje sie roztworami kwasu, a z uzyskanych faz wodnych wydziela sie miedz i nikiel znanymi metodami. 2. Sposób ekstrakcji jonów metali niezelaznych z roztwo¬ rów wodnych, w którym roztwór wodny tych metali trak¬ tuje sie rozpuszczona w hydrofobowym rozpuszczalniku mieszanina zawierajaca równoczesnie 1—24 czesci wago¬ wych pochodnych oksymów hydroksybenzofenonów o o- gólnym wzorze 1, w którym Rx i R2 sa równe lub rózne i oznaczaja atom wodoru lub nizsza grupe alkilowa, 55—85 czesci wagowych pochodnych alkilowych oksymów hydro¬ ksybenzofenonów o ogólnym wzorze 2, w którym Rx ma wyzej podane znaczenie, R3 oznacza grupe alkilowa, prosto- 25 30 35 40 45 50 55 lancuchowa lub rozgaleziona, nasycona lub nienasycona, zawierajaca od 7—26 atomów wegla, a R4 i R5 sa rózne i oznaczaja atom wodoru lub grupe hydroksylowa oraz 0,2—25 czesci wagowych oksymów acyloin o ogólnym wzorze 3, w którym R6 i R7 sa równe lub rózne i oznaczaja grupy alkilowe prostolancuchowe lub rozgalezione, nasyco¬ ne lub nienasycone, zawierajace sumarycznie nie mniej niz 12 atomów wegla, po czym skompleksowane w fazie organicznej jony przeprowadza sie do fgzy wodnej przez reekstrakcje roztworem kwasu wedlug patentu nr 108450 znamienny tym, ze ekstrakcji poddaje sie wodny roztwór jonów miedzi i nikli majacy pH = 1—3, przy czym w tych warunkach kompleksowane sa tylko jony miedzi, a z pozos¬ talego roztworu zawierajacego jony niklu wydziela sie nikiel, przez krystalizacje jego soli, natomiast miedz z fazy organicznej poddaje sie w znany sposób reekstrakcji za pomoca wodnego roztworu kwasu i z tego roztworu wod¬ nego wydziela sie je znanymi metodami. 3. Sposób ekstrakcji jonów metali niezelaznych z roz¬ tworów wodnych, w którym roztwór wodny tych metali traktuje sie rozpuszczona w hydrofobowym rozpuszczalniku mieszanina zawierajaca równoczesnie 1—24 czesci wagowych pochodnych oksymów hydroksybenzofenonów o ogólnym wzorze 1, w którym Ri i R2 sa równe lub rózne i oznaczaja atom wodoru lub nizsza grupe alkilowa, 55—85 czesci wagowych pochodnych alkilowych oksymów hydroksy¬ benzofenonów, o ogólnym wzorze 2, w którym Rx ma wyzej podane znaczenie, R3 oznacza grupe alkilowa prostolancu- chowa lub rozgaleziona, nasycona lub nienasycona, zawiera¬ jaca 7—26 atomów wegla, a R4 i R5 sa rózne i oznaczaja atom wodoru lub grupe hydroksylowa oraz 0,2—25 czesci wagowych oksymów acyloin o ogólnym wzorze 3, w którym R6 i R7 sa równe lub rózne i oznaczaja grupy alkilowe prosto¬ lancuchowe lub rozgalezione, nasycone lub nienasycone, zawierajace sumarycznie nie mniej niz 12 atomów wegla, po czym skompleksowane w fazie organicznej jony przepro¬ wadza sie do fazy wodnej przez reekstrakcje roztworem kwasu, wedlug patentu nr 108450, znamienny tym, ze ekstrakcji poddaje sie wodny roztwór jonów miedzi i niklu o pH = 6—12, przy czym w tych warunkach komplekso¬ waniu ulegaja zarówno jony miedzi i niklu, po czym se¬ lektywnie reekstrahuje sie nikiel roztworem kwasu siarko¬ wego o stezeniu 1—50 g H2S04/dcm3, a pozostala w fazie organicznej miedz wydziela sie roztworem kwasu siarkowego o stezeniu 100—200 g H2S04/dm3, a z tych kwasnych roz¬ tworów wodnych wydziela sie miedz i nikiel znanymi spo¬ sobami.OH *i lii 143 KI 014 c WZ.OV 1 wzór ^c~ LH- LDD Z-d 2 w Pat)., z. 869/1400/81, n. 95+20 egz.Cena 45 zl PL