PL1110B1 - Ulepszona metoda destylacji i destylator. - Google Patents

Description

Wynalazek dotyczy destylatorów do przeróbki oleju skalnego i innych ply¬ nów, nadajacych sie do czastkowej desty¬ lacji.Chodzi przytem o prowadzenie cia¬ glej i wydatnej destylacji oleju lub innego plynu w wiekszych ilosciach. Plyn jest przytem w ciaglym ruchu w warunkach, sprzyjajacych równomiernemu ogrzewa¬ niu plynu,]' wydzielajacych sie zen opa¬ rów, w celu urzeczywistnienia destylacji stopniowanej przez traktowanie plynu de¬ stylowanego przy coraz wyzszych tem¬ peraturach odpowiednio do wytwarza¬ nych frakcyj, przyczem' stopniowanie de¬ stylacji przeprowadzone byc moze do¬ kladnie przy jednoczesnem zapewnieniu wydajnosci i oszczednosci w wytwarza¬ niu poszczególnych produktów destylacji.Olej skalny lub inny plyn destylo¬ wany przeplywa przez destylator otwar¬ tym i przerywanym strumieniem wpo- blizu scianek naczynia, które ogrzewane zostaja z zewnatrz.Wynalazek przewiduje przyrzady do przerywania strumienia, przeplywajacego przez destylator plynu, do prowadzenia samego plynu oraz do doprowadzania pary na powierzchnie strumienia.Plyn odbywa droge po linji srubowej i po kanale lub przez szereg dzialów,, które stanowia kanal w przestrzeni po¬ miedzy sciankami destylatora i centralna parowa rura odlotowa.W szeregu punktów drogi plynu mozna odprowadzac powstajace w desty- latorze opary.Dalsze wlasciwosci wynalazku za¬ wiera ponizszy opis. Rysunek przedsta¬ wia przyklad wykonawczy.Fig. 1 oznacza schematyczny przekrój pionowy destylatora do destylacji olejuskalnego lub mieszanin. Rysunek przed¬ stawia wyraznie ustrój destylatora.Fig. 2— przekrój poziomy w zwie¬ kszonej znacznie skali.Fig. 3—przekrój pionowy przez jeden z dzialów, tworzacych kanal dzialów.Rysunek wskazuje, w jaki sposób den- nice poszczególnych dzialów sa umoco¬ wane na odcinkach oraz ustawienie tych odcinków jeden tia drugim w przestrzeni pomiedzy sciankami destylatora, a cen¬ tralna odlotowa rura dla par}^.Fig. 3a — szczegól fig. 3 w zwiekszo¬ nej skali ze wskazaniem umocowania szczeliwa, pomiedzy naroznikiem dennicy destylatora, a centralna rura odlotowa# Fig. 3b — szczegól umocowania we¬ wnetrznych koncówek odcinków zapo- moca drazków nastawnych.Fig. 3C i 3d—szczególy, zawierajace rózne uszczelnienia polaczenia zewnetrz¬ nych brzegów dennicy poszczególnych dzialów ze sciankami destylatora.Fig. 4 — schemat tworzacych kanal dzialów w rozwinieciu.Kanalem tym przeplywa plyn przez destylator. Róznice poziomów poszcze¬ gólnych dennic oraz samego plynu w po¬ szczególnych dzialach zaleza od nasad na zewnetrznych powierzchniach podluz¬ nych scianek odcinków.Fig. 5—pionowy uklad zaworów wy¬ lotowych w dolnej czesci odcinków w celu opróznienia poszczególnych dzialów i cen¬ tralnych zaglebien odcinków.Fig. 6, 7- i 8—przekrój, rzut poziomy oraz widok boczny odcinków, podtrzy¬ mujacych dennice i tworzacych oddzielne dzialy parowe w przestrzeni srubowej ponad poziomem plynu w szeregach dzialów destylatora.Fig. 8a i 8h —widoki boczne odcinków.Fig. 8C, 8d, 8ft i 8f — rzuty poziomy, pionowy i przekrój pionowy oraz rzut poziomy zdolu jednego z odcinków.Fig. 9—przekrój pionowy destylatora z rozrzadem ' zaworowym, który moze sluzyc do automatycznego zarzadzania zaworem dla pozostalosci destylacji.Fig. 9a — podobny do fig. 9 przekrój pionowy pod prostym do tej figury katem.Fig. 9b —czesciowy przekrój pionowy w innej plaszczyznie.Fig. 9C — rzut poziomy destylatora podlug fig. 9, 9a i 9b.Fig. 10 —szczegól i fig. 10a przekrój fig. 10 w kierunku linji x—y.Fig. 11 — przekrój destylatora podlug fig. 1 i 2, umieszczonego w piecu; szcze¬ góly budowy destylatora nie sa wska¬ zane. Centralny komin pieca sluzyc moze dla gazów odlotowych z podob¬ nego pieca, ustawionego w odwrotnym kierunku. Kanaly pieców beda sobie w stosunku do centralnej przegrody przeciwstawione.Fig. 12—przedstawia poprzeczny prze¬ krój fig. 11.Przy destylowaniu oleju skalnego lub oleju, pozbawionego pewnych latwiej¬ szych czesci, uzywac mozna (fig. 1 i 2) destylator a cylindrycznej formy z po¬ krywa a2 i z dennica a31. Podluzna os destylatora ustawiona jest pionowo w ob- murzu b (fig. 11 i 12).Destylowany olej przechodzi przez destylator droga srubowa, mijajac ko¬ lejno poszczególne poprzeczne dzialy.Strumien opadajacego kanalami plynu jest przerywany. W kanale znajduja sie w okreslonych punktach zastawy, two¬ rzace oddzielne zagrody c w* pierscie¬ niowej przestrzeni pomiedzy sciankami destylatora a i centralna rura odlotowa d dla pary (fig. 1 i 2). Kazda z zagród c lezy nieco nizej od poprzedzajacej ja komory. Destylowany plyn przelewa sie przeto przez zastawe, przechodzac z jed¬ nej zagrody do drugiej.Scianki destylatora a zostaja ogrze¬ wane w pewnych przestrzeniach. Tem¬ peratura wzrasta stopniowo, poczynajac — 2 —od góry gdzie otworem a% doplywa olej skalny az do dna destylatora, skad resztki plynu odchodza, przewodem 1.Centralna rura odlotowa d dla pary podzielona jest na dzialy rf1, d2, dly d*f db.Dzialy te utworzone sa przez prze¬ grody e. Otwory e1 w okreslonych pun¬ ktach rury d sluza do odprowadzania oparów z przestrzeni srubowej w szere¬ gach, do dzialów dl, d2, dn, dk rury d.Opary opuszczaja nastepnie destylator rurami fly f2, f\ f\ Otwory e21 prowa¬ dza od dzialu d do srubowej przestrzeni (fig. 1) i pozwalaja oparom przechodzic z tego dzialu do srubowej przestrzeni parowej. Oprózniajace rurki e* (fig. 9) zanurzone sa dolnemi koncówkami w ply¬ nie, pozwalaja odprowadzac kazde skro- pliny z dzialów rury parowej do desty¬ latora.Kazda zagroda c kanalu srubowego posiada uklad poprzeczny (fig. 1, 3 i 6).Glebokosc zawartego w kazdej zagro¬ dzie plynu wpoblizu scianki destylato¬ ra a jest dosc znaczna. Destylowany olej znajduje sie przeto ze scianka w po¬ bliskim kontakcie na calej dlugosci sru¬ bowego kanalu.Dennice cl kazdej zagrody w prze¬ kroju poprzecznym wskazuje fig. 3.Dennica podnosi sie do góry od scianki destylatora a w kierunku do centralnej rury d, przy której wznoszenie sie den¬ nicy lagodnieje. Najnizszy poziom plynu, oznaczony linja 1 na fig. 3 danej zagro¬ dy, lezy wyzej od poziomu wyzej od niej umieszczonej zagrody. Takiustrój pozwa¬ la wyzyskac calkowity obwód ogrzewa¬ nych z zewnatrz scianek destylatora niewaz scianki te stanowia czesc obwodu kanalu, po którym krazy zawarty w de- stylatorze plyn. Kazda czastka plynu styka sie przytem z caloksztaltem wewnetrznej powierzchni scianek destylatora. Po za tern mozna wytworzyc srubowa prze¬ strzen :l (fig. 3) ponad poziomem plynu w odnosnych dzialach srubowego kanalu, w którym unosza sie opary, wyladowy-' wane od czasu do czasu otworami e1 do dzialów diJ d2, dly dA rury wylotowej d dla pary.Odcinki posiadaja otwory wylotowe w (fig. 7), zamykane zaworami w1 (fig. 5).Do podtrzymywania dennic cl dzialów kanalu i dla ustawienia ich w ostatecz- nem ustosunkowaniu poziomowem, przy- czem kazdy dzial lezy nieco nizej od poziomu poprzedzajacego go dzialu w srubowej przestrzeni pomiedzy scian¬ kami destylatora a rura parowa, sluza odcinki h. Odcinki ustawione sa w sze¬ regach pionowych i rozstawione sa równo¬ miernie w kierunku promieni w liczbie, np., szesciu pionowych szeregów odcin¬ ków /?, zajmujacych calkowity obwód kola (fig. 2). Odcinki tworza czesc sru¬ bowego kanalu oraz poszczególnych dzia¬ lów tego kanalu (fig. 3, 4, 6, 7, 8, 8a, 8b, 8C, 8d, 8e, 8f).Odcinki h posiadaja pelne dno hl (fig. 6 i 8) w postaci, odpowiadajacej formie dennic cl (fig. 7) dzialów oraz podluzne scianki h2 i A3, ustawione w kie¬ runku promieni centralnej linji wyloto¬ wej rury d dla pary.Dno h1 i scianka h% naleza czesciowo do jednego odcinka, czesciowo zas do nastepnego, nizej lub wyzej polozonego, i znajdujacego sie w tym samym piono¬ wym szeregu. Przy szesciu odcinkach, podtrzymujacych dennice c1 odnosnych dzialów (fig. 2), siódmy odcinek, wska¬ zany schematycznie (fig. 4), lezy bezpo¬ srednio pod pierwszym (por. fig. 3 i 6).Pomiedzy sasiedniemi podluznemi scian¬ kami h%, hl odcinków ustawionych pio¬ nowo powstaje wglebienie (fig. 3).Podluzna scianka hz kazdego odcinka na znacznej czesci górnej swej krawedzi jest wpoblizu rury d wycieta i tworzy przelewy 3 (fig. 2, 3, 4, 7, 8a, 8C i 8d), przez które plyn przelewa sie z dzialu — 3 -do dzialu. Kazdy przelew utrzymuje poziom oleju w -poprzedzajacym go dziale, usztywniajac równiez dno c2 (fig. 3) dzialu, lezacego bezposrednio wyzej i utrzymujac pewna ilosc plynu przy sciankach destylatora. Przelewy bywaja zazwyczaj nieco pochylone wdól w kie¬ runku rury d. Plyn przechodzi przeto przez wglebienie, utworzone przez przy¬ legajace do siebie podluzne scianki k2, h%.Dno h wlasciwego odcinka skiero¬ wane jest do koncówki, przylegajacej do rury parowej, gdzie wglebienie ma naj¬ mniejsza wysokosc. Inna sciana po¬ dluzna h2 kazdego odcinka z wystajaca ponad zawarty w kanale plyn krawedzia górna posiada otwór h21 (fig. 4, 6 i 8b) w dolnej czesci wpoblizu linji A (fig. 3) lacznikowej pomiedzy pionowemi odcin¬ kami, przez które plyn przechodzi z dzialu c do wglebienia odcinków. PJyn przelewa sie z tego wglebienia przez przelew 3 podluznej scianki h*. Na dole kazdego odcinka h dno k1 i podluzna scianka hl powinna byc zaopatrzona w pozioma powierzchnie lacznikowa, za- kreskowana (fig. 8f) oraz wT zewnetrzny kolnierz h± (fig. 6, 7, 8d, 8e i 8f). U góry kazdego odcinka dno hl i podluzna scianka hl posiadaja podobna pozioma plaszczyzne lacznikowa (por. linje kresko¬ wane fig. 8C) oraz zewnetrzny kolnierz hb.Wlasciwe odcinki h polaczone sa w pew¬ nych szeregach ze soba (fig. 3 i 6) za- pomoca sworzni, przeprowadzonych przez otwory k6 w kolnierzach hA i h5.Na jednym koncu odcinków lezy cal¬ kowita poprzeczna scianka h7 (fig. 6, 8a, 8C, 8d, 8e i 8f) z lekko wysunieta po¬ wierzchnia A8, skierowana w strone rury d.W odpowiednim wykroju tej powierzchni zalozyc mozna szczeliwo. Przeciwlegly natomiast koniec odcinka jest otwarty i dolna czesc dna h1 u góry kazdego odcinka, oraz koncówka sciany hl two¬ rza wspólnie powierzchnie A81, wskazana na fig. 8b. Powierzchnia idzie w kie¬ runku scianek destylatora a i tworzy szczelny lacznik pomiedzy dnem h1 i scian¬ ka destylatora. Do tego celu sluzyc moze wzniesiony do góry kolnierz A9, pomie¬ dzy którym, a scianka destylatora a zalo zycmozna szczeliwo //10 (fig. 6). Na górnej krawedzi podluznej sciany h2 nie potrzeba szczelnego lacznika. Na krawedzi scia¬ ny h* istnieje pionowy wykrój h91 w celu zalozenia szczeliwa, jak h10 pomiedzy kolnierzem, a scianka destylatora w celu wytworzenia szczelnego polaczenia pio¬ nowej krawedzi sciany h* i sciankami destylatora i unikniecia przeciekania tedy plynu z dzialu do dzialu.Pionowe szeregi odcinków h ustawiac mozna na pionowych drazkach z (fig. 3), które zajmuja calkowita dlugosc desty¬ latora. Drazki leza wpoblizu rury pa¬ rowej. Dlugosc drazków z przystoso¬ wana jest do odleglosci pomiedzy we- wnetrznemi koncówkami odcinków, które moga byc zmocowane we wskazany na fig. 3b sposób.Na zewnetrznej powierzchni scianki //- kazdego odcinka h znajduja sie wyste¬ py A11, które odpowiadaja formie dna c dzialu c, i podtrzymuja dno c. Inny wy¬ step k12, umieszczony nizej od wystepu hny podtrzymuje dno c! innych promieniowych krawedzi. Narozniki den c przymoco¬ wane sa do wystepów k11 i h12 srubami.Wystepy hn i k12 sa utworzone na dwóch sasiadujacych ze soba pionowych odcinkach (fig. 6, 8a, 8b, 8C, 8d, 8e i 8f).Jeden z odcinków posiada w górnej swej czesci dolna czesc wystepów h11 i hl'\ które leza jednoczesnie na dolnej czesci dna h1 oraz na dolnych czesciach scia¬ nek h2 i h%. Wobec tego wystepy hn i hvi stanowia czesci powierzchni laczniko¬ wych (por. linje kreskowane fig. 8C i 8f).Wystepy na ustawionych na sobie od¬ cinkach sa jednolite (fig. 6).Przylegajace do siebie na pewnym ob- — 4 —wodzie odcinki tworza przerywajacy dzial c srubowego kanalu dla plynu. Nie¬ które odcinki leza na nizszym poziomie od poprzedzajacych je odcinków. Róz¬ nica poziomów zalezy od róznicy pozio¬ mów wystepów hn i k12. Na przylega¬ jacych do siebie i odpowiednio ustawio¬ nych odcinkach wlozyc mozna plyte me¬ talowa, która tworzy dno c' dzialu c, umieszczonego pomiedzy odcinkami.W rzucie poziomym plyta c' posiada ksztalt odcinka z promieniowemi krawe¬ dziami, przystosowanemi do scianek h2, hl odcinków h oraz do wewnetrznych i ze¬ wnetrznych narozników wewnetrzego ob¬ wodu scianek destylatora wzgl. do ze¬ wnetrznego obwodu rury parowej.Zewnetrzne i wewnetrzne krawedzie plyty lub dennic c' nie sa przymocowane do scianek destylatora i rury parowej.Katownik ku (fig. 3a), wygiety odpo¬ wiednio do krawedzi plyty c' i spojony lub przynitowany do niej wpoblizu tych krawedzi, które wystaja nieco poza pio¬ nowa powierzchnia katownika hu, sluzy do zalozenia szczeliwa z azbestu lub z in¬ nego materjalu w celu utworzenia wy¬ datnego lacznika w tem miejscu.Dla uszczelnienia zewnetrznych kra¬ wedzi plyty lub dna c dzialów sluza roz¬ maite urzadzenia (fig. 3c/ i 3d). Wy¬ giety w odpowiedni sposób drazek c11 umocowany jest wpoblizu zewnetrznej krawedzi c\ Szczeliwo h11 miesci sie po¬ miedzy zewnetrzna powierzchnia draz¬ ka cn i scianka destylatora a. Szcze¬ liwo hn wprowadzone zostaje do gniazda przy pomocy drazka c11, który jest rów¬ niez odpowiednio wygiety. Drazek od¬ giety jest przytem z jednej strony c5 do góry w celu utrzymywania szczeliwa w wykroju h91 (fig. 3C, 8b, 8C i 8?) po¬ miedzy pionowemi krawedziami scia¬ nek h% i sciankami destylatora. Dla unie¬ ruchomienia drazka cA plyta c posiada wykroje z pionowemi otworami na sworz¬ nie c6. Sworznie sa od góry nagwinto¬ wane odpowiednio do nakretek, które za- pomoca podkladek c7 z wystajacemi na- dól czesciami cs sluza do unieruchomie¬ nia drazka £4, naciskajacego szczeliwo h1*.W ten sposób lacznie z odgieta konców¬ ka c5 drazka c4 utrzymac mozna szczeliwo w wj^kroju, k91.Szereg srubowych dzialów c, tworza¬ cych srubowy kanal dla destylowanego plynu, lezy w obraczkowej przestrzeni pomiedzy sciankami destylatora a i cen¬ tralna rura d. Uklad dna c kazdego dzialu zalezy od wystepów h11 i h12 scia¬ nek h2 i h} (fig. 4), co ulatwia utworze¬ nie dzialów i sprawia, ze glebokosc za¬ wartego w nich plynu jest jednakowa na kazdym z poszczególnych obwodów i róz¬ na w kazdym promieniu.Scianka hl kazdego odcinka posiada stosunkowo waskie otwory hzl (fig. 3 i 3d), ulatwiajace ruch plynu.Fig. 4 przedstawia przekrój dzialów, wykonany w kierunku linji wiekszej ich glebokosci. Masa plynu znajduje sie w dziale c. i trwa w ciaglym ruchu. Plyn zanim przejdzie do nastepnego dzialu musi przejsc przez otwory h21 w dolnej czesci scian h2 sasiedniego odcinka do wglebienia odcinka, gdzie podnosi sie do powierzchni plynu i przelewa sie przez przelew 3 scianki h2 do nastepnego dzialu (strzalki fig. 2). Wobec tego plyn kra¬ zy kanalem, utworzonym poczesci przez ogrzewane z zewnatrz scianki, ciagly zas ruch plynu sprzyja przewodnictwu ciepla i wydzielaniu sie wytwarzanych oparów, co sprawia to, ze dostarczone destylato- rowi cieplo zostaje wszechstronnie wy¬ zyskane. Destylator posiada przytem znaczna powierzchnie parowania.Równie dobrze mozna by bylo zasto¬ sowac umieszczony na scianie h2 otwór, zas h2i na sciance h%. Plyn obiegalby w takim razie odcinki w odwrotnym kie¬ runku. — 5 —Doplywajacy otworem a1 olej skalny (fig. 1 i 9a) przechodzi z bezposredniego do najwyzszego dzialu c i przelewa sie do dzialu nastepnego, przechodzac przez coraz silniej ogrzewane pary. Wydzie¬ lone w srubowej przestrzeni 2 ponad po¬ wierzchnia plynu opary przechodza otwo¬ rami e' do dzialów d]— d4, stad zas ru¬ ramiJ\ j\ y3, y4 do osobnych skraplaczy.Najnizszy dzial kanalu lezy na dnie destylatora a. Plyn, przelewajac sie przez ostatni przelew 3 odcinka h, zbiera sie na dnie destylatora, gdzie utrzymuje sie na okreslonym poziomie o (fig. 1 i 9) przy pomocy przelewowej rury /', (fig. 1) albo w inny sposób. Przez otwory d8i rury af pozostale po destylacji plyny prze¬ chodza do dzialu d6 rury d. Otwory d81 (lig. 1) leza nizej poziomu 5. Ponad niemi leza otwory dla pary e21. Otwo¬ ry d81 moga jednak znajdowac sie ponad poziomem 5 i sluzyc jednoczesnie za otwory dla pary (fig. 9).Poziom o lezec powinien nizej od po¬ ziomu ostatniego dzialu c stosownie do równicy poziomów pomiedzy kolejnemi przelewami w srubowych kanalach de¬ stylatora. Na fig. 9, 10 i lla do utrzy¬ mania tego poziomu sluzy szereg otwo¬ rów d81 rury d w celu przelewania sie plynu z obraczkowej przestrzeni desty¬ latora do dolnej czesci d6 rury parowej.Poziom plynu w dziale d& nie posiada znaczenia, o ile znajduje sie w grani¬ cach pomiedzy poziomem o, a dnem a%1 destylatora (fig. 9). Waskie otwory a82 (fig. 9) sluza do opróznienia przestrzeni obraczkowej przez dzial d6 i nie prze¬ szkadzaja normalnemu biegowi procesu.Srubowa przestrzen parowa moze byc niepodzielna. Jednakze zapomoca cze¬ sci 6, 7, 8 i 9b mozna ja podzielic na dwa i wiecej dzialów. Przestrzen dzieli sie zazwyczaj na dwa, trzy lub cztery dzialy.Czesci tego rodzaju skladac sie moga z przegrody i ustawionej na zewnetrznych powierzchniach scian h2 dwóch odcinków - danego szeregu, która dzieli przestrzen parowa pomiedzy temi odcinkami. Prze¬ grody ustawic mozna wpoblizu otwo¬ rów e' (fig. 1). W kierunku obiegu pary, która unosi sie zazwyczaj do góry, kazda z przegródek tego rodzaju miesci sie bez¬ posrednio za otworami e1, którym odpo¬ wiada. Wobec tego wydzielona z poszcze¬ gólnych dzialów przewodu para unosi sie do góry, czyli w odwrotnym do oleju kierunku, wyloty zas oparów do central¬ nej rury parowej leza w srodowisku naj¬ nizszej temperatury danego dzialu. Opa¬ ry przy ruchu do góry i nazewnatrz dol¬ nych dzialów rury d przechodza przez przestrzen oparów w wyzej polozonych dzialach. Stwarza sie w ten sposób ko¬ rzystne warunki, dla wydzielania zapomoca skroplenia substancyj o wyzszych pun¬ ktach wrzenia i sprzyja dokladnemu od¬ dzielaniu frakcji.Srubowa przestrzen parowa moze byc w powyzszy sposób podzielona na dzialy, polaczone pomiedzy soba. W tym celu stosowac mozna (fig. 6, 7 i 8) otwory w przegrodzie /, zamykane klapami if zawieszonemi na drazku z2, który opiera sie we wspornikach i% powyzej przegrody- Drazek i2 wystawac moze poza scianki rury parowej d. Na wystajacym koncu drazka moze byc ustawione ramie z4.Koncówka ramienia z'4 jest rozdwojona i przyjmowac moze koncówke drazka r z odwaznikiem z6. Nasadka z7 na draz¬ ku z5 zamyka w razie potrzeby klape z'.Przy pomocy odpowiednich urzadzen jak, np., przy pomocy narzadów na pokrywie a1 rury parowej mozna podno¬ sic drazek z5 w celu otwierania klapy ir albo opuszczac go w celu jej zamykania.Przegrody z ustawione sa w piono¬ wych szeregach. -Drazki z'2 ustawione sa równiez szeregowo, ramiona zas z4 zaj¬ muja uklad, który pozwala uruchamiac je od wspólnego drazka z\ wygodniejsze — 6 —sa jednak samodzielne drazki ib (fig. 9b).Przegrody / mozna z powodzeniem roz¬ stawic w taki sposób, by drazki *'2, ra¬ miona iA oraz drazki ib lezaly wpoblizu przewodów odlotowych f\ /2, /3, /4 dla par (fig. 2 i 9C). Mozna równiez kiero¬ wac kazda klapa samodzielnie (fig. 9b).Klapy ir zbudowac równiez mozna inaczej i stosowac dla kierowania niemi odmien¬ ne srodki.Kazda srednicowa przegroda e rury d posiada otwór centralny z pokrywka e2, co daje dostep do kazdego z dzialów d! do d5 podczas bezczynnosci destylatora; Przez pokrywki przechodzic moga pa¬ rowe ruryj dla pary przegrzanej, dopro¬ wadzanej do róznych punktów srubowej przestrzeni parowej destylatora. Do te¬ go sluza otwory e% (fig. 2), przez które rurki parowe przechodza. Odpowiednie szczeliwo sluzy do uszczelnienia tego przejscia. Kazdy dzial przestrzeni paro¬ wej posiadac moze jedna lub wiecej ru¬ rek. Górne koncówki rurek moga byc odgiete w kierunku podluznym i prze¬ prowadzone przez scianki rury d w od¬ powiednich dlawnicach. Wystajace do srodkakoncówki/1posiadac moga otwory.Ruryj ciagna sie szeregami ku dolowi, przechodzac przez otwór w dennicy d1 rury d oraz przez pokrywe wpoblizu rury /, która odprowadza plynna pozo¬ stalosc. Zewnetrzne czesci doprowadza¬ jacych pare rurek / (fig. 1) posiadac moga samodzielne krany dla dowolnej regulacji doplywu pary przegrzanej.W ten sposób para lub inna substancja grzejna doplywac moze do róznych czesci srubowej przestrzeni parowej i wy¬ parowanie odbywac sie moze przy tem¬ peraturze doprowadzanej pary.Po zamknieciu klap i' i oddzielenia dzialów srubowej przestrzeni parowej koniecznem jest, by stopniowanie cisnie¬ nia od dzialu do dzialu nie przekraczalo pewnych granic. Z tego powodu rur¬ ki /* /V/V/4 zaopatrzone sa w odpo¬ wiednie termometry. Dla unormowania i wyregulowania cisnienia w poszczegól¬ nych dzialach sluza zawory i t. p. na ru¬ rach y1, /2, /*,'/*• Dla wytworzenia je¬ dnolitego w calej przestrzeni parowej cisnienia mozna równiez otwierac klapy.Manometry i vacuummetry mieszcza sie zazwyczaj na rurkach, odprowadza¬ jacych pare.W wystajacym na dól dziale d& ru¬ ry d mozna umiescic narzad doprowa¬ dzajacy przegrzana pare.Do tego sluzy dziurkowany ruro¬ wy pierscien k (fig. 1), wspólsrodkowy z dzialem dQ rury d. Para przegrzana wchodzic moze rura £s, przeprowadzona przez dolna pokrywe d7 rury d. Pier¬ scien k moze posiadac skierowane ku do¬ lowi otwory, sprawiajace, ze doplyw pary przegrzanej ozywia ruch plynnych pozostalosci destylacji, przyczem unika sie mozliwosci lokalnego przegrzania.Przez plyte d7 rury ^przechodzi o- dlotowa rura /, przez która mozna odpro¬ wadzac resztki plynne. -Rure te (por. fig. 1), polaczyc mozna z zewnetrznym piono¬ wym przewodem /' o okreslonej wyso¬ kosci. Rura taka pozwala dowolnie re¬ gulowac poziom plynu w dolnej czesci destylatora a i w dolnej czesci dzialu d* rury d. ^ Mozna równiez ustawic zawór automatyczny dzialajacy pod wplywem plywaka.W zespole automatycznym (fig. 9, 10 i 10a) pokrywa d7 rury d posiada wy¬ trysk m, przez który mozna odprowadzac plyn w miare potrzeby, niezaleznie od automatycznego spustowego zaworu mb.Istnieje równiez centralna wyzsza rura w', umocowana w wytrysku m. Górna kon¬ cówka rury m posiada pokrywke m-. Wpo¬ blizu lezy szereg otworów mz pomiedzy gniazdami m4 podwójnego zaworu m5, spo¬ czywajacego na gniazdach m4. Zawór mb polaczony jestzdolnakoncówkadrazkam6,który przechodzi przez centralny otwór pokrywy m2. Na górnej koncówce drazka umocowany jest walcowy plywak tri.Do utrzymania drazka rri sluzy plyta z odpowiedniemi otworami. Przy pod¬ noszeniu sie poziomu plynu unosi sie ply¬ wak i podnosi sie zawór rri z gniazda, przepuszczajac plyn przez otwory rri do rury tri. Przy opadaniu plywaka m1 przerywa sie odplyw plynu w nastep¬ stwie opadania zaworu na gniazdo.Jednakowo dobrze pracowac bedzie kaz¬ dy inny zawór automatyczny.Odpowiednie dla destylatora obmurze przedstawiaja fig. 11 i 12. Obmurze b zawiera szereg pierscieniowych kana¬ lów w, otaczajacych destylator oraz pier¬ scieniowy kanal ri, otaczajacy wystajaca nadól czesc d6 rury d. Kanaly n od¬ dziela od kanalu ri pozioma pierscienio¬ wa scianka ri] dotyka ona scianek de¬ stylatora i opiera sie na katownikach ri1.Z jednej strony obmurza istnieje szereg palników ri na plynne lub gazowe pa¬ liwo. Palniki mieszcza sie w komo¬ rach ri, polaczonych z kanalami n, wzgled¬ nie ri. Otwory rix sluza do wtórnego doprowadzenia powietrza do komór ri, dolne otwory ri1 posiadaja narzady, re¬ gulujace doplyw powietrza. Obmurze zawierac moze np. szesc kanalów n okolo scianek destylatora a oraz pionowy sze¬ reg komór spalinowych ri. W^tosunku do kanalów n, ri kazda komora ri usta¬ wiona jest promieniowo. Gazy grzejne przy wlocie do kanalów n uderzaja prze- dewszystkiem o pionowe przegrody ri1 o prostokatnym przekroju z wygietemi powierzchniami (fig. 12), które dziela gazy na dwa strumienie, plynace w róz¬ nych kierunkach okolo poszczególnych czesci kanalów. Szereg promieniowych przegród lub bloków ri (fig. 12) sluzyc moze do odchylenia strumienia gazów.Gazy obchodza kanalem n caly desty¬ lator dookola i uchodza do komina ri otworami ri, przeciwleglemi komorom ri.Otwory ri moga posiadac zasuwy do regulowania przeplywu.Do kanalów prowadza wlazy tn (fig. 12), które moga byc zamurowywane cegla i t. p.Warstwa ogniotrwalej cegly ri2 prze¬ ciwlegla byc moze komorom ri dla za¬ bezpieczenia scianek destylatora od miejscowego przegrzania.Destylator moze byc ustawiony na fundamencie betonowym nn. Dennica a%. destylatora oraz dennica d7 rury d lezy na obmurzu z pozostawieniem przej¬ scia nu wpoblizu rury d w celu udo¬ stepnienia rur wylotowych i parowych.Poprzeczny kanal wpoblizu obmurza pod prostym do poprzedniego katem i na jednym poziomie z kanalem nu sluzy dla ulatwienia ukladu przewodów do pary i do spuszczania plynu.Przy pomocy ustroju kratowego lub oddzielnych ganków w róznych punktach obmurza .utworzyc mozna schodki dla dostepu do poszczególnych palników i kanalów, oraz do doplywów oleju skal¬ nego, zaworów spustowych i zaworów parowych.Opary z destylatora wychodzic moga bezposrednio do chlodzonych powietrzem lub woda skraplaczy albo tez w czesci lub w calosci przechodza przed tern przez ogrzewacze. Gorace resztki plyn¬ ne opuszczaja destylator w stanie gora¬ cym i przechodza do zbiorników. Resztki te w czesci lub w calosci sluzyc moga do ogrzewania oleju skalnego przed wprowadzeniem go do destylatora.Dla opróznienia dzialów destylatora sluzyc moga dowolne urzadzenia. Na fig. 5 i 9 znajduja sie sluzace do tego celu otwory w w dolnej czesci dennic h! od¬ nosnych odcinków. Pewne pionowe sze¬ regi odcinków h posiadaja ustawione szeregowo otwory spustowe w i zawo¬ ry w\ polaczone lancuchami w'2 (fig. 5)albo drazkami takiej dlugosci, ze kazdy zawór w' swobodnie osiadac moze na swem gniezdzie w. Dlugosc lancucha w2 lub drazka pomiedzy sasiadujacemi ze soba zaworami w' powinna umozliwic to bez zastrzezen. Zawory w' oraz ich gniazda posiadac moga ksztalt dowolny.Zazwyczaj kazdy zawór w' osiada stoz¬ kowa czesc w1 (fig. 5) z haczykiem w* i drazkiem w*. Drazek wb kazdego za¬ woru polaczony jest przytem z haczy¬ kiem wi najblizej wzgledem niego polo¬ zonego zaworu przy pomocy lancucha w2.Stosowac mozna lancuchy w2 (fig. 5) lub drazki w^ (fig. 9). Poniewaz kazdy zawór posiada czesc stozkowa wszystkie zawory danego dzialu moga byc unie¬ sione jednoczesnie.QZawory powracaja na gniazda pod wplywem ciezaru wlasnego, mozna jednak równiez i do tego celu stosowac odpo¬ wiedni mechanizm.Do oprózniania dzialów lub do pod¬ noszenia zaworów spustowych stosowac mozna bardzo róznorodne przyrzady.Drazek w6, podtrzymujacy lancuchy w2 lub drazki, dochodzi do górnej pokrywy destylatora.Wystajaca koncówka drazka w6 po¬ siada gwint, obracajac przeto nakretke lub reczne kólko w\ mozna drazek w6, podtrzymujacy lancuch w2 lub drazki, podnosic lub opuszczac wraz ze wszyst- kiemi zaworami w1 pewnego pionowego szeregu odcinków w celu opróznienia poszczególnych dzialów.Dzialy centralnej rury moga byc za¬ lozone wysuszona glina albo innym od¬ powiednim dla przerobu oparów materja- lem. Calkowita odbierajaca cieplo po¬ wierzchnia destylatora sluzy celom bez¬ posredniego przewodnictwa ciepla do destylowanego oleju. Olej znajduje sie ciagle w ruchu. Opary wydzielac sie moga ze znacznej powierzchni. Obieg plynu w poszczególnych dzialach oraz przeplywanie plynu z dzialu do dzialu ulatwia wydzielanie sie oparów. Wynika stad moznosc dokladnego frakcjonowa¬ nia produktu przerabianego, zabezpie¬ czonego od miejscowego przegrzania samego plynu lub jego oparów. Desty¬ lacja odbywa sie przytem bez przerwy w zaleznosci od stosowanych temperatur.Temperaturyw poszczególnych punktach destylatora moga byc stosowane do po¬ trzeb regulacji.Glówne zastosowanie destylator po¬ wyzszego typu znajduje lacznie z inna aparatura przy ciaglej destylacji lzej¬ szych weglowodorów, jak benzyny i nafty z ropy, obfitujacej w lzejsze gatunkowo frakcje. Destylacja prowadzona byc moze jednak poza nafta az do punktu, w którym ostudzone plynne resztki oleju twardnieja.Ogrzewacz me jest przy tern konieczny; o ile ogrzewacza niema wytworzone opary przechodza bezposrednio do chlodni (po oczyszczeniu ich w miare potrzeby w deflegmatorach), resztki zas plynne sciekaja do przerabiajacych je dalej apa¬ ratów albo do zbiorników.W zastosowaniu do przeróbki wyzej wymienionych gatunków oleju wspólnie z destylatorem dziala ogrzewacz, który korzysta z ciepla, zawartego w wytwo¬ rzonych w destylatorze oparów, z ciepla pary (o ile para znajduje zastosowanie) oraz z ciepla, zawartego w resztkach plynnych destylacji, które to cieplo zu¬ zywaja aparaty, destylujace najlzejsze gatunkowo frakcje. W takich zespolach przerobiony zostaje juz nieco zgeszczony olej.Wymiary destylatora zmieniaja sie w zaleznosci od warunków. Obieg oleju moze byc w szerokich granicach regu¬ lowany odpowiednio do zadania i wla¬ snosci danego plynu oraz produkowanych frakcyj. Po za tern destylator powyzszy przeznaczony do cisnien, nieco wyzszychod cisnienia atmosfery, moze byc równie dobrze stosowany przy prózni czyli przy podcisnieniu. PL PL

Claims (1)

1.