Luski nabojowe uzywane dotychczas posiadaja na obwodzie stopki obrzeze wy¬ stajace nazewnatriz, o które zaczepia wy¬ rzutnik chwytajacy te luske z zewnatrz, celem wyciagniecia jej z lufy.Luska! w mysl niniejszego wynalazku jest cylindryczna i przeznaczona do uzyt¬ ku w broni palnej o wewnetrznem cofa* niu sie, w której to broni nabój musi byc gleboko wsuniety w lufe, aby to cofanie sie moglo byc wyzyskane nalezycie.Kadlub niniejszego naboju przedluzony jest poza stopke i splonke w taki sposób, iz poza stopka luski tworzy sie wydraze¬ nie, przez które iglica przenika do splonki, przyczem wydrazenie to ma obrzeze we¬ wnetrzne, o które zaczepia wchodzacy w to wydrazenie wyrzutnik.Aby luske w mysl wynalazku mozna bylo wyciagnac z lufy, nalezy zastosowac w broni palnej wyrzutnik zaczepiajacy ja od wewnatrz ku jej obwodowi, gdy tym¬ czasem wyrzutnik zwykly zaczepia luske od zewnatrz ku jej wnetrzu, co wymaga utworzenia odpowiedniego rowka w trzonie lufy, w który to rowek wsuwa sie nabój pod¬ czas swego cofania sie. Wynalazek obej¬ muje wiec równiez wyrzutnik zaczepiaja¬ cy o luske od wewnatrz ku jej obwodowi, Zacjzep tego wyrzutnika opiera sie na obrzezu stopki lu^ki podczas jej wyciaga¬ nia na znacznie wiekszej dlugosci, anizeliwyrzutnik dotychczas znany, a w tym celu zaczep ten ma ksztalt /czesci pierscienia dzieki c&enaiirzofl*z4mk$wy, o którym be¬ dzie mowa nastepnie, wchodzi w zetknie¬ cie z cala powierzchnia splonki.Tlok zaporowy trzonu zamkowego wsu¬ wajacy sie w lufe broni, w której ma byc uzyta luska niniejsza, powinien posiadac wystep wsuwajacy sie w wymienione wy¬ drazenie tylne kadluba luski, a to w celu nalezytego jej podparcia podczas wystrza¬ lu, wobec czego trzon powyzszy wchodzi równiez w -zakres wynalazku.Rysunki przedstawiaja tytuleim przy¬ kladu kilka postaci wykonania wynalaz¬ ku. Fig, 1 przedstawia przekrój podluzny luski nabojowej, fig. 2 — taki sam prze¬ krój luski, lecz odmiennie wykonanej; fig. 3 — przekrój podluzny czólka tloka zapo¬ rowego broni palnej; fig. 4 — widok w perspektywie innej postaci zamka oraz brzeg górny ladownika, który mozna za¬ stosowac do tej samej broni; fig. 5 — prze¬ krój podluzny tylnej czesci lufy wymienio¬ nej ibroni, przedstawiony w chwili, gdy tlok zaporowy ja [zamyka, fig. 6 — taki sam przekrój lecz przy odmiennem nieco wykonaniu zamka; fig. 7 — widok w per¬ spektywie tiloka zaporowego zamka, zao¬ patrzonego w wyrzutnik specjalnego ksztal¬ tu; a fig. 8 — widok w perspektywie prze¬ kroju luski, która mozna uzywac w broni palnej o zamku, wykonanym wedlug fig. 7, Kadlub luski naboju, uwidocznionej na fig. 1 i 2, posiada przedluzenie 1, wystaja¬ ce poza stopke 2, tak ze w tyllnej czesci luski powstaje wydrazenie 3, przez które iglica przedostaje sie do splonki. Wydra¬ zenie 3, ma kryze wewnetrzna 4, o która zaczepia po wejsciu do wymienionego wy¬ drazenia wyciag, celem wyciagniecia luski.Przedluzenie / kadluba luski jest, w przy¬ padku fig. 1, tak mocne, iz moze wytrzymac calkowita lulb czesc sily przekazywanej tlokowi zaporowemu przez luske trzonu zamkowego w chwili strzalu. Przy wyko¬ naniu luski podlug fig. 2 sily te przekazu¬ je tlokowi zaporowemu dno wydrazenia 3 tak, iz scianki 1 tego ostatniego beda pra¬ cowaly jedynie na rozciaganie i to tylko podczas wyciagania luski.Fig. 3 przedstawia tlok zaporowy 5 do¬ stosowany do powyzszych lusek. W tloku tym znajduje sie wyrzutnik 6 polaczony z nim sprezyscie, gdyz jest on wykonany jako czesc o pazurze skierowanym naze- wnatrz, t. j. w strone obwodu lufy. Z chwila zamkniecia zamka broni, wyrzutnik 6 wchodzi w wydrazenie 3 luski, przyiczem pazur jego zaczepia o kryze 4, wskutek czego, przy otwarciu zamka, luska zostaje wyciagnieta.Na fig. 4 i 5 przedstawiony jest tlok za¬ porowy i zamek broni palnej, dostosowane do lusek typu nowego, uwidocznionego na fig. 1. Tlok zaporowy 5 posiada przedlu¬ zenie 7, które podczas zamykania zamka wchodzi w przedluzenie S lufy 9. Dzieki temu w chwili cofniecia sie tldka zaporo¬ wego zamka wzgledem lufy, komora nabo¬ jowa tej ostatniej bedzie zamknieta az do chwili calkowitego wysuniecia sie wymie¬ nionego przedluzenia 7 tloka zaporowego z przedluzenia lufy 8. Przedluzenie 7 tloka zaporowego ma czesc 10, mogaca wsuwac sie w wydrazenie 3 luski (fig. 1). W tloku zaporowym osadzona jest iglica 11 zaopa¬ trzona w zab 12, mogacy wysuwac sie po¬ za czesc 10 i zaczepiac o kryze 4 luski. U- derzenie iglicy w splonke wywoluje sie zapomoca kurtka 20, z chwila zwolnienia zaczepu kurkowego 14 przez nieprzedsta- wiony na ruisunku spust dowolnego rodza¬ ju. Przebicie splonki uskutecznia grot przez zadlo iglicy, uderzajac w splonke, osadzo¬ na w stopie luski.Z chwila gdy zamek zaczyna sie cofac w stosunku do lufy 9, iglica 11 przesuwa sie wraz ze swym zelbem 12 wlbok (w przy¬ padku przedstawionym na fig. 4 i 5 ku gó¬ rze) pod wplywem sprezyny 21 umieszczo¬ nej w tloku zaporowym. Wskutek stozko-watosci scianek wydrazenia 3 iglica sciska nieco sprezyne 21 podczas uderzenia w splonke luski. Wobec przesuniecia sie ze¬ ba 12 wbok zahacza on o kryze 4 luski, a jednoczesnie wystep 16 na iglicy zostaje pociagniety wtyl przez utworzony w tloku zaporowym wystep* U o który opiera sie sprezyna 22, drugi koniec której jest pola¬ czony z wystepem 16 i sluzy do cofania iglicy. Tlok zaporowy 5 odciaga wiec ku tylowi iglice i jej zab 12, wyciagajac dzie¬ ki temu z lufy wystrzelona luske, która zo¬ staje nastepnie wyrzucona ku górze, z chwila zetkniecia sie jej konca tylnego z wyrzutnikaani 18, stanowiacemi calosc z ladownikiem 19, przedstawionym na fig. 4.W tym przypadku tlok zaporowy 5 ma u dolu czesc zwezona 23, mogaca wsuwac sie pomiedzy krawedzie ladownika 19, ce¬ lem doprowadzenia w sposób znany naboju do lufy (fig. 4).Tlok zaporowy przedstawiony na fig. 6 rózni sie od poprzedniego urzadzeniem iglicy. Zbijanie splonki dokonywa sie pod wplywem sprezyny 13, gdy nieuwidocz- niony tu spust zwolni zaczep kurkowy 14.Ruch boczny iglicy powoduje wspólne dzia¬ lanie skosnych powierzchni 14 i 15, z któ¬ rych pierwsza stanowi czesc tloka, a dru¬ ga zas iglicy. Powierzchnie te zaczynaja dzialac zaraz po skonczonem rozprezeniu sie sprezyny iglicznej 13, które to rozpre¬ zenie bylo zatamowane wobec zetkniecia sie iglicy ze splonka. Rozprezenie to kon¬ czy sie, gdy tlok zaporowy zaczyna sie co¬ fac, luska zas chwilowo pozostaje w lufie w spokoju. Poniewaz przy ukladzie przed¬ stawionym na fig. 6 sprezyna 22, odciagaja¬ ca iglice, nie jest juz potrzebna, wiec wy¬ stepy 16 i 17 moga wchodzic w zetkniecie bezposrednio.Na fig. 7 jest przedstawiony tlok zapo¬ rowy typu uwidocznionego na lig. 6, w którym jednak zab 12, zaczepiajacy o kry¬ ze luski ma postac dzwona pierscienio¬ wego, zaczepiajacego o kryze 4 luski na znacznej dlugosci, przyczetm powierzchnia czolowa czesci 10 zamka wchodzi w zetkniecie z cala powierzchnia splonki 2, dzieki czemu ta ostatnia nie mo¬ ze odksztalcic sie podczas wybuchu.Wskutek duzej szemokosci haczyka 12, wy¬ miary jego w kierunku osi luski dla da¬ nej sily, potrzebnej do wyciagniecia tej o- statniej, moga byc mniejsze, wskutek cze¬ go i glebokosc wydrazenia 3 imoze byc mniejsza (fig. 8), co pozwala zaoszczedzic na materjale i ulatwia obróbke. PL