PL104196B1 - Stacja radiokomunikacyjna - Google Patents

Description

Przedmiotem wynalazku jest stacja radiokomunikacyjna simpleksowo-dupleksowa do lacznosci dwustronnej.

Znana z ksiazki Budzislawa Wodzynskiego „Radiotelefony" Wydawnictwo Komunkacji i Lacznosci, wydanie trzecie z roku 1972 stacja radiokomunikacyjna w wykonaniu simpleksowym jest wyposazona w nadajnik, odbiornik i manipulator. Nadajnik i odbiornik takiej stacji pracuja na jednej — tej samej czestotliwosci nosnej. Lacznosc radiokomunikacyjna pomiedzy stacjami simpleksowymi polega na jednokierunkowym przekazywaniu informacji. Stacje pracuja na przemian, a informacje przekazywane sa od jednej stacji do drugiej, po czym na tej samej czestotliwosci stacja druga przekazuje informacje bedaca odpowiedzia do stacji pierwszej.

Znana stacja radiokomunikacyjna w wykonaniu 'dupleksowym zawiera nadajnik, odbiornik i minipulatori oraz wspólpracujacy z antena filtr rozgalezny. Czestotliwosc pracy nadajnika jest w takiej stacji rózna od czestotliwosci pracy odbiornika. Lacznosc radiokomunikacyjna pomiedzy tymi stacjami moze odbywac sie na przemian jednokierunkowo lub jednoczesnie w obu kierunkach. Stacja dupleksowa przez odpowiednie polaczenie nadajnika z odbiornikiem moze spelniac role stacji przekaznikowej. Zasada pracy takiej stacji polega na jednoczesnym odbiorze sygnalu na jednej czestotliwosci i nadawniu na drugiej czestotliwosci sygnalu zmodulowanego sygnalem odbiorczym.

W niektórych dziedzinach zastosowan lacznosci radiokomunikacyjnej jest konieczne stosowanie lacznosci simpleksowo-dupleksowej. Stacje radiokomunikacyjne pracujace w takim systemie sa wyposazone w wiecej niz dwa kanaly, przy czym przynajmniej jeden z nich jest simpleksowy a pozostale dupleksowe. Tego typu lacznosc jest stosowana przede wszystkim w radiokomunikacji morskiej. Stacja bazowa simpleksowo-dupleksowa sklada sie z odbiornika wspólnego dla odbioru sygnalów na kanalach dupleksowych i simpleksowych oraz nadajnika dwuczesciowego, z których jedna pracuje na kanalach dupleksowych a druga na. kanalach simpleksowych.

Koniecznosc takiego podzialu pracy nadajnika wynika ze znacznej odleglosci czestotliwosci pracy nadajnika na2 104 196 kanalach dupleksowych i simpleksowych. Natomist stacja ruchoma simpleksowo-duplcksowa ma konstrukcje odwrotna. Sklada sie ona z nadajnika wspólnego dla transmisji na kanalach simpleksowych i dupleksowych oraz odbiornika dwuczesciowego, z których jedna pracuje na kanalach simpleksowych a druga na kanalach dupleksowych.

Opracowanie konstrukcjne dotychczas znanych stacji radiokomunikacyjnych simpleksowo-dupleksowych jest skomplikowane i wymaga w kazdym przypadku zaprojektowania calosci urzadzenia kompleksowo, nie pozwalajac na zastosowanie gotowych urzadzen. W przypadku awarii dotychczas znanych stacji radiokomunikacyjnych zachodzi koniecznosc naprawy calosci urzadzenia, 1 ez mozliwosci wymiany gotowych zespolów.

Istota wynalazku jest zastoswanie w stacji radiokomunikacyjnej wyposazonej w zespól polaczeniowy oraz filtr rozgalezny? wspólpracujacy z antena radiotelefonów simpleksowych, które sa wlaczone pomiedzy ten zespól polaczeniowy, a filtr rozgalezny. Istota wynalazku jest równiez zastosowanie w stacji radiokomunikacyjnej wyposazonej w zespól polaczeniowy oraz wspólpracujace z nia anteny, radiotelefonów simpleksowych, które sa wlaczone pomiedzy ten zespól polaczeniowy, a anteny.

Dzieki zastosowaniu duzej ilosci gotowych zespolów, uzyskuje sie lawosc opracowania konstrukcyjnego stacji radiokomunkacyjnej o okreslonych, zadanych parametrach. Wykorzystanie gotowych zespolów, z zasady dobrze ekranowanych elektromagnetycznie, upraszcza w znacznym stopniu projektowanie calosci urzadzenia pod wzgledem wzajemnego wplywu elektromagnetycznego podzespolów i zapewnia stabilna prace stacji radiokomunikacyjnej.

W przypadku nie spelniania przez cale urzadzenie warunków technicznych pracy, zastosowanie gotowych zespolów o scisle okreslonych parametrach umozliwia latwosc lokalizacji zle fonkcjonujacego zespolu, poprzez mozliwosc prostego pomiaru kazdego zespolu oddzielnie na zgodnosc z okreslonymi wymaganiami technicznymi. ( Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykladzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia schemat blokowy bazowej stacji radiokomunikacyjnej pracujacej w systemie simpleksowo-dupleksowym, a fig. 2 — schemat blokowy stacji radiokomunikacyjnej pracujacej jako stacja przekaznikowa.

Przedstawiona na fig. 1 stacja radiokomunikacyjna sklada sie z anteny 1, której wejscie jest dolaczone do wyjscia filtru rozgaleznego 2 polaczonego z dwoma radiotelefonami simpleksowymi 3 i 4 sterowanymi z manipulatora 5.

Sygnal przychodzacy do anteny 1 na kanale simpleksowym lub dupleksowym ^ostaje skierowany poprzez filtr rozgalezny 2 do odbiornika radiotelefonu simpleksowego 3, w którym ulega demodulacji, po czym jest doprowadzony do manipulatora 5. W trakcie nadawania na kanale simpleksowym, sygnal modulujacy z manipulatora 5 jest doprowadzany do nadajnika radiotelefonu simpleksowego 3, skad poprzez filtr rozgalezny 2 zostaje skierowany do anteny 1. Natomiast w trakcie nadawania na kanale dupleksowym — sygnal modulujacy jest doprowadzany z manipulatora 5 do nadajnika w radiotelefonie simpleksowym 4, skad poprzez filtr rozgalezny 2 zostanie skierowany do anteny 1. Filtr rozgalezny 2 sluzy do tlumienia sygnalu o czestotliwosci nadajnika dupleksowego na wejscia odbiornika w radiotelefonie simpleksowym 3. W tym przypadku w radiotelefonie simpleksowym 3 odbiornik pracuje na kanalach czestotliwosci-simpleksowych i dupleksowych, a nadajnik na kan-lach czestetliwosci simpleksowych.

Natomiast nadajnik w radiotelefonie simpleksowym 4 pracuje na kanalach czestotliwosci dupleksowych.

Radiotelefony simpleksowe 3 i 4 pracuja na pasmach czestotliwosci róznych dla kazdego z nich. W zaleznosci od potrzeby stosowania odpowiedniego rozkladu pasm czestotliwosci do pracy dupleksowej w radiotelefonach tych moga byc wykorzystane albo nadajnik, albo odbiornik, jako dodatkowy zespól dla uzyskania lacznosci dwukierunkowej na dwóch róznych czestotliwosciach lub na jednej czestotliwosci.

W przypadku zastosowania stacji radiokomunikacyjnej jako stacji przekaznikowej — fig. 2 sklada sie ona z radiotefefonów simpleksowych 3 i 4, których wejscia sa dolaczone do zespolu polaczeniowego 5, a wyjscia odpowiednio do anten 6 i 7.

Przychodzacy do anteny 6 zmodulowany sygnal wielkiej czestotliwosci jest odbierany przez odbiornik radiotelefonu simpleksowego 3, w wyniku czego na jego wyjsciu pojawia sie sygnal malej czestotliwosci i sygnal kluczujacy, które doprowadzone sa do zespolu polaczeniowego 5. Sygnal malej czestotliwosci poprzez tlumienie lub wzmocnienie w ukladzie polaczeniowym 5 jest ustalony do wymaganej wielkosci, natomiast sygnal kluczujacy uruchamia zespól przelaczajacy zawarty w tym ukl adzie. Nastepnie zespól przekazujacy powoduje uruchomienie nadajnika w radiotelefonie simpleksowym 4, a sygnal malej czestotliwosci moduluje sygnal wysokiej czestltliwosci generowanej przez ten nadajnik. W efekcie na wyjsciu radiotelefonu simpleksowego 4 pojawi sie zmodulowany sygnalem wejsciowym. Sygnal wysokiej czestotliwosci o odpowiednio dobranej mocy, który zostanie wypromieniowany przez antene 7.104 196 3 Rozwiazanie to zapewnia przekazywanie informacji pomiedzy stacja radiokomunikacyjna, której promieniowanie elektromagnetyczne dociera do anteny 6 i stacja, do której dociera promieniowanie elektromagnetyczne z anteny 7. Przekazywanie informacji moze odbywac sie w kierunku przeciwnym przy wykorzystaniu tych samych bloków i tej samej zasady pracy.

Claims (2)

Zastrzezenia patentowe

1. Stacja radiokomunikacyjna wyposazona w zespól polaczeniowy oraz filtr rozgalezny wspólpracujacy z antena, znamienna tym, ze pomiedzy filtr rozgalezny (2), a zespól polaczeniowy (5) na wlaczone co najmniej dwa radiotelefony simpleksowe (3), (4).

2. Stacja radiokomunikacyjna wyposazona w zespól polaczeniowy oraz wspólpracujace z nia anteny, znamienna tym, ze pomiedzy te anteny (6), (7), a zespól polaczeniowy (5) ma wlaczone co najmniej dwa radiotelefony simpleksowe (3), (4). Vi w fi, Z