Wiadomo, ze obecne typy broni samo¬ czynnej, w których trzon zamkowy jest zaryglowany podczas odrzutu lufy, odpo¬ wiadajacego przebiegowi pocisku wewnatrz lufy, posiadaja stanowiacy jedna calosc za¬ mek, cofajacy sie wraz z lufa w komorze zamkowej, i mieszczacy w sobie trzon zam¬ kowy oraz dopomagajacy narzadowi zary- glowujacemu w utrzymaniu trzonu zamko¬ wego w polozeniu zaryglowanem.W broni wedlug niniejszego wynalazku odwrotnie, zamka niema i trzon zamkowy, podczas odrzutu lufy jest bezposrednio z nia zaryglowany zapomoca narzadu samo¬ czynnego, wylaczonego samoczynnie przy koncu odrzutu lufy, aby tym sposobem trzon zamkowy mógl wyrzucic luske wy¬ strzelona i ponownie sprzegajacego trzon zamkowy z lufa, gdy trzon znów przybierze polozenie zaryglowujace.Tym sposobem osiaga sie znane zalety broni o zaryglowanym trzonie zamkowym, a jednoczesnie unika sie zamka i sprezyn dosylajacych, zmniejszajac przez to wage i upraszczajac konstrukcje broni.Rysunek przedstawia dwie postacie wy¬ konania urzadzenia, stanowiacego przed¬ miot wynalazku.Fig. 1 — przekrój podluzny tej czesci broni, w której znajduje sie narzad sprze- gafacy trzon *zarnkowryjz lufa, fig. 2 — taki sam przekrój lecz w innej postaci wykonania, fig. 3 — przekrój wedlug linji 3 — 3 na fig- 2.Wedlug fig. 1 na lufie 1, slizgajacej sie w obsadzie 2, aby mogla sie cofac przy od¬ rzucie, jest osadzona wahajaca sie dzwi¬ gnia 3, przymocowana do lufy przegubowo zapomoca sworznia 4 i zaopatrzona w zab 5, który moze zahaczac sie o wyciecie 6 w trzonie zamkowym; drugi zab 8 dzwigni 3 slizga sie po powierzchni prowadnej, wyko¬ nanej na obsadzie 2 i posiadajacej tak u- ksztaltowany obrys, ze dzwignia 3 przez pewna czesc skoku jest zaczepiona o trzon 7, poczern zostaje zwolniona i pod naci¬ skiem sprezyny 9, umieszczonej pomie¬ dzy lufa /, a dzwignia 3 moze rozlaczyc sie z trzonem 7.Jezeli czesci mechanizmu znajduja sie w polozeniu przedstawionem na fig. 1, w które je ustawia sprezyna glówna pominie* ta na rysunku, dzialajaca bezposrednio na trzon zamkowy, wówczas po wystrzale ci¬ snienie gazów-na trzon 7 spowoduje od¬ rzut tego trzonu wtyl. Podczas tego ruchu wstecznego trzon pociaga ze soba lufe /, która z nim sprzega dzwignia 3, naciskana ku dolowi powierzchnia prowadna 10 ob- * sady 2; gdy sprzezone ze soba lufa i trzon przebyly odleglosc odpowiadajaca przebie¬ gowi pocisku w lufie, dzwignia 3 zeslizgnie sie po pochylosci 11 obsady i zwolni pod naciskiem sprezyny 9 trzon zamkowy, któ¬ ry wtedy dokonczy swój skok, aby wyrzu¬ cic wystrzelona luske. Potem trzon zamko¬ wy pod cisnieniem swej sprezyny glównej powraca ku przodowi i doprowadza nowy nabój, poczem, naciskajac na tylna czesc lufy, przesuwa ja ku przodowi i znów zo¬ staje z ta ostatnia sprzezony zapomoca ze¬ ba 5 dzwigni 3, który ustawia znowu w po¬ lozenie sprzegajace pochylosc 11 obsady, po której slizga sie górny zab 8 dzwi¬ gni 3.Powierzchnia 11 moze posiadac wycie¬ cie 12, w które wchodzi zab 8, w celu utrzy¬ mania lufy wraz z dzwignia 3 w polozeniu otwartem podczas skoku trzonu, wyrzuca¬ jacego luske przyczem dzialanie glównej sprezyny zwalnia zab z wyciecia i powo¬ duje ruch lufy do przodu, jak równiez wprowadza dzwignie 3 w ruch.Podobne polaczenie lufy z trzonem moz¬ na równiez wytworzyc zapomoca obracaja¬ cego sie narzadu zaryglowujacego, który dziala na skutek ruchu podluznego rozmai¬ tych czesci, jak to przedstawia postac wy¬ konania przedstawiona na fig. 2 i 3. W tym przypadku lufa 1 posiada glowice 13, która moze zahaczac sie z kryza 14 tulei 15 w kie¬ runku podluznym, co nie wyklucza przesu¬ niecia sie obrotowego tych czesci wzgle¬ dem siebie; tuleja 15 moze obracac sie w obsadzie 2 i posiada zeby 16, zahaczajace sie z odpowiedniemi zebami 17 trzonu zam¬ kowego, dozwalajac na zmienne polozenie trzonu wzgledem lufy, stosownie do kato¬ wego polozenia tulei 15. Przednie i tylne powierzchnie czolowe 18 wzglednie 19 tu¬ lei 15 sa uksztaltowane srubowo, odpowied¬ nio do srubowych powierzchni 20 — 21 i przeciwleglych pól-pierscieni prowadnych 22 — 23, przytwierdzonych zapomoca trzpieni 24 do obsady 2. Gdy trzon zamko¬ wy zaczyna sie cofac, to skutkiem tego, ze jego zeby 17 sa zahaczone o zeby 16 tulei 15, pociaga on tuleje w kierunku osiowym i zmusza lufe do cofania sie, przyczem lufa jest sprzezona w ten1 sposób z trzonem.Jednoczesnie tuleja 15, pod dzialaniem po¬ wierzchni srubowych 18 — 20, obraca sie wokolo swej osi, az do chwili gdy jej ze¬ by rozlacza sie z zebami 17 trzonu, który w ten sposób rozlacza sie z lufa i moze dokonczyc swój ruch wsteczny.Przy koncu ruchu trzonu ku przodowi, jego zeby 17 przechodza swobodnie przez zeby 16 tulei i przednia powierzchnia trzo- — 2 —nu opiera sie o tylna czesc lufy, popy¬ chajac ja do przodu pod naciskiem spre¬ zyny glównej. Lufa pociaga tuleje 15 na¬ przód skutkiem tego, ze glowica 15 zacze¬ pia o kolnierz 14 tulei. Tym sposobem tule¬ ja zostaje obrócona wokolo swej osi w kie¬ runku odwrotnym do poprzedniego obrotu pod dzialaniem srubowych powierzchni 9— 21 i fzeby 16, ponownie zazebiajac sie z ze¬ bami 17 trzonu zamkowego, sprzegaja go z lufa, aby szczeliny miedzy zebowe tulei 16 byly na jednej linji z zebami obturato- ra 17; podczas jego ruchu wstecznego (przy odrzucie) i ruchu ku przodowi mozna za¬ stosowac pozostajacy pod dzialaniem spre¬ zyny trzpien, który w sposób elastyczny za¬ hacza tuleje i zwalnia ja samoczynnie przy obrocie tulei w kierunku zamykajacym pod silnem dzialaniem sprezyny glównej.Opisane postacie wykonania stanowia naturalnie przyklad i moga ulegac zmia¬ nom, odpowiednio do typu i kalibru broni. PL