PL10164B1 - Samoczynna bron palna. - Google Patents

Description

Wynalazek dotyczy tego rodzaju broni samoczynnej, dzialajacej zapomoca odwo¬ du gazów, z której mozna strzelac stojac, z ramienia, albo tez strzelac lezac, przy pomocy podstawki, umieszczonej wpoblizu wylotu, i która zwykle nazywaja recznemi karabinami maszynowemi.

Cechy znamienne broni wedlug wyna¬ lazku polegaja na mechanizmie do zamy¬ kania i zaryglowania trzonu zamkowego, na mechanizmie do izwalniania ognia, na mechanizmie odpalajacym, w zastosowaniu do recznego karabinu maszynowego o nie¬ co mocniejszej budowie, zwanego „lekkim karabinem maszynowym", wreszcie na u- kladzie do regulowania cisnienia gazów.

Wynalazek ma ponadto za zadanie jak najdalej idace zmniejszenie ciezaru recz¬ nego karabinu maszynowego oraz upro¬ szczenie jego budowy i dzialania jego na¬ rzadów przy zachowaniu jednoczesnie nie zbednej wytrzymalosci tych ostatnich.

Na rysunkach przedstawiona jest jedna z postaci wykonania.

Fig. 1 i la przedstawiaja przekroje pionowe podluzne karabinu wedlug osi lu¬ fy, gdy trzon zamkowy jest zamkniety, tlok zas gazowy znajduje sie w skrajnem polozeniu przedniem. Fig, 2 i 2a odpowia¬ daja fig. 1 i la lecz przedstawiaja trzon zamkowy w polozeniu otwartem, gdy jest on przygotowany do wprowadzenia nowe¬ go naboju, tlok zas gazowy znajduje sie w odpowiedniej do tego pozycji, fig. 3 i 4 —¦^przekroje podlug linji 3—3 i 4—4 fig. la, patrzacvW ikierunku strzalek, fig. 5 — prze¬ krój kósiosy, zMtórajlcej mechanizm do zwalniania ognia, spust i polaczone z nim czesci, wedlug linji 5—5 fig. 6, patrzac w kierunku strzalek, fig. 6 — rzut poziomy komory, przedstawionej na fig. 5 w prze¬ kroju, lacznie ze znaj duj acemi sie w niej czesciami, fig. 7 — przekrój wedlug linji 7—7 na fig. 6, patrzac w kierunku strzalek, przyczem pewne czesci mechanizmu sa przedstawione w widoku, fig. 8 —> podob¬ ny do fig. 7 przekrój, przyczem niektóre czesci sa usuniete, aby mozna bylo uwidocz¬ nic urzadzenie wychwytowe. Fig. 9 i 9a sa to analogiczne do fig. 1 i la przekroje, do¬ tyczace bardziej ciezkiego karabinu, zwa¬ nego „karabinem maszynowym lekkim", który to karabin niema mechanizmu do zwalniania ognia, lecz, odwrotnie, ma me¬ chanizm odpalajacy, dajacy moznosc strze¬ lac maszynowo, albo strzal po strzale, oraz zabezpieczac karabin. Fig. 10 przedstawia mechanizm odpalajacy, nastawiony na ogien ciagly, przyczem palec naciska na spust, fig. 11 —« mechanizm odpalajacy, na¬ stawiony na strzelanie strzal po strzale, przyczem palec cisnie na spust i zwalnia go po oddaniu strzalu, fig. 12 — mecha¬ nizm odpalajacy w polozeniu zabezpieczo- nem, fig. 13 — rzut poziomy calosci mecha¬ nizmu odpalajacego, fig. 14 — uklad regu¬ lujacy cisnienie gazów.

W lufie A jest wykonany mniej wiecej posrodku wylot a', który laczy przewód a2 z otworem ó1 pierscienia C i przewodem do pobierania gazów c6, umieszczonym wzdluz osi podluznej komory gazowej c3 (fig. la).

Tylny koniec a5 lufy A jest pogrubiony i zaopatrzony w gwinty, zapomoca których wkreca sie go w przednia scianke komory zamkowej E.

Komora zamkowa E, do której przy¬ mocowana jest tylna czesc lufy, zawiera wieksza czesc mechanizmu karabinu. Tyl¬ na i dolna scianke komory zamkowej E stanowi okucie kolby T (fig. la i 2a), po¬ laczone ze sciankami bocznemi komory za¬ pomoca sworznia i3. Okucie kolby jest za¬ opatrzone w rowki i1, w które wchodza od¬ powiadajace im listwy e2 komory zamko¬ wej (fig. 4).

Scianki es komory zamkowej E prowa¬ dza tlok gazowy J. Dolna powierzchnia tloka slizga sie po okuciu / (fig. 1, 2 i 4).

Komora zamkowa ma dwie listwy e5, któ¬ re prowadza zamek K (fig. 2a i 3). Listwy te sa przerwane albo wyciete przed zacze¬ pami lub klinami ryglowemi e7 (fig. la, i 2), osadzonemi w zeberkach komory.W przed¬ nia, nagwintowana przy e8 scianke komo¬ ry zamkowej E wkreca sie lufe; przez o- twór e9 w tej sciance przechodzi tlok ga¬ zowy J.

Wykonane na prawej sciance komory zeberko e11 (fig. 3 i 4) prowadzi dzwignie napinajaca L. Szczelina eao sluzy do prze¬ puszczenia kolca l2 tej dzwigni, pociaga¬ jacego ja; kolec ten jest przedstawiony na fig. 2a. Dzwignia napinajaca ma raczke i jest prowadzona przez zeberko e11 komory zamkowej i zdberko i114 okucia kolby (fig. 4). Pozostajacy pod naciskiem sprezyny za- tnzym, opuszczony na rysunku, unierucho¬ mia dzwignie L w skrajnem przedniem po¬ lozeniu podczas tego, gdy karabin strzela.

Gazowy tlok J jest poruszany naprze- mian pnzez dzialanie gazów prochowych, dostajacych sie do komory gazowej przez wylot a1, otwór c1 i -przewód c6, i przez dzialanie sprezyny n9 glównej czyli po¬ wrotnej, osadzonej w kolbie.

Zprzodu tlok konczy sie wydrazonem czólkiem, które zachodzi na komore gazo¬ wa c3. Gazy przedostaja sie do czólka, skoro tylko kula przeszla poza wylot et1 i przesuwaja tlok w znany sposób wtyl. Dla zmniejszenia wagi tlok jest zazwyczaj wy¬ drazony. Wykonana w srodkowej czesci tloka pionowa szczelina j2 (fig. la) pozwa¬ la na przejscie wyrzucanych lusek.

Tylna czesc tloka J o trzech plaskich — 2 —powierzchniach prowadza podluzne scian¬ ki komory zamkowej E oraz górna po¬ wierzchnia okucia kolby/.

Z prawej strony tloka znajduje sie wy¬ ciecie /3 (fig. 2 i 2a), otwarte od przodu, w które wchodzi kolec /2 dzwigni napinaja- ceJ> sdy raczke tej ostatniej ciagnie sie wtyl. Przy normalnem strzelaniu, to jest wtedy, gdy dzwignia napinajaca znajduje sie w przedniem polozeniu, kolec ten znaj¬ duje sie poza typci wycieciem. W ten spo¬ sób kolec l2 nie bierze udzialu w ruchach tloka gazowego za wyjatkiem, gdy zamek karabinu odwodzi sie odrecznie.

Tlok gazowy J posiada w dolnej czesci dwa wyzlobienia z11 i Z13 (fig. la) oraz szczeline /9 (fig. 2) dla dzwigni r3, która porusza kolo zebate wylaczaj ace r1 (fig. 1).

W górnej czesci tlok posiada wyskok ;5, który przesuwa zamek K wtyl (fig. la) oraz maly wyskok /6, w którym umocowana jest glowica iglicy Af. Wystrzal jest spowodo¬ wany przez ruch iglicy ku przodowi, wy¬ wolany przez ruch tloka; sprezyny iglicz¬ nej nie ma wcale.

W tylnej czesci górnej powierzchni tlo¬ ka gazowego znajduje sie sciecie pochyle do podnoszenia f oraz wydrazenie dla szy¬ ny wodzacej D (fig. la). Tylna krawedz ;14 tloka gazowego moze zetknac sie z po¬ wierzchnia i12 okucia kolby (fig. 1) w chwili, gdy tlok dojdzie do skrajnego swe¬ go polozenia przy ruchu wtyl.

Zamek K przesuwa sie tam i zpowro- tem w komorze zamkowej E. Do prowa¬ dzenia zamka sluza podluzne listewki e5 na sciankach komory zamkowej, wchodza¬ ce w jej dwa boczne rowki. Zamek ma wy¬ drazenie K11 otwarte od dolu, w którem moze sie przesuwac wyskok ;5 tloka (fig. 2). Przednia powierzchnia wyskoku /5 za¬ hacza o kryze m2 iglicy Af tak, ze ta ostat¬ nia moze sie nieco przesuwac w stosunku do zamka wtyl i naprzód.

Tylna czesc tloka polaczona jest z szy¬ na wodzaca D (fig. la, 2 i 4), która porusza rygiel zaporowy k9, którego czesc przed¬ nia moze sie wahac w zamku, okolo osi &10.

Rygiel zaporowy sluzy do uruchomienia zamka w polozeniu przedniem, gdy zamek jest zaryglowany i znajduje sie w poloze¬ niu, umozliwiajacem danie ognia.

Szyna wodzaca D jest sprzezona z ry¬ glem zaporowym k9 zapomoca osi przegu¬ bu d1, która przechodzi przez boczne uszka #13 rygla zaporowego i która utrzymuja w miejscu w nalezytem polozeniu boczne scianki komory zamkowej. Drugi koniec szyny wodzacej jest zlaczony z tlokiem ga¬ zowym zapomoca osi c?2, która przechodzi przez otwór c/3 szyny wodzacej, wykonany owalnie z pewnych powodów, o których nizej.

Teraz nalezy podac opis mechanizmu spustu i dzwigni spustowej oraz urzadze¬ nia do zmniejszania czestosci strzelania.

W komorze R (fig. 1, 2 i 5—8) sa osa¬ dzone narzady mechanizmu spustowego i mechanizmu do zmniejszania czestosci strzelania. Komora ta jest przymocowana do okucia kolby / przy pomocy wystepu r i osi spustu q21 która przechodzi przez o- twór q02 we wsporniku q10 (fig. 6 i 8).

Na osi q2 obraca sie spust Q i zaczep zamkowy S (fig. 6 i 7). Spust 0 ma jezy¬ czek q1.

Zaczep zamkowy S jest umieszczony pomiedzy uszkami spustu Q, miedzy które- mi moze sie on obracac, i jest osadzony na rurce, sluzacej za os obrotu tych uszek i zalozonej na os q2. Sprezyna qG dziala na zaczep zamkowy S, którego czesc tylna wy¬ staje nieco poza uszka spustu oraz na spust 0 a to wtedy, gdy dolna krawedz s1 zaczepu styka sie ze spustem. Próg e1 spu¬ stu, opierajacy sie o komore R, ogranicza w kierunku ku przodowi ruch powyzszego zespolu.

Bezpiecznik T sklada sie z osi, która przechodzi wpoprzek komory R, i która wprost zebu Q2 spustu jest w czesci scieta na plask T1. Zewnetrzna dzwignia O3 po- - 3 —zwala (fig. 6) ustawic powyzsze plaskie sciecie T1 na drodze, po której porusza sie zab Q2, w tym wiec przypadku spust moze wykonywac ruch wahadlowy, albo tez na tej drodze ustawiac pelna czesc osi i w ta¬ kim razie karabin bedzie zabezpieczony, Wpoprzek komory R przechodza trzy osie r9, r15 i a3 (fig. 5—7). Na osi r9 obra¬ caja sie zebnik r1 wylacznika oraz kotwi¬ ca wychwytowa r10, na osi r115 — kolo za¬ padkowe r12 i kolo wychwytowe r<14, a na osi o3 — dzwignia O, zatrzymujaca tlok gazowy.

Dzwignia O, czyli zaczep zamkowy po¬ sredni, posiada zab o1, który moze zaha¬ czac sie o wyciecie p-1 tloka. Sprezyna o2 normalnie popycha zab o1 ku górze (fig. 2, 2a i 7), Jezyczek o4 reguluje samoczynnie dzialanie zeba zaczepu o1, jak to bedzie ponizej podane.

Zebnik r*1 wylacznika kieruje ruchem zatrzymujacej dzwigni O. Zeby, wykonane na czesci obwodu tego zebnika, zazebiaja sie z kolem zapadkowem rJ12. Na plaszczy¬ znie bocznej zebnika r1 znajduja sie dwa zatrzymy r4 i r04, pomiedzy któremi poru¬ sza sie dzwignia r3, obracajaca sie na osi r9 (fig. 7). Dzwignia r3 opiera sie zazwy¬ czaj o plaszczyzne oporu r4 pod wplywem sprezyny rB. Kolo r* posiada wystep r8 (fig. 5), który dziala na jezyczek o4 dzwi¬ gni zatrzymujacej O.

Spiralna sprezyna r2 (fig. 1, 2 i 5—8) jest nawinieta ponad zebnikiem rf1, konce jej cisna na wystep qu oprawy q10 spustu.

Sprezyna stara sie obrócic zebnik r1 w kie¬ runku wskazówek zegara, jezeli bedzie sie patrzyc z prawej strony karabinu, dopóki zapadka r16 nie zetknie sie z kolem zapad¬ kowem r12 (fig. 1, 2 i 7). Zeby zeb¬ nika r1 zazebiaja sie z uzebieniem r20 na obwodzie kola zapadkowego r12. Na le¬ wej plaszczyznie kola 12 (fig. 3 i 6) znaj¬ duja sie kly r21, zazebiajace sie z klami r22 kola wychwytowego r14. Kly rai i r22 popy¬ cha ku sobie sprezyna r17. Zeby r21 i r22 wykonane sa naksztalt zebów pily i sa skierowane w ten sposób, ze kolo zapadko¬ we r12 obraca kolo wychwytowe r*14, jezeli dzwignia r3 obraca sie w kierunku wskazó¬ wek zegara, i nie obraca go, jezeli dzwi¬ gnia ta obraca sie w odwrotnym kierunku.

Przy obrocie kola wychwytowego po¬ wstaje ruch zwalniajacy lub hamujacy skutkiem tego, ze zeby na obwodzie zaze¬ biaja sie o kola wychwytowe kolejno z ze¬ bami r1(1 kotwicy wychwytowej r10 i rozla¬ czaja sie z niemi; ruch ten jest analogicz¬ nym do ruchu wychwytu zegara.

Ciezar kotwicy r10 obliczony jest w ten sposób, ze kolo wychwytowe r14, a wiec i zebnik r*1 wylaczajacy, posiadaja odpowied¬ nio zmniejszona i okreslona zgóry szyb¬ kosc obrotu. iWobec tego przechodzi pe¬ wien okres czasu pomiedzy chwila, gdy tlok zostaje zaczepiony przez dzwignie za¬ trzymujaca O i chwila, gdy wystep zebni¬ ka usuwa dzwignie zatrzymujaca i przy¬ wraca tlokowi na nowo swobode ruchów.

Bron dziala w sposób nastepujacy.

Przypuscmy, ze bron nie jest nabita i poszczególne jej narzady znajduja sie w polozeniu wyjsciowem, wyobrazonem na fig. 1 i la. Przesuniecie napinajacej dzwi¬ gni L zprzodu ku tylowi powoduje, ze ko¬ lec /2 zapada w wyciecie ;3 tloka i prze¬ suwa ten ostatni wtyl wbrew dzialaniu sprezyny powrotnej n9. W chwili, gdy tlok zbliza sie do konca swego skoku, zaczep zamkowy S wchodzi w wyzlobienie ;13 tlo¬ ka. Jezeli teraz sie pusci dzwignie napina¬ jaca, to spowoduje to nieznaczny powrot¬ ny ruch tloka, który wprowadza tylne wy¬ zlobienia ;13 w zetkniecie sie z tylna po¬ wierzchnia zaczepu S i tlok bedzie unieru¬ chomiony w polozeniu napiecia (fig. 2 i 2a).

Sprezyna powrotna n9 zostala przytem scisnieta, zamek K i iglica M sa przesunie¬ te wtyl, a pozostale narzady z polozenia, przedstawionego na fig. 1 i la, przeszly w polozenie, przedstawione na fig. 2 i 2a.

W chwili tej mozna nabic karabin.Dla dania strzalu ujmuje sie pistoleto¬ wy chwyt n2 i pociaga sie jezyczek spustu Q. Zaczep zanikowy S odlacza sie wtedy od tloka, który przesuwa sie wtedy naprzód pod dzialaniem sprezyny n9. W chwili, gdy tlok ruch ten rozpoczyna, szyna wodzaca D i rygiel zaporowy K9 znajduja sie w po¬ lozeniu jakie okazuje fig. 2. Rygiel K9 nie moze podniesc sie do góry dzieki dzialaniu prowadzacych go zeberek e5. Poniewaz jednak w chwili tej rygiel ten opiera sie o sciecie pochyle f tloka, przesuwa on w zwiazku z ruchem tloka zamek K ku przo¬ dowi. Podczas ruchu zamka ku przodowi szyna wodzaca D pozostaje bez ruchu i zadna sila nie dziala na osie d1 i d2.

W miare posuwania sie zamka ku przo¬ dowi wpycha on w komore a8, znajdujaca sie w tylnej czesci lufy, pierwszy nabój.

W chwili, gdy zamek dochodzi do po¬ lozenia zamkniecia, boczne uszka k13 rygla k9 przypadaja wprost wyciec e6 zeberek e5 (fig. 2a). Sciecie pochyle f tloka gazowego, który posuwa sie w dalszym ciagu ku przodowi, podnosi rygiel &9, a uszka jego k13 opieraja sie o wystepy a7, osadzone w komorze zamkowej (fig. 2a). Zamek zosta¬ je zaryglowany, pozostale narzady znajdu¬ ja sie w polozeniu, podanem na fig. la, przyczem górna powierzchnia /10 tloka ga¬ zowego znajduje sie pod ryglem k9.

Podnoszac rygiel, glowica tloka nasu¬ wa sie na gazowa glowice o3 i w koncu ru¬ chu tloka ku przodowi iglica M pod wply¬ wem'wyskoku ;5 wysuwa sie z zamka i u- derza o splonke; czesci mechanizmu znaj¬ duja sie przytem w pozycji fig. 1 i la.

Gazy prochowe przedostaja sie przez otwór a1, skoro tylko pocisk minie ten otwór, przechodza do czólka /tloka S, któ¬ re ma ksztalt naparstka i wywiera na tlok krótkotrwale, lecz znaczne cisnienie, wy¬ starczajace do odrzucenia tloka wtyl i sci¬ sniecia sprezyny n9. W miare cofania sie tloka J, maly wyskok /6 pociaga do wne¬ trza zamka iglice M, os d2 dziala na szyne wodzaca D (fig. la i 4) i nim tylna po¬ wierzchnia wyskoku ;5 zetknie sie z opor- kiem k11 zamka, szyna wodzaca Z) ciagnie zgóry nadól i opuszcza rygiel i9, odlacza¬ jac boczne uszka k13 od wystepów e7. Na¬ stepnie wyskok /5 styka sie z zamkiem i przesuwa go wtyl.

Dolna powierzchnia wystepów e7 dzia¬ la na podobienstwo tarczy prowadnej na górna powierzchnie bocznych uszek k13 ry¬ gla k9 (fig. la i 2a), znajdujacego sie wów¬ czas w polozeniu pochylonym, Wystepy e7 ostatecznie zmuszaja rygiel zaporowy opu¬ scic sie do szczeliny j8 tloka (fig. 2). Ruch ten jest mozliwy dzieki owalnemu ksztal¬ towi jednego z otworów szyny wodzacej D.

Aby odciazyc osie d1 i d2 od dzialania sil bezwladnosci, dzialajacych na szyne wo¬ dzaca D pod koniec tego ruchu, szyna ta D posiada powierzchnie D1 (fig. la), która opiera sie o odpowiednia powierzchnie J1 tloka J. Szyna wodzaca D przeto zostaje zatrzymana w koncowem polozeniu przez osie d1 i d2, lecz na skutek bezposredniego oparcia sie o tlok J. Uszka boczne k13 prze¬ chodza pod zeberkami e5 komory zamko¬ wej i zamek porusza sie w dalszym ciagu ku tylowi pod bezposrednim naciskiem tloka gazowego.

Jezeli sie w dalszym ciagu naciska spust, tlok moze bez przeszkody powrócic pod dzialaniem sprezyny glównej n9 ku przodowi i karabin bedzie dalej strzelal samoczynnie.

W powyzszym opisie napinania od¬ recznego i strzelania samoczynnego, nie bylo mowy o dzialaniu mechanizmu do zwalniania ognia oraz mechanizmu spusto¬ wego. Narzady te dzialaja w nastepujacy sposób.

Czesci te przedstawione sa na fig. 1 i 2 jako umieszczone w karabinie oraz w prze¬ krojach poprzecznych (fig. 3 i 4), wykona¬ nych w wiekszej skali. Czesci te sa ponadto przedstawione oddzielnie od reszty czesci karabinu na fig. 5—8. — 5 —Jezeli zam^k jesi zamkniety, spust Q pociagniety wtyl, a tlok J wysuniety na¬ przód (fig, 1 i la), to przy ruchu tloka wstecz z tego polozenia, wystep tloka J (czesc zacieriiowana pionowo na fig. 2) spo¬ tyka glowice rozrzadczej dzwigni r3 i zmu¬ sza te ostatnia do odchylenia sie wtyl. Zeb¬ nik wylaczajacy r1 pod dzialaniem dzwi¬ gni r* obraca sie w kierunku, odwrotnym do ruchu wskazówek zegara (fig* 7) i za- pomoca zebów r21 zmusza do obrotu kolo zapadkowe r12 oraz napina sprezyne r2.

Wystep r8 na zebniku wystajacym usuwa sie i pozwala jezyczkowi spustowemu pod dzialaniem sprezyny o2 opuscic isie (fig. 7)\ Zs$> o1 zaczepu zamkowego zahacza wycie¬ cie j%1 tloka. Tlok jest wiec zatrzymany w tyliiem skrajnem polozeniu. Wystep tloka przesunal sie poza glowice dzwigni r3 i szczelina /9 znajduje sie nad ta glowica.

W tym momencie sprezyna r2 obraca zeb¬ nik wylaczajacy r1 oraz wraz z nia dzwi¬ gnie ra w kierunku wskazówek zegarowych (fig. 7), lecz ze zmniejszona szybkoscia, poniewaz kolo zapadkowe r12 zazebia sie przytem z kolem wychwytowem r*14, wobec czego rozpoczyna sie dzialanie kotwicy r10 i tewa, dopóki ruch zebnika r^ nie zetknie tarczy r8 z jezyczkiem o4 dzwigni O i nie podniesie go.

Podniesienie jezyczka dzwigni obniza zab oa zaczepu zamkowego i daje moznosc tlokowi przesunac sie pod wplywem spre¬ zyny n9 ku przodowi. Skutkiem tego zostaj 2 dany nastepny strzal.

Tylne powierzchnie wydrazenia f- po¬ suwajacego sie naprzód tloka napotykaja glowice dzwigni r8, która usuwa sie z drogi i sciska sprezyne r5. Z chwila, gdy tlok mi¬ nie dzwignie r3, dzwignia ta podnosi sie za nim do góry pod wplywem sprezyny r5.

Pchniecie gazów prochowych odrzuca tlok i dzialanie opisane powtarza sie od poczatku, dopóki cisnie sie na spust. Okres czasu, uplywajacy pomiedzy ruchem tloka wstecz i ruchem naprzód, jest okreslonym nietylko przez czas dla wykonania ruchu zwrotnego tloka, lecz i przez dzialanie me¬ chanizmu zwolnienia ognia, wykonanego w ten sposób, aby mozna bylo utrzymac zgó- ry okreslona czestosc strzelania.

Jezeli podczas ognia samoczynnego puscic spust, poszczególne narzady przy¬ biora polozenie, juz opisane, odpowiada¬ jace napinaniu odrecznemu (fig. 2).

Bron, puszczona recznie w ruch, odda¬ je strzaly samoczynne na skutek dzialania zebnika r1, dopóki wywieramy jest nacisk na spust. Ruch tego zebnika jest zwalnia¬ jacym przez dzialanie wychwytu r10.

Jezeli sie napina mechanizm karabinu, to niezaleznie od polozenia bezpiecznika, czy zabezpiecza on bron, czy nie, zamko¬ wy zaczep usuwa sie, sciska sprezyne c6, gdy nad nim przechodzi tlok gazowy i pod¬ nosi sie w tej chwili zpowrotem, gdy wy¬ drazenie Z18 tloka znajdzie sie po nad dzio¬ bem zaczepu S, aby zatrzymac tlok. Spust jednak nie bedzie mógl wykonac ruchu, a zatem tlok nie bedzie mógl byc zwolniony, o ile wyciecie (czyli sciety plask bezpiecz¬ nika) nie bedzie ustawione na drodze zeba O2 spustu.

Jezeli bezpiecznik jest w taki wlasnie sposób nastawiony, to, w razie nacisniecia spustu, spust ten dziala na dolna po¬ wierzchnie s* zaczepu, powodujac opu¬ szczenie sie dzioba zaczepu S, znajdujace¬ go sie pod tlokiem, i sciska sprezyne q.

Zwolniony z zaczepu tlok pod dzialaniem sprezyny glównej n9 przesuwa sie ku przo¬ dowi, doprowadza i odpala nabój oraz po¬ wraca w tyl pod parciem przedostajacych sie przez otwór lufy gazów.

O ile dziób zaczepu bedzie pozostawal w polozeniu opuszczonem, ruch zwrotny tloka trwac bedzie dopóki przed zamkiem znajdowac sie beda naboje. Jezeli zaczep puscic, to tlok sie zaczepi o zaczep ten i ogien bedzie przerwany.

Urzadzenie do zwalniania ognia ma za zadanie sprowadzic czestosc strzelania do — 6 —granic, jakie moze wytrzymac lufa o nie¬ wielkiej grubosci scianek, w która musi byc z koniecznosci zaopatrzona lekka bron samoczynna, strzelajaca maszynowo. Ta¬ ki sam karabin mozna wykonac w ten spo¬ sób, ze bedzie posiadal normalna czestosc strzelania, jezeli lufa bedzie odpowiednio wzmocniona. W takim razie urzadzenie do zwalniania ognia mozna usunac i zastapic daleko prostszym mechanizmem odpalaja¬ cym, opisanym ponizej.

Mechanizm ten daje moznosc, umie¬ szczajac odpowiednio boczna dzwignie, dzialajaca na os, przechodzaca przez ko¬ more narzadów, albo strzelac strzalami ciaglemi, czyli maszynowo, albo strzelac strzal po strzale. W tym ostatnim przy¬ padku trzeba po kazdym strzale puscic spust i zaraz go pociagnac. Mozna równiez zupelnie zabezpieczyc karabin,, co, nie przeszkadzajac wcale napieciu broni, nie pozwala wystrzelic, niezaleznie od tego, czy sie naciska spust, czy nie.

Mechanizm odpalajacy (fig. 9 — 13) miesci sie w skrzynce 1, przymocowanej pod karabinem. Do umocowania go sluzy wyskok 2 i sworzen 3, który mozna wyjac (fig 13). Mechanizm sklada sie z zaczepu zamkowego 4 i glowicy z zebem 5, jezycz¬ ka 6 z otworem do przymocowania sprezy¬ ny 7, drazka 8, rozcietego w celu przepu¬ szczenia dzwigni spustowej 9 i zapory 10.

Zaczep zamkowy obraca sie na osi 11, o- sadzonej w skrzynce 1.

Dzwignia spustowa 9 ma otwór 12 do zaczepienia sprezyny 7, glowice 13, obra¬ cajaca sie na osi 16, osadzonej w spuscie, sciecie pochyle 14, spóldzialajace z bez¬ piecznikiem oraz zab1 15, który dziala na drazek 8 zaczepu zamkowego.

Spust 17, glowica którego u góry jest rozcieta po srodku, w celu osadzenia glo¬ wicy 13 dzwigni 9, ma przymocowana na stale os 16, na której obraca sie dzwi¬ gnia 9.

Bezpiecznik sklada sie z osi 18, poru¬ szanej zapomoca zewnetrznej elastycznej dzwigni 19. Kolec unieruchomia dzwignie 19 w jednem z trzech polozen. Os 18 po¬ siada plasko scieta czesc 20 i wyskok 21.

Jedna i ta sama sprezyna 7 dziala na zaczep 4, na dzwignie 9 spustowa i na spust 17. Dzwignia spustowa 9, zaczepiana o os 16 na spuscie 17, jest przy zmontowaniu i rozkladaniu mechanizmu zacsnieta przez rurke 22, która sluzy za os spustowa. Czesc przednia dzwigni spustowej 9 z zebem 15 prowadzona jest w szczelinie, wykonanej w dolnej czesci drazka 8 zaczepu 4.

Mechanizm ten dziala w sposób naste¬ pujacy.

Gdy mechanizm znajduje sie w stanie spoczynku (fig. 9), glowica zaczepu wysta¬ je do wnetrza komory zamkowej i gdy sie bron napina odrecznie, tlok albo kazda, odpowiadajaca mu ruchoma czesc w bro¬ ni innego systemu, napotyka sciecie po¬ chyle zebu 5 zaczepu, który opuszcza sie nadól, napinajac sprezyne 7 i podnosi sie zpowrotem, gdy tylko napotka odpowied¬ nie wydrazenie w tloku lub innej ruchomej czesci. Jezeli sie przerwie napinanie, tlok posunie sie naprzód pod dzialaniem swej sprezyny glównej, napietej podczas ruchu wskazanego, i zahacza sie o zaczep 4.

O ile bezpiecznik 18 — 19 ustawiony jest do strzelania ciaglego (fig. 9 i 10), to, przy nacisnieciu na spust 17, spust ten za¬ pomoca osi 16 pociagnie dzwignie spusto¬ wa, która zapomoca zeba 15 odchyli za¬ czep 4, glowica zaczepu 4 usunie sie i tlok bedzie zwolniony. Os 18 jest zwrócona scieciem plaskiem 20 w strone sciecia po¬ chylego 14 dzwigni spustowej 9. Ta ostat¬ nia nie moze zeskoczyc z drazka 8 zacze¬ pu, wobec czego zab 5 bedzie pozostawal opuszczony, dopóki sie bedzie naciskac spust 17 i ogien bedzie ciaglym. Jest rzecza jasna, ze gdy sie pusci spust podczas strze¬ lania, to wszystkie czesci przybiora polo¬ zenie pierwotne; tlok bedzie zaczepiony o zaczep i ogien bedzie przerwany. — 7 —Jezeli bezpiecznik jest ustawiony do strzelania strzal po strzale (fig. 11), to os 18 bedzie zwrócona ku scieciu pochylemu 14 swa czescia pelna. Skutkiem tego, po nacisnieciu na spust, dzwignia spustowa 9 zapomoca swego haczyka 15 obróci zaczep 4 i odsunie jego zab 5; lecz podczas odsu¬ wania zeba 5, sciecie pochyle 14 dzwigni spustowej bedzie sie slizgalo po osi bez¬ piecznika w ten sposób, ze gdy tlok zosta¬ je zwolniony, bedzie równiez zwolniony i drazek 8 zaczepu. Zab zaczepu 5 bedze mógl sie wiec podniesc, skoro tylko tlok przesunie sie dostatecznie ku przodowi, i po wystrzale opuscic sie, potem znowu pod¬ niesc sie i zatrzymac tloL Trzeba jednak bedzie puscic spust, aby haczyk 15 dzwi¬ gni (Spustowej 9 mógl zeskoczyc przed dra¬ zek 8 zaczepu i poruszyc go na nowo.

Wreszcie, gdy bezpiecznik 18—19 znajduje sie w polozeniu, przedstawio- nem na fig. 12, wyskok 21 bezpiecznika, który jednoczesnie sluzy do osadzenia bezpiecznika w skrzynce 1, opuszcza dzwi¬ gnie spustowa 9 tak, ze haczyk 15 dzwi¬ gni 9 nie moze sie zahaczyc z drazkiem 8 zaczepu 4.

W tym stanie rzeczy moza bron napiac, wszelkie jednak dzialanie na spust nie bedzie mialo innego skutku, jezeli spust ten nie bedzie zupelnie uruchomiony skutkiem oparcia sie haczyka 15 o skrzyn¬ ke 1, jak tylko jeszcze wieksze odsuniecie haczyka 15 od zaczepu 4.

Regulator gazu przedstawiony jest na fig. 14. Lufa A posiada pierscien C, przy¬ mocowany do niej zapomoca zatyczki 101.

Przewód 102 pierscieni jest polaczony z otworem 103, wydrazonym w lufie A i z przewodem 104, który prowadzi do tlo¬ ka J.

W tylnej czesci pierscienia C jest wy¬ konany wspólosiowy z przewodem 104 przewód, tworzacy komore 105, zamknie¬ ta nagwintowanym korkiem 106.

W dolnej czesci pierscien C posiada okragly podluzny otwór 107, prowadzacy do komory 105.

Korek 106 moze zupelnie zakryc otwór 107 (fig- 14) lub tez po pewnem wykrece¬ niu przepuszczac przez ten otwór 107 mniejsza lub wieksza ilosc gazu, obniza¬ jac w ten sposób dzialajace na tlok J ci¬ snienie.

Kanal 103 lufy jest obliczony na dzia¬ lanie broni w najmniej korzystnych wa¬ runkach, gdy otwór 107 jest zupelnie za¬ mkniety przez korek 106. Uregulowanie parcia normalnego, niezbednego do dzia¬ lania, odbywa sie zapomoca odkrecania kurka 106 w mniejszym lub wiekszym stopniu i wypuszczenia mniej lub wiecej gazu przez otwór 107.

Claims (9)

Zastrzezenia patentowe.

1. Bron palna samoczynna o tloku, poruszajacym zamek, z którym jest on po¬ laczony zapomoca szyny wodzacej, osa¬ dzonej przegubowo na ryglu, który ze swej strony polaczony jest przegubowo z zam¬ kiem, znamienna tern, ze pod koniec opu¬ szczania sie rygla (k9) pod dzialaniem po¬ ciagajacej go szyny wodzacej (D), która ciagnie wtyl cofajacy sie tlok (J), szyna wodzaca (D) przeciwstawia oporowa po¬ wierzchnie (D), która opiera sie o odpo¬ wiednia powierzchnie (J1) tloka (J) w celu zabezpieczenia osi przegubów (dfl1 d2) szyny wodzacej (D) od dzialania wszelkich sil scinajacych.

2. Bron wedlug zastrz. 1, znamienna tern, ze mechanizm odpalajacy sklada sie ze spustu {QJ i z zaczepu zamkowego (S), obracajacych sie dookola wspólnej osi (q2) i poddanych dzialaniu jedynej glównej sprezyny (qQ), dzialajacej bezposrednio na zaczep (SJ,, który zkolei dziala na spust (Q) za posrednictwem wystepu fs1).

3. Bron wedlug ^astrz. 1 i 2, zna¬ mienna tern, ze ruchy spustu (Q) zaleza od bezpiecznika (TJ, który, przeszkadzajac — B —ruchom spustu (Q), pozostawia jednak za¬ czepowi (S) wszelka swobode ruchów.

4. Bron wedlug zastrz. 1, znamienna tem, ze mechanizm do zwalniania ognia, poruszany przez ruch wsteczny tloka (J), powoduje wysuniecie sie ku górze zacze¬ pu (Q), o który zaczepia sie tlok (J), pod¬ czas ruchu ku przodowi, przyczem zaczep ten opuszcza sie wdól skutkiem powrotu mechanizmu do polozenia pierwotnego, który to powrót opróznia mechanizm wy¬ chwytowy /V*10, r14).

5. Bron wedlug zastrz. 4, znamienna tem, ze mechanizm do zwalniania ognia moze powracac do pozycji pierwotnej nie¬ zaleznie od polozenia tloka (J).

6. Bron wedlug zastrz. 1, znamienna tem, ze posiada mechanizm odpalajacy, zlozony ze spustu (17)1 zaczepu (4), dzwi¬ gni spustowej (9), jeden koniec której jest polaczony przegubowo ze spustem (17), drugi zas koniec dziala na zaczep (4) jednej tylko sprezyny (7), która laczy dzwignie (9) i zaczep (4), powodujac ruch wsteczny zaczepu, spustu i dzwigni spu¬ stowej,

7. Bron wedlug zastrz. 6, posiadaja¬ ca bezpiecznik (18), który obracajac mozna ustawic w trzech polozeniach, znamienna tem, ze bezpiecznik moze byc ustawiony na- wprost sciecia pochylego (14) dzwigni spustowej (9) albo plaska czescia scieta (20), która dziala na sciecie (14) w ten sposób, zie dzwignia (9) przy koncu ruchu ku tylowi odczepia sie od zaczepu (4) al¬ bo wreszcie czescia wystajaca (21), która odlacza dzwignie (9) od zaczepu (4) w ce¬ lu usuniecia wszelkiego oddzialywania dzwigni na zaczep przy naciskaniu na spust.

8. Bron wedlug zastrz. 1, z regulato¬ rem cisnienia gazu, dzialajacego na tlok, znamienna tem, ze dajacy sie regulowac narzad (106) pozwala otwierac w mniej¬ szym lub wiekszym stopniu otwór (107), laczacy komore (105), w której cisnienie wytwarzaja gazy prochowe, dzialajace na tlok (J) z atmosfery. Societe A nony me des Anciens Ctablissements Hotchkiss & Cie. Zastepca: M. Brokman, rzecznik patentowy.Do opisu patentowego Nr 10164. Ark. i.Do opisu patentowego Nr 10164, Ark. 2.Po opisu patentowego Nr 10164* Ark* $. >J3 filODo opisu patentowego Nr 10164* Ark. 4. Fig.2?Do opisu patentowego Nr 10164. Ark. 5.Do opisu patentowego Nr 10164. Ark. 6. fig. 'Ct.lt. r* & >/ v Tia.7. r3ps />s o'Do opisu patentowego Nr 10164. Ark. 7. Tig.9.Do opisu patentowego Nr 10164. Ark. 8.Do opisu patentowego Nr 10164. Ark.

9. *»* *Tj#M * 4 * Tia.if. =0 Z?^?. h-$Do opisu patentowego Nr 10164. Ark. io. Tig.ti. WWc» Ips3 Druk L. Boguslawskiego, Warszawa.