TH8743A - วิธีการสำหรับวัดความยาวและเครื่องมือสำหรับดำเนิน?การตามวิธีการวัด - Google Patents

Abstract

ในการที่จะกำหนดความยาวของข้างแนวลึกของแก๊ส หรือของเหลวหรือของแท่งของแข็ง คลื่นคงที่ของความถี่ที่รู้จักกันดี คลื่นวิทยุ และ/หรืออัตราความเร็วของคลื่น (wave velocity) ถูกผลิตขึ้นในช่องแนวของตัวหลางหรือในแท่งวัตถุ และความถี่ ของคลื่นถูกแปรผันไปจนกระทั่งอย่างน้อยค่าสูงสุดที่ติดต่อ กัน 2 ค่า (two consecutive maxita (antinodes)) ค่าต่ำสุด ติดต่อกัน 2 ค่า (two consecutive minimum (nodes) หรือค่า ต่ำสุด 1 คำ ตามด้วยค่าสูงสุด 1 ค่า ของความกว้างของคลื่น คงที่ถูกจับคลื่นได้ ความยาวของช่วงแนวลึกของตัวกลางที่ ความถี่ที่รู้จักกันดี และอัตราเร็วของคลื่นคงที่ที่เกิด ขึ้นในช่วงแนวนั้นจะคำนวณได้จากสมการ (สูตรเคมี) เครื่องมือที่ถูกเสนอให้ดำเนินการตามวิธีการของสิ่ง ประดิษฐ์นี้ประกอบไปด้วย ลำโพง 1 ติดตั้งอยู่ในห้องสะท้อน เสียง 2 กับช่องท่อเสียงเข้า 3 ห้องสะท้อนเสียง 2 ถูกติด โดยอาศัยที่ว่าง 4 ระยะห่างจากท่อ 6 ยังหนุนเครื่องรับ เสียง (receiving microphone 7) เพื่อที่จะรักษาแรงดันของ เสียงให้คงที่บนความถี่และพิสัยของคลื่นวิทยุ (frequency/wavelength range) ในห้องสะท้อนเสียง ขอบข่าย ของเสียงในห้องสะท้อนเสียงนี้ถูกรักษาให้คงที่โดยอาศัย หน่วยบังคับ (regulator unit 11) กับเครื่องรับบังคับเสียง (control microphone 10)

Claims (25)

1. วิธีการหนึ่งสำหรับกำหนดความยาวของแนวลึกของของเหลวหรือแก๊สที่บรรจุอยู่ในช่วงโพรงของท่อที่ปิดผนึกไว้ข้างหนึ่ง หรือเปิดทั้งสองข้าง หรือความยาวของแท่งของแข็งในลักษณะที่ ไม่ต้องสัมผัส โดยวิธีการนี้คลื่นคงที่ (standing wave) ที่ความเร็วในการแพร่และความถี่เป็นที่รู้จักดีหรือคลื่น วิทยุถูกทำให้เกิดขึ้นภายในแนวลึกของของเหลวหรือแท่งวัตถุ ขั้ว (node) หนึ่งของคลื่นคงที่จะปรากฏที่ปลายแนวของเหลว หรือปลายแท่งของขั้วด้านหนึ่ง โดยเฉพาะปลายด้านที่ปิดตรง ข้ามกับช่องที่เปิด หรือขั้วตรงข้าม (antinode) ถูกตัดอยู่ ที่ปลายข้างหนึ่งของปลายช่องโพรงที่เปิดทั้งสองด้านและโดย วิธีนี้ความถี่ของคลื่นคงที่จะแปรผันไป ในลักษณะดังนี้ ช่วงกว้างของคลื่นคงที่ถูกจับคลื่นที่ปลายแนวหรือแท่งวัตถุ เมื่อคลื่อนถูกป้อนเข้าไป ซึ่งความถี่ของคลื่นจะแปรผันจน กระทั่งอย่างน้อยที่สุดสามารถจับคลื่นค่าสูงสุดที่ตามกันมา ได้ 2 ค่า หรือค่าความกว้างต่ำสุด 1 ค่า ตามด้วยค่าสูงสุด 1 ค่า และในนั้นความยาวของแนวลึกของของเหลวหรือของแท่ง วัตถุจะถูกคำนวณที่ความถี่ของคลื่นคงที่ที่รู้จักดี โดยใช้ ความสัมพันธ์ (สูตรเคมี)

2. วิธีการที่กำหนดไว้ในข้อถือสิทธิ 1 แสดงลักษณะให้เห็น ว่าคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าคงที่ ถูกผลิตในแนวของของเหลวหรือ แท่งวัตถุ

3. วิธีการที่กำหนดไว้ในข้อถือสิทธิ 1แสดงลักษณะให้เห็น ว่าคลื่อนเสียงคงที่ ถูกผลิตในแนวลึกของของเหลว โดยเฉพาะใน กรณีที่สารนั้นเป็นแก๊ส

4. วิธีการที่กำหนดไว้ในข้อถือสิทธิข้อใดข้อหนึ่งจาก 1ถึง 3 แสดงลักษณะว่า คลื่นคงที่ในแนวลึกของของเหลวหรือในแท่ง วัตถุถูกผลิตจากปลาย ซึ่งขนาดความกว้างของคลื่นคงที่ถูกจับ คลื่นพบ

5. วิธีการที่กำหนดไว้ในข้อถือสิทธิ 4 แสดงลักษณะให้เห็น ว่า ในกรณีที่แนวลึกของของเหลวที่บรรจุในช่องโพรงของท่อที่ ปิดที่ปลายข้างหนึ่งแล้วคลื่นคงที่จะถูกผลิตจากปลายข้างที่ เปิดของช่องโพรงนั้น หรือในกรณีที่ท่อเปิดทั้งสองด้าน คลื่นคงที่จะถูกผลิตจากปลายข้างที่เปิดข้างหนึ่ง

6. วิธีการที่กำหนดไว้ในข้อถือสิทธิข้อใดข้อหนึ่งจาก 3-5 แสดงให้เห็นลักษณะว่า ตัวอย่างเครื่องกำเนิดเสียงวิทยุ ถูก ใช้เป็นเครื่องกำเนิดเสียง เพื่อผลิตคลื่นคงที่

7. วิธีการที่กำหนดไว้ในข้อถือสิทธิข้อใดข้อหนึ่งจาก 3-6 แสดงให้เห็นว่า เครื่องรับเสียง เช่นตัวอย่างไมโครโฟนถูก ใช้กำหนดขนาดกว้างของคลื่นคงที่ที่เกิดขึ้นในตัวกลาง

8. วิธีการที่กำหนดไว้ในข้อถือสิทธิข้อใดข้อหนึ่งจาก 1-7 แสดงลักษณะให้เห็นว่า ความยาวของแนวลึกของงตัวกลางถูกคำนวณ ที่ความถี่ที่เป็นที่รู้จักกันดี และอัตราความเร็วของคลื่น ที่ที่เกิดขึ้นในแนวของตัวกลาง โดยอาศัยสูตร (สูตรเคมี)

9. วิธีการที่กำหนดไว้ในข้อถือสิทธิข้อใดข้อหนึ่งจาก 1-8 แสดงลักษณให้เห็นว่าขนาดคลื่นวิทยุ ของคลื่นเสียงที่มีค่า สูงสุดใช้ความถี่ จะใหญ่กว่าขนาดกว้างของช่องโพรงที่จะวัด

10. วิธีการที่กำหนดไว้ในข้อถือสิทธิข้อใดข้อหนึ่งจาก 1-9 แสดงให้เห็นลักษณะว่า ระยะความถี่น้อยที่สุดของความถี่ที่ วัดได้ถูกกำหนดสมการ (สูตรเคมี)

11. วิธีการที่กำหนดไว้ในข้อถือสิทธิข้อใดข้อหนึ่งตั้งแต่ ข้อ 1-10 แสดงลักษณะให้เห็นว่า ระยะเวลาที่รอคอยน้อยที่สุด ระหว่างการแพร่ออกไปและการวัดคลื่นเสียงถูกกำหนดจากความ สัมพันธ์ (สูตรเคมี)

12. วิธีการที่กำหนดไว้ในข้อถือสิทธิข้อใดข้อหนึ่งตั้งแต่ 1-11 แสดงลักษณะให้เห็นว่า ค่าของความถี่น้อยที่สุด ที่ค่า สูงสุดหรือต่ำสุดยังเกิดขึ้นได้ ถูกกำหนดโดยความสัมพันธ์ ต่อไปนี้ (สูตรเคมี)

13. วิธีการที่กำหนดในข้อถือสิทธิ 12 แสดงให้เห็นลักษณะแต่ ละขั้น (ก) การวัดเริ่มที่ความถี่ต่ำสุด และด้วยระยะความถี่น้อย ที่สุด df และช่วงเวลาที่รอคอยนานที่สุด (ข) ความถี่ f ถูกยกให้เพิ่มขึ้น โดยเพิ่ม df จนกระทั่งค่า ต่ำสุดหรือสูงสุดครั้งแรกและครั้งที่ 2 เกิดขึ้น (ค) ความยาวของท่อถูกประมาณจากความแตกต่างของความถี่ ระหว่างค่าต่ำสุดหรือสูงสุด และการปรับช่วงเวลาที่รอคอย dt และค่าความแตกต่างของความถี่ dF ช่วงเวลาที่รอคอย dt ถูก ตั้งให้มีค่าต่ำสุดเท่าที่เป็นได้ และค่าความแตกต่างของ ความถี่ dF ให้ค่าใหญ่ที่สุดเท่าที่เป็นได้ (ง) วัดค่าสูงสุดหรือต่ำสุดให้มากที่สุดเท่าที่ต้องการความ แน่นอนในการวัด

14. วิธีการที่กำหนดในข้อถือสิทธิ 13 แสดงให้เห็นลักษณะว่า ใกล้ปลายด้านในของการวัด ระบบถูกเปลี่ยนทาง กลับไปสู่ค่า ของความแตกต่างของความถี่ต่ำสุดในลักษณะอาการของการเริ่ม ต้นวัดอีก

15. วิธีการที่กำหนดในข้อถือสิทธิ 13 หรือ 14 แสดงลักษณะ ให้เห็นว่า การวัดเริ่มต้นที่ความถี่สูงสุด และความถี่ที่ วัดค่อย ๆ ลดลงที่ละขั้น

16. เครื่องมือสำหรับดำเนินการตามวิธีการของข้อถือสิทธิใด ๆ จาก 1-15 แสดงลักษณะโดย ลำโพง 1 ตัว ถูกติดอยู่กับที่ว่าง spacer ที่ปลายอีกข้าง หนึ่ง (8) สามารถวางพิงปลายข้างที่เปิด (5) ของท่อโพรง พิเศษ (4, 39) ที่บรรจุสารเหลวหรือแก๊สและโดยเครื่องรับ เสียง ทำหน้าที่เป็นผู้รับเรียง

17. เครื่องมือที่กำหนดในข้อถือสิทธิ 16 แสดงลักษณะให้เห็น ว่าลำโพงถูกตัดอยู่กับห้องสะท้อนเสียง ที่ติดอยู่กับตัว เรือน

18. เครื่องมือที่กำหนดในข้อถือสิทธิ 17 แสดงลักษณะว่าตัว เรือนของห้องสะท้อนเสียงประกอบด้วยท่อเสียงเข้าเป็นรูคอด ชี้ตรงไปยังปลายข้างที่เปิดของช่องโพรง

19. เครื่องมือที่กำหนดในข้อถือสิทธิ 19-18 แสดงลักษณะว่า มี control - microphone (10,25) ตรวจจับความดันเสียงใน ห้องสะท้อนเสียง (2) ที่รวมตลอดถึงหน่วยบังคับถึงลำโพง ซึ่งจะถูกควบคุมจนกระทั่งความดันของเสียงในห้องสะท้อนเสียง จะถูกเก็บไว้คงที่ด้วยความถี่ที่แปรผัน

20. เครื่องมือที่กำหนดในข้อถือสิทธิข้อใดข้อหนึ่งจาก 16-19 แสดงลักษณะให้เห็นว่า สัมผัสสูงสุดของไมโครโฟนรับ เสียง (7, 24) ผันแปรไป และในนั้นจะมีกลไกที่ประดิษฐ์ไว้ ให้สัมผัสสูงสุดของเครื่องรับเสียง สามารถจับคู่กับความถี่ ของคลื่นที่ส่งออกไปที่ผลิตโดยลำโพง

21. เครื่องมือที่กำหนดในข้อถือสิทธิ 16 - 20 แสดงลักษณะ ว่าที่ว่า (spacer (22) ประกอบด้วยแหวน (42) กับวัตถุหนุน (support rods 41) และถูกเชื่อมโดย (rods 40) กับตัวเรือน (21) ของห้องสะท้อนเสียง (resonance chamber 2)

22. เครื่องมือที่กำหนดในข้อถือสิทธิ 21 แสดงลักษณะว่า วัตถุหนุน (support rods 41) ขยายเข้าไปในวงแหวน (42) และ ยื่นเลยวงแหวน (42) ออกไปข้างนอก

23. เครื่องมือที่กำหนดในข้อถือสิทธิ 21 แสดงลักษณะให้เห็น ว่าช่องทางส่งของท่อเสียง (3) เป็นรูปกรวยค่อย ๆ เรียวตรง ไปยังปลายของมัน

24. เครื่องมือที่กำหนดในข้อถือสิทธิข้อหนึ่งจากข้อถือ สิทธิที่ 16-23 แสดงลักษณะว่าผิวของที่ว่าง (4, 22) เผชิญ กับปลายผุดของช่องโพรง (6,29) และโดยเฉพาะผิวของโลหะหนุน (rods 41) และของวงแหวน (43) เป็นรูปโค้งนูน (convex)

25. เครื่องมือที่กำหนดในข้อถือสิทธิข้อใดข้อหนึ่งจาก 16 - 24 แสดงลักษณะว่า ในกรณีที่แนวของของเหลวที่บรรจุอยู่ใน ช่องโพรงที่เปิดทั้งสองข้างแล้ว วัตถุชิ้นกันเสียงสะท้อนจะ ถูกตัดอยู่ที่ปลายข้างที่คลื่นคงที่ถูกผลิตออกมา (ข้อถือสิทธิ 25 ข้อ, 5 หน้า, 7 รูป)