TH52674B - วิธีการสำหรับลดสัญญาณรบกวนที่เกิดจากโลหะ (Metal Artifacts) แบบอัตโนมัติ บนชุดข้อมูลภาพถ่ายรังสีส่วนตัดโดยอาศัยคอมพิวเตอร์ - Google Patents

Abstract

DC60 (19/08/58) การประดิษฐ์นี้นำเสนอระเบียบวิธีการลดสัญญาณรบกวนแบบโลหะบนชุดข้อมูล ภาพถ่ายรังสีส่วนตัดอาศัยคอมพิวเตอร์แบบอัตโนมัติ โดยอาศัยเทคนิคการแปลงรูปเป็นรูปขาวดำอย่าง อัตโนมัติ (Thresholding Technique) โดยการสร้างแมทริกซ์แบบโคอ็อกเคอร์เรนซ์ (Co-Occurrence Matrix) และใช้โลคอลเอ็นโทรปี (Local Entropy) ในการหาจุดแบ่งที่เหมาะสมของแมทริกซ์แบบโคอ็ อกเคอร์เรนซ์, และการใช้เทคนิคการระบุชื่อองค์ประกอบเชื่อมต่อ (Connected Component Labeling) ข้อมูลภาพถ่ายรังสีส่วนตัดที่ไม่มีสัญญาณรบกวนแบบโลหะนั้นก็ช่วยให้แพทย์สามารถวิเคราะห์โรคได้ แม่นยำยิ่งขึ้น เพิ่มความมั่นใจให้กับแพทย์ผู้วินิจฉัย อนึ่งยังส่งผลที่เป็นประโยชน์ต่อตัวคนไข้เอง รวมถึง ยังสามารถนำข้อมูลภาพไปสร้างภาพสามมิติได้อย่างถูกต้อง การประดิษฐ์ระเบียบวิธีที่นำเสนอนี้ สามารถลดสัญญาณรบกวนแบบโลหะได้ในระดับหนึ่งและสามารถกระทำได้โดยอัตโนมัติ อีกทั้งยัง สามารถคำนวณได้รวดเร็ว แก้ไข 19/08/58 การประดิษฐ์นี้นำเสนอระเบียบวิธีการลดสัญญาณรบกวนแบบโลหะแบบโลหะบนชุดข้อมูล ภาพถ่ายรังสีส่วนตัดอาศัยคอมพิวเตอร์แบบอัตโนมัติ โดยอาศัยเทคนิคการแปลงรูปเป็นรูปขาวดำอย่าง อัตโนมัติ (Thresholding Technique) โดยการสร้างแมทริกซ์แบบโคอ็อกเคอร์เรนซ์ (Co-Occurrence Matrix) และใช้โลคอลเอ็นโทรปี (Local Entropy) ในการหาจุดแบ่งที่เหมาะสมของแมทริกซ์แบบโคอ็ อกเคอร์เรนซ์, และการใช้เทคนิคการระบุชื่อองค์ประกอบเชื่อมต่อ (Connected Component Labeling) ข้อมูลภาพถ่ายรังสีส่วนตัดที่ไม่มีสัญญาณรบกวนแบบโลหะนั้นก็ช่วยให้แพทย์สามารถวิเคราะห์โรคได้ แม่นยำขึ้น เพิ่มความมั่นใจให้กับแพทย์ผู้วินิจฉัย อนึ่งยังส่งผลที่เป็นประโยชน์ต่อตัวคนไข้เอง รวมถึง ยังสามารถนำข้อมูลภาพไปสร้างภาพสามมิติได้อย่างถูกต้อง การประดิษฐ์ระเบียบวิธีที่นำเสอนนี้ สามารถลดสัญญาณรบกวนแบบโลหะได้ในระดับหนึ่งและสามารถกระทำได้โดยอัตโนมัติ อีกทั้งยัง สามารถคำนวณได้รวดเร็ว ----------------------------------------- การประดิษฐ์นี้นำเสนอระเบียบวิธีการลดสัญญาณรบกวนแบบโลหะแบบโลหะบนชุดข้อมูล ภาพถ่ายรังสีส่วนตัดอาศัยคอมพิวเตอร์แบบอัตโนมัติ โดยอาศัยเทคนิคการแปลงรูปเป็นรูปเป็นร่างสีขาวดำอย่าง อัตโนมัติ (Theraholding Technique) โดยการสร้างแมทริกซ์แบบโคอ็อกเคอร์เรนซ์ (Co-Occurrence Matrix) และใช้โลคอลเอ็นโทรปี (Local Entropy) ในการหาจุดแบ่งที่เหมาะสมของแมทริกซ์แบบโคอ็ อกเคอร์เรนซ์, และการใช้เทคนิคการระบุชื่อองค์ประกอบเชื่อมต่อ (Connected Component Labeling) ข้อมูลภาพถ่ายรังสีส่วนตัดที่ไม่มีสัญญาณรบกวนแบบโลหะนั้นก็ช่วยให้แพทย์สามารถวิเคราะห์โรคได้ แม่นยำขึ้น เพิ่มความหมั่นใจให้กับแพทย์ผู้วินิจฉัย อนึ่งยังส่งผลที่เป็นประโยชน์ต่อตัวคนไข้เอง รวมถึง ยังสามารถนำข้อมูลภาพไปสร้างภาพสามมิติได้อย่างถูกต้อง การประดิษฐ์ระเบียบวิธีที่นำเสอนนี้ สามารถลดสัญญาณรบกวนแบบโลหะได้ในระดับหนึ่งและสามารถกระทำได้โดยอัตโนมัติ อีกทั้งยัง สามารถคำนวณได้รวดเร็ว

Claims (1)

ข้อถือสิทธฺ์ (ทั้งหมด) ซึ่งจะไม่ปรากฏบนหน้าประกาศโฆษณา :แก้ไข 19/08/2558 1. วิธีการสำหรับการลดสัญญาณรบกวนแบบโลหะบนชุดข้อมูลภาพถ่ายรังสีส่วนตัดอาศัยคอมพิวเตอร์แบบ อัดโนมิติ เพื่อควบคุมหน่วยประมวลผล หน่วยรับข้อมูลภาพ หน่วยความจำและหน่วยแสดงผลให้แสดงภาพที่ ได้รับการลดทอนสัญญาณรบกวนที่เกิดจากโลหะ โดยวิธีการดังกล่าวประกอบไปด้วยขั้นตอน -การนำเข้าข้อมูลภาพดิจิตอลส่วนตัด (Axial Image) -การแปลงภาพดิจิตอลดังกล่าวมาแปลงระดับความเข้มสีเทาเป็นภาพขาวดำโดยการสร้างแมทริกซ์แบบ โคอ็อกเคอร์เรนซ์ (Co-Occurrence Matrix)llละใช้โลคอลเอ็นโทรปี (Local Entropy) ในการหาจุดแบ่งที่ เหมาะสมของแมทริกซ์แบบโคอ็อกเคอร์เรนซ์ -การกำจัดสัญญาณรบกวนแบบโลหะโดยนำภาพที่ผ่านขั้นตอนการแปลงระดับระดับความเข้มสีเทา เป็นภาพขาวดำมากำจัดสัญญาณรบกวนแบบโลหะโดยใช้วิถีทางในการระบุชื่อองค์ประกอบเชื่อมต่อ (Connected Component Labeling) -การจัดเก็บข้อมูลภาพดิจิตอลส่วนตัดที่ไต้รับการลดทอนสัญญาณรบกวนแล้วลงในหน่วยความจำ มีลักษณะเฉพาะ ดือ -การแปลงระดับระดับความเข้มสีเทาเป็นภาพขาวดำโดยการสร้างแมทริกซ์แบบโคอ็อกเคอร์เรนซ์ (Co- Occurrence Matrix) โดยการกำหนดความสัมพันธ์ระหว่างค่าความเข้มสีเทาระหว่างพิกเซล (Pixel) ในแบบไม่ สมมาตร -วิถีทางในการระบุชื่อองค์ประกอบเชื่อมต่อ (Connected Component Labeling) ที่ประกอบด้วยขั้นตอน -การจัดกลุ่มพิกเซลที่ติดกันให้อยู่ในกลุ่มเดียวกัน -การใส่หมายเลขกำกับกลุ่มของพิกเซลที่อยู่ในกลุ่มเดียวกัน -การจัดกลุ่มพิกเซลที่ติดกันด้วยวิถีทางการเชื่อมต่อกันตามแนวตั้งและแนวนอน (Four- Connected Neighborhood) โดยการใช้ความสัมพันธ์ระหว่างพิกเซลข้างเคียงที่เชื่อมต่อกัน -การกำจัดสัญญาณรบกวนแบบโลหะ โดยใช้วิถีทางในการระบุชื่อองค์ประกอบเชื่อมต่อ (Connected Component Labeling) ชะมีการแสดงผลภาพดิจิตอล โดยที่การแสดงผลดังกล่าวประกอบด้วย -การกำหนดจำนวนพิกเซลขั้นต่ำที่สุดในการแสดงผล -การแสดงผลกลุ่มพิกเซลที่มากกว่าหรือเท่ากับจำนวนพิกเซลขั้นตั้าที่สุดในการแสดงผลที่ได้ กำหนดไว้ในขั้นตอนก่อนหน้าบนหน่วยแสดงผล -------------------------------------------------------- แก้ไข 19/08/2559

1. วิธีการสำหรับการลดสัญญาณรบกวนแบบโลหะบนชุดข้อมูลภาพถ่ายรังสีส่วนตัดอาศัยคอมพิวเตอร์แบบ อัตโนมัติ เพื่อควบคุมหน่วยประมวลผล หน่วยรับข้อมูลภาพ หน่วยความจำและหน่วยแสดงผลให้แสดงภาพที่ ได้รับการลดทอนสัญญาณรบกวนที่เกิดจากโลหะ โดยวิธีการดังกล่าวประกอบไปด้วยขั้นตอน -การนำเข้าข้อมูลภาพดิจิตอลส่วนตัด (Axial Image) -การแปลงภาพดิจิตอลดังกล่าวมาแปลงระดับความเข้มสีเทาเป็นภาพขาวดำโดยการสร้างแมทริกซ์แบบ โคอ็อกเคอร์เรนซ์ (Co-Occurrence Matrix)และใช้โลคอลเอ็นโทรปี (Local Entropy) ในการหาจุดแบ่งที่ เหมาะสมของแมทริกซ์แบบโคอ็อกเคอร์เรนซ์ -การกำจัดสัญญาณรบกวนแบบโลหะโดยนำภาพที่ผ่านขั้นตอนการแปลงระดับระดับความเข้มสีเทา เป็นภาพขาวดำมากำจัดสัญญาณรบกวนแบบโลหะโดยใช้วิถีทางในการระบุชื่อองค์ประกอบเชื่อมต่อ (Connected Component Labeling) -การจัดเก็บข้อมูลภาพดิจิตอลส่วนตัดที่ได้รับการลดทอนสัญญาณรบกวนแล้วลงในหน่วยความจำ มีลักษณะเฉพาะ คือ - การแปลงระดับระดับความเข้มสีเทาเป็นภาพขาวดำโดยการสร้างแมทริกซ์แบบโคอ็อกเคอร์เรนซ์ (Co- Occurrence Matrix) โดยการกำหนดความสัมพันธ์ระหว่างค่าความเข้มสีเทาระหว่างพิกเซล (Pixel) ในแบบไม่ สมมาตร -วิถีทางในการระบุชื่อองค์ประกอบเชื่อมต่อ (Connected Component Labeling) ที่ประกอบด้วยขั้นตอน -การจัดกลุ่มพิกเซลที่ติดกันให้อยู่ในกลุ่มเดียวกัน -การใส่หมายเลขกำกับกลุ่มของพิกเซลที่อยู่ในกลุ่มเดียวกัน -การจัดกลุ่มพิกเซลที่ติดกันด้วยวิถีทางการเชื่อมต่อกันตามแนวตั้งและแนวนอน (Four- Connected Neighborhood)โดยการใช้ความสัมพันธ์ ระหว่างพิกเซลข้างเคียงที่เชื่อมต่อกัน -การกำจัดสัญญาณรบกวนแบบโลหะ โดยใช้วิถีทางในการระบุชื่อองค์ประกอบเชื่อมต่อ (Connected Component Labeling) จะมีการแสดงผลภาพดิจิตอล โดยที่การแสดงผลดังกล่าวประกอบด้วย -การกำหนดจำนวนพิกเซลขั้นต่ำที่สุดในการแสดงผล -การแสดงผลกลุ่มพิกเซลที่มากกว่าหรือเท่ากับจำนวนพิกเซลขั้นต่ำที่สุดในการแสดงผลที่ได้ กำหนดไว้ในขั้นตอนก่อนหน้าบนหน่วยแสดงผล -------------------------