PL9993B1 - Rozszerzacz. - Google Patents

Description

Wynalazek dotyczy rozszerzacza, który ma za zadanie umozliwic rozszerzenie od¬ wierconych juz uprzednio otworów wiert¬ niczych.Zdarza sie, ze dany otwór wiertniczy zostal wykonany do pewnej glebokosci i otrzymal zarurowanie, celem zabezpie¬ czenia przed obrywaniem sie skal z jego scianek. Jezeli trzeba jeszcze dalej pogle¬ bic otwór, to nadaje mu sie wewnetrzna srednice zarurowania, przyczem ten sposób nie pozwala na opuszczanie zarurowania ku dolowi i na zabezpieczanie scianek ru¬ rami tej samej srednicy.Rozszerzacz niniejszy pozwala na po¬ glebianie otworów wiertniczych az do do¬ wolnej glebokosci i na zabezpieczanie scia¬ nek otworu zapomoca rur o tej samej srednicy. Rozszerzacz posiada szczeki tna¬ ce, osadzone ruchomo w kadlubie i wypy¬ chane nazewnatrz sprezynami, skutkiem czego szczeki moga samoczynnie przyjmo¬ wac polozenie, przy którem wykonywaja pewna okreslona srednice otworu, oraz po¬ lozenie dajace srednice mniejsza i odwrot¬ nie. Jezeli trzeba opuscic rury ku dolowi, to nalezy najpierw rozszerzyc otwór na¬ rzedziem, którego promien dzialania odpo¬ wiada wewnetrznej srednicy zarurowania.Wiercenie mozna wykonac zapomoca zwy¬ klego swidra obrotowego luib tez, w razie napotkania twardych skal, zapomoca wier¬ cenia udarowego zwyczajnem dlótem. Na¬ stepnie wprowadza sie przez zarurowanierozszerzacz, którego szczeki tnace ustawio¬ ne sa w ten sposób, ze pozwalaja na prze¬ suniecie go przez zarurowanie. Nastepnie szczeki jego wysuwaja sie i przyjmuja po¬ lozenie, odpowiadajace zewnetrznej sredni¬ cy zarurowania, wreszcie rozszerza sie przygotowany otwór zapomoca rozszerza¬ cza. Po ukonczeniu pracy wyciaga sie roz¬ szerzacz z otworu, przyczem szczeki tnace po zetknieciu sie z dolna krawedzia zaru¬ rowania samoczynnie cofaja sie i chowaja tak, ze rozszerzacz moze przesunac sie przez zarurowanie.Rozszerzacz uwidoczniono na rysunku w dwojakiem wykonaniu.Na fig. 1 pokazano miejsce otworu wiertniczego, które ma byc rozszerzone, na fig. 2 — rozszerzacz w przekroju, na fig. 3 — jego widok zewnetrzny, na fig. 4 — przekrój poprzeczny przez linje 4~4 fig. 2, na fig. 5 — przekrój poprzeczny przez linje 5—5 fig. 3, a na fig. 6 — rozszerzacz podobny do poprzedniego (fig. 2 — 5) w przekroju.Na fig. 1 pokazano w przekroju odcinek otworu wiertniczego o wlasciwej srednicy, wykonany juz do pewnej okreslonej gle¬ bokosci 6 i zaopatrzony do tejze glebokosci w zarurowanie a, którego wewnetrzna srednica wynosi d. Otóz jezeli zarurowanie ma byc opuszczone glebiej, to nalezy po¬ glebic otwór o srednicy c zapomoca zwy¬ klego swidra, a w razie natrafienia twar¬ dych skal — przy pomocy zwyklego dlóta udarowego. Poniewaz srednica c jest mniej¬ sza od wewnetrznej srednicy zarurowania, przeto otwór o srednicy ct daje sie bez trudnosci wykonac po opuszczeniu swidra przez zarurowanie d. Celem doprowadzenia otworu wiertniczego do srednicy / trzeba zastosowac swider, któryby umozliwil zwiekszenie jego promienia dzialania po wysunieciu sie z zarurowania. Uskutecznia sie to zapomoca rozszerzacza, którego u- ksztaltowanie pokazane jest na fig. 2 — 5.Walcowy kadlub 6 rozszerzacza jest u dolu zaokraglony i przeksztalca sie u góry w ózopf*/. Równolegle do osi podluznej wy¬ wiercone sa dwa wydrazenia 7, ciagnace sie od dolnego konca kadluba ku górze, az pra¬ wie pod sam czop4! Kadlub posiada na bokach srubowate wyciecia 12, które siegaja od jego zewnetrz¬ nej powierzchni, az do wydrazen 7. Blisko górnego konca wydrazenia 7 wyciecia skie¬ rowane sa prómtónistó* na^Swfiatrz (fig. 4).Wpoblizu dolnego konca wydrazenia wy¬ ciecie przebiega pod pewnym katem do promienistego kieruhku swej górnej czesci.Na fig. 4 i 5 widac, ze ten kat wynosi 90°.Nalezy zauwazyc, ze tafcze* mne fr^ty dozwalaja na pozadane dzalanie przyrza¬ du i nie zachodzi potrzeba prowadzenia gór¬ nej czesci wyciecia w kierunku scisle pro¬ mieniowym, lecz dopuszczalne sa równiez nieznaczne odchylenia od tego kierunku.Wi wydrazeniach 7 umieszczone sa sworz¬ nie 3, zakonczone glówka nagwintowana 9.Górne konce sworzni mieszcza sie w wez¬ szych otworach 10. Sworznie 3 stanowia wodzidla szczek tnacych 2, które zapomoca tulei 11 slizgaja sie po sworzniach 3. Na fig. 2 i 5 szczeki tnace wystaja na po¬ wierzchni zewnetrznej kadluba rozszerza¬ cza. Szerokosc ich odpowiada szerokosci rowków 12. Szczeki tnace 2 wypychane sa sprezynami 4, które ze swej strony przyle¬ gaja do glówek nagwintowanych 9 sworzni 3. Sprezyny 4 wypychaja stale szczeki tna¬ ce do najwyzszego polozenia.Z rysunku widac, ze szczeki tnace w swem najnizszem polozeniu chowaja sie calkowicie wewnatrz kadluba, natomiast w swem najwyzszem polozeniu wysuwaja sie z niego. Jezeli zatem rozszerzacz przesuwa sie ku dolowi, to szczeki znikaja calkowi¬ cie w kadlubie, a zatem rozszerzacz mozna opuscic przeiz rure a. Najwyzsze polozenie szczek tnacych jest zarazem polozeniem ro- boczem rozszerzacza/ — 2 —Rótifikat tOEStlf ?6k&m&kem pdkaza- nym na fig. 6 w porównaniu do rozszerza- cza na fig, 2 — 5 pofefa na tern, ze do szczek tnacych 11 przytyka zawsze rurka ochronna 13, któnr otacza [zarówno swo- rzen 3, jak i sprezyn^ 4 i stanowi ochrone od zanieczyszczen. Rurka ochronna 13 otacza glówke 9 sWofznia wodzacego 3 i wystepuje w< tem! miejsfcu z kadluba na- zewnatrz. Przy przesuwaniu sie szczek tna¬ cych nadól poszczególne rurki ochronne wysuwaja sie zateirit z kadluba. W tym ro/- szerzaczu gó5rny kófiiec sworznia 3 pokSeKU* gwint, wkrecony # odpowiedni sposób W górna czesc k^dMRa.Jezeli rozszerzacz nalezy przepuscic przez zarufowante el, ló ^Owadzi sie szcze¬ ki tnaoe wbrew dfa&laAiu sprezyn ku do¬ lowi do polozenia, W* kfórcm one sie sch^ waja, poczem p!rz£ciaga sie rozszerzacz* przez zamurowanie a. Frsbd fozpoczeciefó pracy rfaffezy ctrftf^c nieco firurowanfe d, skutkiem czego feez^k?, skoro tylko ich górne krawedzie fiffifta dolna krawedz za- rurowania a, przy dalszem zaglebianiu sie rozszerzacza ziritt&Gflmre sa pod wplywcfti sprezyn 4 posunac sie w swych srubowa¬ tych wycieciach kii górze i zajac polozenie robocze, u^idoczftiófiS na fig. 2, Podczas pracy nacisk triercofr^fe tnas skalnych dzialajacy fcff f&fze lrflz^muje szczeki W ich wlasciwfcift ffófdsgftftl; Przy wyfclsJgMiti fozsz&zacza dolnst krawedz zaru£bWsfil& 6 dziala na górna strone szczek tn^efcfc it skutkiem czego przesuwaja sie óftfe ku dolowi w wycieciach, przezwyciezajac dzialanie sprezyn 4 i cho¬ waja sie. Wówczas wyciaganie rozszerza¬ cza przez zarurowanie odbywa sie juz bez trudnosci, PL PL

Claims (4)

1. Zastrzezenia patentowe. li Rozszerzacz, znasueany tern, ze po¬ siada szczeki tn^tSe fff, uAieszczone we¬ wnatrz ruchomo i pozostajace pod dziala- niem sprezyn, skutkiem^ czego samoczyn¬ nie moga przechodzic od poloz$fi£a, przy itórem wytwarzaja pewna okrecona sred¬ nice otworu do polozenia, w Ifetórem wy¬ konywaja mniejsza srednice i ot&tfrotnie.

2. Rozszerzacz wedlug zasffifc. 1, zna¬ mienny tem, ze szczeki Mace prowadzone sa \\r wycieciach (12) kadluba (6), przy- ózteih te wyciecia # dolu maja \li$ksza gle¬ bokosc, niz w gófzfe, a szczeki opieraja sie ó sffrezyny, usilujace wysunac ^ wgóre.

3. Sozszerzarczf wedlug zaslrz, 1 i 2, Mstmiensty tem, zs wyciecia (IZ} skierowa¬ li sa spitelnfe olfctfo wydrazettfat (7) rów- nal^gtego do osi podluznej kakifoba (6), pfz^Cfzem w ieM wydrazeni* Miesci sie sworzen (3), pro^ad^^y az« ofM sprezyne podporowa (4).

4. Rozszerzac wedlug zaftez. 1 — 3, znamienny tem, z€ posldda sz€*$ke tnaca, stykajaca sie stale z rurka otfhfonna, ota- ozajaica sitforzen (3) wF£z" ze spfezyna pod- ptotOWA (4)i przyczem rurka ta wystaje na- z€fotifratrz kadluba. Mas eh iii en- & B#hrger fctef abr ik Alfred Wirlh & Co., Komm.-Ges. Zastepca* M. Sk#zjfpkowski, rzeczoHt patentowy.Do opisu patentowego Nr 9993. l^cCf.Z 12 Diuk L. Boguslawskiego, Warszawa. tei:<' im PL PL