Przedmiotem wynalazku jest strunowy czujnik temperatury, który znajduje zastosowanie do zdalnych pomiarów temperatury w otworach mrozeniowych szybów górniczych, w konstrukcjach betonowych w budow¬ nictwie wodnym i ladowym.W znanych czujnikach strunowych temperatury, struna — najczesciej stalowa jest zamocowana, z naciagiem wstepnym, w dwóch punktach korpusu, który jest wykonany jako jednolita czesc, najczesciej z mosiadzu. Wada tych czujników jest mala ich czulosc, przez co pomiar jest malo dokladny, jak równiez ta mala czulosc uniemozliwia pomiar malych zmian temperatury. Wady te powstaly z tej przyczyny, ze struna jest zamocowana tylko w korpusie jako jednolitej czesci, poniewaz zmiana temperatury osrodka At powoduje zmiane dlugosci korpusu Alk, oraz zmiane dlugosci struny Ais. Róznica wynikajaca ze zmiany dlugosci korpusu i zmiany dlugosci struny Al = Alk—Ais, powoduje zmiane naprezen w strunie, a tym samym zmiane czestotliwosci drgan Al Alk-Als wlasnych. Stosunek wynikajacej zmiany dlugosci Al do zmiany temperatury At to jest—= decyduje At At o czulosci czujnika.Celem wynalazku jest usuniecie tych wad przez opracowanie czujnika, w którym struna jest zamocowana w wiecej niz jednym uchwycie, przy czym struna, obudowa i uchwyty musza byc o odpowiednio dobranych materialach pod wzgledem wspólczynników cieplnej rozszerzalnosci liniowej. Cel ten osiagnieto dzieki zastosowaniu pierwszego uchwytu, w którego jednym koncu jest zamocowana struna a drugi koniec pierwszego uchwytu przymocowany jest do obudowy, oraz drugiego uchwytu, w którego koncu jest zamocowana struna.Struna w drugim uchwycie jest zamocowana w przeciwleglym koncu w stosunku do konca pierwszego uchwytu z zamocowana struna a drugi koniec drugiego uchwytu jest zamocowany do obudowy. Pierwszy uchwyt i drugi uchwyt ma wybrania materialu, które stanowia, miedzy pierwszym uchwytem a obudowa oraz miedzy drugim uchwytem a obudowa, pierwsza szczeline. Równiez miedzy pierwszym uchwytem a drugim uchwytem wybrania te stanowia druga szczeline. Szczeliny te sa wykonane w celu swobodnego wykonywania ruchów przez pierwszy uchwyt i drugi uchwyt w przypadku zmiany ich.dlugosci na skutek zmiany temperatury.2 98 973 Natomiast wspólczynnik cieplnej rozszerzalnosci liniowej materialu, to jest najkorzystniej mosiadzu, z którego jest zrobiony pierwszy uchwyt i drugi uchwyt, znacznie sie rózni od wspólczynnika cieplnej rozszerzalnosci liniowej materialu, to jest najkorzystniej stali, z którego jest zrobiona struna, a obudowa jest wykonana z materialu o tym samym lub podobnym wspólczynniku cieplnej rozszerzalnosci liniowej, co struna.Zaleta tego wynalazku jest zwiekszona czulosc, co przedstawione jest w nastepujacy sposób.W przypadku zmiany temperatury o At struna zmieni swa dlugosc o AL = AL2 + AL5-AL1 -ALS gdzie: AL2 — zmiana dlugosci pierwszego uchwytu, AL* — zmiana dlugosci drugiego uchwytu, AL! - zmiana dlugosci struny, ALb — zmiana dlugosci obudowy.W przypadku gdy pierwszy uchwyt i drugi uchwyt jest wykonany z materialu o jednakowym cieplnym wspólczynniku rozszerzalnosci liniowej to jest gdy przyrosty sa równe AL2 = AL5 to sa równe przyrosty dla mosiadzu ALm oraz struna i obudowa sa wykonane z materialu o tym samym cieplnym wspólczynniku rozszerzalnosci liniowej, to jest gdy przyrosty sa równe, ALi = ALg, to sa równe przyrosty^ dla stali ALS.Wówczas ostateczna zmiana dlugosci struny wyniesie AL = 2ALm-2ALs = 2(ALm-ALs) a czulosc czujnika ALm-ALs wyniesie 2• , czyli dwukrotnie wiecej niz w znanych rozwiazaniach strunowych czujników temperatu- Przedmiot wynalazku jest przedstawiony w przykladzie wykonania na rysunku w przekroju podluznym.Struna 1 jest przymocowana jednym swym koncem do pierwszego uchwytu 2 za pomoca na przyklad pierwszego zacisku 3 i pierwszego wkretu 4, a drugim swym koncem do drugiego uchwytu 5 równiez za pomoca na przyklad drugiego zacisku 6 i drugiego wkretu 7. Pierwszy uchwyt 2 jest przymocowany jednym swym koncem do obudowy 8 przy pomocy najkorzystniej pierwszych kolków 9. Miedzy drugim koncem pierwszego uchwytu 2 a obudowa 8 dzieki wybraniu materialu w pierwszym uchwycie 2 uzyskuje sie pierwsza szczeline „A". Drugi uchwyt 5 przeciwleglym swym koncem w stosunku do miejsca przymocowania pierwszego uchwytu 2, do obudowy 8, jest przymocowany przy pomocy, najkorzystniej drugich kolków 10 równiez do obudowy 8.Miedzy drugim koncem drugiego uchwytu 5 a obudowa 8 dzieki wybraniu materialu w drugim uchwycie, uzyskuje sie równiez pierwsza szczeline „A". Miedzy pierwszym uchwytem 2 a drugim uchwytem 5 powstaje druga szczelina „B".Dzialanie strunowego czujnika temperatury polega na tym, ze z chwila wlozenia go do osrodka badanego na przyklad betonu lub solanki mrozeniowej^ elektromagnes 11 umieszczony w poblizu struny, jest pobudzany sygnalem elektrycznym przy pomocy przewodu 12 z zewnatrz. Sygnal ten wywoluje drgania struny 1, które z kolei wywoluja w cewce elektromagnesu 11 sygnal czestotliwosciowy o czestotliwosci, równej czestotliwosci, drgan wlasnych struny i jest przekazywany równiez przewodem 12. Czestotliwosc wytworzonego w cewce elektromagnesu 11 sygnalu zalezy od naprezenia w strunie 1 a zatem od wywolanego zmiana temperatury wydluzeniaAL. Uzyskany sygnal czestotliwosciowy jest przekazywany przy pomocy przewoduj 2 wyprowadzo¬ nego przez szczelna obudowe 13 do znanego urzadzenia mierzacego czestotliwosc impulsów elektrycznych wywzorcowanego w jednostkach temperatury. PL