Przedmiotem wzoru przemyslowego jest nowa i oryginalna postac licz- nika wymienników weglowodanowych w potrawach. W przypadkach leczenia cukrzycy insulina, dawka tego srodka dostosowywana jest do diety i aktywnosci chorego. W codziennej diecie pacjenta wezlowa kwestie stanowi utrzymanie wlasciwego udzialu weglowodanów, przy ustalonej przez lekarza dawce podawanej insuliny, bedacej regulatorem poziomu cukru we krwi chorego. Zródlem cukru we krwi sa weglowodany zawarte w spozywanych pokarmach, a zawartosc weglowodanów w pokarmach jest suma zawartosci weglowodanów w surowcach uzytych do przygotowania potrawy. Obliczanie ilosci weglowodanów w potrawach jest zwykle uciazliwe, co powoduje, ze pacjenci nie kontroluja diety w nalezyty sposób. Jest to w pelni zrozumiale w przypadku pacjentów w starszym wieku oraz chorych zmuszonych do korzystania z zakladów zbiorowego zywienia lub z dan gotowych, ewentualnie mrozonych dostepnych w handlu. Dla usprawnienia kontroli ilosci spozywanych weglowodanów, wprowadzone zostalo pojecie wymienników weglowodanowych. Jeden wymiennik weglowodanowy (WW) jest to ilosc potrawy lub napoju zawierajaca 10 g weglowodanów. Taka ilosc weglowodanów zawarta jest w róznych ilosciach - wyrazonych w jednostkach masy lub objetosci, róznych potraw lub produktów spozywanych w stanie nieprzetworzonym, badz nisko przetworzonym. Obecny wzór przemyslowy zapewnia mozliwosc dogodnego zliczania ilosci wymienników weglowodanowych w codziennej diecie, poprzez udostepnienie informacji o ilosci wymienników weglowodanowych w typowych porcjach poszczególnych produktów, podanych miarach domowych, takich jak lyzka, lyzeczka, szklanka, kromka, plasterek, a nawet pojedyncze opakowanie. Nalezy wspomniec, ze dodatkowym czynnikiem wspomagajacym leczenie jest aktywnosc fizyczna pacjenta. Zapotrzebowanie energetyczne organizmu przy okreslonych formach aktywnosci fizycznej: zawodowej lubrekreacyjnej, wyrazone jest w liczniku wedlug obecnego wzoru w przeliczeniu na czas okreslonych form aktywnosci wymagany do spalenia typowych porcji produktów spozywczych. Cechy nowosci i oryginalnosci nadaje obecnemu licznikowi wymienników weglowodanowych w potrawach skorelowanie danych o energetycznej wartosci porcji okreslonej potrawy wyrazonej w kilokaloriach i o zawartosci wymienników weglowodanowych w tej porcji, z informacja o minimalnym czasie trwania jednej z trzech powszechnie dostepnych form aktywnosci fizycznej: plywania, spaceru i jazdy na rowerze, wymaganej do spalenia analizowanego posilku lub poszczególnych potraw wchodzacych w jego sklad. Dane powyzsze rozmieszczone sa na dwóch obrotowo zespolonych tarczach z wycieciami odslaniajacymi odnosne dane rozmieszczone na wewnetrznych stronach przeciwleglych tarcz, na koncentrycznych pierscieniach. Licznik wymienników weglowodanowych wedlug obecnego wzoru moze byc pomocny równiez w kontrolowaniu masy ciala osób walczacych z nadwaga. Przedmiot wzoru przemyslowego zobrazowany zostal na zalaczonym materiale ilustracyjnym, na którym Fig. 1 przedstawia zewnetrzna powierzchnie frontowej tarczy licznika wymienników weglowodanowych, Fig. 2 przedstawia zewnetrzna powierzchnie tylnej tarczy tego licznika, Fig. 3 przedstawia wewnetrzna powierzchnie tarczy licznika pokazanej na Fig. 1, zas Fig. 2 przed- stawia wewnetrzna powierzchnie tarczy licznika pokazanej na Fig. 2. Cechy istotne wzoru przemyslowego: • Licznik wymienników weglowodanowych w potrawach wedlug obecnego wzoru przemyslowego, przedstawiony na materiale ilustracyjnym Fig. 1-4 sklada sie z dwóch tarcz zespolonych ze soba obrotowo, z dwoma przeciwleglymi zespolami wyciec, po trzy wyciecia o takich samych szerokosciach katowych w kazdym, usytuowane w obwodowej czesci kazdej tarczy, przez które mozna odczytac wartosci liczbowe rozmieszczone na koncentrycznych pierscieniach na wewnetrznej stronie tarczy znajdujacej sie pod spodem przy czym przy kazdym wycieciu zamieszczony jest opis slowny i/lub graficzny tych wartosci, a na zewnetrznych powierzchniach obu tarcz - na ich obwodowych pier- scieniach - rozmieszczone sa promieniscie nazwy potraw, pogrupowane w kategorie grupowe, których nazwy rozmieszczone sa na wewnetrznym pierscieniu, przy czym poszczególne grupy produktów rozdzielone sa wyraznymi liniami, zakonczonymi barwnym punktem w obrebie wspomnianego pierscienia wewnetrznego. • W liczniku wymienników weglowodanowych w potrawach wedlug obecnego wzoru przemyslowego, przedstawionym na materiale ilustracyjnym Fig. 1-4, w zespole otworów usytuowanym przy niewielkimwystepie na obwodzie tarczy, najbardziej zewnetrznie skrajne okienko jest wieksze od pozostalych i zawiera opis typowej porcji produktu wskazanego przez strzalke na wystajacej czesci analogicznego wystepu tarczy znajdujacej sie pod spodem, zas w pozostalych okienkach widoczna jest informacja o kalorycznosci wskazanej porcji wybranego produktu oraz o ilosci wymienników weglowodanowych zawartych w tej porcji, a w przeciwleglym zespole okienek mozna odczytac niezbedny do spalenia podanej porcji wybranego produktu czas plywania, spaceru i jazdy na rowerze. • W liczniku wymienników weglowodanowych w potrawach wedlug obecnego wzoru przemyslowego, przedstawionym na materiale ilustracyjnym Fig. 1-4, na zewnetrznej powierzchni kazdej tarczy, tlo nazw produktów danej kategorii jest odmienne od tla produktów kategorii sasiednich oraz od tla pól z obu zespolami wyciec. • W liczniku wymienników weglowodanowych w potrawach wedlug obecnego wzoru przemyslowego, przedstawionym na materiale ilustracyjnym Fig. 1-4, skrajny pierscien podzielony jest na wycinki o tej samej szerokosci katowej co okienka w obu przeciwleglych zespolach, a na kazdym z tych pól umieszczona jest nazwa jednego produktu zywnosciowego. • W liczniku wymienników weglowodanowych w potrawach wedlug obecnego wzoru przemyslowego, przedstawionym na materiale ilustracyjnym Fig. 1-4, na zewnetrznej powierzchni kazdej tarczy, pole ograniczone pierscieniem wewnetrznym z rozmieszczonymi na nim nazwami potraw moze byc wykorzystane odplatnie przez zamawiajacego licznik, na zamieszenie tresci promocyjnych, stosowanie do jego zapotrzebowania.Fig.1 Fig.2 Fig.3 Fig.4Fig. 1Fig.2Fig.3Fig.4 PL PL PL PL PL PL PL PL PL PLThe subject of the industrial design is a new and original form of a counter for carbohydrate exchanges in meals. In cases of insulin treatment for diabetes, the dose of this agent is adjusted to the patient's diet and activity level. Maintaining the appropriate carbohydrate content is crucial in a patient's daily diet, while maintaining the appropriate insulin dose, as it regulates the patient's blood sugar levels, is determined by the physician. The source of blood sugar is carbohydrates contained in consumed foods, and the carbohydrate content of foods is the sum of the carbohydrate content in the raw materials used to prepare the food. Calculating the amount of carbohydrates in meals is usually cumbersome, which means patients do not properly monitor their diet. This is fully understandable in the case of elderly patients and those who are forced to use mass catering facilities or commercially available ready-made or frozen meals. To facilitate the control of carbohydrate intake, the concept of carbohydrate exchanges was introduced. One carbohydrate exchange (CEE) is the amount of food or drink containing 10 g of carbohydrate. This amount of carbohydrate is contained in various quantities—expressed in units of mass or volume—of various foods or products consumed unprocessed or minimally processed. The current industry standard allows for convenient counting of carbohydrate exchanges in the daily diet by providing information on the amount of carbohydrate exchanges in typical servings of individual products, given in household measurements such as a tablespoon, teaspoon, glass, slice, or even a single package. It is important to note that the patient's physical activity is an additional factor supporting treatment. The body's energy requirements for specific forms of physical activity: occupational or recreational, are expressed in the counter according to the current formula, converted into the time required for specific forms of activity to burn typical portions of food. What makes the current carbohydrate exchange counter unique and innovative is the correlation of data on the energy value of a specific portion of a given meal, expressed in kilocalories, and the carbohydrate exchange content of that portion, with information on the minimum duration of one of three commonly available forms of physical activity: swimming, walking, and cycling, required to burn off the analyzed meal or individual foods within it. This data is arranged on two rotatably connected discs with cutouts revealing the relevant data arranged on the inner sides of opposite discs, on concentric rings. The carbohydrate exchange counter according to the current formula can also be helpful in controlling the body weight of people struggling with overweight. The subject of the industrial design is illustrated in the attached illustrations, where Fig. 1 shows the outer surface of the front dial of the carbohydrate exchanger counter, Fig. 2 shows the outer surface of the rear dial of this counter, Fig. 3 shows the inner surface of the counter dial shown in Fig. 1, and Fig. 2 shows the inner surface of the counter dial shown in Fig. 2. Essential features of the industrial design: • The carbohydrate exchanger counter in dishes according to the current industrial design, shown in illustrations Fig. 1-4, consists of two discs joined together in a rotational manner, with two opposite sets of cutouts, three cutouts of the same angular widths in each, located in the circumferential part of each disc, through which the numerical values arranged on the concentric rings on the inner side of the disc underneath, with each cutout having a verbal and/or graphic description of these values, and on the outer surfaces of both discs - on their peripheral rings - the names of dishes are arranged radially, grouped into group categories, the names of which are arranged on the inner ring, with the individual product groups being separated by clear lines ending with a colored point within the aforementioned inner ring. • In the current industrial design carbohydrate exchanger counter for meals, shown in Fig. 1-4, in the set of holes located at a small protrusion on the circumference of the disc, the outermost window is larger than the others and contains a description of a typical portion of the product indicated by an arrow on the protruding part of the analogous protrusion of the disc underneath, while the remaining windows show information on the calorific value of the indicated portion of the selected product and the number of carbohydrate exchangers contained in this portion, and in the opposite set of windows one can read the time of swimming, walking and cycling required to burn the given portion of the selected product. • In the current industrial design carbohydrate exchanger counter, shown in illustrative material Fig. 1-4, on the outer surface of each disc, the background of the names of products in a given category is different from the background of products in adjacent categories and from the background of the fields with both sets of cutouts. • In the current industrial design carbohydrate exchanger counter, shown in illustrative material Fig. 1-4, the outermost ring is divided into sectors of the same angular width as the windows in both opposite sets, and each of these fields contains the name of one food product. • In the counter of carbohydrate exchangers in dishes according to the current industrial design, shown in the illustrative material Fig. 1-4, on the outer surface of each disc, the area limited by the inner ring with the names of dishes arranged on it can be used, for a fee, by the person ordering the counter, to include promotional content, according to his needs. Fig.1 Fig.2 Fig.3 Fig.4 Fig. 1 Fig.2 Fig.3 Fig.4 PL PL PL PL PL PL PL PL PL PL PL