PL9664B1 - Przyrzad do wyznaczania odleglosci poziomu cieczy od miejsca znajdujacego sie powyzej tego poziomu. - Google Patents

Description

Wynalazek niniejszy dotyczy przyrza¬ du, przeznaczonego do wyznaczania od¬ leglosci poziomu cieczy od miejsca, znaj¬ dujacego sie ponad tym poziomem. Przy¬ rzad ten nadaje sie szczególnie do celów wiertnictwa naftowego.Przy poszukiwaniach naftowych napo¬ tykamy oprócz ropy jeszcze solanke, ga¬ zy i piasek lub mul; Materjaly te zalega¬ ja w otworze wiertniczym warstwami.Bezposrednio na spodzie otworu wiertni¬ czego osiada piasek lub mul, zawarte w naplywajacej cieczy; ponad niemi groma¬ dzi sie solanka, a powyzej, jako cialo ga¬ tunkowe lzejsze, ropa, zawierajaca wiek¬ sza lub mniejsza ilosc gazów. Ponad ro¬ pa znajduje sie podobna do piany mie¬ szanina ropy i gazów, z której gazy te wy¬ dobywaja sie ustawicznie ku górze. Przy rozpoczynaniu wydobywania ropy nalezy przed opuszczeniem nadól przyrzadu na¬ przód ustalic wlasciwa glebokosc zanu¬ rzenia. Narzad ssacy pompy nie powi¬ nien mianowicie zaurzac sie zbyt gleboko, gdyz czerpalby piasek lub mul, skutkiem czego pompa uleglaby szybkiemu zanie¬ czyszczeniu i wypadaloby ja wówczas u- suwac i czyscic. Nie mozna równiez umie¬ szczac smoka pompy bezposrednio nad warstwa piasku i mulu, gdyz w takim ra¬ zie pompa ssalaby wylacznie solanke.Smok jednak nie powinien znajdowac sie w otworze wiertniczym i zbyt wysoko, gdyz czerpalby wówczas wylacznie gazlub piane. Pompa musi sie raczej zanu¬ rzac w warstwe ropy i jezeli eksploata¬ cja ma sie odbywac z nalezyta (korzystna) wydajnoscia, to mianowicie w warstwie dolnej, ubozszej w gazy.Glebokosc zanurzenia ustalano do¬ tychczas zapomoca juzto czerpaka opu¬ szczanego na linie, juzto szeregu polaczo¬ nych ze soba zerdzi. Obie te metody po¬ miarowe sa klopotliwe i wymagaja wiele czasu. Poza tern pomiar pr^y pomocy li¬ ny daje rezultaty trafne tylko w przybli¬ zeniu. Pomiar niedokladny wymaga do¬ datkowego regulowania po opuszczeniu, a wiec nowej, straty czasu. Zachodzi przy tern obawa, ze skutkiem zbyt glebokiego opuszczenia moze zatkac sie pompa pia¬ skiem i trzeba ja bedzie usunac. Strata czasu obniza wydatek ropy i pociaga za soba koszty dodatkowe.Cel wynalazku niniejszego stanowi u- suniecie wskazanych braków i umozliwie¬ nie szybkiego a scislego wyznaczenia po¬ ziomu cieczy.Stosownie do wynalazku przyrzad u- ksztaltowany jest w ten sposób, ze daje moznosc wyznaczenia równiez innych wiel¬ kosci, charakteryzujacych proces wiertni¬ czy, jak np. glebokosci otworu wiertnicze¬ go i polozenia poziomu granicznego mie¬ dzy ropa a solanka. Dokonywane okreso¬ wo pomiary poizwalaja równiez okreslic szybkosc doplywu poszczególnych matel- rjalów, wydobywanych przez sonde.Najwieksza donioslosc ma wreszcie wyznaczenie poziomu ropy, jaki przy sta¬ lem wydobywaniu utrwala sie po ustale¬ niu sie warunków. Poziom ten mozna wy¬ znaczyc jedynie natychmiast po przepro¬ wadzeniu szeregu czerpan pewnej ilosci roPy» gdyz inaczej poziom ten tymczasem znów sie podnosi, wzglednie zapomoca przyrzadu stanowiacego przedmiot wyna¬ lazku niniejszego, gdyz pozwala on na szybkie wykonanie pomiaru.Stosownie do wynalazku na obciazni¬ ku pionu miesci sie wylacznik elektrycz¬ ny, wlaczony przy udziale kabla w ob¬ wód pradu z pradowskazem otwierajacy sie lub zamykajacy zapomoca ogniwa po¬ mocniczego na obciazniku, w miare ru¬ chów owego ogniwa pomiarowego podczas zanurzenia w plynie. Do uruchomiania wy¬ lacznika nadaje sie najlepiej plywak, o- sadzony ruchomo w obciazniku, podno¬ szacy sie w chwili zanurzania sie w cie¬ czy pod dzialaniem cisnienia tejze. Dla umozliwienia pomiarów glebokosci otwo¬ ru wiertniczego, pionownik posiada przy¬ cisk, który uruchomia sie w chwili zetknie¬ cia sie pionownika z jakakolwiek prze¬ szkoda i przestawia przytem lacznik, np. cofa jego ruch, wywolany przez plywak.Wynalazek niniejszy objasnia rysunek.Fig. 1 przedstawia widok ogólny przyrza¬ du zboku a czesciowo w przekroju; fig. 2—to samo w widoku zgóry; fig. 3 ukazu¬ je pewien sposób wykonania obciaznika w przekroju; fig. 4 i 5 przedstawiaja w dwóch róznych widokach dalsza odmiane obciaz¬ nika w przekroju; fig. 6 — odmiane ogni¬ wa umieszczonego ruchomo na obciazniku stosownie do fig. 4 i 5; fig. 7 — 10 poka¬ zuja dalsze odmiany obciaznika; fig. 9 przedstawia pewien szczegól obciaznika z fig. & Na powierzchni ziemi / osadzony jest na podporach 2,3 beben 4 z dwuzylowym kablem 5. Kabel obejmuje krazek 6 wy¬ siegnicy 9, osadzonej obrotowo na osi bebna 7 i podtrzymywanej podpora 8 i spuszcza sie do otworu wiertniczego 10 z obrrurowaniem //. Linka 5 do¬ tyka kola pomiarowego 12\ do któ¬ rego przyciska ja krazek 13. Kolo 12 jest polaczone z licznikiem 14, który raczka 15 mozna odstawiac zpowrotem na zero.Obok bebna 4 umieszczony jest hamu¬ lec tasmowy 16 iz rekojescia 17, osadzona na wysiegnicy 9. Jeden koniec 18 linki, wprowadzony do wnetrza bebna 4 i przy- — 2 —trzymywany klamra 19, przylaczony jest do skrzynki z zaciskami 20, z której prad plynie do zaopatrzonych w szczotki 23 i 24, umieszczonych obok bebna pierscieni slizgowych 21, 22. Ze skrzynka zaciskowa 20 laczy sie zapomoca wtyczki 25 baterja lampek kieszonkowych 26, polaczona sze¬ regowo z brzeczykiem 27.Na drugim koncu 28 linki 5 umocowa¬ ny jest wydrazony obciaznik 29, z osadzo- nemi w nim czesciami wewnetrznemi W oprawie 30 (fig. 3) osadzony jest miedzy wodzikiem 31 i dzwignia kolankowa 32 plywak korkowy 33. Do wodzika 31 przy¬ mocowany jest przelacznik rteciowy 34, polaczony z obydwoma przewodami 35, 36 kabla 28. Z ramieniem 37 dzwigni ko¬ lankowej 32 wspólpracuje stozek 38, przy¬ mocowany do przycisku 39 z plytka dol¬ na 40, osadzonego przesuwalnie w ramce 30.Skoki przycisku ogranicza z jednej strony stozek 38, a z drugiej — nasadka 41. Oslona 29 zaopatrzona jest w szereg otworów 42, azeby ciecz mogla sie do¬ stac do plywaka 33. Przez drzwiczki 43 mozna sie dostac do ruchomych czesci we¬ wnatrz oslony.Do ulatwienia manipulacyj i ochrony przyrzadu wskazujacego dlugosc odwinie¬ tej linki sluza krazki 6, 12, 13 oraz licz¬ nik 14 (fig* 1) osadzone w ramie 44, umo¬ cowanej w sposób rozlaczalny na wysie¬ gnicy 9.Urzadzenie pracuje w sposób nastepu¬ jacy. Zadanie polega na wyznaczeniu po¬ lozenia poziomu cieczy N—N w otworze wiertniczym 10 (fig. 1). W tym celu obluz- nia sie hamulec tasmowy 16 zapomoca dzwigni 17 i opuszcza obciaznik 29 na dól otworu wiertniczego. Licznik 14 rejestru¬ je przytem spuszczona dlugosc kabla. Sko¬ ro obciaznik 29 zanurzy sie popod poziom N—N w ciedzy, ciecz przedostaje sie przez otwory 42 do wnetrza oslony i podnosi plywak 33 w pozycje 33a (fig. 3). Wo¬ dzik 31 zwraca przytem przelacznik rte¬ ciowy 34 w polozenie 34a i zamyka obwód pradu przez przewody 35, 36 kabla, skrzynke zacisków 20, wtyczke 25, brze- czyk 27 i zródlo pradu 26. Odezwanie sie brzeczyka wskazuje, ze dosiegnieto pozio¬ mu cieczy. Wówczas zatrzymuje sie be¬ ben 4 przez przyciagniecie hamulca ta¬ smowego i przez kilkakrotne nawijanie i odwijanie kabla ustala punkt, przy któ¬ rym wlasnie odzywa sie brzeczyk. Odstep poziomu od powierzchni ziemi 1 równa sie wówczas dlugosci opuszczonego kabla i mozna go odczytac bezposrednio na licz¬ niku 14.Celem okreslenia glebokosci otworu wiertniczego opuszcza sie obciaznik 29 je¬ szcze dalej, az póki plytka dolna 40 nie natrafi na dno otworu wiertniczego. Przy¬ cisk 39 wsuwa sie w razie dalszego opu¬ szczania obciaznika wewnatrz oslony 29 i wprowadza za posrednictwem stozka 38 jedno ramie dzwigni kolankowej 32 z po¬ zycji 37a z powrotem w polozenie pier¬ wotne 37. Plywak 33 zostaje wbrew pe¬ dowi do góry sciagniety z polozenia 33a w polozenie pierwotne 33; podobnie prze¬ lacznik rteciowy powraca z polozenia za¬ mykajacego 34a w polozenie otwarte 34 i obwód pradu otwiera sie. Zamilkniecie brzeczyka jest wskazówka, ze zostalo o- siagniete dno otworu wiertniczego, a je¬ go glebokosc mozna odczytac na liczniku 14.Nastepnie nawija sie zpowrotem kabel, a obciaznik wyciaga do góry. Przy przej¬ sciu przez poziom N—N mozna dodatko¬ wo skontrolowac pierwszy pomiar. Skoro obciaznik dostanie sie ponad poziom zie¬ mi, zwraca sie wyciagnik 9 okolo osi 7 bebna nabok i w ten sposób otwiera do¬ step do otworu wiertniczego dla wprowa¬ dzenia wen przyrzadu dobywczego.W odmianie wedlug fig. 4 i 5 wewnatrz obciaznika 29 osadzony jest obrotowo o- kolo osi 48 i mimosrodowo na koziolkach45, 46 walcowaty plywak 47. Na osi 48 umocowany jest w ramce 49 przelacznik rteciowy 50 z elektrodami 51, 52 i z kro¬ pla rteci 53. Elektrody te potaczone sa gietkiemi przewodami 54, 55 z tulejkami 56, 57 w grórnej czesci obciaznika, w któ¬ re wtyka sie sztyfty 58, 59 wtyczki 60, u- mocowanej na dolnym koncu kabla.Wtyczka polaczona jest z obciaznikiem 29 zapomoca zakapturzonego nasrubka.W polozeniu normalnem plywak 47 spoczywa swoja czescia 62 na opórce 63.Skoro ciecz dostanie sie do wnetrza oslo¬ ny, doznaje zwrotu w kierunku zgodnym ze wskazówkami zegara, przyczem prze¬ lacznik rteciowy zostaje zamkniety. Dol¬ na czesc 64 oslony (obciaznika) uksztalto¬ wana jest jako przycisk. Przy zetknieciu sie z dnem otworu wiertniczego wsuwa sie on do wnetrza oslony i wchodzi w ten spo¬ sób w polozenie 64a (fig. 5), przyczem na¬ potyka czesc 62 plywaka i wprowadza tenze zpowrotem w polozenie normalne.Na fig. 6 plywak 65 sklada sie z balo¬ nu szklanego, który wraz z przelacznikiem rteciowym tworzy kadlub szklany.Wedlug fig. 7 przelacznik rteciowy wi¬ si na czesci 68 wewnatrz oslony 29. Po jednej strome ogniwa 68 znajduje sie ka¬ walek korka 69, zrównowazony ciezar¬ kiem 70. Przy zanurzaniu sie ogniwa 68 w cieczy prawa jego strone podnosi ply¬ wak 69 do góry, skutkiem czego przelacz¬ nik rteciowy 67 zostaje zamkniety. Przy zetknieciu sie przyrzadu z dnem otworu wiertniczego kielich 71 przycisku 39 przy¬ wraca czesc 68 w polozenie poziome i o- twiera przez to przelacznik rteciowy.Wedlug fig. 8 plywak 72 porusza sie w pochwie 73 wewnatrz oslony 29. Na plywaku 72 wisi jednym koncem przelacz¬ nik rteciowy 74, przedstawiony osobno na fig. 9. Drugi koniec 76 plywaka polaczony jest z przyciskiem 39. Dopóki obciaznik znajduje sie poza ciecza, przelacznik rte¬ ciowy jest otwarty. Jezeli plywak podnie¬ sie sie przy zanurzeniu w ciecz z poloze¬ nia 72 w polozenie 72a, to przelacznik rte¬ ciowy przechodzi skutkiem tego w poloze¬ nie 74a, gdzie rtec 53 laczy jego kontakty 51, 52. Przy zetknieciu sie z dnem otwo¬ ru wiertniczego przycisk 79 wprowadza lacznik w polozenie 74b i otwiera przez to na nowo wylacznik.Wedlug iig. 10 na obciazniku 29 mie¬ szcza sie izolowane elektrody 77, 78, po¬ laczone z przewodami 35, 36. Naczynie plywaka 79 z otworami do przeplókiwania 80 osadzone jest osiowo, przesuwalnie wzgledem obciaznika 29. Naczynie to za¬ wiera dobrze przewodzacy plyn kontak¬ towy 81. Skok naczynia plywaka 79 ogra¬ niczony jest przez wystepy 82, 83 na ob¬ ciazniku.Przyrzad pracuje w sposób nastepuja¬ cy. Przy opuszczaniu naczynie plywaka 79 spoczywa na wystepie 82, a elektrody 77, 78 sa wynurzone. Z chwila zetkniecia sie przyrzadu ze zwierciadlem cisnienie cie¬ czy przytrzymuje naczynie plywaka 79, przy dalszem opadaniu kabla elektrjody 77, 78 zanurzaja sie w plyn elektrolitycz¬ ny 81. Skutkiem tego nastepuje zamkniecie obwodu sygnalowego, co daje wskazówke ze osiagnieto zwierciadlo ropy. Celem u- stalenia polozenia granicznego miedzy ro¬ pa a solanka zanurza sie, przez dalsze o- puszczanie obciaznika 29, naczynie ply¬ waka 79 w rope. Ropa ta dostaje sie przez otwory 80 do naczynia. Zapomoca kilka¬ krotnego podnoszenia i opuszczania obciaz¬ nika 29 usuwa sie plyn kontaktowy 81 z naczynia plywaka dopóty, az ropa, jako zly przewodnik, przerwie prad pomiedzy elektrodami 77, 78. Teraz opuszcza sie dalej przyrzad wsród ustawicznego pod¬ ciagania i opuszczania kabla, az zostanie osiagniety poziom solanki. Poznaje sie to po ponownem odezwaniu sie przyrzadu sygnalowego, poniewaz dobrze przewo¬ dzaca solanka, dostajac sie do naczynia — 4 —budowana, a drugi koziol opiera sie na podstawie, ustawionej prowizorycznie.Oba kola sa zaopatrzone w pierscie¬ nie 20 do wyznaczania grubosci (fig/ 7).Pomiedzy warstwy asfaltu lub betonu a- sfaltowego dwóch sasiednich odcinków na¬ lewa sie kitu asfaltowego lub ubija sie go¬ racy proszek asfaltowy lub asfaltowy be¬ ton 23, umieszczajac ponizej polaczenia szablon, który usuwa sie natychmiast po zastygnieciu masy. Nalany lub nalozony na goraco asfalt albo goracy beton asfal¬ towy laczy sie z tym samym materjalem odcinków i, aby lepiej zapewnic nieprzepu- szczalnosc polaczenia, nalewa sie, jezeli zachodzi potrzeba, druga warstwe asfaltu czystego stopionego, która prasuje sie go¬ racem zelazem o stosownym ksztalcie. Na¬ stepnie nasypuje sie na polaczenie asfalto¬ we nieco zwiru lub goracych kamieni 24 (fig. 6), nalewa sie na ten zwir 24 war¬ stwe cementowej zaprawy 26 (fig. 6), w której umieszcza sie, jezeli zachodzi po¬ trzeba, zelazny albo stalowy pret 25 (fig. 6). Polaczenie cementowe wyrównywa sie zapomoca szablonu do poziomu zewnetrz¬ nej powierzchni odcinków rury. Rozmaite prace przy podluznem laczeniu czesci ru¬ ry uskuteczniaja sie zawsze z wierzchu ru¬ ry, obracajac ja, w miare potrzeby, na ko¬ lach. Nastepnie rure, utworzona z odcin¬ ków, obwija sie zelaznym lub stalowym drutem 5 (fig. 7), przyczem przekrój dru¬ tu i skok zwojów obrane sa odpowiednio do wymaganej wytrzymalosci rury. Nawi¬ janie to uskutecznia sie recznie lub mecha¬ nicznie, jak to Wskazuje fig. 8. Rure Wy¬ koncza sie przez nalozenie warstwy ce¬ mentowej zaprawy 6, która wygladza sie walkiem 13 lub przyrzadem (fig. 12 i 13), toczacym sie po pierscieniach do okresla¬ nia grubosci. Liczba odcinków moze byc dowolna. Mozna równiez rozmiescic doko¬ la rury dalsze serje podluznych pretów lub tworzacych i spirali stalowych z warstwa¬ mi cementu w dowolnej ilosci, zmieniajac, w miare potrzeby, pierscienie lub dodajac nowe lub poslugujac sie przyrzadem (fig. 12 i 13), który nie wymaga zmiany pier¬ scieni, ksztaltujac poszczególne spirale i warstwy cementu calkowicie wspólsrodko- wo. Pomiedzy warstwy cementu uzbrojo¬ nego mozna równiez wstawiac nowe war¬ stwy asfaltu.Gdy rura jest skonczona i cement do¬ statecznie twardy, podsypuje sie ja od spo¬ du, aby ja opuscic na miejsce, a nastepnie usuwa sie os 21, pierscienie 20, z których jeden wychodzi przez szczeline, pozosta¬ wiona w miejscu polaczenia pomiedzy ru¬ ra poprzednia i rura swiezo ukonczona; nastepnie usuwa sie rozsuwane kola 19 i wreszcie koziolki. Wszystikie te czynnosci mozna uskuteczniac w glebi wykopu o ta¬ kiej glebokosci, aby rure mozna bylo obra¬ cac.Na rure, zbudowana z odcinków, w przypadku fabrykacji nie w wykopie, moz¬ na nakladac zaprawe cementowa, toczac rure po plycie, pokrytej cementowa zapra¬ wa przy pomocy plótna 7 (fig. 2) lub bez niego. Przy wyrobie rur asfaltowych moz¬ na poslugiwac sie arkuszami, przygotowa- nemi zawczasu z likaniny, juty, wojloku, przesiaknietego asfaltem i posypanego z jednej strony zwirem lub kamykami. Wa¬ lec otacza sie temi arkuszami, obracajac ich powierzchnie gladka do srodka, a po¬ wierzchnie chropowata — nazewnatrz, pola¬ czenia arkuszy wzmacnia sie bajdz warstwa asfaltu, powleczona rozczynem asfaltu zim¬ nego, badz asfaltem stopionym, który pra¬ suje sie stosownym pfzyrzadem zimnym lub goracym. Te arkusze asfaltu, pokryte kamykami, mozna stosowac równiez jako warstwy wewnetrzne asfaltowe przy fabry¬ kacji odcinków rur o duzej srednicy. Po¬ dobnie mozna przygotowac zawczasu ar¬ kusze asfaltu, uzbrojone lub nieuzbrojone, pokryc je z jednej strony na goraco kamy¬ kami i zespólsrodkowac je na goraco na walcu lub nawinac i spoic ich polaczenia, — 5 —jak opisano powyzej. W pewnych specjal¬ nych przypadkach kit asfaltowy i zapra¬ wa cementowa moga byc wyrobione z sa¬ dza lub innym lekkim materjalem zamiast piasku, aby uzyskac rury lzejsze* Fig. 8 przedstawia spoisób mechanicz¬ nego nawijania drutu stalowego dookola rur 27, zrobionych wyzej opisanym sposo¬ bem. Do pierscienia 9 lub 20, wyznaczaja¬ cego grubosc warstw, umocowane jest ko¬ lo zebate lub pasowe 28. Uzwojony srubo¬ wo walec 31 posiada kolo zebate 29, wpro¬ wadzane w ruch lancuchem lub rzemieniem 30, przechodzacym przez kolo 28. Zwój stalowego drutu 36 umieszczony jest na krazku 60, zaopatrzonym w os 36*. Hamu¬ lec 61 powstrzymuje bieg krazka 60. Drut 37 przechodzi przez szczeki 38, które mu nadaja potrzebne napiecie. Szczeki te sa umocowane na wózku 50, przesuwajacym sie wzdluz sruby 31. Szczeki 38 slizgaja sie po dwóch równoleglych pretach 39 i 40. Do drugiego pierscienia przymocowa¬ ne jest kolo zebate lub pasowe 32, polaczo¬ ne zapomoca lancucha lub pasa 33 z zeba- tem kolem 34, osadzonem na wale silnika 35 lub pedni; Silnik obraca rure 27, której drugie kolo 28 obraca srube, która powo¬ duje samoczynne posuwanie sie wózka 50 i szczek 38, podczas gdy drut 37 nawija sie dokola rury 27 srubowo i skok zwojów jego jest okreslony predkoscia i skokiem sruby pociagowej 31. Mozna zreszta zasto¬ sowac do opisanego przyrzadu zmiany predkosci podobne, jak w tokarkach.Niezaleznie od sposobu wyrdbu rur po* wyzej opisanych i gdy sa one skonczone oraz gdy zaprawa cementowa jest juz ste¬ zala, naklada sie na ich czolowych po¬ wierzchniach 42 i na koncach 43 (fig, 9) a- sfalt bardzo goracy lub roztwór asfaltu zimnego lub arkusz gladki asfaltu, który skleja sie starannie z asfaltem 2 rury we¬ wnetrznej. W ten sposób przy pózniej szem laczeniu rur miedzy soba polaczenia sa na asfalcie 43, znajdujacym siie na koncach rur, a wiec woda, prowadzona rurami, jest zawsze w stycznosci z warstwa asfaltu nie¬ przepuszczalnego, znajdujacego sie we¬ wnatrz rury, na jej czolowych powierzch¬ niach i koncach.Fig. 12 i 13 przedstawiaja przyrzad do mechanicznego nakladania goracego zwi¬ ru i poszczególnych warstw cementu na ru¬ ry, budowane z asfaltu i cementu uzbrojo¬ nego, jak opisano poprzednio.Pierscienie lub ograniczenia grubosci 70 posiadaja wciecie 71 i tocza sie po ko¬ lach 72, umieszczonych na podstawach 73, które umieszczone sa na plycie 74. Raczki 75 umieszczone sa w liczbie kilku na wien¬ cach 76, stanowiacych przedluzenie pier¬ scieni 70 i sluza do powolnego obracania recznie lub zapomoca dzwigni pierscieni 70 i rozszerzanego Walca 77, na którym pier¬ scienie te sa osadzone.Gdy calosc przyrzadu 79 jest zesta¬ wiona, kola 80 wchodza we wciecia 71 pierscieni. Kola te maja wieniec prosty w przypadku, gdy pierscienie, wyznaczajace grubosc, posiadaja rowek lub tez kola te posiadaja wyzlobienie na obwodzie, aby toczyc sie po prostych obwodach pierscie¬ ni w przypadku wyrobu rur z odcinków.Przyrzad przyciskany jest do pierscieni zapomoca sprezyny 100, umocowanej u góry na bocznych czesciach 82 przyrzadu.Dolna czesc przyrzadu 79 oprócz tego o- parta jest na stole 81, do którego przymo¬ cowana jest zapomoca czesci 101. Przy¬ rzad utworzony jest z dwóch cienkich bocz¬ nych plyt 82 z blachy (fig. 12), w których umocowane sa osie 83 kól 80.Poprzeczna belka 84 laczy sie z temi dwiema plytami boczneml zapomoca ka¬ towników lub walca 85. Na belce tej u- mieszczony jest arkusz blachy lub deska 86, posiadajaca dwa wyciecia 87, zapomoca których mozna ja uregulowac na dowolna wysokosc zapomoca srub 88 i dowolnie zmieniac jej polozenie.Inna poprzeczna belka 89 umieszczona — 679, przywraca ponownie prad pomiedzy e- lektrodami 77, 78.Przyrzadem tym mozna równiez mie¬ rzyc przewodnictwo plynu w otworze wiertniczym, W tym celu przez wyciagnie¬ cie wtyczki 25 (fig. 1) wylacza sie brze- czyk 27 i baterje lampek kieszonkowych i zamiast niej wlacza sie w przewody ka¬ blowe inne zródlo pradu oraz przyrzad mierniczy poprzez szczotki 23, 24 i pier¬ scienie kolektora 21, 22.W obciazniku 29 mozna równiez osa¬ dzic przyrzady wskaznicze umieszczonych na odleglosci termometrów, manometrów, przyrzadów do pomiaru ciezaru wlasciwe¬ go i t. d.; kabel zawiera wówczas odpo¬ wiednio wieksza ilosc przewodów, a na bebnie windy osadza sie stosownie po¬ wiekszona liczbe pierscieni poslizgowych. PL PL

Claims (3)

1. Zastrzezenia patentowe, 1. Przyrzad do wyznaczania odleglo¬ sci poziomu cieczy od miejsca znajduja¬ cego sie powyzej poziomu tego, znamien¬ ny tern, ze obciaznik zaopatruje sie w wy¬ lacznik, wlaczony przy udziale kabla w obwód pradu, zawierajacy przyrzad wskazniczy, i rozrzadzany cialem pomoc- niczem, przymocowanem do obciaznika, gdy cialo to zanurza sie w plynie. 2. Przyrzad wedlug zastrz. 1, zna¬ mienny tern, ze cialo pomocnicze stanowi plywak. 3. Przyrzad wedlug zastrz. 1, zna¬ mienny macka na obciazniku, która przy zetknieciu sie tegoz z podstawa zostaje u- ruchomiana i przestawia przelacznik. 4. Przyrzad wedlug zastrz. 1, zna¬ mienny tern, ze lacznik stanowi naczynie zawierajace elektrody i plyn kontaktowy. 5. Przyrzad wedlug izastrz. 1, zna- mieny tern, ze lacznik stanowi naczynie z otworami do plókania, zawieraj ace elek¬ trody i plyn kontaktowy/. 6. Przyrzad wedlug zastrz. 1, z win¬ da do opuszczania kabla, znamienny tern, ze beben windy zaopatrzony jest w zródlo pradu, pozostajace w polaczeniu z prze¬ lacznikiem na pionie oraz przyrzadem pra- dowskazowym. 7. Przyrzad wedlug zastrz. 1, z win¬ da do opuszczania kabla, znamienny pier¬ scieniami slizgowemi na ibebnie windy, przylaczonemi do przewodów kabla. Siemens - S chucker t wer ke Ges ellschaft mit beschrankter Haftung. Zastepca: M. Skrzypkowski, rzecznik patentowy.Do opisu patentowego Nr 9664. Ark. i. ^/Do opisu patentowego Nr 9664. Ark.

2. F5&6 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 01 0 00 0 0 164Do opisu patentowego Nr 9664. Ark.

3. A S1&8 723\ —T7////-77/77— t- -'Z777/ ^_7 Druk L. Boguslawskiego, Warszawa. PL PL