Przedmiotem wynalazku jest zamek do laczenia elementów, glównie scianek dzialowych ze szczególnym zastosowaniem przy aranzacji wnetrz pawilonów wystawowych.Stan techniki. Dotychczas w Polsce elementy sa skrecane recznie za pomoca srub. Znane zamki do laczenia elementów wykonane na przyklad zgodnie z kartami norm RFN „Syma-System" o nr nr 3010 seria 2 i 3004 seria 4 dzialaja na zasadzie stozka i sprezyny lub mimosrodu i sprezyny. Zarówno w jednym jak i w drugim rozwiazaniu w wyniku pokrecania kluczem fajkowym nastepuje przesuniecie suwaka, a tym samym przytwierdzenie elementu, w którym znajduje sie zamek do profilowej prowadnicy. Czynnikiem powodujacym przesuw jest stozek, który zaglebiajac sie w odpowiednio uksztaltowana podstawe parabolicznego wybrania wykonanego na czesci prowadzacej suwaka powoduje jego poosiowe przemieszczenie lub popychacz dzialajacy na zasadzie mimosrodu.W omawianych przykladach jest stosowana sprezyna, która po zwolnieniu docisku za pomoca klucza fajkowego powoduje wysuniecie suwaka z obudowy zamka, a tym samym odlaczenie listwy zamkowej od profilowej prowadnicy. Okazuje sie jednak, ze tego typu rozwiazania posiadaja wady, poniewaz mala powierzchnia styku przenoszenie sily zawarta pomiedzy stozkiem i wybraniem lub popychaczem mimosrodowym i wybraniem, powoduje deformowanie sie tych powierzchni, co z kolei pogarsza parametry warunkujace uzyskanie wlasciwego polaczenia elementów. Dalsza niedogodnoscia jest koniecznosc stosowania w tego typu rozwiazaniach sprezyn, które pod wplywem zmeczenia ulegaja trwalym odksztalceniom, zmniejszajac tym samym sprawnosc w otwieraniu zamka, a przede wszystkim' w ogólnym dazeniu do zmniejszania wielkosci zamka powoduja zwiekszenie jego gabarytu.Istota wynalazku. Zamek wedlug wynalazku sklada sie z suwaka wykonanego jako odlew lub inna metoda np, skracania, z wodzika oraz ze sruby regulacyjnej zabezpieczonej nakretka.Suwak jest wykonany w ten sposób, ze jedna jego strona jest zakonczona uksztaltowanym w postaci palca zaczepem, podczas gdy druga posiada otwór, którego os przecina os suwaka pod katem innym niz prosty.W otwór ten jest wprowadzony wodzik, którego ksztalt jest dostosowany do otworu wykonanego w suwaku,2 95 250 a kat pochylenia rombu jaki powstaje w przekroju poziomym wodzika dostosowany jest do kata pochylenia osi otworu. Przez wodzik jest przeprowadzona sruba regulacyjna zabezpieczona z drugiej strony na stale nakretka.Obrót sruby regulacyjnej za pomoca klucza fajkowego powoduje przesuwanie sie wodzika w otworze suwaka, który z kolei dzialajac na zasadzie klina na boczne plaszczyzny wybrania, wprowadza suwak w ruch poosiowy, posuwisto-zwrotny w zaleznosci od obrotu sruby powodujac zaciskanie lub zwalnianie laczonych elementów.W odniesieniu do stanu techniki zamek wedlug wynalazku wykazuje szereg zalet, a mianowicie: posiada mniej elementów skladowych, jest znacznie mniejszy z uwagi na wyeliminowanie sprezyny, umozliwia dowolna regulacje wielkosci wysuniecia oraz uzyskanie silniejszego zacisku laczonych elementów. Dodatkowa zaleta jest okolicznosc, ze dzieki dowolnej regulacji sily zacisku nawet czesciowe zuzycie wspólpracujacych czesci w wyniku duzej eksploatacji, nie wplywa na zmiane zalozonych parametrów.Objasnienie figur na rysunku. Przedmiot wedlug wynalazku uwidoczniono w przykladowym wykonaniu na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia przekrój poziomy zamka, fig. 2 — przekrój pionowy suwaka, a fig. 3 przekrój pionowy wodzika.Opis przykladu wykonania wynalazku. W celu polaczenia elementów za pomoca zamka wedlug wynalazku nalezy po umiejscowieniu palcowego zaczepu oporowego 1 suwaka 2 w profilowanej prowadnicy, dokonac obrotu sruba 3 za pomoca klucza fajkowego az do wlasciwego oporu.W trakcie obrotu sruba 3 sprzezony z nia wodzik 4 przesuwajac sie w kierunku od nakretki 5 do lba sruby, wywiera nacisk na plaszczyzne styku 6, w wyniku czego powoduje poosiowe przesuniecie suwaka 2, a tym samym zamocowanie elementu, w którym znajduje sie zamek na profilowanej prowadnicy. Zwolnienie zamocowanych w ten sposób elementów nastepuje poprzez pokrecenie kluczem fajkowym w odwrotnym do poprzedniego kierunku. PL