Przedmiotem wynalazku jest wytrzymaly na wilgoc i na cisnienie nabój wybuchowy, z pojemnikiem, wyposazonym na obu jego koncach w gwint, zwlaszcza do wybuchów geofizycznych.Na zawilgoconych stanowiskach roboczych, zwlaszcza w glebokich do 100 m otworach wiertniczych, wypelnionych woda i potrzebnych do badan sejsmicznych, przeprowadzanie wybuchów napotyka na liczne trudnosci. Do przeprowadzania wybuchów stosuje sie niewrazliwe na wode materialy wybuchowe jak na przyklad dynamit lub czule na wode materialy wybuchowe, na przyklad na bazie azotanu amonowego, które sa zamkniete w pojemniki, folie lub w impregnowane tuleje papierowe oraz sa jako naboje wybuchowe osadzone w otworze wiertniczym. Wybuch przeprowadza sie za pomoca odpowiedniego ladunku wybuchowego, odpowiadajacego okreslonemu celowi. Ciezar wlasciwy czulych na wode materialów wybuchowych jest maly i wynosi mniej wiecej 1, w zwiazku z czym stosuje sie odpowiednie obciazniki lub odpowiednie elementy rozpierajace, sluzace do zamocowania nabojów w wymaganym odcinku otworu wiertniczego.Niedogodnosc stosowania nieczulych na wode materialów wybuchowych polega na tym, ze nie sa one pewne w dzialaniu i przygotowaniu do wybuchu, a zachowanie przepisów bezpieczenstwa powoduje njedogodne i kosztowne ich stosowanie. Z tego powodu stosuje sie czule na wode materialy wybuchowe, które sa korzystne z punktu widzenia technicznego i zachowania bezpieczenstwa oraz pozwalaja na osiaganie znacznych oszczednosci. Przy obecnym stanie techniki stosowanie czulych na wode materialów wybuchowych jest jednak ograniczone, poniewaz wskutek wilgotnosci materialy te traca swa sile wybuchowa i z tego powodu nie moga stykac sie z woda.W duzym zakresie znane sa obecnie wytwarzane dla celów ogólnych naboje wybuchowe, owiniete w folie i papier, które w przypadku ich stosowania w ziemi, zawierajacej wode, sa owijane przy przygotowaniu wybuchu w cienkie folie polietylenowe. Jezeli to opakowanie nie ma trwalego ksztaltu, to wówczas traci ono szybko odpornosc na wode.Wyposazenie uzywanych obecnie materialów wybuchowych wytwarzanych masowo sposobem przemyslowym w odpowiednie opakowanie oraz wytwarzanie róznych ladunków wybuchowych, jak równiez2 94 577 umieszczenie ich na wymaganej glebokosci w otworach wiertniczych, a ponadto koniecznosc wyeliminowania przemieszczania sie tych materialów lub ladunków, wynikajacego z róznicy ciezarów wlasciwych materialu wybuchowego, wypelniajacego otwór wiertniczy, powoduje trudnosci i jest pracochlonne.Aby rozwiazac te problemy, w japonskim przemysle materialów wybuchowych srodek wybuchowy byl umieszczony w puszkach metalowych, wyposazonych na obu koncach w zlaczke srubowa, przy czym konce puszek byly po ich wypelnieniu materialem wybuchowym zamkniete przez lutowanie. Niedogodnosc tego rozwiazania polega na tym, ze zamykanie puszki odbywa sie przez zastosowanie ciepla, co powoduje niebezpieczenstwo eksplozji lub znaczny wzrost kosztów wytwarzania. Rozwiazanie to nie nadaje sie ponadto dla materialów wybuchowych czulych na wode, poniewaz przy przygotowaniu do wybuchu pokrywa puszki jest nawiercana i w ten nawiercony otwór jest wkladana splonka.Przy polaczeniu wielu nabojów istnieje niedogodnosc, polegajaca na tym, ze ladunki wybuchowe poszczególnych nabojów sa od siebie oddalone, wskutek czego utrudnione jest rozszerzanie sie eksplozji, *«w..... W jednym ze znanych rozwiazan material wybuchowy owija sie w cienkoscienny cylinder z papy, a oba * * kenoe zamyka sie za pomoca odpowiednich korków, przy czym dlugosc cylindra z papy dobiera sie w zaleznosci I od wymaganej ilosci materialu wybuchowego. Przygotowanie wybuchu odbywa sie przez nawiercenie cylindra z papy i wlozenie splonki w nawiercony otwór. Sposób ten nie nadaje sie równiez do stosowania w przypadku czulych na wode materialów wybuchowych, poniewaz woda wdziera sie do nawierconego otworu.W USA stosuje sie równiez pojemniki z tworzywa sztucznego do opakowania materialu wybuchowego, przy czym oba konce takiego naboju cylindrycznego maja gwint zewnetrzny, a zamykanie szczelne odbywa sie przez zastosowanie odpowiednich zlaczek. W czasie przygotowania wybuchu pojemnik z tworzywa sztucznego nakluwa sie i wklada sie splonke w nakluty otwór.We wspomnianych rozwiazaniach opakowanie fabryczne musi byc w celu wlozenia splonki odpowiednio otworzone, wskutek czego nie nadaje sie ono w ogóle do stosowania w przypadku ladunków czulych na wode z powodu niedogodnego ich osadzania w potrzebnym miejscu. Ponadto osadzenie nabojów na odpowiedniej wysokosci nie jest zabezpieczone przez zadne z tych rozwiazan.Dalsza niedogodnosc tych rozwiazan polega na tym, ze przy laczeniu wielu nabojów wybuchowych moze byc przygotowany do wybuchu tylko górny nabój ze splonka, wskutek niedogodnosci wbudowania splonek w innych nabojach, a rozszerzenie sie wybuchu wymaga duzo czasu, co w konsekwencji przyczynia sie do tego, ze praca ta jest niedogodna, powolna i kosztowna.Celem wynalazku jest skonstruowanie takiego odpornego na wilgoc i na cisnienie naboju wybuchowego, którego przygotowanie do wybuchu odbywa sie w prosty sposób oraz nie jest wymagane rozrywanie opakowania fabrycznego.Podstawowym zalozeniem rozwiazania jest rozpoznanie, polegajace na tym, ze niezawodny zaplon . ladunku wybuchowego nalezy uzyskac nie tylko przez splonke, osadzana centralnie w ladunku, lecz takze przez splonke wkladana w gniazdo, oddzielone od przestrzeni wewnetrznej zasobnika za pomoca scianki, które to gniazdo jest tak uksztaltowane, ze jest ono czesciowo ulozyskowane w ladunku wybuchowym.W rozwiazaniu wedlug wynalazku, w sciance bocznej wykonanego z tworzywa sztucznego zasobnika, zamknietego na jednym jego koncu, jest umieszczone co najmniej jedno gniazdo splonki, oddzielone od przestrzeni wewnetrznej zasobnika za pomoca scianki. Gniazdo splonki stanowi celowo rowek wzdluzny, umieszczony równolegle do konców zasobnika, w który moze byc wsunieta splonka w kierunku wzdluznym.Na koncu zamknietym zasobnika jest uksztaltowany wystep, wyposazony w gwint wewnetrzny i w pierscien uszczelniajacy, sluzacy do polaczenia dalszego zasobnika, a na drugim koncu zasobnika znajduje sie otwór, wykonany w odsadzeniu, wyposazonym w gwint zewnetrzny, przy czym otwór ten jest zamykany za pomoca pokrywy.Zasobnik moze byc zamykany w sposób odporny na wilgoc i na cisnienie przez wkrecenie w gwint wewnetrzny dalszego zasobnika lub przez oslone zamykajaca, dopasowana do odsadzenia z gwintem zewnetrznym, przy czym na powierzchni zewnetrznej oslony zamykajacej znajduja sie promieniowe skrzydelka mocujace, wykonane z tworzywa sztucznego.Zaleta rozwiazania wedlug wynalazku polega na tym, ze nabój wybuchowy przygotowuje sie do wybuchu w sposób bardzo prosty, bez otwierania opakowania fabrycznego, a kilka nabojów wybuchowych moze byc laczonych ze soba bez zadnych srodków pomocniczych. Ulozone szeregowo obok siebie naboje wybuchowe ulegaja zaplonowi w sposóo niezawodny, a kazdy z tak polaczonych nabojów wybuchowych jest przygotowywany do wybuchu za pomoca jednej splonki lub kilku splonek.Zastosowanie oslony zamykajacej ma te zalete, ze skrzydelka mocujace przytrzymuja mocno nabój wybuchowy w otworze wiertniczym.94 577 3 Zasobnik z tworzywa sztucznego ulega pod wplywem cisnienia od 6 do 8 ath Clastycziiemu odksztalcaniu, a material wybuchowy jest zabezpieczony trwale przed wdzieraniem sie do niego ptee* nawiercony otwór wody lub szlamu.Reasumujac powyzsze nalezy stwierdzic, ze rozwiazanie to jest niezaWoang, a transport, obsluga i przygotowanie wybuchu, jak równiez wkladanie naboju wybuchowego w otwór wiertniczy sa bardzo proste.Przedmiot wynalazku jest przedstawiony w przykladzie wykonania, na rysUftku schematycznym, na którym fig. 1 przedstawia polaczone ze soba naboje wybuchowe, fig.2 - naboje, uwidocznione na fig. 1, w przekroju wzdluz linii A—A na fig. 1, a fig. 3 — szczegól naboju wybuchowego, zamknietego przez oslone zamykajaca.Na fig. 1 sa przedstawione dwa polaczone ze soba naboje wybuchowe, które tworza elastyczny nabój o podwójnej sile wybuchu, nadajacy sie do krzywizn otworu wiertniczego.Nabój wybuchowy stanowi srodek wybuchowy, osadzony w zasobniku 1, wykonanym z tworzywa sztucznego. W sciance bocznej 2 zamknietego na jednym koncu zasobnika 1 sa wykonane dwa gniazda 4 i 5 dla splonek, oddzielone od przestrzeni wewnetrznej 14 zasobnika 1 za pomoca scianki 3. W przykladzie wykonania gniazda 4 i 5 sa umieszczone wzdluznie osiowo i równolegle do tworzacej zasobnika 1 oraz maja kolowy przekrój poprzeczny o srednicy 7,5 mm (fig. 3), przy czym gniazda te sa otwarte wzdluz ich zewnetrznej tworzacej i sa wykonane w postaci rowków.Na zamknietym koncu zasobnika 1 jest wykonany wystep 8, wyposazony w gwint wewnetrzny 6 i w pierscien uszczelniajacy 7, a na drugim koncu zasobnika 1 znajduje sie odsadzenie 10 (fig. 2), wyposazone w gwint zewnetrzny 9, dopasowany do gwintu wewnetrznego 6, wykonanego na zamknietym koncu zasobnika 1.W odsadzeniu 10 jest wykonany otwór, który jest zamkniety pokrywa 11, chroniaca ladunek wybuchowy w czasie transportu i przed rozsypywaniem sie materialu wybuchowego.Zasobnik 1 jest zamkniety oslona zamykajaca 12 z gwintem wewnetrznym, dopasowana do odsadzenia 10, wyposazonego w gwint zewnetrzny 9, przy czym na powierzchni zewnetrznej oslony zamykajacej 12 znajduja sie promieniowe skrzydelka mocujace 13, wykonane z tworzywa sztucznego.Montaz i wkladanie nabojów wybuchowych do otworu wiertniczego odbywa sie w nastepujacy sposób.Przedsiebiorstwo wytwarzajace naboje wybuchowe dostarcza te naboje z zamykajacymi je pokrywami. Na miejscu wybuchu laczy sie nad ziemia kilka nabojów wybuchowych przez ich skrecenie za pomoca wspomnianych gwintów i w ten sposób ladunek jest przygotowany do jego zastosowania.Jezeli konieczny jest wybuch na kilku poziomach otworu wiertniczego, to wówczas laczy sie ze soba naboje wybuchowe na odpowiedniej dlugosci za pomoca elementów posrednich, wyposazonych na obu koncach w gwint. Po wykonaniu tych czynnosci wyposaza sie jedno lub kilka gniazd przygotowanych do wybuchu nabojów wybuchowych w splonki i zamyka sie górny nabój wybuchowy za pomoca oslony zamykajacej 12.Tak przygotowany ladunek umieszcza sie w odpowiednim odcinku otworu wiertniczego i tam zabezpiecza sie korpus wybuchowy za pomoca skrzydelek 13 oslony zamykajacej 12. Pokrywa 11 i oslona zamykajaca 12, wyposazona w pierscien uszczelniajacy 7, albo tez wystep 8, obejmuja w stanie skreconym otwór zasobnika 1 i zabezpieczaja takze przy duzym cisnieniu od 6 do 8atn w niezawodne i odporne na wode zamkniecie.Zamkniecie to jest jeszcze zabezpieczone tym, ze w otwór, znajdujacy sie w odsadzeniu 10, wchodzi czesc stozkowa 15 oslony zamykajacej 12 lub wystepu 8 i w ten sposób usztywnia i podpiera szczelniana czesc stosunkowo cienkiej scianki odsadzenia 10. Jednoczesnie za pomoca czesci stozkowej 15 wciska sie pokrywe 11 w odsadzenie 10, które podpiera korzystnie od wewnatrz czesc szyjkowa odsadzenia 10. PL