Przedmiotem wynalazku jest uklad odtwarzania infor¬ macji zapisanej na tasmie magnetycznej zwany inaczej wzmacniaczem odczytu, bedacy czescia skladowa ukladu pamieci tasmowej, wspólpracujacy od strony wejscia z wie- losciezkowa glowica odczytu typu „read-after-write" lub „read only", a od strony wyjscia z ukladami „interfaceV\ Identyczny uklad wzmacniacza odczytu jest przewidziany dla kazdej sciezki glowicy odczytu, przy czym wszystkie wzmacniacze sterowane sa za pomoca jednego dla danej pamieci tasmowej ukladu sterowania odczytem.Znany jest wzmacniacz odczytu, w którym sygnal z glo • wicy odczytu podany jest na pierwszy wzmacniacz przykla¬ dowo pierwszego kanalu, a nastepnie na wejscie nieodwra- cajace drugiego wzmacniacza, przy czym wyjscie odwra¬ cajace drugiego wzmacniacza jest polaczone z potencjo¬ metrem i poprzez pierwszy rezystor z wyjsciem tego wzma¬ cniacza. W drugim wzmacniaczu jest zrealizowana regulacja wzmocnienia, kompensujaca róznice w sygnale odczytu pomiedzy wszystkimi sciezkami glowicy odczytu oraz róznice wzmocnien wszystkich wzmacniaczy wejsciowych.Wyjscie drugiego wzmacniacza jest polaczone z wejsciem odwracajacym trzeciego wzmacniacza oraz z anoda pierwszej diody pólprzewodnikowej. Wejscie nieodwracajace trzeciego wzmacniacza jest polaczone z masa. Wyjscie trzeciego wzmacniacza jest polaczone z anoda drugiej diody pólprze¬ wodnikowej, przy czym, katoda drugiej diody i katoda pierwszej diody sa polaczone z baza pierwszego tranzystora typu n-p-n, tworzac detektor z progiem. Sygnal o równej Amplitudzie ale przeciwnej fazie wytworzony we wzmacnia¬ lo czu drugim razem z sygnalem pobranym z wyjscia pierw¬ szego wzmacniacza sa podane na ten detektor.Wartosc napiecia progowego, ponizej którego sygnal odczytu nie jest podawany do dalszej czesci ukladu, jest ustalona w ukladzie generatora progu, który jest dolaczony do bazy pierwszego tranzystora poprzez drugi rezystor.Wartosc napiecia progowego jest modyfikowana sygnalem „Modyfikacja progu", przylozonym na wejscie generatora progu. Wyjscie z detektora progu, to znaczy emiter pierw¬ szego tranzystora, jest polaczone z detektorem szczytu, który jest zrealizowanynapierwszym kondensatorze, trzecim rezystorze i czwartym wzmacniaczu, przy czym emiter pierwszego tranzystora jest polaczony z pierwsza elektroda pierwszego kondensatora i poprzez czwarty rezystor z ujem¬ nym biegunem zródla zasilania, zas druga elektroda pierw¬ szego kondensatora jest polaczona z wejsciem odwracajacym czwartego wzmacniacza i poprzez trzeci rezystor jest ona polaczona z wyjsciem tego wzmacniacza.Detektor szczytu dziala w ten sposób, ze w momencie wykrycia szczytu impulsu odczytu, dodatnim zboczem z wyjscia czwartego wzmacniacza jest przelaczany drugi tranzystor typu n-p-n. Emiter tego tranzystora jest pola¬ czony z masa, a kolektor jest polaczony z ukladem pierw¬ szego generatora pojedynczego impulsu i poprzez piaty rezystor — z dodatnim biegunem zródla zasilania. Ujemne zbocze impulsu pobranego z kolektora drugiego tranzystora wyzwala generator pojedynczego impulsu. Impulsy z wyjscia generatora pojedynczego impulsu ze wszystkich n-kanalów ukladu odczytu pamieci tasmowej „wpisane" sa do n-bito- 93 89493 894 wego rejestru przekosu i jednoczesnie wchodza na uklad sumy logicznej.Z wyjsciem sumy logicznej pierwszy impuls, dla danego rzadka odczytanego z tasmy magnetycznej, wyzwala uni- wibrator bramki przekosu. Czas trwania bramki przekosu jest modyfikowany sygnalem „Modyfikacja bramki prze¬ kosu" w zaleznosci od gestosci,zapisu na tasmie magnetycz¬ nej. Sygnal „Modyfikacja bramki przekosu" w zaleznosci od gestosci zapisu na tasmie magnetycznej. Sygnal „Mo¬ dyfikacja bramki przekosu" jest podany na drugie wejscie bramki przekosu. Tylne zbocze impulsu bramki przekosu wyzwala drugi generator pojedynczego impulsu, który „prze¬ pisuje" odczytana i wpisana do rejestru przekosu informacje do wyjsciowego rejestru odczytu.Impuls z wyjscia drugiego generatora pojedynczego impulsu podany jest na uklad opóznienia i po opóznieniu okolo jednej usek wyzwala trzeci generator pojedynczego impulsu. Impuls z trzeciego generatora pojedynczego impul¬ su jest podany do ukladów interface'u jako „Zegar odczytu".Jednoczesnie impuls ten zeruje n-bitowy rejestr przekosu, przygotowujac go do przyjecia nastepnego rzadka informacji odczytu. Sygnal „Blokada odczytu", przylozony na trzecie wejscie bramki przekosu, na drugie wejscie drugiego gene¬ ratora pojedynczego impulsu i na drugie wejscie trzeciego generatora pojedynczego impulsu, sluzy do uaktywniania i zerowania ukladu odczytu.Uklad odtwarzania informacji zapisanej na tasmie magne¬ tycznej, wedlug wynalazku, wspólpracujacy od strony wej¬ scia z glowica odczytu, a od strony wyjscia z ukladami interfeace^i pamieci tasmowej, sklada sie ze wzmacniacza liniowego AC, na którego wejscie nieodwracajace-jest podany sygnal z glowicy odczytu; z obwodu modyfikacji wzmocnie¬ nia, polaczonego z wejsciem odwracajacym wzmacniacza liniowego AC, z detektora szczytu i ukladu progowego, polaczonych z wyjsciem wzmacniacza liniowego AC, z in- wertera, z uniwibratora scalonego, z ukladu RC, z kluczy elektronicznych i z bramkowanego standaryzatora utworzo¬ nego z* dwóch bramek elektronicznych.Wyjscie detektora szczytu i ukladu progowego jest polaczone poprzez inwerter z wejsciem uniwibratora sca¬ lonego. Wyjscie pierwsze i drugie uniwibratora scalonego jest polaczone z ukladem RC, który jest modyfikowany za pomoca dwóch kluczy elektronicznych. Wyjscie trzecie uniwibratora scalonego jest polaczone z pierwszym wejs¬ ciem pierwszej bramki elektronicznej standaryzatora.Sygnal „Bramka odczytu" jest podany na drugie wejscie drugiej bramki elektronicznej standaryzatora.Próg ukladu progowego podlega automatycznej modyfi¬ kacji, zrealizowanej^za pomoca obwodu modyfikacji wzmoc¬ nienia skladajacego sie z pierwszego tranzystora, z pierwszego rezystora wlaczonego miedzy kolektor i emiter pierwszego tranzystora, oraz z szeregowo polaczonych pierwszego potencjometru, pierwszego kondensatora i drugiego re¬ zystora, wlaczonych w obwód emiterowy tego tranzystora, przy czym obwód modyfikacji wzmocnienia realizuje rów¬ noczesnie regulacje wzmocnienia wzmacniaczaliniowegoAC.Automatyczna modyfikacja progu ukladu progowego odbywa sie w czasie odczytu kontrolnego przy zapisie in¬ formacji poprzez rozwieranie koncówek pierwszego rezystora pierwszym tranzystorem.Polaczenie wyjscia detektora szczytu i ukladu progowego z wejsciem B uniwibratora scalonego, poprzez uniwibra- tor, polepsza charakterystyke detekcji szczytu dla amplitud sygnalu odczytu nieznacznie przekraczajacych próg odczytu.Jednoczesnie uniwibrator scalony spelnia zadanie ukladu ko¬ mpensacji przekosów statycznych niezaleznie dla kazdej sciezki i niezaleznie dla odczytu „w przód" i „wstecz" poprzez wspomniana modyfikacje ukladu RC. Rozwiazanie kompensacji niezaleznej dla kazdej sciezki pozwala pozos¬ tawic wiekszy margines dla przekosu dynamicznego, czy¬ niac odczyt informacji bardziej pewnym. Realizacja regu¬ lacji wzmocnienia wzmacniacza AC na pomoca obwodu modyfikacji wzmocnienia ma na celu eliminacje rozrzutu amplitudy sygnalów z glowicy odczytu.Uklad odtwarzania informacji zapisanej na tasmie magne¬ tycznej jest utworzony z polaczenia nizej opisanych ele¬ mentów.Pierwszy zacisk wejsciowy wel jest polaczony z wej¬ sciem nieodwracajacym pierwszego wzmacniacza 1. Drugi zacisk wejsciowy we2 jest polaczony z baza pierwszego tranzystora 2 typu n-p-n, przy czym kolektor tego tranzys¬ tora 2 jest polaczony z punktem o potencjale odniesienia i z pierwsza koncówka pierwszego rezystora 3, natomiast emiter jest polaczony z druga koncówka pierwszego rezys¬ tora 3 i z pierwsza koncówka pierwszego potencjometru 4.Druga koncówka pierwszego potencjometru 4 jest polaczona z pierwsza elektroda pierwszego kondensatora 5. Druga elektroda pierwszego kondensatora 5 jest polaczona z wej¬ sciem odwracajacym pierwszego wzmacniacza 1 i z pierwsza, koncówka trzeciego rezystora 6.Wyjscie pierwszego wzmacniacza 1 jest polaczone z druga koncówka drugiego rezystora 6, z anoda pierwszej diody pólprzewodnikowej 7 i z katoda drugiej diody pólprzewod¬ nikowej 8. Katoda pierwszej diody pólprzewodnikowej 7 jest polaczona z pierwsza koncówka trzeciego rezystora 9, z pierwsza koncówka czwartego rezystora 10 i z pierwsza elektroda drugiego kondensatora 11, przy czym druga koncówka trzeciego rezystora 9 jest polaczona z dodatnim biegunem +U zródla zasilania, druga koncówka czwartego rezystora 10 jest polaczona z punktem o potencjale odnie¬ sienia, zas druga elektroda drugiego kondensatora 1} jest polaczona z wejsciem nieodwracajacym drugiego wzmacnia- 40 cza 12 i z pierwsza koncówka piatego rezystora 13.Anoda drugiej diody pólprzewodnikowej 8 jest polaczona z pierwsza koncówka szóstego rezystora 14, z druga konców¬ ka siódmego rezystora 15 i z pierwsza elektroda trzeciego kondensatora 16, przy czym druga koncówka szóstego re- 45 zystora 14 jest polaczona z ujemnym biegunem -U zródla zasilania, druga koncówka siódmego rezystora 15 jest po¬ laczona z punktem o potencjale odniesienia, natomiast druga elektroda trzeciego kondensatora 16 jest polaczona z wej¬ sciem odwracajacym drugiego wzmacniacza 12 i z pierwsza 90 koncówka ósmego rezystora 17. Druga koncówka ósmego rezystora 17 jest polaczona z punktem o potencjale odniesie¬ nia. Druga koncówka piatego rezystora 13 jest polaczona z pierwsza koncówka dziewiatego rezystora 18 i z pierwsza koncówka dziesiatego rezystora 19, przy czym druga kon- M cówka dziewiatego rezystora 18 jest polaczona z ujemnyn biegunem -U zródla zasilania, a druga koncówka dziesia¬ tego rezystora 19 jest polaczona z punktem o potencjale odniesienia. Wyjscie drugiego wzmacniacza 12 jest polaczone z pierwsza koncówka jedenastego rezystora 20, przy czym 60 druga koncówka jedenastego rezystora 20 jesr polaczona z baza drugiego tranzystora 21 typu n-p-n i z katoda trzeciej diody pólprzewodnikowej 22. ^ Anoda trzeciej diody pólprzewodnikowej 22 oraz emiter drugiego tranzystora 21 sa polaczone z punktem o potencjale 65 odniesienia. Kolektor drugiego tranzystora 21 jest polacaony93 894 z pierwsza koncówka dwunastego rezystora 23 i z wejsciem B to znaczy z wejsciem typu trigera Schmitta uniwibratora scalonego 24, przy czym druga koncówka dwunastego rezystora 23 jest polaczona z dodatnim biegunem +U zródla zasilania. Wejscia Ai3 A2 uniwibratora scalonego 24 sa polaczone do punktu o potencjale odniesienia.Pierwsze wyjscie uniwibratora scalonego 24 jest polaczone 2 pierwsza elektroda czwartego kondensatora 25, z pierwsza koncówka trzynastego rezystora 26 i z pierwsza koncówka czternastego rezystora 27, natomiast drugie wyjscie tego uniwibratora 24 jest polaczone z druga elektroda czwartego kondensatora 25. Druga koncówka trzynastego rezystora 26 jest polaczona z pierwsza koncówka drugiego potencjometru 28, przy czym druga koncówka drugiego potencjometru 28 jes^ polaczona z kolektorem trzeciego tranzystora 29 typu p-n-p. Druga koncówka czternastego rezystora 27 jest polaczona z pierwsza koncówka trzeciego potencjometru , przy czym druga koncówka trzeciego potencjometru 30 jest polaczona z kolektorem czwartego tranzystora 31 typu p-n-p. Emiter trzeciego tranzystora 29 i emiter czwartego tranzystora 31 sa polaczone z dodatnim biegunem +U zródla zasilania. Baza trzeciego tranzystora 29 jest polaczona z trzecim zaciskiem wejsciowym we3, do którego dolaczone sa bazy podobnychtranzystorów, niepokazanych na rysunku, pozostalych banalów pamieci tasmowej.Baza czwartego tranzystora 31 jest podlaczona do czwar¬ tego zacisku wejsciowego we4, do którego dolaczone sa bazy podobnych tranzystorów, niepokazanych na rysunku, - nalezacych do pozostalych kanalów pamieci tasmowej.Trzecie wyjscie uniwibratora scalonego 24 jest polaczone z pierwszym wejsciem pierwszej bramki elektronicznej 32, przy czym drugie wejscie tej bramki 32 jest polaczone z wyjsciem drugiej bramki elektronicznej 33 i z zaciskiem wyjsciowym wy.Wyjscie pierwszej bramki elektronicznej 32 jest polaczone z .pierwsza elektroda piatego kondensatora 34, przy czym druga elektroda tego kondensatora 34 jest polaczona z pier¬ wszym wejsciem drugiej bramki elektronicznej 33 i z pier¬ wsza koncówka pietnastego rezystora 35. Druga koncówka pietnastego rezystora 35 jest polaczona z punktem o po¬ tencjale odniesienia. Drugie wejscie drugiej bramki elektro¬ nicznej 33 jest polaczone z piatym zaciskiem wejsciowym we5, do którego sa polaczone wejscia podobnych bramek logicznych, niepokazanych na rysunku, nalezacych do po¬ zostalych kanalów pamieci tasmowej.Sygnal z glowicy odczytu, nie pokazanej na rysunku, jest podany na pierwszy zacisk wejsciowy we13 a tym samym na wejscie nieodwracajace pierwszego wzmacniacza 1, gdzie jest wzmacniany do wartosci amplitudy niezbednej dla pra¬ widlowego dzialania ukladu progowego 7, 8, 9, 10, 14, 15.Obwód 2, 3, 4, 5, 6 modyfikacji wzmocnienia sklada sie z pierwszego tranzystora 2, z pierwszego rezystora 3, z pier¬ wszego potencjometru 4, z pierwszego kondensatora 5 i z drugiego rezystora 6 polaczonych w sposób okreslony ze wzmacniaczem 4. Pierwszy potencjometr 4 sluzy do re¬ gulacji wzmocnienia.Dodatkowa skokowa zmiane wzmocnienia uzyskuje sie automatycznie w czasie operacji odczytu kontrolnego pod¬ czas zapisu za pomoca pierwszego tranzystora 2, pracuja¬ cego w ukladzie inwersyjnym, na którego baze, poprzez drugi zacisk wejsciowy we2, jest przykladany sygnal „Mo¬ dyfikacja wzmocnienia progu odczytu". Ksztalt tego sy¬ gnalu jest pokazany przykladowo na fig. 2 m. Zmiana ta jest równoznaczna z automatyczna zmiana progu odczytu w czasie zapisu. 6 Wzmocniony sygnal odczytu, pokazany przykladowo na fig. 2a, jest podany z wyjscia pierwszego wzmacniacza 1 do ukladu detekcji, który ma zsr zadanie oddzielenie impul¬ sów dodatnich i ujemnych. Funkcje ukladu detekcji spel- * niaja diody pólprzewodnikowe 7, 8. Próg dla sygnalu wej¬ sciowego, ponizej którego sygnal nie przechodzi na wyjscie ukladu detekcji jest ustalony dzielnikiem oporowym, skla¬ dajacym sie z trzeciego rezystora 9 i z czwartego rezystora 10 dla impulsów dodatnich, oraz dzielnikiem oporowym, skla¬ dajacym sie z szóstego rezystora 14 i siódmego rezystora dla impulsów ujemnych i napieciem przewodzenia diod pólprzewodnikowych 7, 8. Rozdzielone polówki sygnalu, pokazane przykladowo na fig. 2b i fig. 2c, wchodza do ukladów dyskryminacji szczytów impulsów. Realizowane jest to dla impulsu dodatniego za pomoca obwodu róznicz¬ kujacego, skladajacego sie z drugiego kondensatora 11 i pia¬ tego rezystora 13, a dla impulsu ujemnego — za pomoca obwodu rózniczkujacego, skladajacego sie z trzeciego kon¬ densatora 16 i ósmego rezystora 17.Na wyjsciu obwodów rózniczkujacych uzyskuje sie sy¬ gnaly, których przejscie przez „zero" odpowiada szczytom odczytanych impulsów. Zrózniczkowane sygnaly, podane przykladowo na fig. 2d i fig. 2e, zbierane z rezystorów 13, 17, wysterowuja drugi wzmacniacz 12, który jest róznicowym wzmacniaczem czujnikowym. Na wyjsciu drugiego wzmac¬ niacza 12 otrzymuje sie fale prostokatna, pokazana przykla¬ dowo na fig. 2f, której ujemne zbocze okresla polozenie czasowe szczytu odczytanego impulsu.Dla zapewnienia malego marginesu niepewnej pracy, drugi wzmacniacz ma odpowiednio duze wzmocnienie, aby napiecie, które nieznacznie przekracza próg dyskrymi¬ nacji amplitudy, bylo dostatecznym dla uformowania na jego wyjsciu impulsu prostokatnego o odpowiednio stro¬ mych zboczach. Charakterystyke ta dodatkowo polepsza podanie sygnalu z wyjscia drugiego wzmacniacza 12 poprzez inwerter na wejscie typu trigera Schmittaw uniwibratorze scalonym 24. Inwerter o którym wspomniano wyzej, sklada sie z drugiego tranzystora 21, z trzeciej diody pólprzewod¬ nikowej 22 i z dwunastego rezystora 23.Ze wzgledu na ustalenie poziomu na wyjsciu drugiego wzmacniacza 12, w przypadku braku sygnalów wejsciowych, jego wejscie nieodwracajace jest spolaryzowane niewielkim napieciem ujemnym z dzielnika oporowego, skladajacego 45 sie z dziewiatego rezystora 18 i z dziesiatego rezystora 19.Uniwibrator 24 spelnia role ukladu kompensacji przekosów miedzysciezkowych statycznych. Generuje on impuls o regulowanej szerokosci i w ten sposób kompensuje roz¬ rzuty szczelin „geometrycznych" i „elektrycznych" w glo- 50 wicy odczytu. Tranzystory 29, 31 trzeci i czwarty stanowia przelacznik elektroniczny. Przelaczaja one potencjometry 28, 30 drugi i trzeci w zaleznosci od kierunku^ odczytu „w przód" lub „wstecz". Potrzeba niezaleznej kompensacji cc przekosów dla obu kierunków odczytu wynika z róznic 55 w momentach indukowania sie „sem" w glowicy odczytu dla obu kierunków ruchu w „przekoszonych" sciezkach.Sygnal odczytu z wyjscia uniwibratora 24, pokazany przykladowo na fig. 2g i w zmniejszeniu na fig. 3g, jest podany na bramkowany standaryzator szerokosci impul¬ sów, skladajacy sie z bramek elektronicznych 32,33. Drugie wejscie drugiej bramki 33 jest wykorzystane do blokowania sygnalu odczytu w obszarach tasmy magnetycznej, w których ^ 65 nie prowadzi sie odczytu informacji oraz w czasie „bezru¬ chu" tasmy. Funkcje ta spelnia sygnal „Bramka odczytu", pokazany przykladowo na fig. 3n, podany na piaty zacisk93 894 wejsciowy we5) a wytworzony w ukladzie sterowania od¬ czytem.Sygnal wejsciowy z glowicy odczytu pokazany jest przy¬ kladowo na fig. 2a i w zmniejszeniu na fig. 3a, sygnal wej¬ sciowy „Modyfikacja wzmocnienia progu odczytu" jest pokazany na fig. 3m, a impuls informacji odczytu z wyjscia drugiej bramki 33 jest pokazany na fig. 2h i w zmniejszeniu na fig. 3h. PL