Najdluzszy czas trwania patentu do 31 stycznia 1942 r.Oddawna sa znane maczki kitowe, któ¬ re po zarobieniu szklem wodnem daja ki¬ ty plastyczne, stosowane jako srodek wia¬ zacy do kwasoodpornych wykladzin. Ki¬ ty podobne wymagaja zakwaszenia i su¬ szenia. Zestalaja sie one przewaznie dlate¬ go, ze wilgoc zawarta w szkle wodnem wy¬ sycha; zjawisko to przebiega bardzo po¬ woli i czesto nalezy je wspomagac ogrze¬ waniem. Ponadto próbowano zobojetnic al- kalje szkla wodnego, uniemozliwiajac w ten sposób pozostawanie jego w stanie plynnym.W podobnych maczkach kitowych .prawdopodobnie w pewnej mierze zacho¬ dzi reakcja chemiczna ze szklem wodnem.Caly ten sposób byl niepewny, gdyz wa¬ runki twardnienia kitu nie byly dostatecz¬ nie znane, wskutek tego czesto po latach kit byl jeszcze miekki, podczas gdy calko¬ wite stwardnienie nastepowalo po dluz¬ szym czasie.W przeciwienstwie do powyzszego sta¬ nu rzeczy, dzieki badaniom warunków, w jakich kit ze szkla wodnego wiaze sie i staje sie kwasoodpornym, osiagnieto dzie¬ ki wynalazkowi znaczny postep* Wedlug patentu glównego Nr 6877 ja¬ ko maczke kitowa stosuje sie pewna od¬ miane kwasu krzemowego lub krzemian, które w pewnym stopniu reaguja z lugiem sodowym, przyczem stopien zdolnosci do reakcji podano tam w postaci liczb.W patencie polskim Nr 8789 propono-wano stosowanie jako maczki kitowej pro¬ szku krzemowego, wykorzystujac przytem te okolicznosc, ze krzem jest rozpuszczal¬ ny w lugu sodowym, z drugiej zas strony, ze przy rozpuszczaniu krzemu w lugu so¬ dowym oprócz wodoru powstaje wylacz¬ nie kwasoodporny kwas krzemowy. Przy- czem okazalo sie, ze niekoniecznie nalezy stosowac czysty krzem, lecz wystarczy, w celu zwiazania alkalji szkla wodnego tak, aby wydzielil sie staly krzemian i masa twardniala na podobienstwo cementu, do¬ danie kilku procentów krzemu. Suszenie i zakwaszanie okazalo sie zbytecznem.Wedlug patentu Nr 6877, w tym sa¬ mym celu stosuje sie krzemofluorki, gdyz przy tych cialach alkalja szkla wodnego zostaja calkowicie zwiazane, i ze przy nich wydzielaja sie kwasoodporne skladniki, lecz nie wydziela sie wodór, wskutek cze¬ go kit jest bardziej spoisty.W reszcie w patencie polskim Nr 8789 wskazano, ze jako maczke kitowa lub jako dodatek do tej ostatniej niekoniecznie na¬ lezy stosowac kr^em w postaci pierwiast¬ ka, lecz mozna stosowac wysokoprocento¬ we stopy krzemowe, celowo stop zelazo- krzemowy o zawartosci 75—90% Si, z któ¬ rego zapomoca mielenia otrzymuje sie maczke kitowa. Wszystkie rzeczone wy¬ sokoprocentowe stopy krzemowe zawiera¬ ja wolny krzem, który utrzymuje w roz¬ tworze stalym inne skladniki, czem obja¬ snia sie dzialanie tych stopów jako macz¬ ki kitowej.Obecnie wykryto ponadto, ze i inne cia¬ la wywieraja skutek podobny, i dlatego daja sie stosowac jako maczka kitowa, skoro przy ich doborze zachowane beda warunki, uwazane juz w patencie glównym jako zasadnicze. Wszystkie te ciala mu¬ sza mianowicie posiadac wspólna ceche, t, j. musza reagowac z lugiem sodowym, przyczem tworza one lub wydzielaja wie¬ cej lub mniej kwasoodporne ciala stale, ponadto zas, wskutek usuniecia alkalji, od¬ grywajacej role zasadnicza przy utrzymy¬ waniu szkla wodnego w stanie cieklym, jednoczesnie kwas krzemowy w samem szkle wodnem zostaje przeprowadzony w stan staly. Zdolnosc reagowania z alkalja- mi moze byc ustalona w sposób opisany w patencie glównym.Jako ciala, które jak stwierdzono oka¬ zaly sie pod tym wzgledem czynne, moz¬ na przytoczyc np, kwas wolframowy, sole kwasu fluorocyrkonowego X2 Zr F6, fluo- rogermanowego X2 Ge F6, krzem, stopy krzemowe, krzemofluorki, kryolit, sole kwa¬ su fluorotytanowego, X2 Ti FQ, fluorotan- talowego X2 Ta F7, fluoroniobowego X2 Nb F7, glin, sole kwasu fluorocynowego X2 Sn F6.W celu otrzymania samotwardniejacej maczki do kitów ze szkla wodnego, wy¬ starczy do mieszaniny piasku krzemionko¬ wego dodac nawet nieznaczna ilosc od 2 do 4% cial rzeczonych.Kity, w powyzszy sposób otrzymane, mozna stosowac jako takie do wykladzin naczyn lub do wytwarzania uksztaltowa¬ nych cegiel. PL PLThe longest term of the patent, until January 31, 1942, has long been known to have putty powders, which, after being mixed with water glass, give plastic sticks, used as a bonding agent for acid-resistant floor coverings. Similar trees require acidification and drying. Usually they solidify as the moisture in the water glass dries up; this phenomenon is very slow and often needs to be aided by heating. In addition, attempts have been made to neutralize the waterglass alkali, thereby preventing it from remaining liquid. In similar putty doughs, there is likely to be some chemical reaction with the waterglass. This process was uncertain as the conditions for hardening the putty were not were sufficiently known, as a result of which often years later the putty was still soft, while the complete hardening took a long time. Contrary to the above, thanks to examining the conditions in which the putty with water glass binds and becomes acid-resistant, considerable progress has been achieved thanks to the invention. According to the main patent No. 6877, a variety of silicic acid or silicate is used as putty flour, which reacts to some extent with sodium liquor, for which the degree of reactivity is given therein. in the form of numbers In Polish patent No. 8789 it was proposed to use silicon powder as putty, taking advantage of the fact that silicon is It is soluble in sodium hydroxide, on the other hand, when dissolving silicon in sodium hydroxide, only acid-resistant silicic acid is formed in addition to hydrogen. However, it turned out that pure silicon should not necessarily be used, but it is enough, in order to bind the waterglass alkali so that solid silicate is released and the mass hardens like cement, by adding a few percent of silicon. Drying and acidification turned out to be superfluous. According to the patent No. 6877, silicofluorides are used for the same purpose, because with these bodies the waterglass alkaline is completely bound, and they release acid-resistant ingredients, but no hydrogen is released, as a result of which The putty is more cohesive. In the rest, the Polish patent No. 8789 indicates that as putty powder or as an additive to the latter, it should not necessarily be used in the form of an element, but high-percentage silicon alloys may be used on purpose. An iron-silicon alloy with a content of 75-90% Si, from which a putty flour is obtained by grinding. All these high-percentage silicon alloys contain free silicon, which holds the other constituents in the solid solution, which is explained by the effect of these alloys as putty powder. It has now also been found that other bodies also exert a similar effect. , and therefore they can be used as putty flour, since their selection will preserve the conditions already considered in the main patent as essential. All these bodies must have a common characteristic, i.e. they must react with sodium hydroxide, because they form or secrete more or less acid-resistant solids, and moreover, due to the removal of alkaline, which plays an essential role in maintaining When the water glass is liquid, at the same time the silicic acid in the water glass itself is converted into a solid. The ability to react with alkali can be determined as described in the main patent. As bodies which have been found to be active in this respect, there may be cited, for example, tungsten acid, salts of fluoro-zirconic acid X2 Zr F6, fluoro-rogermanic acid. X2 Ge F6, silicon, silicon alloys, silicofluorides, cryolite, salts of fluorotitanic acid, X2 Ti FQ, fluorotanthate X2 Ta F7, fluoroniobic acid X2 Nb F7, aluminum, salts of fluorotinic acid X2 Sn F6. of water glass putty, it is sufficient to add even a small amount of 2 to 4% of the said bodies to the silica sand mixture. The putties thus obtained can be used as such for the lining of vessels or for the production of shaped bricks. PL PL