Przedmiotem wynalazku jest magnetosprezysty czujnik do pomiaru naprezen normalnych, zwlaszcza w tworzywach wiazacych o wysokiej sztywnosci np. w betonie, zywicach itp.Bezposredni pomiar naprezen normalnych w materialach wymaga zastosowania czujników o sztywnosci zblizonej do sztywnosci materialu, w którym dokonywany jest pomiar, lub wiekszy od niej. Wymaga sie, aby czujnik mial ksztalt plaski, byl wrazliwy na naprezenia normalne do jego powierzchni czynndj oraz byl malo czuly na naprezenia o innym kierunku. Poza tym sygnal wyjsciowy czujnika powinien byc proporcjonalny do sredniej wartosci naprezenia normalnego. Spelnienie wymienionych postulatów umozliwia przeprowadzenie pomiaru naprezen normalnych w materiale poprzez pomiar nacisku materialu na powierzchnie czynna czujnika, bez koniecznosci znajomosci zwiazków laczacych naprezenia i odksztalcenia materialu oraz historii jego ociazenia.Wymienione wymagania spelnia w znacznym stopniu znane z opisu wynalazku ZSRR, swiadectwo autorskie nr 142 469, urzadzenie sluzace do okreslania naprezen wewnetrznych w betonie wyposazone w czujniki, z których kazdy zbudowany jest z toroidalnego rdzenia, wykonanego z materialu, którego przenikalnosc magnetyczna zmienia sie pod wplywem zmiany sil dzialajacych na ten material. Na toroidzie jest nawiniete uzwojenie, polaczone z elektrycznym ukladem pomiarowym. W celu ochrony rdzenia przed bezposrednim naciskiem ze strony badanego osrodka, do toroidu, z jego obu plaskich stron, stanowiacych czynne powierzchnie czujnika, sa przyklejone dwie sztywne, metalowe plyty. Kilka czujników jest umieszczonych w otworach wiekszej metalowej plyty, która chroni je przed wplywem naprezen prostopadlych do czynnych powierzchni czujników. Cala ta plyta jest umieszczona wewnatrz materialu, w którym dzialaja naprezenia, np. wewnatrz betonowego bloku.Przedmiotem wynalazku jest magnetosprezysty czujnik do pomiaru naprezen normalnych, wyposazony w magnetosprezysty rdzen i co najmniej jedno uzwojenie polaczone z elektrycznym ukladem pomiarowym, przy czym przynajmniej czesc uzwojenia jest usytuowana wewnatrz rdzenia, natomiast czujnik znajduje sie wewnatrz2 93012 osrodka, w którym panuja mierzone naprezenia, zas dwie przeciwlegle powierzchnie rdzenia sa w bezposredniej stycznosci z badanym osrodkiem. Istota wynalazku jest to, ze pomiedzy pozostala czescia rdzenia a badanym osrodkiem jest umocowany zamkniety pierscien o profilowanej zewnetrznej powierzchni, otaczajacy rdzen, przy czym pomiedzy rdzeniem a wewnetrzna czescia pierscienia jest zachowany odstep.Dzieki wynalazkowi uzyskuje sie czujnik stanowiacy jedna calosc, który moze byc stosowany zarówno pojedynczo jak i w zespole kilku czujników, bez koniecznosci zabudowywania ich w dodatkowej metalowej plycie. Pierscien czujnika i jego usytuowanie w stosunku do rdzenia zapewniaja wyeliminowanie wplywu, na wynik pomiaru naprezen prostopadlych do badanych naprezen normalnych. Dobór uksztaltowania zewnetrznej powierzchni pierscienia pozwala na znaczne usuniecie wplywu, na wynik pomiaru, koncentracji naprezen oowstajacych na krawedzi czujnika.Przedmiot wynalazku jest przedstawiony w przykladzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia czujnik w widoku z góry, a fig. 2 — czujnik w przekroju poprzecznym. < Czujnik do pomiaru naprezen normalnych wedlug wynalazku sklada sie z magnetosprezystego rdzenia 1, wykonanego w ksztalcie walca o przekroju kolowym, w którym prostopadle do jego bocznej powierzchni sa wykonane dwa przelotowe otwory 2, przez które nawiniete sa wokól centralnej czesci rdzenia 1 dwa uzwojenia 3, z których jedno jest uzwojeniem zasilajacym, a drugie pomiarowym. Zewnetrzne fragmenty uzwojen 3 znajduja sie we wglebieniach 4 i nie wystaja poza obrys rdzenia 1. Rdzen 1 wraz z uzwojeniami 3 jest umieszczony wewnatrz pierscienia 5, przy czym pomiedzy rdzeniem 1 a pierscieniem 5 jest odstep 6, wypelniony parafina, znajdujaca sie ponadto w innych szczelinach i otworach pomiedzy rdzeniem 1 i pozostalymi elementami. Koncówki uzwojen 3 sa wyprowadzone poprzez otwór 7, wykonany w pierscieniu 5, równiez wypelniony parafina i polaczone z kablem 8. Pierscien 5 jest przymocowany do rdzenia 1 za - posrednictwem dwóch, usytuowanych naprzeciwko siebie wkretów 9, które sa wkrecone w nagwintowane otwory wykonane w rdzeniu 1, zas czescia nienagwintowana umieszczone w przelotowych otworach pierscienia , przez które istnieje dostep do ich lbów podczas dokonywania mocowania i regulacji.Takie umocowanie zabezpiecza czujnik przed przesunieciem sie rdzenia 1 wzgledem pierscienia 5 w plaszczyznie prostopadlej do czynnych powierzchni 10, którymi sa powierzchnie rdzenia 1, prostopadle do bocznej jego powierzchni. Zewnetrzna powierzchnia pierscienia 5 jest fragmentem toroidu. Czujnik jest umieszczony wewnatrz badanego osrodka 11, który bezposrednio oddzialywuje na czynne powierzchnie 10 rdzenia 1 oraz na zewnetrzna powierzchnie pierscienia 5. Pierscien 5 dzieki uksztaltowaniu swej powierzchni zewnetrznej eliminuje wplyw, na wynik pomiaru naprezen powstajacych na krawedziach czujnika, dzieki czemu na czynne powierzchnie rdzenia 1 dzialaja praktycznie tylko naprezenia normalne. PL