Przedmiotem wynalazku jest rejestr pamieci o propagacji obszarów magnetycznych w strefie cienkiej warstwy magnetycznej o jednoosiowej anizotropii, naniesionej na podlozu izolacyjnym.Wynalazek dotyczy nowego geometrycznego rozmieszczenia plaskich przewodów elektrycznych naniesio¬ nych na podlozu, które to przewody podczas pracy tworza rejestr przesuwany powodujacy propagacje obszarów magnetycznych pomiedzy wejsciem, na którym nastepuje zapis i wyjsciem, na którym nastepuje odczytanie.Wynalazek jest stosowany do realizacji pamieci o duzej gestosci upakowania informacji, do wyposazenia urzadzen obróbki informacji.W rejestrze o propagacji obszarów magnetycznych w warstwie ferromagnetycznej, polikrystalicznej o jedno¬ osiowej anizotropii - propagacja dokonuje sie w materiale magnetycznie miekkim o slabej koercji uformowanym w postaci dwóch rzedów wystepów obramowanych przez strefe magnetyczna o silniejszej koercji, sterowanej sygnalami zegarowymi.W rozwiazaniu znanym z francuskiego opisu patentowego nr 710 174, przewód zwany przewodem propaga¬ cji pokrywa calkowicie strefe magnetycznie miekka. Przewodzi on prad równomiernie w calym swoim obszarze.Prad ten, który wytwarza pole propagacji wzdluz osi latwego magnesowania zmienia alternatywnie kierunek przeplywu przy kazdym takcie ukladu zegara taktujacego. Przewód zwany przewodem inhibicji ma ksztalt litery U lub ornamentu greckiego w postaci meandra. Przewodzi on prad co drugi takt taktownika zmieniajac polaryzacje impulsu przy kazdym nastepnym przebiegu pradu inhibicji. Jedno ramie przewodu inhibicji w ksztalcie litery U pokrywa górny rzad wystepów z materialu magnetycznie miekkiego, a drugie ramie tego przewodu pokrywa rzad dolny wystepów. Celem pradu inhibicji jest przeciwstawienie sie calkowitemu skasowaniu informacji, co zaszloby podczas danego impulsu zegarowego wywolanego przez prad propagacji dzialajacy pojedynczo, a ponadto zachowanie czesci informacji w zadanym miejscu strefy miekkiej rejestru.Galaz przewodu inhibicji pokrywa badz jeden rzad wystepów, badz w rejestrze zespolowym, rzad nizszy jednego segmentu i rzad wyzszy segmentu sasiedniego.Niedogodnoscia tego ukladu jest to, ze przewód propagacji ma wzglednie duza szerokosc, co dla uzyskania niezbednej gestosci pradu narzuca koniecznosc uzycia pradu o duzym natezeniu, które przekroczyc moze nawet2 90086 1 A. Tak duzemu natezeniu pradu odpowiada duze zuzycie energii. Ponadto w znanych strukturach oba prady zmieniaja kolejno biegunowosc, a trudno jest komutowac tak znaczne prady z predkoscia pozadana w róznych zastosowaniach. r Rejestr pamieci o propagacji obszarów magnetycznych w strefie cienkiej warstwy magnetycznej o jedno¬ osiowej anizotropii, o slabej koercji, a wiec magnetycznie miekkiej, otoczonej strefa o silniejszej koercji, a wiec magnetycznie twardej, zwlaszcza rejestr typu zespolonego, utworzony z licznych równoleglych segmentów, z których to segmentów kazdy zawiera czesc srodkowa, której os jest usytuowana zgodnie z kierunkiem propagacji obszarów oraz dwie czesci boczne w postaci wystepów, które sa prostopadle do kierunku propagacji obszarów, znajduja sie na przemian po obu stronach czesci srodkowej i maja jednostronnie pochyle linie ograniczajace ich powierzchnie, a laczace z czescia srodkowa segmentu, wedlug wynalazku charakteryzuje sie tym, ze zawiera przewód, boczny z materialu przewodzacego w ksztalcie meandra o licznych ramionach, z których kazde pokrywa obszary jednej czesci bocznej jednego segmentu, obszary czesci bocznej sasiedniego segmentu ortz obszary przeciwleglej czesci srodkowej segmentu równoleglego, a takze zawiera przewód srodkowy w ksztalcie meandra o szerokosci bliskiej szerokosci przestrzeni utworzonej miedzy ramionami przewodu bocznego, korzystnie wiekszej lub mniejszej o 0-40% szerokosci tej przestrzeni. Co drugie ramie przewodu srodkowego pokrywa czesci srodkowe segmentów.Przewód boczny jest polaczony z generatorem impulsów o kolejno przeciwnej polaryzacji, a przewód srodkowy jest polaczony z generatorem impulsów o jednakowej polaryzacji.W korzystnym rozwiazaniu rejestr zawiera dwa rejestry polaczone w jeden rejestr podwójny posiadajacy dwa wspólne przewody. Cykle przesuniecia tych dwóch rejestrów sa wzajemnie przesuniete w fazie o pól cyklu.W odmiennym rozwiazaniu rejestr zawiera cztery rejestry polaczone w jeden poczwórny rejestr posiadajacy wspólne przewody srodkowe i boczne, dwa oddzielne przewody zapisu i dwa polaczone szeregowo — przeciwsob- nie przewody odczytu, z których kazdy odbiera sygnal odczytu.Przewód srodkowy posiada czesc wezsza i odchylona ku górze w kierunku obszarów magnesowania. W tym przypadku przewód srodkowy jest polaczony z generatorem impulsów o kolejno przeciwnej polaryzacji.Korzystnie przesuniete rozmieszczenie elementarnych rejestrów parzystych i nieparzystych oraz usytuowa¬ nie przewodów jest takie, ze unika sie zachodzenia przewodów zapisu i odczytu na przewody srodkowy i boczny, co pozwala na uklad przewodów w dwóch plaszczyznach.W korzystnym rozwiazaniu rejestru poczwórnego elementarne rejestry parzyste i nieparzyste sa rozmiesz¬ czone z przesunieciem. Usytuowanie przewodów jest takie, ze obydwa przewody zapisu i cztery przewody odczytu nie zachodza na przewody srodkowy i boczny. Pozwala to na uklad przewodów w dwóch plaszczyz¬ nach.Przedmiot wynalazku jest przedstawiony W przykladach wykonania na rysunku, na którym fig. 1, przedstawia schemat rejestru zespolowego z plaskimi przewodami elektrycznymi, fig. 2-wykres czasowy pradów w poszczególnych przewodach w jednym pelnym cyklu zegarowym, fig. 3-wykres czasowy pradów odpowiadajacy innemu'momentowi zapisu w cyklu, fig. 4- wykresy dotyczace sygnalów zaklócajacych, fig. 5-uklad rejestru podwójnego ze skompensowanymi elementami odczytu dla zmniejszenia wplywu niektórych zaklócen pochodzenia wewnetrznego, fig. 6-uklad rejestru poczwórnego, fig.7 -wykres czasowy pradów odpowiadajacy rejestrowi poczwórnemu z fig. 6, fig. 8a- inne wykonanie czesci schematu wedlug fig. 1 umozliwiajace proces zapisu bez przewodu zapisu, fig. 8b - wykres czasowy pradów przy zastosowaniu impulsów pradowych o przeciwnych polaryzacjach w przewodzie srodkowym, fig. 9'— schemat ukladu podobnego do ukladu fig. 6, który pozwala na podzial czterech przewodów na dwa poziomy w przeciwienstwie do ukladu z fig. 6, który wymaga trzech poziomów, fig. 10 - przedstawia schemat ukladu podobnego do ukladu z fig. 9, ale uklad ten zawiera dwa podwójne rejestry o dwóch poziomach przewodów.Fig. 1 przedstawia w powiekszeniu schemat rejestru zespolowego o propagacji obszarów magnetycznych.Kazdy segment A, B, C, D, strefy magnetycznie miekkiej zawiera czesc srodkowa *0, BO, CO, DO, rzad wystepów dolnych Al, BI, Cl, Dl i rzad wystepów górnych A2, B2, C2, D2. Wystepy te maja znany ksztalt i wymiary. Jeden wystep górny (lub dolny) i sasiedni wystep dolny (lub górny) wyznaczaja modul przesuwu.W przykladzie przedstawionym na fig. 1 rejestr obejmuje pierwszy segment A zawierajacy czesc srodkowa AO, rzad pieciu wystepów dolnych A1 ponumerowanych 1, 3, 5, 7, 9 i rzad czterech wystepów górnych A2 ponumerowanych 2,4, 6,8.Segment A rozpoczyna sie od lewej strony obszarem przemiany 1 stanowiacym pierwszy dolny wystep i rozciaga sie dalej poprzez cztery moduly przesuwu.Poprzez pierwsza sciezke' Zl przebiegajaca pionowo, prawa czesc segmentu A jest polaczona z prawa czescia segmentu B (BO, BI, B2) zawierajaca dwa moduly przesuwu równolegle do modulów segmentu A, a w orientacji pionowej osi rysunku; umiejscowionego nad segmentem A.90086 3 Lewa czesc segmentu B poprzez druga pionowa sciezke Z2 polaczona jest z lewa strona najwyzszego segmentu C zawierajacego trzy obszary CO, C1, C2 i czternascie modulów przesuwu.Prawy kraniec segmentu C jest polaczony z pierwszym obszarem odczytu W1, umieszczonym nieco ponizej segmentu A, poprzez trzecia sciezke pionowa Z3 przedluzona czwarta sciezka Z'3. Sciezka Z3 laczy sie ze sciezka Z'3 poprzez posredni obszar Y1, który ma ksztalt trzonu modulu przesuwu i jest polozony na przedluzeniu segmentu B, ponadto sciezka Z'3 jest polaczona z obszarem odczytu W1 poprzez drugi obszar posredni Y2 o takim samym ksztalcie jak obszar Y1, ale lezacym na wysokosci przedluzenia segmentu A.Poczawszy od trzeciego modulu przesuwu liczac od prawej strony segmentu C, umiejscowiona jest pionowa sciezka Z4 prowadzaca w kierunku do segmentu D skladajacego sie z czesci DO, D1, D2, a usytuowanego w jednej linii z segmentem B i zawierajacego trzy moduly przesuwu ustawione od prawej strony do lewej.Lewy kraniec segmentu D poprzez pionowa sciezke Z'4 i poprzez posredni obszar Y3 znajdujacy sie na tej samej linii poziomej co obszar Y2 jest polaczony z drugim obszarem odczytu W2 umiejscowionym na poziomie obszaru W1.W ukladzie tym mozliwe jest podwojenie energii odczytu, co osiagnieto przez podwojenie liczby obszarów odczytu.Obszary posrednie Y1, Y2, Y3 maja za zadanie zapobieganie niepozadanemu przemieszczaniu sie w góre obszarów magnetycznych podczas ich przemieszczania sie z góry w dól.Przewód boczny L ma ksztalt greckiego ornamentu, w postaci meandra, którego pierwsze ramie L1 pokrywa górny rzad wystepów C2 segmentu C, drugie ramie L2 pokrywa rzad C1 dolnych wystepów segmentu C oraz górny rzad wystepów B2 i D2 segmentu B i D, jak równiez sciezki Z2, Z4 oraz Z3. Trzecie ramie L3 pokrywa rzedy B1 i D1, jak równiez sciezki Z1, Z'4 i Z'3. Czwarte ramie L4 pokrywa rzedy A1 oraz obszary odczytu W1 i W2. Ramiona te sa polaczone poprzeczkami L'1, L'2,L'3. —- Przestrzen e1 pomiedzy L1 i L2, przestrzen e2 pomiedzy L2 i L3 oraz przestrzen e3 pomiedzy L3 i L4 maja taka szerokosc, ze pozostaje odkryta czesc srodkowa kazdego segmentu.Przewód boczny L jest sterowany generatorem impulsów pradowych o kolejno przecfwnej polaryzacji.Przewód srodkowy G równiez w ksztalcie meandra stanowiacy przewód o szerokosci nieco wiekszej od przestrzeni e1, e2, e3 na przyklad korzystnie szerszy o 20 do 40%, ma pierwsze ramie G1, które pokrywa obszar CO segmentu C. Drugie ramie G2 przecina sciezki Z2, Z4, Z3. Trzecie ramie G3 pokrywa czesci srodkowe BO, DO segmentów B i D oraz pomocniczy obszar posredni Y1. Czwarte ramie G4 przecina sciezki Zl, Z'4, Z'3. Piate ramie G5 pokrywa czesc srodkowa i obszary posrednie Y2, Y3. Szóste ramie G6 obejmuje obszary odczytu W1 i W2. Ramiona te sa polaczone przez skrajne poprzeczki G'1, G'2, G'3, G'4 oraz G'5.Powroty przewodu srodkowego G a wiec ramiona parzyste sa umiejscowione pomiedzy liniami rejestru, a wiec w strefie nieuzytecznej. Przewód srodkowy G jest sterowany generatorem impulsów pradowych o jednej polaryzacji.Ponadto rejestr zawiera jeszcze przewód zapisu E zorientowany pionowo, pokrywajacy przynajmniej czesciowo obszar wystepu dolnego 1 oraz przewód odczytu S tworzacy kilka zwojów, korzystnie umiejscowio¬ nych nad obszarami odczytu W1 i W2.Fig. 2 przedstawia cztery przebiegi a, b, c, d odpowiadajace pradom w przewodzie srodkowym G, w przewodzie bocznym L, w przewodzie odczytu S, oraz w przewodzie zapisu E, podczas dwóch pólokresówTl, T2, tworzacych pelny cykl przesuwu. Impulsy pradu maja ksztalt trapezoidalny. Pierwszy pólokres Tl zaczyna sie w czasie to, a konczy sie w czasie t'0 stanowiacym poczatek drugiego pólokresu T2. Obejmuje on posrednie czasy tl -t7. Zaklada sie, ie w przewodzie zapisu E (fig. 2 przebieg d) od czasu to do t1 wystepuje jeden impuls, a drugi impuls, tej samej biegunowosci wystepuje pomiedzy czasem t'0 i t'1.Przewód srodkowy G (fig. 2 przebieg a) otrzymuje impuls przykladowo dodatni wystepujacy w czasie od tl do t4, a dalej nastepny impuls o tej samej polaryzacji wystepujacy w czasie od t'i do t'4. Próg impulsu konczy sie w czasie t3(t'3).Przewód boczny L (fig. 2 przebieg b) otrzymuje pierwszy impuls dodatni, po którym nastepuje impuls ujemny o dluzszym czasie trwania. Przejscie przez zero pomiedzy progiem dodatnim, a progiem ujemnym ma miejsce w czasie t2. Impuls ujemny, który rozpoczyna sie w czasie t2 dochodzi do zera w czasie t7.W przewodzie odczytu S (fig. 2 przebieg „c") prad przeplywa w czasie t5 do t6. Miedzy czasem t7 a t'0 w zadnym przewodzie nie plynie prad.W nastepnym pólokresie T2 ksztalty impulsów pradowych sa takie same, a róznice stanowi tylko to, ze polaryzacja dwóch nastepnych impulsów w przewodzie bocznym L jest przeciwna. Równiez przeciwna jest polaryzacja impulsów pradu odczytu.Dzialanie ukladu jest nastepujace: Impuls pradu zapisu w czasie tO-tl wywoluje polaczenie pól4 90Ó66 magnetycznych, które dodane do pola wywolanego przez równoczesny przebieg pradu dodatniego w przewodzie bocznym, stwarza obszar zapisu w wystepie zapisu 1, zmieniajac lokalnie kierunek zasilania (kierunek pradu zapisu w procesie inwersji jest obojetny). Kierunek pradu w przewodzie bocznym L jest taki, ze usiluje odwrócic magnetyzacje w warstwie magnetycznie miekkiej, pierwotnie calkowicie zorientowanej w tym samym kierunku co warstwa magnetycznie twarda.Nastepnie, zachowujac przeplyw pradu bocznego l|_ do przewodu srodkowego przesylany jest prad poczawszy od czasu ti. Wywoluje on w rezultacie wydluzenie obszaru zapisu pod przewodem srodkowym G.To samo bedzie mialo miejsce w trakcie propagacji w obszarze, który znalazlby sie na przyklad W wystepie piatym 5 (fig. 1). W tym przypadku obszar ten, jak dla wystepu pierwszego 1, rozciaga sie w prawo pod przewodem srodkowym, pod wplywem kierunkowosci propagacji w strukturach o granicach skosnych.W czasie t2 prad w przewodzie bocznym zmienia kierunek na przeciwny, przy czym prad w przewodzie srodkowym ciagle plynie. Poniewaz jednak zachodzi pokrycie brzegów przewodu srodkowego i przewodu bocznego, wystepuje ciaglosc przestrzenna pola przylozonego i obszar wydluza sie w wystepie górnym, czyli w wystepie szóstym 6, ale nie w wystepie czwartym 4, dla obszaru poczynajacego sie w wystepie 5-—oraz w wystepie 2 dla obszaru zaczynajacego sie w wystepie 1.Równoczesnie pole magnetyczne pod ramieniem L4 przewodu bocznego, kasuje dolne partie obszarów pierwotnych w wystepie 1 i w wystepie 5.W czasie t4 wartosc pradu w przewodzie srodkowym G spada do zera; podczas gdy prad w przewodzie bocznym L wystepuje jeszcze az do czasu t7. Czesc dolna obszarów zapoczatkowanych w wystepach 1 i 3 jest teraz w wystepach 2 oraz 6 i utrzymuje sie jeszcze az do linii srodkowej segmentu A.W czasie t7 zanik wszystkich pradów umozliwia polom magnetycznym lokalnym wynikajacym z nierówno- miernosci grubosci warstwy magnetycznej, w miejscu skosnych brzegów ukladu, automatyczne skasowanie czesci obszarów znajdujacych sie pod przewodem srodkowym. Ostatecznie obszary biorace poczatek w wystepach 1 i 5 odnajduja sie jedynie w wystepach 2 i 6 pozbawione wszystkich pozostalosci zaklóceniowych. Obszary te zostaly przesuniete o jeden póltakt.W nastepnym póltakcie, przeprowadzajac taka sama analize, mozna wykazac, ze ma miejsce taka sama propagacja obszarów z dolu do góry, dla dopelnienia w ten sposób pelnego cyklu przesuniecia. Przejscie informacji od segmentu do segmentu odbywa sie w sposób podobny, przy czym ramiona parzyste przewodu srodkowego, w których plynie prad kasujacy podczas interwalów t! —U i t'i —1'4 nie ograniczaja dzialania rejestru. Propagacja obszaru dla dolnej polowy przejsc zaczyna sie w czasie t4. Ta wlasnosc jest wykorzystana do odczytu, co mozna przedstawic nawiazujac do fig. 1, na której uwidoczniono, ze obszar umiejscowiony w obszarze posrednim Y2, który powinien byc propagowany juz w czasie t3 az do t4, bedzie zróznicowany, co pozwoli na propagacje obszarów pod przewodem odczytu S w czasie t5-t6.Fig. 3 odnosi sie do dzialania ukladu wedlug procesu, zwanego zapisem w dól, w odróznieniu do procesu zwanego procesem zapisu w góre, przedstawionego na fig. 2. W tym przypadku na wykresie d' przedstawiono, ze w przewodzie zapisu E na poczatku pólokresu, impuls pradowy nie jest jeszcze podawany, a pojawia sie on dopiero w koncowej czesci okresu miedzy czasami t9 it10. Do pradu w przewodzie bocznym nalezy wtedy dodac impuls o tej samej polaryzacji jak impuls dlugi miedzy czasem t8 i t11 (wykres a').Fig. 4 przedstawia trzy przebiegi, wykres a (z fig. 2), wykres c', przedstawiajacy sygnal, który otrzymuje sie na wejsciu wzmacniacza odczytu, wykres c" przedstawiajacy sygnal na wyjsciu tego wzmacniacza, w tych samych warunkach.Silny sygnal zaklócajacy powstaje przy zaniku pradu w przewodzie srodkowym i jest on spowodowany wzajemnym sprzezeniem indukcyjnym miedzy przewodem srodkowym i przewodem odczytu. W porównaniu do sygnalu zaklócajacego sygnal odczytu jest slaby i dlatego koniecznym jest wprowadzenie dodatkowego kompensacyjnego zwoju odczytu identycznego do pierwszego (przewód S z fig. 1), polaczonego szeregowo-prze- ciwsobnie tak, aby na wejsciu wzmacniacza odczytu otrzymac sygnal zaklócajacy o slabej energii. Gdyby sygnal ten byl zbyt intensywny, to w rezultacie nastapiloby nasycenie wzmacniacza odczytu —co spowodowaloby przedluzenie czasu trwania tego zaklócenia na wyjsciu wzmacniacza odczytu, co z kolei powodowaloby niewlasciwa dyskryminacje sygnalu zaklócajacego w stosunku do sygnalu odczytu.Fig. 5 przedstawia uklad zwojów odczytu stosowany w rejestrze podwójnym. Rejestr podwójny jest polaczeniem dwóch rejestrów z fig. 1, majacych wspólne przewody sterujace. Schemat tego ukladu przedstawio¬ no w sposób uproszczony w postaci liniowej osi segmentów rejestrów zespolonych takich jak P zawierajacych zlewaj strony krótkie zagiecie p jako obszar zapisu, azprawiej strony dwa obszary odczytu w postaci dwu dluzszych zagiec takich jak r (patrz fig. 1). Dwa rejestry pojedyncze R11 i R12 sa polaczone w rejestr podwójny R1, a dwa rejestry pojedyncze R21 i R22 sa polaczone w rejestr podwójny R2.90 086 Przewód zapisu E pokrywa wszystkie obszary zapisu. Przewód odczytu obejmuje obwód czynny S1 i obwód bierny S2 polaczone szeregowo-przeciwsobnie w celu kompensacji zaklócen.W kazdym rejestrze podwójnym, przewód boczny przebiega tam i z powrotem nad obszarami zapisu i,odczytu rejestru wyzszego R11 oraz obszarami zapisu i odczytu rejestru nizszego R12 tak, ze przy kazdym kolejno nastepujacym impulsie zegarowym przeciwna polaryzacja impulsów pradowych w przewodzie bocznym pozwala dokonac zapisu, lub alternatywnie odczytu, w rejestrze wyzszym oraz w rejestrze nizszym.W tym rejestrze, cala struktura jest uzyteczna i kazdy sasiedni wystep struktury moze zawierac informacje „O" lub „1", ewentualnie dwie kolejne „1".Amplituda sygnalu zaklócajacego towarzyszaca zanikowi pradu w przewodzie srodkowym jest dwukrotnie zmniejszona. Po pierwsze sumaryczny strumien magnetyczny przewodu srodkowego i zwoju odczytu, zostaje teoretycznie sprowadzony do wartosci zerowej, poniewaz dwa skladowe strumienie sa przeciwnie skierowane i sa praktycznie bardzo slabe. Po drugie, polaczenie szeregowo-przeciwsobne zwojów odczytu zapewnia dalsze zmniejszenie tego szczatkowego zaklócenia.Rejestr podwójny wybiera sie przesylajac prady wzbudzania. Natomiast rejestr podwójny, który nie otrzymuje pradów wzbudzenia nie jest wybierany. Przewód zapisu, w urzadzeniach zapisu z podwójnym rejestrem jest wspólny i zapis jest wykonywany bez trudnosci, poniewaz czas taktowania odpowiada czasowi propagacji, a wiec sygnal zapisu w urzadzeniu zapisu jednej czesci podwójnego rejestru jest sygnalem wywoluja* cym przede wszystkim kasowanie w urzadzeniu zapisu przylaczonym do drugiej czesci rejestru podwójnego. Tak wiec zapisy beda sie dokonywac alternatywnie w jednym rejestrze i w drugim rejestrze w kolejnych cyklach taktowych, przy czym zapis który powstaje przy zgodnie skierowanych pradach w przewodzie zapisu i przewo¬ dzie bocznym odbywa sie tylko w podwójnym rejestrze wybranym, np. R1 a nie R2. W szczególnosci zapis nie bedzie sie dokonywal w nie wybranym rejestrze, w którym nie plynie prad w przewodzie bocznym, chociaz przewód zapisu jest wspólny dla poszczególnych rejestrów podwójnych. Rejestry podwójne, które tworza droge informacji wybieranych, nie otrzymuja wiecej pradów wzbudzenia jednoczesnie, lecz tylko jeden. Jesli wiec ma byc wybrany rejestr podwójny, to przesyla sie prad w przewodzie bocznym i prad w przewodzie srodkowym podczas pewnej ilosci cykli taktowych, odpowiadajacych ilosci pozadanych bitów w tym rejestrze, ale podczas tego czasu zaden prad, nawet czastkowy nie plynie winnych rejestrach, co calkowicie usuwa niepozadane zjawiska w cienkim podlozu magnetycznym, takie jak na przyklad plyniecie obszarów (zwiekszanie sie i zmniejszanie obszarów mogacych opróznic rejestr obszarów). Odczyt i zapis beda wiec wykonane w kazdym podstawowym cyklu taktowym, co odpowiada maksymalnej czestotliwosci uzytkowej takiego rejestru. Nalezy podkreslic, ze uzyteczny sygnal odczytu wywolany przez przesuniecie obszaru pod przewodem odczytu nie jest oslabiony obecnoscia pasma wyrównawczego, w przeciwienstwie do zaklócen wywolanych przez sprzezenie pomiedzy przewodem srodkowym i miedzy przewodem odczytu aktywnego, które sa zredukowane do zera przez sprzezenie, w kierunku odwrotnym, z przewodem kompensacyjnym.Fig. fe przedstawia uklad, w którym mozliwe jest zmniejszenie wzajemnych oddzialywan pomiedzy punktami obszarów magnetycznych. Ten rezultat otrzymuje sie jesli obszary bedace nosnikami informacji sa systematycznie rozdzielane jeden od drugiego. Dla otrzymania tego efektu wprowadza sie kazdorazowo „O" stanowiace wtedy dzielnik miedzy dwoma bitami informacji. Dzialanie tego ukladu jest identyczne do dzialania ukladu wedlug poprzedniego rozwiazania, ale gestosc bitów uzytecznych na centymetr kwadratowy jest dwa razy mniejsza, a czestotliwosc uzytkowania jest równiez dwa razy mniejsza. Uklad przedstawiony na fig. 6 pozwala na wykorzystanie tego uporzadkowanego odstepu bitów informacji dla pracy z maksymalna czestotli¬ woscia, to jest przy zapisie i odczycie w kazdym podstawowym cyklu taktowym.Na fig. 6 u góry, przedstawiony jest poczwórny rejestr R3 utworzony przez polaczenie czterech rejestrów majacych wspólne przewody zasilajace. Dwa rejestry z lewej strony R11 i RI2 tworza pierwszy rejestr podwójny i dwa rejestry R13 i R14 po stronie prawej tworza drugi rejestr podwójny. Na dole przedstawiony jest drugi rejestr poczwórny R4 o identycznym ukladzie.Uklad obejmuje dwa przewody zapisu lewy E1 i prawy E2. W ukladzie tym obwód kompensacyjny odczytu uzyty jest jako obwód normalnego odczytu, to znaczy, ze oba obwody odczytu w ukladzie szeregowo-przeciwsobnym sa przynalezne do czterech rejestrów elementarnych rejestru poczwórnego tak, ze odczyt dokonuje sie z jednej strony w rejestrze podwójnym, np.: Rn-Ria, gdy kompensacja odbywa sie w rejestrze Ri a-Ri4 i odwrotnie.Przewód srodkowy pojedynczy i przewód boczny pojedynczy pokrywaja cztery rejestry przynalezne do rejestru poczwórnego. Przebiegajacy tam i z powrotem przewód boczny pokrywa obszar zapisu i odczytu dwóch rejestrów górnych Rn, R13 w przebiegu w jedna strone i rejestrów dolnych Rla, RJ4 w przebiegu powrotnym.Fig. 7 przedstawia piec przebiegów sygnalów, wyjasniajacych dzialanie rejestru poczwórnego przedstawio* nego na fig. 6. Przebieg e przedstawia przeplyw pradu podczas czterech pólokresówT! ... T4 wprzewodzfe bocz¬ nym przebieg f prad w przewodzie srodkowym, przebieg g prad we wzmacniaczu odczytu, przebieg k1 prad w przewodzie zapisu Ei, a przebieg ka prad w drugim przewodzie zapisu E2.6 90086 Przykladowo w pierwszym cyklu taktowym T1 nastepuje zapis i odczyt w rejestrze lewym górnym, a do prawego przewodu zapisu nie jest podany zaden taki prad, który w prawym górnym rejestrze móglby wywolac zapis. Podczas tego czasu T1 w obu dolnych rejestrach nie moze byc dokonany zaden zapis, bowiem prad w przewodnie bocznym wytwarza pole o kierunku odpowiadajacym kasowaniu informacji w obszarach zapisu jak i odczytu obu tych dolnych rejestrów.W czasie trwania drugiego impulsu zegarowego biegunowosc pradu w przewodzie bocznym jest odwrotna i zapis oraz odczyt dokonuja sie w lewym dolnym rejestrze. Podobnie w okresie T2 zaden prad zapisu nie jest wysylany do prawego przewodu zapisu i w prawym nizszym rejestrze nie nastepuje ani odczyt ani zapis.W cyklach taktowych, które nastepuja po pólokresach T3 i T4 w ten sam sposób bedzie sie dokonywal w rejestrze górnym prawym i dolnym prawym kolejno zapis i odczyt, natomiast w lewych rejestrach nie zachodzi ani odczyt ani zapis. Tak wiec w kazdym cyklu taktowym w zwoju odczytu zostaje wzbudzony sygnal przeznaczony tylko i wylacznie dla jednego rejestru sposród czterech rejestrów rejestru poczwórnego.Jak widac wiec, w tym dzialaniu, tylko dla jednego zdanych czterech rejestrów, zaistnieje mozliwosc, w przypadku logicznej „I", wystapienia czasu zapisu, co czwarty cykl taktowy i to za kazdym razem kiedy nastapi przesuniecie o dwa kroki w strukturze magnetycznej. Wynika wiec, ze zawsze pomiedzy obszarami bedacymi nosnikami informacji jeden krok bedzie niewykorzystany.Wybór rejestrów poczwórnych odbywa sie podobnie jak w przypadku rejestrów podwójnych, to znaczy, ze rejestr poczwórny jest wybierany wtedy, kiedy prad rozkazu poplynie w jego przewodzie srodkowym oraz przewodzie bocznym, a jednoczesnie gdy zaden prad nie plynie w przewodach srodkowym i bocznym innych rejestrów poczwórnych.Zaleta ukladu poczwórnego rejestru przedstawionego na fig. 6 polega na wiekszej symetrii w rozmieszcze¬ niu przewodów, a w szczególnosci petli przewodów srodkowych i bocznych, które znajduja sie w jednakowej odleglosci od obu zwojów odczytu, co pozwala na lepsze wytlumienie zaklócen indukcyjnych, a w konsekwencji lepszy stosunek sygnalu do zaklócenia.Fig. 8a przedstawia inny przyklad ukladu pokazanego na fig. 1, w którym istnieje mozliwosc wyelimino¬ wania przewodu odczytu. Na fig. 8a widac czesc segmentu A z fig. 1, zawierajaca ramie G6 przewodu srodkowego pokrywajacego dolna czesc skrajnego wystepu V lekko wydluzonego w^porównaniu do wystepu 1 z fig. 1.Przewód srodkowy G przechodzi powyzej czesci dolnej wystepu V. W obszarze h przewód srodkowy posiada mniejsza szerokosc, co powoduje miejscowe zwiekszenie gestosci pradu, a ponadto przewód w tym obszarze h posiada orientacje nachylona, aby ulatwic inwersje magnesowania. Przewód srodkowy G w tym przypadku jest sterowany generatorem impulsów pradowych o kolejno przeciwnej polaryzacji.Fig. 8b przedstawia dwa przebiegi, przebieg m w przewodzie bocznym L oraz przebieg n pradu w przewo¬ dzie srodkowym G. Przewód srodkowy otrzymuje pradowy impuls propagacji n1 o polaryzacji dodatniej, a nastepnie pradowy impuls odczytu n2 o przeciwnej polaryzacji. Uklad ten pracuje jako rejestr podwójny ze zwyklymi odleglosciami pomiedzy obszarami.Fig. 9 przedstawia schemat ukladu rejestru poczwórnego o dwupoziomowych warstwach przewodów.Rejestry pojedyncze Rn, Ri2r R13, R14 sa wyposazone we wspólny przewód boczny L i wspólny przewód srodkowy G, dwa przewody zapisu E2 i E2 i dwa przewody odczytu SI i S2 polaczone szeregowo-przeciwsob- nie. Przez przesuniecie wysokosci rejestrów parzystych R12, R14 wzgledem rejestrów nieparzystych R11 i R13 osiaga sie taka geometrie przewodów, ze przewody zapisu i przewody odczytu nie przecinaja przewodu brzegowo—bocznego ani przewodu srodkowego. Umozliwia to konstrukcje dwupoziomowa w przeciwienstwie do ukladu z fig. 1, który wymaga trzech poziomów przewodów.Fig. 10 przedstawia schemat ukladu dwu podwójnych rejestrów o dwu poziomach przewodów, podobnie jak w ukladzie z fig. 9. Dwie pary rejestrów pojedynczych R! 1 -Ri 2 oraz Rai -Ra3 wyposazone sa we wspólny przewód srodkowy i boczny. Przez przesuniecie rejestrów parzystych R12 i R14 wzgledem rejestrów nieparzys¬ tych R11 i R13 osiaga sie taka sama geometrie przewodów, ze przewody zapisu i odczytu nie przecinaja przewodu bocznego, ani przewodu srodkowego. Uzwojenie odczytu i kompensacji sa rozlozone symetrycznie w stosunku do linii srodkowej, co pozwala na bardzo dobra kompensacje indukcyjnych zaklócen odczytu. PL