Przedmiotem wynalazku jest urzadzenie doprowadzajace materialy sproszkowane w strumieniu gazu do konwertora osadzonego na pierscieniu wsporczym zaopatrzonym w czopy nosne, w których co najmniej jeden posiada rozwiercony osiowo otwór i ma przewody sluzace do wprowadzania do konwertora materialów gazowych i sproszkowanych materialów stalych.W znanym zasadowym procesie tlenowym, po zalaniu plynnej surówki do konwertora prowadzi sie dmuch na powierzchnie kapieli za pomoca lancy tlenowej wprowadzonej przez gardziel konwertora. Konwertor jest osadzony na pierscieniu wsporczym zaopatrzonym w czopy umieszczone po przeciwleglych stronach na srednicy pierscienia. Czopy osadzone sa na lozyskach umozliwiajacych przechylenie konwertora w celu napelniania go surówka albo spustu wytopu. Ponad gardziela konwertora znajduje sie kolpak, który sluzy do zbierania gazów, wydzielajacych sie w czasie prowadzenia wytopu. W celu zalania do konwertora plynnej surówki oraz wprowa¬ dzenia materialów zuzlotwórczych takich jak, na przyklad palone wapno, trzeba odchylic konwertor od kolpaka lub tez trzeba odsunac sam kolpak, zeby uzyskac dostep do gardzieli, w tym tez czasie z konwertora wydziela sie znaczna ilosc dymów uchodzacych bezposrednio do atmosfery. Nawet gdy kolpak znajduje sie ponad gardziela konwertora w czasie jego pracy, szczelina powstala miedzy kolpakiem a gardziela równiez przedostaje sie pewna ilosc dymów i gazów. Jest to glówne zródlo zanieczyszczenia srodowiska, sprzeczne z przepisami ochrony naturalnego srodowiska czlowieka. » Znane sa równiez konwertory z dmuchem dolnym. W konwertorach tego typu tlen i sproszkowane materialy zuzlotwórcze wprowadza sie pod powierzchnie kapieli metalowej poprzez dysze umieszczone w trzonie i scianach bocznych. Dzieki wprowadzeniu tlenu, innych gazów i sproszkowanych substancji stalych porywanych przez gazy, przez dysze denne, skladniki kapieli takie jak wegiel, który ma zostac utleniony, stykaja sie bezposrednio z gazami i cialami stalymi przechodzacymi przez kapiel. Umozliwia to uzyskanie bardziej zblizonych do stechiometrycznych reakcji chemicznych, czemu towarzyszy zmniejszenie ilosci wydzielanego dymu. Poza tym, mozna opuscic kolpak bezposrednio ponad gardziel konwertora tak, ze jedynie nieznaczne ilosci gazu i dymu przedostaja sie do atmosfery. *2 89 338 Znane jest rozwiazanie konwertora z dmuchem dolnym do dysz którego gazy i materialy sproszkowane doprowadza sie za pomoca, przewodów prowadzacych przez otwór osiowy w czopie pierscienia konwertorowego, przy czym dysze wyposazone sa w zlacza obrotowe.Celem wynalazku jest ograniczenie zanieczyszczenia srodowiska w czasie pracy zasadowych konwertorów tlenowych z dmuchem górnym. * Zadaniem wynalazku jest opracowanie odpowiedniej do tego celu konstrukcji urzadzenia doprowadzajacego i odprowadzajacego gazy z konwertora.W mysl wynalazku zadanie powyzsze zostalo wykonane w ten sposób, ze urzadzenie opisanego na wstepie typu posiada zlaczke, umieszczona w osiowym otworze czopa, posiadajaca otwór usytuowany w jej osi i wspólosiowy z czopem, rure wewnetrzna umieszczona centralnie w osiowym otworze czopa i uszczelniona wzgledem otworu w zlaczce, zawierajacej ponadto promieniowy otwór, polaczony z osiowym otworem i z pro¬ mieniowym otworem w czopie oraz mre zewnetrzna, otaczajaca z przeswitem rure wewnetrzna i uszczelniona w miejscu jej zakonczenia w zlaczce. Rury wewnetrzna i zewnetrzna sa zamontowane razem ze zlaczka, obrotowo w stosunku do czopa.Wedlug korzystnej cechy wynalazku, polozone centralnie wzgledem czopa zakonczenie zewnetrznej rury jest uszczelnione w stosunku do innego osiowego otworu w zlaczce, który to otwór jest wspólosiowy z osiowym otworem w zlaczce, przy czym ta ostatnia posiada promieniowy otwór laczacy kanal utworzony rurami z drugim promieniowym otworem w czopie. Rura zewnetrzna posiada odpowiednio mniejsza srednice od Srednicy osiowego otworu w czopach, przy czym w czopie jest utworzony promieniowy otwór, polaczony z kanalem, w celu utworzenia drogi przeplywu przez osiowy otwór i przez czopy. Urzadzenie posiada ponadto oslone, otaczajaca i ochraniajaca wewnetrzna rure, uszczelniona w stosunku do zlaczki. < Wedlug dalszej korzystnej cechy wynalazku, przy koncu osiowego otworu, pomiedzy oslona a scianami tego otworu znajduje sie deflektor, a do promieniowego otworu w czopach jest szczelnie przylaczona rura, której drugi koniec jest przylaczony do przewodów zasilajacych konwertor.Wedlug jeszcze jednej korzystnej cechy wynalazku, pierscien wsporczy posiada kanal i przewody rurowe, laczace promieniowy otwór i kanal w pierscieniu wsporczym i sluzace do przenoszenia czynnika chlodzacego.Pomiedzy kanalem w pierscieniu wsporczym a promieniowym otworem w czopie sa umieszczone przewody rurowe. * Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykladzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedsta¬ wia konwertor obrócony o kat 90° od zwyklego polozenia roboczego, w widoku z góry, fig. 2 — konwertor obrócony o kat 90° od polozenia roboczego, w widoku z boku, fig. 3 — czesc pancerza konwertora w czescio¬ wym przekroju, fig. 4«—dennice konwertora, która przerobiono wedlug wynalazku i polaczono ze zmodyfiko¬ wanym pancerzem, który uwidoczniono w czesciowym przekroju, fig. 5 czesc pancerza z fig. 4 w powiekszeniu, fig. 6«— zlacze obrotowe, w czesciowym przekroju, fig. 7 •—czop konwertora w przekroju podluznym po przerobieniu wedlug wynalazku, fig. 8 — polaczenie obrotowe w czesciowym przekroju, fig. 9 — czop w przekro¬ ju podluznym, po przerobieniu wedlug wynalazku, zas fig. 10—pierscien z czopami z którego wystaja rury przewodzace gaz i sproszkowane materialy porywane przez gaz, w czesciowym przekroju. • Na fig. 1 'przedstawiono konwertor 10 z dmuchem górnym w jednym z polozen w którym dokonuje sie jego przeróbki na konwertor z dmuchem dolnym. Gdy konwertor 10 znajduje sie w polozeniu roboczym jego gardziel 11, która uwidoczniono na fig. 2, jest skierowana do góry. Konwertor 10 obraca sie o kat 90° dokola osi poziomej z polozenia, w którym uwidoczniono je na fig. 1, tak, aby uzyskac zwykle polozenie pracy.Konwertor 10 znajduje sie w kanale 12 o betonowych scianach, który jest dostatecznie gleboki, aby umozliwic obrót naczynia wokól osi o kat pelny. Konwertor 10 z dmuchem górnym posiada dennice 13 bez dysz, ograniczona pancerzem 14. Pancerz denny 14, cylindryczny pancerz scian bocznych 15 oraz stozkowy pancerz górny 16 sa wylozone materialem ogniotrwalym w znany sposób.Konwertor 10 jest podtrzymywany pierscieniem 17, który sklada sie z górnego 18 i dolnego 19 kolnierza, które sa polaczone cylindrycznym srodkowym elementem wewnetrznym i zewnetrznym 20. Tak wiec w rze¬ czywistosci pierscien 17 jest belka, zawierajaca obwodowe kanaly, przez które mozna kierowac chlodzaca wode.Konwertor 10 jest podtrzymywany na kolnierzach 18 i 19 pierscienia 17 za pomoca szeregu górnych i dolnych, rozmieszczonych w pewnej odleglosci obwodowej wsporników, takich jak 21—24 lub dowolne inne elementy zawieszenia, które stabilizuja konwertor w czasie przechylania go. Pomiedzy pierscieniem 17 i konwertorem 10 istnieje pierscieniowa szczelina 25, umozliwiajaca rozszerzanie sie i znieksztalcanie pancerza konwertora pod wplywem temperatury. « Z boków i wewnatrz pierscienia 17 sa wbudowane bloki podtrzymujace 26 i 27 w których sa zamocowane przeciwlegle, poziome czopy 28 i 29. Czop 28 jest osadzony obrotowo w lozysku 30, co przedstawiono na fig. 1 i 2, przy czym czop 28 przechodzi przez lozysko 30, co zaznaczono w czesciowym przekroju na fig. 1. Lozysko89 338 3 jest osadzone na betonowym filarze 31, który lacznie z betonowymi scianami 32 tworzy szyb 33, w którym znajduje sie mechanizm 34 napedu przechylu konwertora. Dla wygody bedziemy nazywac te strone konwertora, po której znajduje sie mechanizm napedowy, strona napedu. Mechanizm napedowy 34 jest tradycyjny i nie zostanie szczególowo opisany, za wyjatkiem stwierdzenia, ze sklada sie z obudowy 35 polaczonej obrotowo z czopem 28. W obudowie 35 znajduje sie kilka elektrycznych lub hydraulicznych silników napedowych 36 i 37, które polaczono odpowiednio z przekladniami 38 i 39, równiez zamocowanymi w obudo¬ wie 35. Z przekladni wystaja waly napedowe, majace na swych koncach osadzone kola zebate. Kola zebate wspólpracuja z kolem zebatym osadzonym na czopie 28. W ten sposób,gdy zostana uruchomione silniki kolo zebate i czop 28 sa napedzane, a konwertor 10 przechyla sie dokola osi poziomej czopów 28 i 29. Jak pokazano na fig. 2; koniec 28' czopa 28 przechodzi przez obudowe przekladni 35 tak, ze istnieje dostep umozliwiajacy wywiercenie w nim kanalów wedlug wynalazku.Czop 29 po drugiej stronie konwertora 10, przeciwnej jego stronie napedowej, jest równiez osadzony obrotowo w lozysku 39, zamocowanym na filarze 40 na skraju kanalu 12, w którym znajduje sie konwertor.Na fig, 4'przedstawiono dennice konwertora 10, która zaopatrzono w dysze gazowe. Dennica jest wylozona materialem ogniotrwalym 46. W konwertorze z dmuchem górnym wykladzina jest monolityczna i nie posiada otworów dla dysz gazowych. < W celu wykonania przeróbki konwertora z dmuchem górnym na konwertor z dmuchem dolnym z konwer¬ tora wyjmuje sie ogniotrwala wykladzine. W sferycznej dennicy 13 konwertora wycina sie kolowy otwór 65 jak to pokazano na fig. 3.' Do krawedzi otworu 65 przymocowuje sie za pomoca spawów 61 kolowa plyte 60, majaca wspólsrodkowe, kolowe wyciecie. Kolowa plyte 60 wykonuje sie razem ze wzmacniajacym pierscieniem 62 umieszczonym i przyspawanym do obrzeza otworu w miejscu oznaczonym liczba 63. Przygotowuje sie równiez inna kolowa plyte 52 o odpowiedniej grubosci i srednicy nieco wiekszej od srednicy otworu 65 w dennicy i umieszcza sie ja od zewnatrz tak, ze zamyka otwór 65. W materiale ogniotrwalym 46 wywierca sie osiowe lub nachylone otwory 47, w których umieszcza sie szereg dysz gazowych 48, przy czym na fig. 4 uwidoczniono tylko jedna dysze. Dysza jest uszczelniona w ogniotrwalej wykladzinie 46„ Dysza 48 sklada sie z dwu wspólsrodkowych rur, pomiedzy któryni znajduje sie niewielka pierscieniowa szczelina. Zewnetrzna rure oznaczono liczba 49, a wewnetrzna liczba 50. Zewnetrzna rura jest polaczona za pomoca kolnierza 51 i plyta 52. Pierscieniowa szczelina pomiedzy zewnetrzna rura 49 i wewnetrzna rura 50 umozliwia wprowadzenie gazu chlodzacego dysze. Zazwyczaj zamiast indywidualnych trójników 53 stosuje sie rure rozgaleziona, do której doprowadza sie gaz pod cisnieniem przez rure 54. Wewnetrzna rura 50 przechodzi przez trójnik 53 i laczy sie za posrednictwem kolanka 55 z urzadzeniem rozdzielczym, polaczonym z rura 56, która jest zazwyczaj szersza niz rura54. .W konwertorze z dmuchem dolnym, sprezone gazy, takie jak tlen oraz tlen ze sproszkowanymi substancja¬ mi zuzlotwórczymi, takimi jak na przyklad wapno palone, sa podawane przez rure 56 do wewnetrznej rury 50 dyszy tak, ze podawane substancje mozna bezposrednio wtryskiwac do kapieli w konwertorze 10. Jak wiadomo tlen reaguje z niepozadanymi domieszkami, takimi jak siarka, fosfor, nadmiar wegla i innymi tworzac odpowied¬ nie tlenki oraz tlenek wegla i dwutlenek wegla, które wydostaja sie z gardzieli konwertora do kolpaka zbierajacego gazy, zas substancje zuzlotwórcze reaguja z innymi skladnikami stopu tworzac zuzel, który zbiera sie na wierzchu kapieli. Reakcje przebiegajace pomiedzy tlenem i zanieczyszczeniami sa reakcjami egzotermiczny¬ mi, które powoduja wytworzenie znacznych ilosci ciepla w poblizu wylotów dysz. Dlatego, w celu unikniecia przedwczesnego wypalania dysz i sasiadujacego z nim materialu ogniotrwalego 46, nalezy je chlodzic. Uzyskuje sie to przez wtryskiwanie gazowego weglowodoru, takiego jak propan przez pierscieniowa szczeline pomiedzy zewnetrzna rura dyszy 49 oraz rura wewnetrzna 50. Gazowy weglowodór pod wplywem wysokiej temperatury kapieli w sasiedztwie dysz rozklada sie na wodór i zwiazki wegla. Jest to proces endotermiczny, który umozliwia chlodzenie dysz i otaczajacego je materialu ogniotrwalego. W wyniku tego mozna przeprowadzic w konwertorze kilkaset wytopów bez koniecznosci wymiany dysz i ogniotrwalego dna. ¦ Jak przedstawiono na fig. 4 - przeróbka konwertora 10 z dmuchem górnym na konwertor z dmuchem dolnym wymaga wykonania otworu 57 w obudowie 58 otaczajacej polaczenia przewodów gazowych z dyszami 48. Otwór 57 mozna odslonic zdejmujac plyte, która jest zasloniety. Obudowa 58 jest przymocowana do pancerza konwertora za pomoca kilku zespolów zaciskowych 69.Poniewaz konwertor 10 jest przechylny zachodzi wiec koniecznosc wyposazenia go w odpowiednie kanaly w czopie 28 znajdujacym sie od strony napedu oraz w czopie 29 od strony przeciwnej, laczacej dysze gazowe 48 oraz dysze w scianach bocznych z nieruchomymi rurami, polaczonymi ze zbiornikami substancji wtryskiwanych do wnetrza konwertora, przy czym koniec czopa 28 od strony napedu i czopa 29 od strony przeciwnej sa polaczone obrotowymi zlaczami z rurami nieruchomymi. Sposób wykonania kanalów, a tym samym jednego z koniecznych etapów przeróbki konwertora z dmuchem górnym na konwertor z dmuchem dolnym zostanie4 89 338 omówiony w oparciu o fig. 1 i 2. W czopach 28 i 29 trzeba wykonac kanaly zarówno osiowe, jak i promieniowe, zas w czopach i bocznych blokach 26 i 27 pierscienia z czopami konieczne sa rózne otwory osiowe.Na fig. 1 przedstawiono wiertarke 70 zainstalowana czasowo w szybie 71 w celu wykonania otworu w bloku 26 i czopie 28 znajdujacym sie od strony napedu, w kierunku promieniowym wzgledem osi czopa 28.Wrzeciono 72 ma na koncu uchwyt wiertla do wykonywania otworu prowadzacego oraz glowice z kilkoma wiertlami dla kilku otworów o odpowiednich srednicach.Inne otwory promieniowe mozna i zazwyczaj wykonuje sie ustawiajac wiertarke 70 w innych polozeniach, takich jak oznaczone 73, 74 i 75. Ostatnie dwa polozenia 74 i 75 sa przeznaczone ao wykonywania wymaganych otworów w bloku 27 J czopie 29 po stronie przeciwnej do napedowej.Na fig. 2 przedstawiono zastosowanie wiertarki 80 do wykonywania otworu od konca czopa 28 znajdujacego sie po stronie napedu. Wrzeciono 81 wiertarki 80 wchodzi do konca 28' czopa, który wystaje z obudowy 35 mechanizmu napedu przechylu konwertora. Wiertarka 80 jest zamocowana na odpowiednich belkach 82, które sa czasowo przymocowane do betonowego fundamentu 83. Podstawa wiertarki 82 zamocowa¬ na jest takze na kolumnie ustawczej 84, która spoczywa na betonowym dnie szybu 33. Podstawe 82 wiertarki mozna równiez ustawic na fundamencie 85 w sasiedztwie czopa 29, którego koniec wystaje z lozyska 39 umozliwiajac dostep dla wrzeciona 81 wiertarki 80. W ten sposób, przy uzyciu róznych ukladów uwidocznio¬ nych na fig. 2 mozna wykonac osiowe otwory w czopach 28 i 29 jak równiez przedluzyc te otwory do pierscieni bocznych bloków 26 i 27. < Na fig. 7 przedstawiono zwykle stosowana przeróbke czopa 28 znajdujacego sie po stronie napedu oraz bloku 26 pierscienia 17 po stronie napedu. Przy uzyciu wiertarki ustawionej tak jak na fig. 2 wykonuje sie otwór osiowy 90 w czopie 28. Do konca otworu 90 wsuwa sie zlaczke 91. Zlaczka posiada jeden otwór promieniowy 92, który laczy sie ze szczelina 93 pomiedzy zewnetrzna 94 i wewnetrzna rura 95. Wspomniane rury i zlaczke najlepiej wykonywac ze stali nierdzewnej. Do promieniowego otworu w zlaczce jest wkrecona rura 96, której koniec 97 laczy sie z pierscieniowa wneka 98 znajdujaca sie dokola pierscienia 17. Przez otwór 97 rury 96 wyplywa woda chlodzaca z wneki 98 do pierscieniowego obszaru 93 pomiedzy rurami 94 i 95. Wspomniany obszar tworzy wylot lub odplyw wody chlodzacej i laczy sie ze zlaczem obrotowym, przedstawionym na fig. 6 i opisanym szczególowo ponizej.Jak wspomniano powyzej element 99 mozna wyjac z kolnierza 18 pierscienia 17 w celu uzyskania dostepu dla wrzeciona wiertarki dla wykonania promieniowego otworu 100, w którym umieszcza sie rure 96 odprowadza¬ jaca wode chlodzaca. Wreszcie element 99 spawa sie ponownie z kolnierzem 18, co pokazano na fig. 7.Jak przedstawia fig. 7, równiez element 101 wycina sie z kolnierza 19 pierscienia z czopami w celu umozliwienia wykonania dodatkowych otworów promieniowych 102 i 103 w bloku 26 przy ustawieniu wiertarki tak jak na fig. 1. Do otworu 102 jest dopasowana rura 107, która jest wkrecona do zlaczki 91 w miejscu oznaczonym 104 i laczy sie z rura wewnetrzna 95. Rura 95 tworzy w ten sposób wlot wody chlodzacej, przy czym woda chlodzaca wplywajaca do pierscienia z czopami przechodzi do pierscieniowej wneki 106 przez koniec 105 rury 107.Duzy osiowy otwór 90 w czopie 28 wspólpracujac z zewnetrzna powierzchnia zewnetrznej rury wspólosio¬ wej 94 i tworzy pierscieniowy lub rurowy osiowy kanal 110, który laczy sie z promieniowym otworem 111, który jest wspólosiowy z otworem 103 w czopie 28. Rura 112, która pokazano czesciowo, jest wkrecona do otworu 111 w miejscu oznaczonym 113. Rura ta moze byc polaczona z rura 54 (fig. 4) w celu doprowadzenia gazowego weglowodoru do dysz gazowych 48. Bury 94 i 95 (fig. 7) które przechodza osiowo przez otwór 90 w czopie 28 równiez wchodza do zlacza obrotowego, które przedstawiono na fig. 6. Zlacze obrotowe ma na prawym koncu kolnierz 115, który jest przymocowany srubami 116 do czolowej powierzchni 28' czopa 28. - Na fig. 6 tymi rurami okresla ciagly pierscieniowy przelot 93 dla chlodzacej wody, podczas gdy woda chlodzaca wplywa przez rure 95. Zewnetrzna sciana zewnetrznej rury 94 równiez okresla kanal 110, przez który dostarcza sie weglowodór lub inny gaz do konwentora 10.Zlacze obrotowe, uwidocznione na fig. 6, zawiera gardziel 117, która jest uszczelniona obrotowo w korpusie 118. Dzieki temu gardziel 117 obraca sie razem z czopem 28 wtedy, gdy konwentor nachyla sie a korpus 118 zlacza obrotowego pozostaje nieruchomy. Korpus 118 pokazano na rysunku w czesciowym przekroju w czesci srodkowej tak, aby ukazac konce rur 94 i 95. Korpus 118 posiada duzy otwór srodkowy 119, który jest polaczony z promieniowym otworem 120, do którego jest dolaczona rura 121 dostarczajaca gaz na przyklad sprezony weglowodór. Gaz, który wchodzi do rury 121 w kierunku strzalki 122 przeplywa przez zlacze obrotowe poprzez pierscieniowy kanal 119 i kanal laczacy 110, a nastepnie równo wyplywa przez skierowana promieniowo rure 112, która uwidoczniono na fig. 7.< Rura 112 jest polaczona z dyszami gazowymi 48 uwidocznionymi na fig. 4. Pomiedzy wewnetrznym otworem korpusu 118 i zewnetrzna powierzchnia rury 94 \89 338 5 znajduja sie pierscienie uszczelniajace 135, które zapobiegaja ulatnianiu gazu z kanalu 119. Istnieje równiez otwór odplywowy 134.W lewej czesci fig. 6 • uwidoczniono sprzezone z korpusem 118 zlacze cbrotowe 125, które laczy sie poprzez kolanko z nieruchoma wlotowa rura 126 wodna i laczy sie bezposrednio z nieruchoma rura 127 wylotu wody. Wlotowa rura 95 wody w korpusie 118 jest sprzezona z rura 128 poprzez sprzeglo 129 widoczne w usunietej czesci srodkowej. Zlacze obrotowe 125 ma taka budowe, ze wspólosiowo polaczone rury 128 i 95 moga sie obracac z czopem 28, podczas gdy korpus zlacza obrotowego 125 oraz rury 126 i 127 pozostaja nieruchome. Dzieki temu polaczone osiowo rury 128 i 95 dostarczaja chlodzaca wode w sposób ciagly do pierscienia z czopami, gdy konwertor 10 znajduje sie w dowolnym polozeniu. Zlacze obrotowe 125 zawiera równiez zlaczke 130, której kolnierz laczy sie z korpusem 118 ima pierscieniowy otwór 131, w którym znajduje sie perforowany pierscien 132. Pierscien jest wyposazony w osiowe otwory 133, przez które przechodzi powracajaca woda chlodzaca z pierscieniowego kanalu 93 do wodnej rury wylotowej 127. Pomimo iz opisano pewien szczególowy uklad przeplywów mozliwe sa równiez inne przeplywy, przy czym kazda ciecz moze przeplywac przez inne kanaly, a wyloty nalezy wykonac zgodnie z opisana zasada.Na fig. 8 uwidoczniono zawór obrotowy, który mozna zamontowac przy czopie 29, chociaz mozna go równiez zamontowac po stronie napedu, jesli czop zostanie nawiercony w odpowiedni sposób. Zawór obrotowy zawiera gardziel 140 po lewej stronie, majaca kolnierz 141 do mocowania, na przyklad z koncem luznego czopa 29, po odpowiednim wykonaniu otworów osiowych i promieniowych, przedstawionych na fig. 9. Kolnierz 141 przymocowany do konca czopa, obraca sie razem z czopem. Zlacze obrotowe zawiera korpus 142, wyposazony w otwór wlotowy 143 otoczony kolnierzem 144. Korpus 142 pozostaje nieruchomy podczas gdy gardziel 140 i kolnierz 141 obracaja sie z czopem, do którego jest przymocowany kolnierz 141. Duzy otwór 143 z kolnierzem sluzy do przylaczania przewodu rurowego, przez który podaje sie tlen i inne gazy oraz sproszkowane substancje stale porywane przez strumien gazu do zlacza obrotowego i bezposrednio do srodkowej rury 50 w dyszach 48, umieszczonych w dennicy konwertora 10. Dv.ie wspólsrodkowe rury 145 i 146 przechodza przez kolnierz 141 a dokola nich znajduje sie otwór 147 który stanowi wylot gazów i sproszkowa¬ nych substancji stalych, które wchodza do otworu 143. Otwór 147 laczy sie z otworem 147' w czopie 29 co przedstawia fig. 9. Rury 145 i 146 uwidocznione na fig. 8 sa przedluzeniem rur przedstawionych na fig. 9.< ¦ Gaz utleniajacy lub inny gaz mozna wprowadzac do konwertora 10 przez rure 146 w obrotowym zlaczu przedstawionym na fig. 8: Rura 146 siega w przeciwnym kierunku do zlaczki 148 wyposazonej w kolnierz, gdzie jest przyspawana lub przylutowana w miejscu oznaczonym 149. Zewnetrzna rure 145, podobnie jak i wewne¬ trzna najkorzystniej wykonywac z odpornej na scieranie stali nierdzewnej lub brazu glinowego, albo w postaci rury stalowej powleczonej brazem glinowym lub tez w postaci materialu ceramicznego tak, aby byla odporna na scierajace dzialanie sproszkowanych substancji, które sa transportowane z duza predkoscia przez strumien gazu na zewnatrz rury 145 w zlaczu obrotowym. Zlacze obrotowe jest z prawej strony wyposazone w kolanko 154 z kolnierzem, sluzace do laczenia z rura, która prowadzi do zródla gazu utleniajacego lub innego pod cisnieniem. Wspólsrodkowe rury 145 i 146 sa osadzone w tulei lozyskowej 155 umieszczonej we wsporniku 156 mocujacym do kolnierza 157. Jak przedstawiono na fig. 8 i 9, srodkowe rury obrotowe 145 i 146 sa przymocowane do czopa 29 i obracaja sie razem z nim podczas gdy zespól zlacza obrotowego 153' pozostaje nieruchomy. Gaz wchodzacy do zespolu zlacza obrotowego 154 przeplywa przez wnetrze rury 146 do czopa i nastepnie do dysz z dennicy konwertora 10.Na fig. 9«przedstawiono typowy sposób przeróbki czopa 29 oraz bloku 27 tak, aby wspólpracowaly ze zlaczem obrotowym uwidocznionym na fig. 8 i tworzyly kanaly dla gazów i substancji zuzlotwórczych. Przy zastosowaniu wyposazenia wiercacego otwory, opisanego i uwidocznionego na fig. 1 oraz 2, wykonuje sie osiowy otwór 147' w czopie 29. Wedlug tego przykladu wykonuje sie równiez otwory 160 i 161. Przed wykonaniem ostatnich dwóch otworów wyjmuje sie element 162 z kolnierza 19 pierscienia z czopami, zeby umozliwic wsuniecie wrzeciona wiertarki. Na koncu otworu 147' umieszcza sie zlaczke 163. Zlaczke przylutowuje sie do konców wspólsrodkowych rur 145 i 146. Zlaczka 163 zawiera nagwintowany otwór promieniowy 164, do którego mozna wkrecic rure 165. Rura 165 moze dostarczac gaz utleniajacy lub inny do dysz dennicowych lub moze byc w odpowiedni sposób polaczona z rura 176 (fig. 10) w celu podania gazu do dysz górnych lub ' w innym miejscu. Rura 166 sluzy do doprowadzania gazów bez domieszek i gazów zawierajacych sproszkowane substancje stale do dysz konwertora. Rura ta moze byc przylutowana lub przyspawana, jak w miejscu 167 do otworu 160 w bloku 27. W ten sposób rura 166 laczy sie z wiekszym kanalem 147' w czopie. Warto podkreslic, ze osiowy kanal 147' i polaczony z nim otwór promieniowy 160 sa wyposazone w odporne na scieranie powloki z nierdzewnej stali lub brazu glinowego. Moga to byc równiez rury stalowe pokryte natryskowo warstwa brazu glinowego lub materialu ceramicznego w celu uzyskania odpornosci na scieranie przez sproszkowane substancje niesione z wielka predkoscia przez (jaz.. Do zraczki 163 przymocowany jusi srubami, wygiety blok 1706 89 338 odchylajacy. Wygiety blok zastepuje ostre naroze, które powodowaloby opory przeplywu i zawirowania w gazie zawierajacym porwane czastki sproszkowanej substancji.Na fig. 10 przedstawiono, ze czop i otaczajacy go blok 26 mozna w odpowiedni sposób zaopatrzyc w otwory przy uzyciu wyposazenia przedstawionego na fig. 1 dennicowych i bocznych dysz konwertora. Dysze dennicowe mozna zasilac gazem i porwanymi czastkami sproszkowanej substancji poprzez szeroka rure 175 polaczona z rura 56 na fig. 4. Inna osiowo przebiegajaca rura 176 moze byc polaczona z gietkim metalowym przewodem 177, który laczy sie z rura 178 bocznej dyszy.Boczna dysza 178 przechodzi przez otwór 179 w ogniotrwalej wykladzinie 180 konwertora 10. Na fig. 10 oznaczono pancerz konwertora przez 10 tak, aby zgadzalo sie to z fig. 1.« Boczna dysza 178 moze przechodzic przez otwór 181 we wsporniku, takim jak dysza 24, który jest przymocowany do metalowego pancerza konwertora 10. Boczna dysze umieszcza sie najkorzystniej ponad najwyzszym spodziewanym poziomem kapieli w konwertorze. W rzeczywistym przykladzie mozna zastosowac wiecej niz jedna dysze boczna 178, przy czym rozmieszcza sie je na polowie obwodu konwertora i laczy z rura rozgaleziona do której podaje sie sprezony gaz z zawartoscia sproszkowanej substancji z rury 176.Powyzszy opis pokazuje sposób zastosowania urzadzenia wiercacego, uwidocznionego na fig. 1 i 2 do wykonania odpowiednich kanalów umozliwiajacych przeróbke konwertora z dmuchem górnym na konwertor z dmuchem dolnym. Wedlug wynalazku konwertor mozna przystosowac tak, ze zawiera po jednej stronie wlot wody chlodzacej i wylot po tej samej stronie, a nawet po przeciwnej. PL