Przedmiotem wynalazku jest sposób pomiaru charakterystyk promieniowania anten, zwlaszcza anten ultrakrótkofalowych.- Stan techniki. Znany sposób pomiaru charakterystyk promieniowania anten polega na pomiarze rozkladu natezenia pola elektromagnetycznego wokól anteny, przy wykorzystaniu fali ciaglej emitowanej lub odbieranej przez badana antene. Pomiar rozkladu pola elektromagnetycznego wokól badanej anteny w powietrzu, na przyklad za pomoca smiglowca, dokonywany jest przy uzyciu anteny pomocniczej. Pomiar ten jest obarczony bledem spowodowanym wplywem fali odbitej od powierzchni ziemi. Tylko w zakresie fal decymetrowych mozna tak dobrac obszar, w którym wykonuje sie pomiary, aby wplyw fali odbitej byl pomijalny. Wiaze sie to jednak ze zwiekszonymi wymaganiami odnosnie trasy przelotu, lezacymi na granicy mozliwosci wspólczesnych metod nawigacyjnych.Pomiary naziemne polegaja na pomiarze i porównaniu rozkladu pól elektromagnetycznych badanej anteny i anteny wzorcowej, o znanej charakterystyce promienowania, umieszczonej w bezposrednim sasiedztwie anteny badanej, przy wykorzystaniu takze anteny pomocniczej, jak przy pomiarach w powietrzu. Charakterystyke promieniowania badanej anteny wyznacza sie przy zasilaniu anteny badanej i wzorcowej jadnakowa moca.Pomiary naziemne sa bardzo pracochlonne i pozwalaja jedynie na wyznaczenie charakterystyki w plaszczyznie poziomej oraz dolnej czesci charakterystyki w plaszczyznie pionowej.Znane sposoby nie nadaja sie do pomiaru charakterystyk promieniowania anten umieszczonych w terenie o urozmaiconej rzezbie lub gestej zabudowie. Metody pomiaru z powietrza nie moga byc stosowane do badania anten o szerokiej pionowej charakterystyce promieniowania, ze wzgledu na wplyw fali odbitej od ziemi. Pomiary naziemne musza byc dokonywane z nieruchomego stanowiska pomiarowego.Istota wynalazku. Przedmiotem wynalazku jest sposób pomiaru charakterystyk promieniowania anten, zwlaszcza anten ultrakrótkofalowych, przy uzyciu anteny pomiarowej.Przy pomiarach z powietrza mierzy sie rozklad natezenia pola elektromagnetycznego wokól badanej anteny, wykorzystujac w ukladzie pomiarowym sygnal wielkiej czestotliwosci zmodulowany ciagiem impulsów,2 88196 przy czym szerokosc pojedynczego impulsu nie przekracza róznicy czasu propagacji fali bezposredniej i czasu propagacji fali odbitej, zas czas powtarzania impulsów jest wiekszy od czasu propagacji fali bezposredniej.Przy pomiarach naziemnych porównuje sie rozklady natezen pól elektromagnetycznych wokól anteny badanej i wzorcowej, wykorzystujac w ukladzie pomiarowym sygnal wielkiej czestotliwosci zmodulowany ciagiem impulsów, przy czym szerokosc pojedynczego impulsu nie przekracza opóznienia czasowego sygnalu emitowanego przez antene wzorcowa, zas czas powtarzania impulsów jest wiekszy od czasu propagacji fali bezposredniej.Zasadnicza korzyscia techniczna wynikajaca ze stosowania sposobu wedlug wynalazku jest zwiekszenie dokladnosci pomiarów wykonywanych w powietrzu wskutek wyeliminowania wplywu fali odbitej od ziemi, uproszczenie pomiarów naziemnych z wykorzystaniem anteny wzorcowej wskutek unikniecia przelaczania anten i umozliwienie ich dokonywania np. z poruszajacego sie samochodu. Sposobem wedlug wynalazku osiaga sie dokladnosc pomiaru do ± 0,5dB.Objasnienie figur rysunku. Przedmiot wynalazku jest przedstawiony w przykladach wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia schemat ukladu do pomiaru charakterystyki anteny z powietrza, fig. 2 schemat ukladu do naziemnego pomiaru charakterystyki anteny, zas fig. 3oscylogram sygnalów na wyjsciu odbiorników pomiarowych, stosowanych w obu ukladach.Przyklady wykonania. Przyklad I.W przykladzie tym jest przedstawiony sposób pomiaru charakte¬ rystyki promieniowania anteny ultrakrótkofalowej wykonywany ze smiglowca. Badana antena 1, umieszczona na maszcie, jest zasilana z nadajnika 2, modulowanego ciagiem impulsów z generatora 3. Na smiglowcu jest umieszczona pomocnicza odbiorcza antena 4 polaczona z odbiornikiem 5, do wyjscia którego jest przylaczony" oscylograf 6. Fala bezposrednia przebywa z badanej anteny 1 do pomocniczej anteny 4 droga 7, krótsza do drogi 8, przebywanej przez fale odbita od powierzchni 9 ziemi. Wskutek róznicy dlugosci dróg 7 i 8 sygnal Ux, pochodzacy od fali bezposredniej i sygnal U2, pochodzacy od fali odbitej, zarejestrowane przez oscylograf 6, sa przesuniete w czasie i sa latwe do rozróznienia. Sygnal U2 jest nieuzyteczny dla pomiaru, natomiast sygnal U] jest proporcjonalny do wartosci charakterystyki promieniowania badanej anteny w okreslonym kierunku.Przyklad II. W przykladzie tym jest przedstawiony naziemny sposób pomiaru charakterystyki promieniowania anteny ultrakrótkofalowej. Badana antena 1, umieszczona na maszcie jest zasilana z nadajnika 2 modulowanego ciagiem impulsów z generatora 3. W poblizu badanej anteny 1, na tym samym maszcie jest umieszczona wzorcowa antena 4, o znanej charakterystyce promieniowania, zasilana z tego samego nadajnika 2.Kabel 5, laczacy badana antene 1 z nadajnikiem 2 ma inna dlugosc niz kabel 6, laczacy z tym nadajnikiem 2 wzorcowa antene 4. Na samochodzie jest umieszczona pomocnicza odbiorcza antena 7, polaczona z wejsciem odbiornika 8, do wyjscia którego jest przylaczony oscylograf 9 i uklad 10 bramkujaco porównujacy. Wskutek róznicy dlugosci kabli 5 i 6, emitowany przez badana antene 1, a odbierany przez pomocnicza antene 7 sygnal Ui jest przesuniety w czasie w stosunku do emitowanego przez wzorcowa antene 4, a odbieranego przez pomocnicza antene 7 sygnalu U2, co jest rejestrowane przez oscylograf 9. Stosunek kwadratu sygnalu Ui do kwadratu sygnalu U2 wyznacza zysk energetyczny badanej anteny 1 w stosunku do wzorcowej anteny 4, który jest mierzony przez uklad 10. Pozwala to na pomiar charakterystyki promieniowania badanej anteny 1 z pojazdu, który znajduje sie w ruchu, bez koniecznosci zatrzymywania sie w wybranym miejscu. PL