Przedmiotem wynalazku jest sposób rozpylania plynnej siarki i urzadzenie do rozpylania plynnej siarki, przeznaczone do intensywnego spalania w piecach.Znane dotychczas sposoby rozpylania cieklej siarki mozna podzielic na rozpylanie typu hydraulicznego i pneumatycznego. Rozpylanie hydrauliczne polega na stworzeniu takich warunków przeplywu, w których strumien plynnej siarki ulega rozdrobnieniu na poszczególne krople. Z kolei w rozpylaniu pneumatycznym wykorzystuje sie dodatkowy czynnik gazowy, który oddzialujac na plynna siarke powoduje jej rozdrobnienie.W praktyce do rozpylania cieklej siarki stosuje sie najczesciej rozpylacze typu hydraulicznego.Znane sa tez próby zastosowan rozpylacza typu wirowego (opis patentowy RFN nr 1178407). Najprost¬ szym i stosunkowo juz najrzadziej stosowanym rozpylaczem hydraulicznym jest rozpylacz typu strumieniowego.W m]prostszej postaci sklada sie on z przewodu rurowego zakonczonego dysza o otworze cylindrycznym.Wyplywajacy z takiej dyszy, pod wplywem róznicy cisnien, strumien cieklej siarki zostaje rozdrobniony na krople, które tworza stozkowa zagiew o malym kacie rozpylenia. Mozliwe sa modyfikacje tego rodzaju rozpylacza zwiekszajace kat rozpylenia przez zastosowanie pierscieniowej szczeliny oraz poprawiajace jakosc rozpylania przez skierowanie na siebie dwóch lub trzech strug cieczy wyplywajacych z otworów ukierunkowa¬ nych wzgledem siebie pod pewnym katem. Omówione wyzej rozpylacze charakteryzuja sie jednak stosunkowo slaba jakoscia rozpylenia w zakresie stosowanych zwykle cisnien siarki podawanej na rozpylacz (1 -10 atm.).Znacznie lepsze wyniki uzyskuje sie w przypadku stosowania rozpyiaczy hydraulicznych z zawirowaniem cieczy rozpylanej. Wykorzystanie zjawiska kretu porwala sprawniej realizowac proces rozpylania w rozpylaczach wirowych. W rozwiazaniach tego typu ciecz jest zawirowywana w komorze wirowej za pomoca umieszczonych mimosrodowo kanalów przelotowych lub zawirowywaczami srubowymi. Korzystniejszym jest stosowanie kanalów przelotowych, gdyz w przypadku cieczy o stosunkowo duzej lepkosci jak na przyklad siarka zawirowy- wacz srubowy stwarza duzy opór dla przeplywajacej cieczy. W rozpylaczach wirowych po opuszczeniu otworu wylotowego rozpylacza czasteczki cieczy, na które dzialaja sily odsrodkowe, rozlatuja sie po prostoliniowych trajektorach tworzac poczatkowo stozkowa blonke, a nastepnie, po jej rozerwaniu równiez stozkowa zagiew2 86575 paliwa utworzona z niezaleznych kropel, Ponadto spotyka sie niekiedy rozpylanie cieklej siarki za pomoca rozpylaczy typu pneumatycznego, w których do rozpylania cieczy wykorzystuje sie energie strugi gazu lub pary.W szczególowych rozwiazaniach konstrukcyjnych stosuje sie rozmaite kombinacje przeplywów gazu wzgledem cieczy poczawszy od rozpylaczy, w których ciecz jest zasysana inzektorowo przez przeplywajacy strumien gazu, a skonczywszy na rozpylaczach gdzie ciecz do rozpylania podawana jest pod,wysokim cisnieniem.Rozpylacze pneumatyczne charakteryzuja sie dosc duzym zapotrzebowaniem energii dla wlasciwej pracy.Omówione rozpylacze przy poprawnej konstrukcji charakteryzuja sie tym, ze do pewnej wysokosci cisnienia cieczy podawanej na rozpylacz rozdrobnienie cieczy rosnie stosunkowo szybko. Powyzej tej granicy w celu uzyskania widocznego efektu polepszenia jakosci rozpylenia cieczy trzeba stosowac cisnienie cieczy zwiekszone kilkanascie do kilkadziesiat razy, co jest w przypadku rozpylania cieklej siarki zabiegiem bardzo duzym w praktycznej realizacji i obniza w znacznym stopniu czasookres pracy urzadzen towarzyszacych takich jak np. pompy. Zastosowanie rozpylaczy typu pneumatycznego jest z kolei przedsiewzieciem kosztownym z uwagi na energochlonnosc tego rodzaju rozpylania.Celem wynalazku bylo uzyskanie lepszego niz dotychczas rozpylenia, a tym samym zwiekszenie intensyw¬ nosci spalania plynnej siarki.Sposób rozpylenia plynnej siarki przez oddzialywanie strumienia gazu na ciecz polega wedlug wynalazku na tym, ze do strumienia plynnej siarki, wyplywajacej z rozpylacza wirowego, wprowadza sie strumien gazu, najkorzystniej pod katem prostym do torów czastek cieczy.W urzadzeniu do rozpylania plynnej siarki, które takze jest przedmiotem wynalazku, zastosowano znany rozpylacz wirowy i wspólosiowo do dyszy wylotowej tego rozpylacza wykonano stozkowa szczeline zwrócona katem wierzcholkowym w kierunku wylotu z dyszy wylotowej i polaczona z przewodem zasilajacym doprowa¬ dzajacym gaz do urzadzenia.W rozpylaczu wedlug przedstawianego wynalazku efekt rozpylenia cieklej siarki uzyskuje sie przede wszystkim w czesci hydraulicznej rozpylacza. Powietrze podawane szczelina zwieksza w znaczny sposób intensywnosc procesu spalania cieklej siarki w stozkowej zagwi paliwa utworzonej przez rozpylacz, przy czym efekt ten wywolany jest nie tylko przez poprawe jakosci rozpylenia ale S przez doprowadzenie do wewnetrznej czesci zagwi dodatkowych ilosci powietrza. Taki sposób postepowania powoduje przeniesienie plomienia blizej otworu wylotowego rozpylacza, podwyzszenia temperatury gazów i par wewnatrz stozka rozpylonej siarki, a w efekcie przyspieszenie odparowania i spalania cieklej siarki.Rozpylacz wedlug przedstawionego wynalazku moze znalezc zastosowanie w instalacjach do jpalania cieklej siarki o wydatkach od 100 do 9000 kg siarki na godzine. Powyzsze dotyczy przypadku zastosowania tylko pojedynczego elementu rozpylajacego. Uzycie wiekszej ilosci rozpylaczy umozliwia uzyskanie wiekszych wydatków siarki przy zastosowaniu pojedynczej komory spalania.Przykladowo, zastosowanie rozpylacza cieklej siarki o srednicy dyszy wylotowej 4 mm i uzyskanym wydatku siarki 1250 kg/h, pozwolilo na uzyskanie w piecu doswiadczalnym obciazenia cieplnego równego 1000 tys.kcal/m3.h, co jest wartoscia trzykrotnie wieksza od najwyzszych obciazen cieplnych spotykanych w praktyce na instalacjach przemyslowych.Istota wynalazku jest przedstawiona w przykladzie wykonania na rysunku, przedstawiajacym rozpylacz w przekroju wzdluz jego osi symetrii. Na jednym koncu oslony 1 jest wtloczona dysza rozpylajaca 2, a drugi koniec oslony jest zwiazany z lanca 3 za pomoca nakretki 4. Dysza rozpylajaca 2 jest zamknieta od strony lancy 3 korkiem 5. Pomiedzy dnem lancy 3 i dysza rozpylajaca 2 jest utworzona komora doprowadzajaca 6, która jest polaczona z jednej strony z przewodem wewnetrznym 7 lancy 3, a z drugiej strony z komora wirowa 8 poprzez kanalki wlotowe 9 wykonane stycznie do jej cylindrycznej scianki. Komora wirowa 8 jest zakonczona wylotem w postaci otworu wylotowego 10.Miedzy zewnetrzna scianka dyszy rozpylajacej 2, a czolowa scianka oslony 1 jest utworzona stozkowa szczelina 11, rozszerzajaca sie u wylotu. Szczelina ta laczy sie z komora zasilajaca 12, utworzona pomiedzy dysza rozpylajaca 2 i oslona 1. Komora ta jest polaczona kanalkiem 13 z komora cylindryczna 14, zawarta miedzy zewnetrzna scianka lancy 3 a wewnetrzna scianki oslony 1. Komora ta jest polaczona z przewodem zasilajacym 14, umieszczonym wewnatrz lancy 3.Plynna siarka dostaje sie przewodem wewnetrznym 7 do komory doprowadzajacej 6, skad kanalkami wlotowymi 9 dostaje sie do komory wirowej 8, gdzie zostaje zawirowana. Z komory wirowej 8 plynna siarka wyplywa otworem wylotowym 10 w postaci rozpylonej. Jednoczesnie z podawaniem plynnej siarki podawany jest gaz przewodem zasilajacym 15. Gaz ten poprzez komore cylindryczna 14, kanalek 13, komore zasilajaca 12 i stozkowa szczeline 11 wyplywa na zewnatrz. Strumien gazu jest kierowany na czastki plynnej siarki w taki sposób, ze tory obu czynników przecinaja sie pod katem zblizonym do prostego. Takie ukierunkowanie86675 3 wyplywów powoduje, ze poszczególne czastki obu czynników zderzaja sie. Energia zderzenia jest zuzytkowana do dalszego rozpadu poszczególnych kropel siarki, co znacznie zwieksza jakosc jej rozpylenia. Rozszerzajaca sie u wylotu szczelina stozkowa 11 tworzy dysze rozbiezna, co przy odpowiednim stosunku cisnienia gazu w przewodzie zasilajacym 15 i cisnienia za wylotem powoduje wyplyw gazu z predkoscia naddzwiekowa.Zwiekszenie ta droga energii kinetycznej czastek gazu wplywa dodatnio na jeszcze lepsze rozdrobnienie plynnej siarki. PL