Opis patentowy opublikowano: 30.11.1977 84790 MKP E21d 23/00 Int. CL2 E21D 23/00 Twórcawynalazku: Antoni Pedras Uprawniony z patentu: Centralny Osrodek Projektowo-Konstrukcyjny Maszyn Górniczych „KOMAG", Gliwice (Polska) Tarczowa obudowa górnicza Wynalazek dotyczy obudowy zwanej tarczowa lub oslonowa to jest obudowy, której poszczególne sekcje skladaja sie z dwóch glównych elementów polaczonych uchylnie: dolnego stanowiacego spagnice i górnego niosacego na prawie calej dlugosci oslone przed kamieniem zawalowym a na górnym korku krótka stropnice.Elementy te rozchylaja sie jak ostrza nozyc dzialaniem co najmniej jednego silownika hydraulicznego.Rozchylanie elementów powoduje podnoszenie i dociskanie stropnicy do stropu.Ooudowa oslonowa ma zastosowanie przy eksploatacji scianowej zwlaszcza w przypadkach szczególnie kruchego i natychmiast walacego sie stropu, w których nalezy rezygnowac z utrzymywania szerszej strefy ostropie podpartym, a caly wysilek koncentrowac na natychmiastowym podpieraniu nowo otwieranego stropu i na zabezpieczaniu przed kamieniem zawalowym najniezbedniejszej strefy roboczej i wentylacyjnej w postaci waskiego pasa wzdluz czola sciany bez podpierania stropu nad cala ta strefa.Wczesniejsze znane rozwiazania obudowy oslonowej maja w kazdej sekcji stojak uchylnie polaczony górnym i dolnym koncem z obydwoma elementami glównymi. W nowym rozwiazaniu firmy Rheinstahl A.G. znanym np. z reklam w czasopismie Gluckauf zamiast stojaka jest para lezacych silowników hydraulicznych przymocowanych do spagnicy uchylnie w pewnych granicach. Silowniki za posrednictwem ciegiel dzialaja na dolny koniec elementu górnego. Element górny stanowi tu dzwignie dwuramienna o osi uchylnosci lezacej powyzej silowników. Szczególnie wazne w tej obudowie jest wzajemne polozenie dwóch punktów: przedniego konca spagnicy i przedniego konca stropnicy. Polozenie pierwszego z nich w sekcji podsunietej ku czolu sciany jest uzaleznione od przenosnika scianowego. Przenosnik przy róznych rozwiazaniach konstrukcyjnych moze przebiegac albo po spagnicach albo bezposrednio po spagu stykajac sie z koncami spagnic. Wobec tego polozenie konców spagnic nalezy uwazac za ustalone zas polozenie konców stropnic, z reguly wyprzedzajace, jest zalezne od rozchylenia glównych elementów sekcji obudowy, a przez to jest zalezne od wysokosci wyrobiska.W obudowie firmy Rheinstahl przewidziano rozsuwnosc górnego elementu, która pozwala na ustalenie z góry takiej jego dlugosci, jaka jest teoretycznie potrzebna przy danej wysokosci wyrobiska, aby przedni koniec stropnicy znajdowal sie tuz przy czole sciany. Jednakze wysokosc wyrobiska nie jest wielkoscia stala w calym wyrobisku i nastawienie z góry dlugosci elementu nie jest wystarczajace. Zdarza sie bowiem, ze miedzy stropnica2 84 790 a czolem sciany w miejscach, gdzie strop jest wyzej, pozostaje zbyt duzy odcinek niepodpartego stropu, a w miejscach o niszym stropie stropnica jest zbyt wysunieta do przodu i opiera sie przednim koncern o czolo sciany, co uniemozliwia jej docisniecie do stropu. Stanowi to glówna wade tej samej obudowy. Inna jej wada jest sklonnosc do zablokowania dzialania polozonych nisko silowników i ich ciegiel przez kamien zawalowy, który chocby w malej ilosci moze przedostac sie na spagnice pomimo oslony. Dalsza wada tej obudowy stanowi zacinanie sie wysuwnego odcinka w górnym elemencie, gdy element ten ulegnie trwalemu odksztalceniu pod wplywem naprezenia.Celem wynalazku jest konstrukcja obudowy tarczowej czyli oslonowej nie majaca wyzej wymienionych wad, mianowicie umozliwiajaca ustawianie stropnicy pod stropem z wyprzedzeniem w stosunku do spagnicy dowolnie obranym, na które to wyprzedzenie nie wplywa wysokosc stropu wdanym miejscu. Ponadto konstrukcja ta ma chronic poruszajace sie elementy przed zablokowaniem przez kamien zawalowy i nie ma zawierac odcinka wysuwnego, który móglby sie zacinac.Cel ten zostal osiagniety dzieki zastosowaniu oprócz dwóch znanych glównych elementów tworzacych sekcje obudowy trzeciego elementu posredniego, wobec czego sekcja obudowy wedlug wynalazku sklada sie z elementu górnego, elementu posredniego i spagnicy. Element górny podobnie jak w obudowie znanej niesie stropnice, lecz nie jest bezposrednio polaczony ze spagnica. Jest on stosunkowo krótszy i jest uchylnie polaczony z elementem posrednim który jest uchylnie polaczony ze spagnica. Do odchylania elementu posredniego od spagnicy i elementu górnego od posredniego sluza odrebne silowniki sterowane indywidualnie rozdzielaczami hydraulicznymi. Moga to byc pojedyncze silowniki lub zestawy silowników np. po dwa.Rozsuwanie jednego z nich podnosi stropnice przy równoczesnym wysuwaniu jej do przodu. Rozsuwanie drugiego podnosi stropnice przy równoczesnym jej cofaniu. Poslugiwanie sie obydwoma, zwlaszcza równoczes¬ nie, przy obserwowaniu ruchu stropnicy pozwala na wprowadzenie jej w obrane miejsce pod stropem. Dalsze dzialanie obu silowników zapewnia docisk stropnicy do stropu.Ponadto sekcja obudowy wedlug wynaiazku ma dodatkowa oslone w dolnej czesci zabezpieczajaca przed przedostawaniem sie kamienia zawalowego na spagnice. Oslona ta jest uchylnie przymocowana do spagnicy oraz przesuwnie umocowana do elementu posredniego.Opisane rozwiazanie wedlug wynalazku, w którym udalo sie pominac potrzebe stosowania wysuwnego odcinka elementu górnego, jest latwe do wykonania, proste w obsludze i pozostawia dostateczny pas komunika¬ cyjny wzdluz sciany, gdyz dwa sjlowniki znajdujace sie w obrebie sekcji jeden powyzej drugiego w maksymal¬ nym oddaleniu od czola sciany nie przeszkadzaja komunikacji.Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony na rysunku przedstawiajacym sekcje obudowy w widoku bocz¬ nym. Stropnica 1 jest osadzona uchylnie na koncu górnego elementu 2, który jest uchylnie polaczony ze spagnica 3 za posrednictwem posredniego elementu 4. Do odchylania elementu 4 od spagnicy 3 sluzy hydrauliczny silownik 5 a do rozchylania elementów 2 i 4 sluzy silownik 6. Dodatkowa oslona 7 jest przymocowana uchylnie do spagnicy 3 oraz przesuwnie do elementu 4.Dzialanie urzadzenia wynika z geometrii ukladu. Gdy na obnizona stropnice 1 dziala sie rozsuwaniem tylko silownika 5 uzyskuje sie glównie jej wysuniecie do przodu. Rozsuwanie tylko silownika 6 podnosi stropnice 1, ale równoczesnie cofa ja do tylu. Starannie sterujac oba silowniki i obserwujac ruch stropnicy mozna ja latwo doprowadzic do zetkniecia ze stropem przy zalozonym jej wyprzedzeniu w stosunku do spagnicy 3. Po zetknieciu stropnicy ze stropem i przez to jej unieruchomieniu oba silowniki 5 i 6 pod pelnym cisnieniem cieczy roboczej wywieraja docisk stropnicy do stropu z sila, która jest okreslana jako podpornosc sekcji obudowy. PL