Uprawniony z patentu: Bank Xerox Limited, Londyn (Wielka Brytania) Sposób wywolywania utajonych obrazów elektrostatycznych i urzadzenie do wywolywania utajonych obrazów elektrostatycznych Przedmiotem wynalazku jest sposób wywolywa¬ nia utajonych obrazów elektrostatycznych i urza¬ dzenie do wywolywania utajonych obrazów elek¬ trostatycznych.Znany sposób wywolywania elektrostatycznych obrazów utajonych polega na wprowadzeniu do fotoprzewodzacej warstwy izolacyjnej plyty ksero¬ graficznej jednorodnego ladunku elektrostatyczne¬ go, a nastepnie przez naswietlenie plyty kserogra¬ ficznej rysunkiem swietlnym bedacym odwzorowa¬ niem kopiowanego dokumentu, przez co wytwarza sie elektrostatyczny obraz utajony, który staje sie obrazem widzialnym przez odpowiednie osadzenie sie na plycie przyciaganego czarnego proszku lub innych materialów, z kolei zas wywolany obraz z zasady zostaje przeniesiony na arkusz papieru lub inny material nosny. Znane sa róznego rodzaju urzadzenia wykonujace poszczególne fazy omówio¬ nego procesu w sposób mechaniczny lub samo¬ czynny.Znane urzadzenie do wywolywania utajonych obrazów elektrostatycznych posiada mechanizm sa¬ moczynnie regulujacy przejscie z jednej fazy pro¬ cesu wywolywania do fazy nastepnej, który to pro¬ ces jest procesem wywolywania kaskadowego, oraz typowa plyte kserograficzna w ksztalcie cylindra.Podczas wywolywania kaskadowego stosuje sie wy¬ wolywacz kaskadowy zlozony z czasteczek nosnych, które staczaja sie lub spadaja w poprzek powierz¬ chni wywolywanej i czasteczek czynnych barwnika 10 15 25 30 naladowanych elektrostatycznie, które przywieraja do plyty oddzielajac sie od czastek nosnych i twc*- rzac obraz widzialnym na wywolywanej plycie.Wywolywacz przeplywa lub spada w poprzek po¬ wierzchni az do miejsca poza cylindryczna plyta kserograficzna pod dzialaniem wlasnego ciezaru.W takim ukladzie wielkosc powierzchni stykaja¬ cej sie z wywolywaczem jest ograniczona. Faza wywolywania pochlania wówczas wiecej czasu, w którym moglaby byc wywolana wieksza powierz¬ chnia przy pomocy innej metody niz kaskadowa.Optymalny czas wywolywania uzyskaloby sie wów¬ czas, gdy cala powierzchnia utajonego obrazu we- szlaby w kontakt z wywolywaczem równoczesnie.Ponadto znany sposób wywolywania pozwala na wywolywanie tylko jednego calkowitego obrazu podczas kazdego obrotu bebna kserograficznego.Zasadnicza wada omówionego sposobu wywoly¬ wania jest niejednakowa zdolnosc uzyskania za¬ równo dobrej jakosci linii obrazu jak i dobrej ja¬ kosci pokrycia wiekszych powierzchni.Celem wynalazku jest opracowanie sposobui urza¬ dzenia do wywolywania utajonych obrazów ksero¬ graficznych umozliwiajacych skrócenie czasu po¬ trzebnego do wykonania czynnosci wywolywania.Cel wynalazku osiagnieto w sposobie wywolywa¬ nia utajonego obrazu elektrostatycznego przez to, ze powierzchnie plyty kserograficznej z nalozonym na niej utajonym obrazem elektrostatycznym utrzy¬ muje sie w plaszczyznie pionowej i przesuwa sie; ja 79 9467Ó946 i 4 poziomo w poblizu swobodnie i pionowo spadaja¬ cego materialu wywolywacza. Czastki materialu wywolywacza kieruje sie za pomoca wytworzonego pola elektrycznego na powierzchnie plyty kserogra¬ ficznej w miejscu, w którym znajduje sie obraz.Natomiast w urzadzeniu do wywolywania utajo¬ nego obrazu elektrostatycznego cel wynalazku osiagnieto przez to, ze plyta kserograficzna posiada co najmniej jedna pionowa, usytuowana powierz¬ chnie, na która naklada sie elektrostatyczny obraz, a elektroda wywolujaca ustawiona jest w plasz¬ czyzniejpionowej równolegle do pionowej powierz¬ chni plyty kserograficznej. Plyta kserograficzna przesuwana jest za pomoca zespolu napedowego równolegle do plaszczymy elektrody wywolujacej i równolegle do poziomu.Elektroda wywolujaca umieszczona jest w bliskiej odleglosci w stosunku do warstwy fotoprzewodza- cej, zas wywolywacz spada w dól pomiedzy piono¬ wa elektrode wywolujaca i powierzchnia fotoprze- wodnika. Elektroskopowy material pigmentu przy¬ wiera do naladowanych obszarów powierzchni fo- toprzewodzacej, wywolujac obraz. Jesli stosuje sie fotoprzewodzaca powierzchnie wielokrotnego dzia¬ lania, pigment winien byc przeniesiony na arkusz nosny, zwykle papier i zestalony na nim.Podobnie, jesli stosowana powierzchnia fotoprze¬ wodzaca sluzy do jednorazowego uzytku, wtedy pigment winien byc zestalony bezposrednio na niej.Elektroda wywolujaca sluzy dwom celom. Pier¬ wszy, pozwala na calkowite wywolywanie nawet szerokich powierzchni naladowanej warstwy foto- przewodzacej, drugi to dzialanie jako kierownica utrzymujaca material wywolywacza w poblizu po¬ wierzchni plyty kserograficznej.Ponadto spadajacy material wywolywacza wywo¬ luje zarówno duze obszary jak i cienkie Unie obra¬ zu lepiej niz w jakimkolwiek stosowanym do tej pory procesie, a to dlatego, ze w dotychczas stoso¬ wanych procesach na skutek innego kata uderzania o powierzchnie, jak i wiekszych predkosci uderza¬ nia wywolywacza, material wywolywacza byl scie¬ rany z powierzchni plyty. Ostateczna jakosc obrazu, przyjmujac prawidlowo wykonany elektrostatyczny obraz utajony oraz wlasciwy wywolywacz zalezy od odleglosci elektrody wywolujacej oraz ilosci uzytego wywolywacza. Przy niewielkim wydatku wywoly¬ wacza, czasteczki materialu wywolujacego dzialaja niezaleznie jedne od drugich odbijajac sie pomie¬ dzy warstwa fotoprzewodnika i elektroda wywolu¬ jaca.Przy duzym wydatku wywolywacz przesuwa sie w postaci warstwy w dól fotoprzewodnika, jego czasteczki zas odbijaja sie duzo slabiej. Odleglosc ustawionej równolegle elektrody wywolujacej ogra¬ nicza maksymalna predkosc przeplywu czasteczek wywolywacza.W zasadzie, odleglosc elektrody wywolujacej dla konwencjonalnych procesów kserograficznych win¬ na znajdowac sie w zakresie okolo 0,9—0,6 mm.Wydatek wywolywacza winien byc okolo 1 grama na 2,5 cm dlugosci plyty na sekunde do okolo 200 gramów na 2,5 cm dlugosci plyty na sekunde. Cal¬ kowita ilosc uzytego wywolywacza, a co za tym idzie wielkosc czasu potrzebnego do wywolania obrazu okreslaja jakosc wywolywania oraz gestosc obrazu ostatecznego. W zasadzie dluzszy czas wy¬ wolywania przy stosunkowo mniejszej koncentracji pigmentu w wywolywaczu daja lepsza jakosc obra- 5 zu. Szczególnie dobre wyniki uzyskano przy usta¬ wieniu elektrody w odleglosci 1,25 mm i wydatku okolo 15 gramów na 2,5 cm na sekunde.W omawianym wynalazku stosowano odpowied¬ nie elementy fotoprzewodzace. Typowe materialy fotoprzewodzace stanowia: nieorganiczne fotoprze- wodniki takie jak selen i stopy selenu, tlenek cyn¬ ku, siarczek rteci, siarczek antymonu, tlenek rteci, trójsiarczek indu, dwutlenek tytanu, siarczek arse¬ nu, Pb304, trójselenek galu, siarczek cynkowo-kad- mowy, jodek olowiu, selenek olowiu, siarczek olo¬ wiu, chromian olowiu, tellurek galu, selenek rteci oraz jodki, siarczki, selenki i tellurki bizmutu, alu¬ minium i molibdenu. Organiczne fotoprzewodniki stanowia wymienne i niewymiernie ftalocyjaniny, chinakrydony i inne zwiazki szczególnie gdy sa rozproszone w spoiwie.Element podtrzymujacy moze byc materialem elastycznym lub sztywnym. Pozadanym jest, by material tego elementu byl przynajmniej czesciowo przewodnikiem. Typowymi materialami sa metale jak mosiadz, aluminium, zloto, platyna, stal oraz materialy pokryciowe jak plastyki lub szklo pokry¬ te warstwa tlenków cyny lub indu.Chociaz stwierdzono, ze warstwa fotoprzewodza¬ ca znajduje sie w polozeniu pionowym, nalezy to rozumiec, ze warstwa ta moze byc odchylona od pionu o kilka stopni zarówno w jedna jak i w dru¬ ga strone stanowiac w dalszym ciagu jedna z zalet wynalazku. Nalezy zachowac polozenie warstwy jak tylko to mozliwe pod katem 90° do plaszczyzny poziomej. Stosujac sposób wywolywania zgodny z wynalazkiem uzywac mozna konwencjonalnego dwuskladnikowego wywolywacza. W zasadzie pig¬ ment posiada przecietna srednice czasteczki od 1 do 30 mikronów, podczas gdy stosunkowo wieksze czasteczki nosnika posiadaja srednice od 50 do 700 mikronów. Kulki nosnika posiadaja srednice w za¬ kresie od 100 do 300 mikronów i gestosc co naj¬ mniej okolo 4 sa najkorzystniejsze ze wzgledu ha wlasciwosci niesionego pigmentu i dogodna odle¬ glosc elektrody wywolujacej. Typowa koncentracja pigmentu w wywolywaczu wynosi od okolo 0^5 do okolo 10% w stosunku wagowym przyjmujac za podstawe calkowity ciezar dwuskladnikowego wy¬ wolywacza; wyzsze zawartosci pigmentu stosuje sie przy wywolywaczach, w których nosnik posiada wiekszy ciezar wlasciwy.Przedmiot wynalazku uwidoczniony jest w przy¬ kladzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia schemat urzadzenia do wywolywania obrazów, w którym pominieto mechanizm kaskado¬ wego wywolywania, fig. 2 — urzadzenie do wywo¬ lywania z uwzglednieniem mechanizmu kaskado¬ wego wywolywania, w wycinkowym widoku z bo¬ ku.Na fig. 1, prowadzace rolki 10 i 11 przesuwaja tasme podtrzymujaca plyte kserograficzna 12, który w tym przykladzie sklada sie z cienkiej warstwy 7 szklistego selenu naniesionego metoda prózniowa na tasme 8 z folii aluminiowej. Oczywiscie zamiast 15 20 25 30 35 40 45 50 55 607»846 5 tasmy opasujacej dwie rolki, moze byc zastosowa¬ ny pojedynczy cylinder posiadajacy fotoprzewodza- ca warstwe na swojej powierzchni. Warstwa 7 mo¬ ze byc tez warstwa zlozona z tlenków cynku i spo¬ iwa. Silnik 13 wlaczony przez mechanizm czasowy 9 napedza rolke 10 wprawiajac w ruch plyte kse¬ rograficzna 12. Urzadzenie naladowywujace 14, któ¬ re przykladowo sklada sie z siatki z cienkich dru¬ tów polozone jest w odpowiednio malej odleglosci w stosunku do powierzchni fotoprzewodzacej i pod¬ laczone jest do zródla napiecia 15. Cienkie druciki siatki nie zaklócaja rzutowanego obrazu swietlne¬ go 22.Zródlo wysokiego napiecia 15, laduje jednorod¬ nym ladunkiem plyte kserograficzna 12, która na¬ stepnie zostaje naswietlona swiatlocieniem. Obraz swietlny 22 powstaje przez projekcje swietlna bez¬ posrednio lub rzutownie obrazu przedmiotu nie¬ przezroczystego. Plyta kserograficzna 12 zostaje nastepnie, za pomoca silnika 13, przesunieta do po¬ lozenia naprzeciwko elektrody wywolujacej 16.Wywolywacz (nie pokazany na rysunku) spada w dól pomiedzy elektroda 16 i plyta 12 powodujac osadzanie sie czasteczek pigmentu na plycie 12 w ksztalcie wywolywanego obrazu. Podczas gdy jed¬ na czesc plyty 12 jest wywolywana, druga czesc plyty 12 naladowana elektrostatycznie podlega na¬ swietleniu nastepnym obrazem. Plyta 12 z nanie¬ sionym pigmentem przechodzi nastepnie na stano¬ wisko przenoszenia gdzie obraz zostaje przeniesiony na arkusz nosny 25; w omawianym przykladzie ar¬ kusz papierowy. Arkusz 25 przesuwa sie z ta sama predkoscia co plyta 12. Urzadzenie ladujace 26 wprowadza potencjal elektrostatyczny na tylna strone arkusza 25 ulatwiajac tym przeniesienie proszkowego obrazu czasteczek pigmentu na ar¬ kusz 25. Rolki 24 utrzymuja arkusz posredniczacy w kontakcie z plyta 12. Szczotka 27 usuwa pozosta¬ losci wywolywacza proszkowego z plyty 12 przygo¬ towujac w ten sposób plyte 12 do powtórnego uzy¬ cia.Na fig. 2 przedstawiono konwencjonalny mecha¬ nizm kaskadowego wywolywania przy pomocy transmisyjnego pasa czerpakowego 34, czerpiacego material wywolujacy 29 z dolnego zbiornika 33 i wysypujacego ten material na rynne 35 skierowu¬ jaca wywolywacz na plyte 12. Wywolywaez 29 naj¬ czesciej stanowi mieszanine mialkiego pigmentu, bedacego wlasnie skladnikiem czynnym elektrosta¬ tycznie, którym pokryte sa wieksze czasteczki na przyklad kuleczki szklane stanowiace w wywoly¬ waczu skladnik nosny. Wywolywacz 29 spadajac pomiedzy elektrode wywolujaca 16 i plyta 12 pozo¬ stawia na plycie przywarte do fotoprzewodzacej warstwy czasteczki pigmentu ulozone w ksztalt obrazu. Jak wiadomo pigment osadza sie w obsza¬ rach naladowanych lub rozladowanych powierz¬ chniach fotoprzewodnika 7 w zaleznosci od stosun¬ ku tryboelektrycznego pigmentu i nosnika i od wielkosci potencjalu elektrycznego przylozonego do elektrody wywolujacej 16.W dalszym ciagu przedstawiono przyklady ilu¬ strujace zastosowanie sposobu wedlug wynalazku.Czesci i zawartosci procentowe dotycza wielkosci wagowych, chyba ze wyraznie zaznaczono inaczej. 6 Przyklad I. W tym przykladzie zastosowano urzadzenie podobne do przedstawionego na fig. 1 i 2. Elastyczna tasma kserograficzna pokryta war¬ stwa okolo 40 mikronów szklistego selenu jest 5 umieszczona w dwóch bebnach o srednicy 20,3 cm kazdy. Do warstwy tej plyty przylozono napiecie okolo 600 V, a plyte naswietlono obrazem swietlnym, wytwarzajac na powierzchni utajony obraz. Obraz ten posiada okolo 7,6 cm dlugosci i okolo 10 cm io wysokosci. Nastepnie powierzchnia z obrazem uta¬ jonym zostala przesunieta do strefy wywolujacej, w której znajduje sie plaska elektroda wywolujaca.Odleglosc elektrody wywolujacej od powierzchni fotoprzewodzacej warstwy wynosi okolo 1,25 mm. 15 Elektroda wywolujaca zostala naladowana do po¬ tencjalu o wielkosci okolo +150 V. Dwuskladniko¬ wy wywolywacz, o zawartosci okolo jednej czesci zabarwionego kopolimeru jako pigmentu o sredniej wielkosci czasteczek okolo 10 mikronów i okolo 99 2Q. czesci nosnika o sredniej wielkosci czasteczek okolo 250 mikronów i ciezarze wlasciwym okolo 5, wpro¬ wadzono u góry strefy wywolywania. Wydatek wy¬ wolywacza zostal wyregulowany na okolo 15,0 gra¬ mów na 2,5 cm powierzchni fotoprzewodnika, na 25 sekunde. Poniewaz dlugosc wywolywanej powierz¬ chni wynosila okolo 7,6 cm potrzeba okolo 45 gra¬ mów na sekunde wywolywacza. Czas wywolywania obrazu o wysokosci 10 cm wynosil jedna sekunde.Obraz tak wywolany zostal nastepnie przeniesiony 30 na papier i zestalony. Uzyskana gestosc odbicia wynosila okolo 1,8. Obraz uzyskany byl bardzo do¬ brej jakosci, zarówno linie jak i plamy byly do¬ brze wywolane.Przyklad n. Wywolywanie wykonano w ta- 35 kich samych warunkach jakie podano w przykla¬ dzie I, z wyjatkiem polozenia elektrody wywolu¬ jacej, która znajdowala sie w odleglosci okolo 1,24 mm od powierzchni fotoprzewodnika. Obraz wywo¬ lany zostal przeniesiony na papier* i zestalony. 40 Uzyskano gestosc odbicia okolo 1,5. Obraz posiadal dobra jakosc, chociaz krawedzie obrazu wyszly mniej ostro, zas plamy posiadaly zaczernienie mniej jednakowe.Przyklad III. Wywolywanie przeprowadzono 45 jak w przykladzie I, z wyjatkiem tego, ze wydatek wywolywacza wynosil 7,5 grama i calkowity czas wywolywania 2 sekundy. Wywolany obraz przenie¬ siono na papier i zestalono. Uzyskano gestosc od¬ bicia okolo 1,8. Obraz byl bardzo dobrej jakosci, 50 zarówno linie jak i plamy byly jednakowo prawi¬ dlowo wywolane.Przyklad IV. Wywolywanie przeprowadzono jak w przykladzie I, z wyjatkiem tego, ze wydatek wywolywacza zwiekszono do okolo 20 gramów na 55 2,5 cm powierzchni fotoprzewodnika na sekunde.Uzyskany przeniesiony obraz posiadal gestosc odbi¬ cia okolo 1,8. Obraz posiadal bardzo dobra jakosc, zarówno linie jak i plamy byly jednakowo dobrze wywolane. so Przyklad V. Wywolywanie przeprowadzono jak w przykladzie I za wyjatkiem tego, ze elektroda wywolujaca posiadala potencjal zerowy w stosunku do podloza fotoprzewodnika. Uzyskany obraz byl gestszy niz uzyskany w przykladzie I lecz obraz ten 65 posiadal stosunkowo wyzsze tlaPrzyklad VL Wywolywanie przeprowadzono jak w przykladzie I, z ta róznica, ze powierzchnia fotoprzewodzaca przechodzac przez strefe wywoly¬ wania znajdowala sie w ciaglym ruchu podczas wywolywania. W takim przypadku elektroda wy¬ wolujaca nie musi miec takiej samej dlugosci jak dlugosc wywolywanego obrazu. Obraz okolo 7,6 cm dlugosci i okolo 10 cm wysokosci jest wywolywany rprzy pomocy strumienia spadajacego wywolywa¬ cza, którego szerokosc wynosi okolo póltora cala.Powierzchnia fotoprzewodzaca przesuwa sie z pred¬ koscia okolo 3,8 cm na sekunde, wobec czego kaz¬ dy punkt powierzchni fotoprzewodnika zostaje pod- idany- dzialaniu strumienia wywolywacza przez oko¬ lo jedna sekunde. Powtórzono wywolywanie w wa¬ runkach przykladu I, który wymagal wówczas wy¬ datku wywolywacza okolo 22,5 grama na sekunde przy dlugosci 3,8 cm. Uzyskany przeniesiony obraz posiadal gestosc odbicia okolo 1,8 oraz jednakowo dobra jakosc wywolywania zarówno linii jak i plam.Przyklad VII. Wywolywania przeprowadzono -podobnie jak w przykladzie I z wyjatkiem tego, ze fotoprzewodnik i zbiornik opadajacego wywolywa¬ cz* zostaly tak umieszczone, ze kierunek opadania wywolywacza byl zgodny z kierunkiem prze¬ suwania sie powierzchni fotoprzewodnika. Sze¬ rokosc strumienia wywolywacza byla cokolwiek /wieksza niz pozioma szerokosc wywolywanego obrazu. Warstwa fotoprzewodzaca przesuwala sie ruchem ciaglym przez strefe wywolywania z taka predkoscia, ze kazdy punkt powierzchni wywoly¬ wanej znajdowal sie pod dzialaniem wywolywacza okolo $9; sekundy. Elektroda wywolujaca znajdo¬ wala sie w odleglosci od warstwy fotoprzewodzacej okolo 1 mm. Elektroda wywolujaca zostala nalado¬ wana do potencjalu okolo 150 V w stosunku do podloza totoprzewodnia. Wydatek wywolywacza ustalono na 1A gramów na %fi cm szerokosci na se¬ kunde. Uzyskany przeniesiony obraz posiadal ge¬ stosc odbicia okolo 1*35 oraz zarówno linie jaki pla¬ my byly prawidtowo i w pelni wykonane.Przyklad VIII. Wywolywanie przeprowadzo¬ no jak w przykladzie VII z wyjatkiem tego, ze po¬ wierzchnia fotoprzewodzaca przesuwala sie w kie¬ runku przeciwnym niz przeplyw materialu wywo¬ lywacza. Uzyskany przeniesiony obraz posiadal ta¬ ka sama gestosc odbicia i jakosc, co obraz uzyska¬ ny w przykladzie VIL PL PLPatent proprietor: Bank Xerox Limited, London (UK) Electrostatic latent image development method and electrostatic latent image development apparatus. The invention relates to an electrostatic latent image development method and an electrostatic latent image development apparatus. electrostatic latent images consists in introducing a homogeneous electrostatic charge into the photoconductive insulating layer of the xerographic plate, and then by irradiating the xerographic plate with a light drawing representing the copied document, which produces an electrostatic latent image, which becomes a visible image by appropriately depositing on the plate attracted black powder or other materials, and the evolved image is in principle transferred to a sheet of paper or other carrier material. Various types of devices are known to carry out individual phases of the process in a mechanical or self-active manner. The known device for developing latent electrostatic images has a mechanism that automatically regulates the transition from one phase of the development process to the next phase, which process is is a cascade development process, and the typical cylinder-shaped xerographic plate. During the cascade development, a cascade trigger is used, composed of carrier particles that roll or fall across the surface of the developing surface and active dye particles that are electrostatically charged. they adhere to the plate, separating from the carrier particles and creating an image visible on the developed plate. The developer flows or falls across the surface to a place beyond the cylindrical xerographic plate under the action of its own weight. In such an arrangement, the size of the surface in contact with the trigger is limited. The induction phase would then have more time, during which a larger area could be called up by a method other than the cascade. The optimum development time would then be obtained when the entire latent image surface came into contact with the developer simultaneously. it allows only one complete image to be developed during each rotation of the xerographic drum. The main disadvantage of the development method discussed here is the unequal ability to obtain both good image line quality and good quality coverage of larger surfaces. The aim of the invention is to develop a method and a device for The purpose of the invention was achieved in the method of generating an electrostatic latent image by keeping the surface of the xerographic plate with the latent electrostatic image superimposed on it in a plane not vertical and shifts; I 79 9467946 and 4 horizontally close to the freely and vertically falling developer material. The particles of the developer material are directed by the generated electric field to the surface of the xerographic plate at the location where the image is located, whereas in the device for developing an electrostatic latent image the object of the invention is achieved by the fact that the xerographic plate has at least one vertical, positioned on the surface on which the electrostatic image is superimposed, and the developing electrode is positioned in a vertical plane parallel to the vertical surface of the xerographic plate. The xerographic plate is moved by a drive unit parallel to the plane of the developing electrode and parallel to the horizontal. The developing electrode is positioned in close proximity to the photoconductive layer, and the developer falls down between the vertical developing electrode and the photoconductor surface. The electroscopic pigment material adheres to the charged areas of the photoconductive surface, producing an image. If a photoconductive multi-action surface is used, the pigment should be transferred to the carrier sheet, usually paper, and solidified thereon. Likewise, if the photoconductive surface used is for one-time use, then the pigment should be solidified directly on it. for two purposes. First, it allows the complete development of even wide areas of the charged photoconductive layer, the second is to act as a guide to hold the developer material close to the surface of the xerographic plate. Moreover, the falling developer material produces both large areas and thin image lifts. better than any process used heretofore, because in the hitherto used processes, due to a different impact angle against the surface and higher developer strike velocities, the developer material was abraded from the board surface. The final image quality, assuming a correctly made electrostatic latent image, and the correct developer depends on the distance of the developing electrode and the amount of developer used. With a low expense of the developer, the particles of the developing material act independently of each other, reflecting between the photoconductor layer and the developing electrode. With a high expense, the developer moves in the form of a layer down the photoconductor, its particles reflect much less. The distance of the parallel development electrode restricts the maximum flow rate of the developer particles. In general, the distance of the developing electrode for conventional xerographic processes should be in the range of about 0.9-0.6 mm. Developer yield should be about 1 gram per 2 , 5 cm of disc length per second to about 200 grams per 2.5 cm of disc length per second. The total amount of developer used, and hence the amount of time needed to develop the image, determine the quality of development and the density of the final image. In fact, longer developing times with a relatively lower concentration of pigment in the developer result in better image quality. Particularly good results have been obtained with a 1.25 mm distance of the electrode and an output of about 15 grams per 2.5 cm per second. Suitable photoconductive elements have been used in the present invention. Typical photoconductive materials are: inorganic photoconductors such as selenium and selenium alloys, zinc oxide, mercury sulfide, antimony sulfide, mercury oxide, indium trisulfide, titanium dioxide, arsenic sulfide, Pb304, gallium trisulfide, zinc cadmium sulfide speech, lead iodide, lead selenide, lead sulphide, lead chromate, gallium telluride, mercury selenide, and iodides, sulphides, selenides and tellurides of bismuth, aluminum and molybdenum. Organic photoconductors are interchangeable and immeasurably phthalocyanines, quinacridones and other compounds especially when dispersed in a binder. The supporting element may be a flexible or rigid material. It is desirable that the material of this element be at least in part a guide. Typical materials are metals such as brass, aluminum, gold, platinum, steel and covering materials such as plastics or glass coated with a layer of tin or indium oxides. Although it has been found that the photoconductive layer is in a vertical position, it should be understood that the this can be tilted from the vertical by a few degrees both to one side and the other, still one of the advantages of the invention. The layer position should be maintained as far as possible at an angle of 90 ° to the horizontal. Using the development method according to the invention, a conventional two-component developer may be used. In general, the pigment has an average particle diameter of from 1 to 30 microns, while the relatively larger carrier particles have a diameter of from 50 to 700 microns. The carrier beads have a diameter in the range of 100 to 300 microns and a density of at least about 4 are the most advantageous in terms of hectare properties of the pigment carried and a convenient distance to the developing electrode. A typical pigment concentration in the developer is from about 0.5 to about 10% by weight based on the total weight of the two component developer; higher pigment contents are used for developers in which the carrier has a higher specific weight. The subject of the invention is illustrated in the example of the drawing in which Fig. 1 shows a diagram of an image developing apparatus, in which the cascade development mechanism is omitted, Fig. 2 - Cascade Developing Device in Cutaway Side View In Fig. 1, guide rollers 10 and 11 advance the xerographic plate support tape 12, which in this example consists of a thin layer. 7 of vitreous selenium applied by vacuum method on tape 8 of aluminum foil. Of course, instead of the tape encircling the two rollers, a single cylinder having a photoconductive layer on its surface could be used. Layer 7 may also be a layer composed of zinc oxides and a binder. The motor 13, switched on by the timer 9, drives the roller 10 to move the xerographic plate 12. The charging device 14, which, for example, consists of a mesh of thin wires, is positioned at a sufficiently small distance from the photoconductive surface and the sub-surface. It is connected to the voltage source 15. The fine wires of the mesh do not interfere with the projected light image 22. The high voltage source 15 charges the xerographic plate 12 with a homogeneous charge, which is then continuously illuminated with light and shadow. The light image 22 is formed by light projection directly or projecting the image of an opaque object. The xerographic plate 12 is then, by means of a motor 13, moved to a position opposite the developing electrode 16. A developer (not shown) falls down between electrode 16 and plate 12, causing the deposition of pigment particles on the plate 12 in the shape of an evolved image. While one part of the plate 12 is developed, the other part of the plate 12 is electrostatically charged to be irradiated with the next image. The plate 12 with the pigment applied then passes to a transfer station where the image is transferred to carrier sheet 25; in the example discussed, the paper sheet. Sheet 25 moves at the same speed as plate 12. Charger 26 applies an electrostatic potential to the back side of sheet 25, thereby facilitating the transfer of a powder image of pigment particles onto sheet 25. The rolls 24 keep the intermediate sheet in contact with the plate 12. Brush 27 removes the remnants of the powder developer from the plate 12 thus preparing the plate 12 for re-use. Fig. 2 shows a conventional cascade developing mechanism by means of a conveyor belt 34 drawing developing material 29 from the lower reservoir 33 and discharging this material on the chute 35, which directs the developer onto the plate 12. The developing agent 29 is most often a mixture of fine pigment, which is just an electrostatically active component, which is coated with larger particles, for example glass beads, which are the carrier component in the evoked agent. The developer 29 falling between the developing electrode 16 and the plate 12 leaves the pigment particles adhered to the photoconductive layer on the plate and arranged in the shape of an image. As is known, the pigment is deposited in the charged or discharged areas of the photoconductor 7 depending on the triboelectric ratio of the pigment and the carrier and on the magnitude of the electric potential applied to the evoking electrode 16. In the following, examples illustrating the application of the method according to the invention are presented. . Parts and percentages are by weight, unless otherwise stated. Example 1 This example uses an apparatus similar to that shown in FIGS. 1 and 2. A flexible xerographic tape covered with a layer of approximately 40 microns of vitreous selenium is housed in two drums each 20.3 cm in diameter. A voltage of about 600 V was applied to the layer of this plate, and the plate was illuminated with a light image, producing a latent image on the surface. This painting is about 7.6 cm long and about 10 cm high. Thereafter, the latent image surface was moved to the developing zone in which the flat developing electrode is located. The distance of the developing electrode from the surface of the photoconductive layer is about 1.25 mm. The developing electrode was charged to a potential of about +150 V. A two-component developer containing about one part of a colored copolymer as a pigment with an average particle size of about 10 microns and about 99 ° C. carrier parts with an average particle size of about 250 microns and a specific gravity of about 5 were introduced at the top of the developing zone. The yield of the developer was adjusted to approximately 15.0 grams per 2.5 cm of photoconductor surface for 25 seconds. Since the length of the developed surface was about 7.6 cm, about 45 grams per second of developer were required. The development time of the 10 cm image was one second. The image thus developed was then transferred to paper and solidified. The obtained reflection density was about 1.8. The image obtained was of very good quality, both lines and spots were well developed. Example n. Development was performed under the same conditions as given in example I, except for the position of the evolving electrode, which found 1.24 mm from the surface of the photoconductor. The developed image was transferred to paper and solidified. 40 A reflection density of about 1.5 was obtained. The picture was of good quality, although the edges of the picture were less sharp, and the spots had a less uniform blackness. Example III. Development was performed as in Example I, except that the developer expenditure was 7.5 grams and the total development time was 2 seconds. The developed image was transferred to paper and solidified. A reflection density of about 1.8 was obtained. The picture was of very good quality, both lines and spots were equally correctly developed. Example IV. Development was performed as in Example 1, except that the developer output was increased to about 20 grams per 2.5 cm photoconductor surface per second. The resulting transferred image had a reflection density of about 1.8. The picture was of very good quality, both lines and spots were equally well developed. so Example 5 Development was performed as in Example I except that the developing electrode had a zero potential with respect to the photoconductor substrate. The image obtained was denser than that obtained in Example I but the image 65 had a relatively higher background. Example VL Development was performed as in Example I, with the difference that the photoconductive surface passing through the development zone was in constant motion during development. In such a case, the developing electrode need not be the same length as the length of the developed image. An image of about 7.6 cm in length and about 10 cm in height is produced by the falling beam of a developer whose width is about one and a half inches. The photoconductive surface moves at a speed of about 3.8 cm per second, so that each the surface point of the photoconductor is exposed to the developer flux for about one second. Development was repeated under the conditions of Example I, which then required a developer expense of about 22.5 grams per second for a length of 3.8 cm. The obtained transferred image had a reflection density of about 1.8 and equally good quality of developing both lines and spots. Example VII. The development was carried out in a similar manner as in Example 1, except that the photoconductor and the descending developer tank were positioned such that the direction of the developer fall was in the direction of the advance of the photoconductor surface. The developer beam width was anything / greater than the horizontal width of the developed image. The photoconductive layer moved continuously through the development zone at such a speed that each point of the developed surface was under the action of the developer for about 9; seconds. The developing electrode was approximately 1 mm away from the photoconductive layer. The developing electrode was charged to a potential of about 150 volts with respect to the totoconductive substrate. The developer output was set at 1 gram per% and cm width per second. The obtained transferred image had a reflection density of about 1 * 35 and both the lines and the plumes were correctly and fully produced. Example VIII. Development was carried out as in Example VII except that the photoconductive surface moved in a direction opposite to that of the developer material. The obtained transferred image had the same reflection density and quality as the image obtained in the example VIL PL PL