Przedmiot wynalazku stanowi wyparni¬ ca, .w której krazenie soku wywolane jest dzialaniem pary wydzielajacej sie z wy- paru, W znanych dotychczas wyparnicach stojacych ruch cieczy osiaga sie przez to, ze pecherze pary wydzielajace sie z cieczy podnosza ja, a przy uzyciu dlugich rur o- siaga sie znaczna szybkosc ruchu cieczy, jednakze tylko w górnej czesci rur. Dolna czesc rur, gdzie ruch odbywa sie z nie¬ znaczna szybkoscia, pozostaje malo wyzy¬ skana. Szybkosc rucuiu cieczy w rurach nie zmienia sie wcale lub ulega tylko nieznacz¬ nej zmianie, jesli wyparnica, w razie po¬ trzeby, zawiera kilka przewodów dla soku.Próby wywolania szybszego krazenia zapo- moca pompy nie daly pozadanych wyni¬ ków.Zgodnie z wynalazkiem ruch cieczy wywoluje sie przez to, ze para, wytworzo¬ na z wyparu w jednej wyparnicy, przepy¬ cha lub podnosi ciecz w drugim systemie rur tak, iz ruch odbywa sie na calej dlugosci rur, a szybkosc ruchu cieczy osiaga war¬ tosc szybkosci wznoszacej sie pary. Na ry¬ sunku przedstawiono trzy przyklady tego rodzaju wyparnicy; fig, 1, 3 i 4 wyobraza¬ ja przekroje podluzne, fig. 2—przekrój po¬ przeczny, Wyparnica wedlug fig, 1 i 2 sklada sie z dwóch oddzielonych od siebie systemów wyparniczych, a mianowicie z systemu 1 i systemu 2 oraz dwóch oddzielnych prze¬ strzeni parowania: dolnej 3 i górnej 4 z u- rzadzonym przy niej odbieralnikiem soku.System wewnetrzny 2 tak wchodzi w sy¬ stem wyparniczy /, ze jego dno 5 lezy wy-zej niz dno systemu 1, a ciecz, przeznaczo¬ na do odparowania, siega w wyparnicy tak wysoko, ze zalewa 4o pewnej wysokosci oba systemy Wyparnicze. Na rysunku po¬ ziom cieczy oznaczono cyfra 6. Skutkiem tego przestrzen parowania 3 oddzielona jest cd przestrzeni 4. Para wywiazujaca sie w systemie 1 jest zamknieta tak, iz w zaleznosci od wzrostu jej cisnienia ciecz w systemie 1 opada, natomiast wznosi sie w systemie 2 i rurze 7, laczacej górna prze¬ strzen parowania 4 z odbieralnikiem soku Skoro wytworzona para doprowadzi poziom soku do dna 5, przedostaje sie sama do rur systemu 2 i wznosi znajdujacy sie w nich sok do przestrzeni parowania 4, gdzie sie sama oddziela i uchodzi przez króciec 14 podczas gdy ciecz przez rure 7 powra¬ ca do lapacza soku, uderza, o blache 8 i wchodzi do rur systemu wyparniczego 1.Proces ten przy pracy ciaglej powtarza sie w bardzo krótkich okresach czasu.Aby zapobiec wznoszeniu sie soku zbyt wysoko w rurach systemu 2 przy opadaniu poziomu 6, do rury 7 wbudowane jest sze¬ rokie naczynie 9, w którem miesci sie prze¬ wazna czesc cieczy, skutkiem czego kom¬ pensuje sie wznoszenie w rurach syste¬ mu 2. Naczynie to zaopatrzone jest we wskaznik, zapcmoca którego mozna obser¬ wowac wysokosc soku. Jezeli poziom cie¬ czy utrzymuje sie wyzej, to wieksza ilosc soku krazy, a przez to ruch jego w rurach systemu 1 jest wzmozony.Pare ogrzewajaca wpuszcza sie do ko¬ mór ogrzewczych wyparnicy przez krócce 10 i 11. Przez króciec 12 doprowadza sie sok do wyparnicy, a przez króciec 13—od¬ prowadza.Przestrzen parowania 4 mozna umie¬ scic ponad systemem wyparniczym 2, a ru¬ re centralna mozna przeprowadzic przez srodek systemu wyparniczego, przyczein rure te nalezy nieco przedluzyc ponizej dolnego dna (fig. 4), Na fig, 3 przedstawiono podobna wypar- nice nadajaca sie w szczególnosci do odpa¬ rowywania roztworów, wymagajacych ener¬ gicznego krazenia. W tym celu wyparnica zawiera jeszcze jedna przegrode 15. W ze¬ wnetrznej przestrzeni parowania odparo¬ wuje sie wode albo jakikolwiek inny roz¬ twór, przeznaczony do stezenia, a w we¬ wnetrznym systemie wyparniczym odparo¬ wuje sie roztwór wymagajacy szybkiego krazenia, któremu nie szkodzi para wodna.Odpowiednio do tego urzadza sie do¬ plyw i odplyw cieczy.Dalsza zaleta tego rodzaju wyparnicy jest to, ze kazdy z obu systemów grzejnych moze byc ogrzewany inna para i o inne) preznosci, zaleznie od potrzeby. PL