Pierwszenstwo: MKP' B63b3/16 Zgloszenie ogloszono: . 28.09.1972 Opis patentowy opublikowano: 30.05.1975 Twórcywynalazku: Jerzy Doerffer, Jan Kozlowski Uprawniony z patentu tymczasowego: Politechnika Gdanska, Gdansk (Polska) Wysokie usztywniacze poszycia laminatowego zwlaszcza okretu Przedmiotem wynalazku sa wysokie usztywniacze poszycia laminatowego, zwlaszcza okretu.Dotychczas znane usztywniacze w ustrojach laminatowych, zarówno dolaminowane, jak i miedzywarstwo- we, czyli integralne, wykonane sa w postaci wzglednie wiotkiej „pólrury", polaczonej obustronnie i adhezyjnie z poszyciem na linach zewnetrznych styków, stanowiacych karby strukturalne, ciagle na calej dlugosci.Niedogodnoscia opisanych wyzej usztywniaczy jest ich niedostateczna odpornosc na obciazenie dynanicz- ne, a zwlaszcza wstrzasy, powodujace rozwarstwienie na linii dolaminowania usztywniaczy z poszyciem i utrata wspóldzialania poszycia z usztywniaczami.W celu unikniecia rozwarstwien stosuje sie dodatkowe polaczenia mechaniczne na linii styku, jak wkrety, *ruky' klamry, naruszaja one jednak czesciowo poszycie i sa niezgodne ze specyfika ustrojów laminatowych.Ponadto, rozdzielenie srodka profilu teowego na dwie scianki przekroju skrzynkowego powoduje.zmniejszenie statecznosci przy zginaniu i dzialaniu sil skupionych.Celem wynalazku jest skonstruowanie wysokich usztywniaczy poszycia laminatowego, zwlaszcza okretu, które nie beda posiadaly opisanych wyzej niedogodnosci.Cel ten zostal osiagniety przez usytuowanie wewnatrz profilu zbrojenia dodatkowego w postaci tasm poprzecznych i wzdluznych, formowanych na powtarzalnych blokach lekkich oraz sznurów rowingu, które stanowia wzmocnienie polaczenia profilu z poszyciem laminatowym, przy czym wymiary bloków lekkich okres¬ lone sa w przekroju wewnetrznym profilem usztywniacza przy dlugosci poosiowej wynoszacej korzystnie od 0,5 do 2 wysokosci profilu.Zalety usztywniaczy wedlug wynalazku polegaja na wystarczajaco odpornej na wstrzasy ich konstrukcji, bez koniecznosci stosowania dodatkowych zabezpieczen mechanicznych, dzieki czemu eliminuje sie dodatkowe operacje, jak wiercenie otworów i montaz laczników, oraz unika potencjalnie mozliwych przecieków.Przedmiot wynalazku pokazany jest w przykladzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia usztywniacz na poszycia masywnym w przekroju w poprzek usztywnienia zrzutem aksonometrycznym, zas fig. 2- usztywniacz na "poszyciu masywnym, gesto faldowanym w przekroju w poprzek usztywnienia z rzutem aksonometrycznym.POLSKA RZECZPOSPOLITA LUDOWA URZAD PATENTOWY PRL2 78430 Jak pokazano na rysunku, na poszyciu laminatowym 1 usytuowane sa powtarzalne bloki lekkie 2 owiniete tasma poprzeczna 3, wyprowadzona na poszycie 1 na przemian w prawo i w lewo. Na bloki 2 z tasma poprzeczna 3 nalozona jest tasma wzdluzna 4 w sposób dachówkowo-zetowy, wyprowadzona na poprzednie bloki 2 i po¬ szycie 1 w obrebie nastepnego bloku 2. Linie styku bloku 2 z poszyciem 1 wzmocnione sa pod tasma wzdluzna 4 sznurami rowingu 5, wyprowadzonymi na wzdluzny styk poprzedniego bloku 2 i poszycie 1 po stronie przeciw¬ leglej.Luzny odcinek sznurów rowingu 5 wyprowadzony na strone przeciwlegla moze byc wariantowo zagiety na linie styku nastepnego bloku 2 w toku jego ustawiania.Tasmy wzdluzne 4 stanowia nosny pas jednokierunkowy usztywnienia lub jego czesc oraz pogrubienie poszycia 1, lagodzace karb postaciowy, a jednoczesnie poprzeczna stabilizacje scianek bocznych usztywnienia.Sznury rowingu 5 stanowia powiazanie poprzeczne dolaminowan w linii styku i zlagodzenie karbów wyniklych równiez z naprzemiennosci ulozenia tasm poprzecznych 3.Owiniete poprzecznie zbrojenie jednostronnie lagodzi karb na linii styku oraz przerywa jego ciaglosc w odstepie równym szerokosci tasmy identycznej z dlugoscia bloku 2.Na opisane wyzej zbrojenie dodatkowe nalaminowany jest w zwykly sposób, korzystnie pasami diagonal¬ nymi tkaniny lub tasmy, ostateczny profil skrzynkowy 6.W przypadku poszycia masywnego, integralnie gesto pofaldowanego, plaszczyzny styku kolejnych bloków lekkich 2 sa styczne do krawedzi fald 7 ewentualnie co drugiej faldy 7. Uklad tasm wzdluznych ' 4 i ewentual¬ nie sznurów rowingu 5 pozostaje bez zmian, natomiast tasmy poprzeczne 3 moga byc ograniczone do wezszych petli, wyprowadzonych jednoczesnie na obie strony na poszycie 1, miedzy faldami 7.Liczba warstw jednokierunkowego pasa nosnego okreslona jest dlugoscia odcinka tasmy 4, lezacego w ob¬ rebie tego pasa, w stosunku do dlugosci poosiowej bloku lekkiego 2 wedlug zaleznosci n c gdzie: n oznacza liczbe warstw pasa nosnego, a oznacza dlugosc odcinka tasmy 4 w tym pasie, c oznacza dlugosc poosiowa bloku 2.Jezeli konieczne jest podwojenie odcinków zbrojacych styki bloków 2, wówczas mozna postapic dwojako.Stosujac nadal wszystkie tasmy wzdluzne 4 równej dlugosci, mozna zastapic c przez c' = 0,5c, albo do¬ dawac na kazdym bloku 2 krótkie odcinki tasmy zdwajajacej o dlugosci a = c + h, gdzie h jest dlugoscia styku y miedzy blokami 2, powiekszona o niewielka stala nadwyzke od 10 do 20 mm. Wówczas liczba warstw pasa nosnego wynosi n' = n + 1. Szerokosc tasm 4 dobrana jest zgodnie z szerokoscia pasa nosnego, ewentualnie jako jego polowa.Laminowanie skrzynkowego profilu 6 moze byc prowadzone badz po zestaleniu sie spoiwa wszystkich zbrojen dodatkowych 3, 4 i 5 badz biezaco nadazajac za ukladaniem bloków 2 sposobem schodkowym lub dachówkowym zwlaszcza, gdy chodzi o usztywniacze, lezace w poziomie lub o niewielkim nachyleniu. PL PL