Pierwszenstwo 75608 KI. 30a,4/03 MKP A61b 5/04 Zgloszenie ogloszono: 30.05.1973 Opis patentowy opublikowano: 20.12.1975 CZYSELNIA U *?clu Pptentowego Twórca wynalazku: Henryk Borowski Uprawniony z patentu tymczasowego: Politechnika Warszawska, Warsza¬ wa (Polska) Elektroda miopotencjalów miesni organizmów zywych Przedmiotem wynalazku jest elektroda miopo¬ tencjalów miesni organizmów zywych.Znane elektrody naskórne do odbierania miopo¬ tencjalów z miesni wykonuje sie w ksztalcie meta¬ lowej plytki kwadratowej lub okraglej, zwykle srebrnej i zloconej od strony skóry. Za pomoca tych elektrod Zbiera sie potencjaly miesniowe tyl¬ ko z miesni duzych i polozonych tuz pod skóra.Elektrody te pracuja w ten sposób, ze w chwili gdy ekwipotencjalne linie sil pola elektrycznego miesnia, rózniace sie wartoscia potencjalu przeci¬ naja powierzchnie elektrody, to na jej zacisku po¬ wstanie sila elektromotoryczna, wzgledem drugiej 'elektrody czynnej czy obojetnej. Sprawnosc takiej elektrody jest mala, gdyz tylko niewielka liczba linii sil pola elektrycznego powoduje powstanie sily elektromotorycznej w elektrodzie. Zasadnicza wada omawianych elektrod jest fakt, ze nie zbie¬ raja one potencjalów z miesni malych, na przy¬ klad miesni palców, z poszczególnych aktonów miesni duzych, czy tez z miesni gleboko polozo¬ nych.Celem wynalazku jest opracowanie takiej kon¬ strukcji elektrody przeznaczonej do odbierania miopotencjalów miesni organizmów zywych, która umozliwialaby odbieranie tych miopotencjalów z poszczególnych aktonów miesni duzych, z miesni gleboko polozonych, drobnych, a jednoczesnie by caly miopotencjal miesnia powstajacy w czasie jego skurczu byl odbierany przez elektrode, a za- 10 20 25 S0 2 tern powiekszona bylaby sprawnosc elektrody w Stosunku do obecnie stosowanych.Cel ten spelnia elektroda majaca ha podlozu wykonanym z materialu o wlasnosciach dielektryka przymocowane po jego jednej stronie elementy w postaci bryl wykonanych z przewodnika i izo¬ latora o wiekszej stalej dielektrycznej niz-material podloza. Bryly przewodnika oraz bryly izolatora umieszczone sa badz rzedami, badz w ukladzie szachownicy, przy czym mozliwe sa inne kombina¬ cje ukladów tych bryl, ale uklady te powinny zawsze dzialac ogniskujaco na ekwipotencjalne linie sil pola elektrycznego i na linie natezenia pola elektrycznego wytwarzane przez miesnie.W konstrukcji elektrody wykorzystane jest zja¬ wisko jakie wystepuje w polu elektrycznym przy wprowadzeniu w obszar jego dzialania zaklócenia przewodnikiem lub izolatorem. Miesien jest tu zród¬ lem sily elektromotorycznej, jest "wiec elemen¬ tem czynnym majacym dwa przeciwnie spolaryzo¬ wane bieguny wokól których powstaje pole elek¬ tryczne. Odpowiednie usytuowanie kombinacji elementów zaklócajacych to pole powoduje, ze w najblizszej okolicy zaklócenia tworzy sie rozklad koherentny pola elektrycznego. Ekwipotencjalne linie sil tego pola zageszczaja sie tak, ze uzyskuje sie znaczna róznice potencjalów na bardzo malym odcinku. Poniewaz linie natezenia pola sa prosto¬ padle do linii ekwipotencjalnych maja wiec równiez rozklad koherentny tak, ze .uzyskuje sie duza 75 6083 75 608 4 gestosc pradu w okreslonym miejscu. Logiczne usytuowanie bryl przewodnika i izolatora w elek¬ trodzie umieszczonej na skórze tuz nad miesniem z którego zbierany jest miopotencjal powoduje ogniskowanie linii natezenia pola, pochodzacego od potencjalu miesniowego w brylach przewodni¬ ka. Efekt ogniskowania jest tym wiekszy im bryla izolatora bedzie miala wieksza stala dielektryczna a bryla przewodnika mniejsza opornosc wlasciwa.Elektroda wedlug wynalazku skutecznie odbiera miopotencjaly miesni malych, gleboko polozonych oraz z poszczególnych aktonów miesni duzych, a jednoczesnie jej sprawnosc nieporównanie wiek¬ sza od sprawnosci obecnie stosowanych elektrod.Przedmiot wynalazku jest blizej przedstawiony w przykladzie wykonania na rysunku, na .którym fig. T przedstawia konstrukcje elektrody w wikoku perspektywicznym, zas fig. 2 przyblizony rozklad na elektrodzie * ekwipotencjalnych linii sil pola elektrycznego i linii natezenia pola elektrycznego miesnia. Na fig. 1 na podlozu 1 wykonanym z ma¬ terialu o wlasnosciach dielektryka, przymocowane sa na przemian rzedy bryl 2, wykonanych z ma¬ terialu o /wlasnosciach dielektryka o stalej dielek¬ trycznej wiekszej niz material podloza 1, i rzedy bryl 3 wykonanych z materialu o wlasnosciach ^przewodnika. Do poszczególnych bryl przewodni¬ ka przymocowane sa przewody odprowadzajace prad elektryczny 4 tak, aby zapewnic styk elek¬ tryczny o najmniejszej opornosci. Poszczególne bryly metalu 3 zaopatrzone w przewody 4 laczy sie ze soba szeregowo lub po kilka grupami, za¬ leznie od celu pomiaru (pomiar aktonu miesnia, kilku aktonów lub grupy miesni). Wyjasnienie zja¬ wiska uwidocznionego na fig. 2 jest nastepujace.Jesli biegnace obok siebie ekwipotencjalne linie s sil 5 pola elektrycznego o stalej róznicy potencja¬ lu napotykaja bryle przewodnika 3 o znikomej opornosci na której nie moze praktycznie powstac zaden spadek napiecia to linie te rozchyla sie biegnac wokól tej bryly. Jesli natomiast te same io ekwipotencjalne linie sil 5 pola elektrycznego o tej samej róznicy potencjalu -napotkaja bryle izola¬ tora 2 o bardzo duzej opornosci to powstanie na opornosci tej bryly duzy spadek napiecia i linie ekwipotencjalne 5 zbliza sie do siebie tworzac za- 15 geszczenie. Poniewaz linie natezenia pola elek¬ trycznego 6 sa prostopadle w kazdym punkcie do linii ekwipotencjalnych 5 tego pola to w wyniku przemiennie rzedami ulozonych -bryl dielektryka 2 i przewodnika 3 uzyska sie efekt ogniskowania li- 20 nii natezenia pola 6 w brylach przewodnika 3. PL PL