PL71228Y1 - Karkas uzwojenia indukcyjnego - Google Patents

Abstract

Przedmiotem zgłoszenia jest karkas uzwojenia indukcyjnego (1) wykonany z tworzywa sztucznego i zawierający cylindryczny korpus (2) z wewnętrznym kanałem przelotowym (21) i dwoma zewnętrznymi kołnierzami (3, 4) prostopadłymi do osi wzdłużnej (O) korpusu (2). Karkas charakteryzuje się tym, że co najmniej jeden z kołnierzy (3) zawiera dodatkowo po stronie przeciwnej względem drugiego kołnierza (4): co najmniej dwie pary bryłowych podstaw (31), z których wystają metalowe trzpienie (32), przy czym w każdej parze rzeczone podstawy (31) są ze sobą połączone za pośrednictwem ścianek łączących (33); co najmniej dwie ścianki oddzielające (34) oddzielające każdą parę rzeczonych bryłowych podstaw (31) od rzeczonego kanału przelotowego (21) korpusu (2), zawierające wychodzące z nich współpłaszczyznowo występy podporowe (35) o wysokości (h2) większej od wysokości (h3) bryłowych podstaw (31); ścianki wzmacniające (36) wychodzące ze ścianek oddzielających (34) w obszarze występów podporowych (35); dodatkowe ścianki łączące (37) łączące każdą bryłową podstawę (31) z jej ścianką oddzielającą (34).

Description

PL 71 228 Y1 2 Opis wzoru Przedmiotem wzoru uzytkowego jest karkas uzwojenia indukcyjnego przeznaczony do nawijania na nim róznego rodzaju uzwojen, takich jak na przyklad cewki, dlawiki czy uzwojenia transformatorowe. Typowy znany ze stanu techniki karkas jest wykonany z tworzywa sztucznego i zawiera cylin- dryczny korpus z wewnetrznym kanalem, przez który w gotowym urzadzeniu indukcyjnym jest przepro- wadzony element obwodu magnetycznego, oraz dwa zewnetrzne kolnierze prostopadle do osi wzdluz- nej korpusu, pomiedzy którymi na korpusie nawiniete jest uzwojenie. Celem przedmiotowego wzoru jest dostarczenie alternatywnej konstrukcji karkasu uzwojenia in- dukcyjnego zapewniajacej wysoka wytrzymalosc mechaniczna i wysoka izolacyjnosc elektryczna. Istota przedmiotowego wzoru uzytkowego jest opisany na wstepie karkas uzwojenia indukcyj- nego wykonany z tworzywa sztucznego i zawierajacy cylindryczny korpus z wewnetrznym kanalem przelotowym i dwoma zewnetrznymi kolnierzami prostopadlymi do osi wzdluznej korpusu, który charak- teryzuje sie tym, ze co najmniej jeden z kolnierzy zawiera dodatkowo po stronie przeciwnej wzgledem drugiego kolnierza: ? co najmniej dwie pary brylowych podstaw, z których wystaja metalowe trzpienie, przy czym w kazdej parze podstawy sa ze soba polaczone za posrednictwem scianek laczacych; ? co najmniej dwie scianki oddzielajace oddzielajace kazda pare rzeczonych brylowych pod- staw od rzeczonego kanalu przelotowego korpusu, zawierajace wychodzace z nich wspól- plaszczyznowo wystepy podporowe o wysokosci wiekszej od wysokosci brylowych podstaw; ? scianki wzmacniajace wychodzace ze scianek oddzielajacych w obszarze wystepów podpo- rowych; oraz ? dodatkowe scianki laczace laczace kazda brylowa podstawe z jej scianka oddzielajaca. W pewnych korzystnych wariantach wzoru rzeczony korpus ma prostokatny przekrój poprzeczny, a rzeczone kolnierze maja prostokatne ksztalty, oraz rzeczone scianki oddzielajace i scianki laczace sa równolegle wzgledem siebie i wzgledem jednego boku kolnierza i prostopadle wzgledem dodatkowych scianek laczacych i scianek wzmacniajacych. W takich wariantach dodatkowo korzystne jest, aby scianka oddzielajaca zawierala odcinki równolegle przebiegajace równolegle wzgledem boku kolnierza i polaczone ze soba za posrednictwem odcinków skosnych. Wedlug wzoru korzystnej jest, aby rzeczone brylowe podstawy byly polaczone za posrednictwem scianek laczacych równiez ze sciankami wzmacniajacymi. Karkas uzwojenia indukcyjnego wedlug wzoru jest korzystnie symetryczny plaszczyznowo wzgle- dem plaszczyzny symetrii prostopadlej i/lub plaszczyzny symetrii równoleglej wzgledem scianki oddzie- lajacej i przechodzacej przez os wzdluzna korpusu. W korzystnych wariantach przedmiotowego wzoru wysokosc scianki oddzielajacej jest równa wy- sokosci brylowej podstawy. Wedlug wzoru korzystne jest, aby brylowe podstawy, scianki laczace, scianki oddzielajace, wy- stepy podporowe, scianki wzmacniajace i dodatkowe scianki laczace wystawaly z kolnierza na kierunku osi wzdluznej korpusu. Drugi z kolnierzy karkasu wedlug wzoru zawiera korzystnie po stronie przeciwnej wzgledem pierwszego kolnierza dodatkowe scianki oddzielajace umieszczone na przedluzeniu rzeczonych scia- nek oddzielajacych pierwszego kolnierza. Karkas wedlug wzoru cechuje sie wysoka wytrzymaloscia mechaniczna i wysoka izolacyjnoscia elektryczna od uzwojenia do rdzenia magnetycznego. Wlasciwosci te umozliwiaja umieszczanie rdzenia magnetycznego bezposrednio na metalowych obudowach. Zastosowanie wystepów podporowych umozliwia latwy montaz karkasów wedlug wzoru na plytach obwodów drukowanych z zapewnieniem odpowiedniej izolacyjnosci elektrycznej miedzy plyta obwodów drukowanych a rdzeniem magnetycznym. Wzór uzytkowy przedstawiono w wariantach na zalaczonym rysunku, na którym: fig. 1 przedstawia widok aksonometryczny pierwszego wariantu karkasu wedlug wzoru, fig. 2 przedstawia karkas z figury fig. 1 w widoku z góry, fig. 3 przedstawia widok aksonometryczny drugiego wariantu karkasu wedlug wzoru, fig. 4 przedstawia karkas z figury fig. 3 w widoku z góry, fig. 5 przedstawia przekrój poprzeczny karkasu z fig. 4 wykonany wzdluz plaszczyzny symetrii P1, fig. 6 przedstawia przekrój poprzeczny karkasu z fig. 5 wykonany wzdluz osi wzdluznej O, fig. 7 przedstawia karkas z figury fig. 3 w widoku z dolu, fig. 8 przedstawia widok aksonometryczny trzeciego wariantu karkasu wedlug wzoru, PL 71 228 Y1 3 fig. 9 przedstawia karkas z figury fig. 8 w widoku z góry, fig. 10 przedstawia przekrój poprzeczny karkasu z fig. 9 wykonany wzdluz linii A-A, fig. 11 przedstawia przekrój poprzeczny karkasu z fig. 10 wykonany wzdluz osi wzdluznej O, a fig. 12 przedstawia karkas z figury fig. 8 w widoku z dolu. Przedstawiony na figurach fig. 1–2 pierwszy wariant karkasu uzwojenia indukcyjnego 1 wedlug wzoru zawiera cylindryczny korpus 2, z którego powierzchni zewnetrznej wystaja dwa zewnetrzne kol- nierze 3, 4. Wszystkie elementy skladowe karkasu 1 stanowia jednolity element wykonany z tworzywa sztucznego. Przez korpus 2 o prostokatnym przekroju poprzecznym, wzdluz jego osi wzdluznej O, prze- biega wewnetrzny kanal przelotowy 21 sluzacy do przeprowadzenia przez niego elementu obwodu ma- gnetycznego. Kolnierze 3, 4 o prostokatnym ksztalcie sa prostopadle do osi wzdluznej O korpusu 2. Z górnego kolnierza 3 po stronie przeciwnej wzgledem drugiego dolnego kolnierza 4 wystaja, wzdluz osi wzdluznej O karkasu 2, dwie pary brylowych podstaw 31, scianki laczace 33, dwie scianki oddziela- jace 34, scianki wzmacniajace 36 i dodatkowe scianki laczace 37. Z brylowych podstaw 31 o cylindrycz- nym ksztalcie wystaja metalowe trzpienie 32 sluzace do podlaczania uzwojen nawijanych na korpusie 2 miedzy kolnierzami 3, 4. Kazda para podstaw 31 jest ze soba polaczona za posrednictwem scianek laczacych 33 i oddzielona od kanalu przelotowego 21 korpusu 2 za posrednictwem swojej scianki od- dzielajacej 34. Scianki oddzielajace 34 rozciagaja sie wzdluz calej szerokosci kolnierza 3. Pomiedzy sciankami oddzielajacymi 34 umieszczone jest typowo jarzmo obwodu magnetycznego laczace ko- lumne umieszczona w kanale 21 korpusu 2 z innymi elementami obwodu magnetycznego. Z koncowych odcinków scianek oddzielajacych 34 wychodza wspólplaszczyznowo wystepy podporowe 35. Wyso- kosc h2 wystepów podporowych 35 jest wieksza od wysokosci h3 brylowych podstaw 31. Natomiast wysokosc h1 scianki oddzielajacej 34 jest równa wysokosci h3 brylowej podstawy 31. Ze scianek od- dzielajacych 34 w obszarze wystepów podporowych 35 wychodza prostopadle prostokatne scianki wzmacniajace 36. Scianki oddzielajace 34 i scianki laczace 33 sa równolegle wzgledem siebie i wzgle- dem jednego boku kolnierza 3, a prostopadle wzgledem dodatkowych scianek laczacych 37 i scianek wzmacniajacych 36. Pierwszy wariant karkasu 1 wedlug wzoru jest elementem symetrycznym plasz- czyznowo zarówno wzgledem pierwszej plaszczyzny symetrii P1 prostopadlej wzgledem scianki oddzie- lajacej 34 i przechodzacej przez os wzdluzna O korpusu 2, jak i wzgledem drugiej plaszczyzny syme- trii P2 równoleglej wzgledem scianki oddzielajacej 34 i przechodzacej przez os wzdluzna O korpusu 2. Przedstawiony na figurach fig. 3–7 drugi wariant karkasu uzwojenia indukcyjnego 1 wedlug wzoru zawiera na górnym kolnierzu 3, po naprzeciwleglych stronach kanalu 21 korpusu 2, po cztery brylowe podstawy 31 oddzielone od kanalu przelotowego 21 korpusu 2 za posrednictwem scianek oddzielaja- cych 34 zlozonych z trzech odcinków równoleglych 341 i laczacych je ze soba dwóch odcinków sko- snych 342. Odcinki równolegle 341 sa równolegle wzgledem siebie i jednego z boków kolnierza 3, przy czym skrajne odcinki równolegle 341 sa dodatkowo wspólplaszczyznowe wzgledem siebie, a we- wnetrzny odcinek równolegly 341 jest przesuniety do wnetrza karkasu i wspólplaszczyznowy ze scianka korpusu 2. Podobnie jak w pierwszym wariancie, wszystkie podstawy 31 sa ze soba polaczone za po- srednictwem scianek laczacych 33, a dodatkowo skrajne podstawy 31 sa za posrednictwem scianek laczacych 33 polaczone takze z trójkatnymi sciankami wzmacniajacymi 36 wychodzacymi ze skrajnych odcinków równoleglych 341 scianki 34. Ponadto wszystkie podstawy 31 sa równiez polaczone ze scianka oddzielajaca 34 za posrednictwem dodatkowych scianek laczacych 37 w obszarze odcinków skosnych 342. Wieloboczne wystepy podporowe 35 rozciagaja sie wzdluz skrajnych odcinków równo- leglych 341 i czesciowo wzdluz odcinków skosnych 342. Drugi dolny kolnierz 4 w tym wariancie zawiera dodatkowo po stronie przeciwnej wzgledem pierwszego górnego kolnierza 3, dodatkowe scianki od- dzielajace 41 umieszczone na przedluzeniu rzeczonych scianek oddzielajacych 34 pierwszego kolnie- rza 3 i zawierajace analogicznie do scianek 34 odcinki równolegle 411 i odcinki skosne 412. Pomiedzy dodatkowymi sciankami oddzielajacymi 34 umieszczone jest typowo jarzmo obwodu magnetycznego laczace kolumne umieszczona w kanale 21 korpusu 2 z innymi elementami obwodu magnetycznego. Drugi wariant karkasu 1 wedlug wzoru jest elementem symetrycznym plaszczyznowo wzgledem pierw- szej plaszczyzny symetrii P1 prostopadlej wzgledem scianki oddzielajacej 34 i przechodzacej przez os wzdluzna O korpusu 2. Przedstawiony na figurach fig. 8–12 trzeci wariant karkasu uzwojenia indukcyjnego 1 wedlug wzoru zawiera dwie pary brylowych podstaw 31, z których kazda oddzielona jest od kanalu 21 kor- pusu 2 za posrednictwem scianki oddzielajacej 34 zlozonej z dwóch niewspólplaszczyznowych odcin- ków równoleglych 341 polaczonych srodkowym odcinkiem skosnym 342. Wewnetrzny odcinek równo- legly 341 jest wspólplaszczyznowy ze scianka kanalu 21 korpusu 2, jednak nie lezy na przedluzeniu PL 71 228 Y1 4 tej scianki kanalu 21, a ma z ta scianka jedynie wspólna krawedz. W srodkowej czesci odcinka sko- snego 342 pomiedzy podstawami 31 uformowane jest prostokatne wyciecie 343. Podstawy 31 sa w tym wariancie polaczone ze soba za posrednictwem scianek laczacych 33 i ze scianka oddziela- jaca 34 na jej odcinku skosnym 342 za pomoca dodatkowych scianek laczacych 37, przy czym jedna z dodatkowych scianek laczacych 37 ma forme graniastoslupa trójkatnego o wysokosci równej wyso- kosci h3 podstawy 31 i wysokosci h1 scianki 34. W obszarach wystepów podporowych 35 ze scianki oddzielajacej 34 wystaja trójkatne scianki wzmacniajace 36, które w tym wariancie nie sa polaczone z podstawami 31. Trzeci wariant karkasu 1 wedlug wzoru jest elementem symetrycznym plaszczy- znowo wzgledem drugiej plaszczyzny symetrii P2 równoleglej wzgledem scianki oddzielajacej 34 i przechodzacej przez os wzdluzna O korpusu 2. Na przedstawionym rysunku, celem lepszego zilustrowania wzoru, niektóre jego cechy mogly zostac pokazane z przesada lub w pomniejszeniu/powiekszeniu, bez zachowania wlasciwej skali. Przedstawionych wariantów wzoru nie nalezy traktowac jako ograniczajacych zakres ochrony przed- miotowego wzoru zdefiniowany w zastrzezeniach ochronnych. ODSYLACZE NUMERYCZNE 1 karkas 2 korpus 21 przelotowy kanal 3 pierwszy kolnierz 31 podstawa 32 metalowy trzpien 33 scianka laczaca 34 scianka oddzielajaca 341 odcinek równolegly 342 odcinek skosny 35 wystep podporowy 36 scianka wzmacniajaca 37 dodatkowa scianka laczaca 4 drugi kolnierz 41 scianka pozycjonujaca 412 odcinek równolegly 422 odcinek skosny O os wzdluzna P1 pierwsza plaszczyzna symetrii P2 druga plaszczyzna symetrii h1 wysokosc scianki oddzielajacej h2 wysokosc wystepu podporowego h3 wysokosc podstawy PL PL PL PL PL PL PL PL

Claims (8)

1. Zastrzezenia ochronne 1. Karkas uzwojenia indukcyjnego (1) wykonany z tworzywa sztucznego i zawierajacy cylin- dryczny korpus (2) z wewnetrznym kanalem przelotowym (21) i dwoma zewnetrznymi kolnie- rzami (3, 4) prostopadlymi do osi wzdluznej (O) korpusu (2), znamienny tym, ze co najmniej jeden z kolnierzy (3) zawiera dodatkowo po stronie przeciwnej wzgledem drugiego kolnierza (4): ? co najmniej dwie pary brylowych podstaw (31), z których wystaja metalowe trzpienie (32), przy czym w kazdej parze podstawy (31) sa ze soba polaczone za posrednictwem scianek laczacych (33); ? co najmniej dwie scianki oddzielajace (34), które oddzielaja kazda pare rzeczonych brylo- wych podstaw (31) od rzeczonego kanalu przelotowego (21) korpusu (2) i zawieraja wy- chodzace z nich wspólplaszczyznowo wystepy podporowe (35) o wysokosci (h2) wiekszej od wysokosci (h3) brylowych podstaw (31); PL 71 228 Y1 5 ? scianki wzmacniajace (36) wychodzace ze scianek oddzielajacych (34) w obszarze wy- stepów podporowych (35); oraz ? dodatkowe scianki laczace (37), które lacza kazda brylowa podstawe (31) z jej scianka oddzielajaca (34).

2. Karkas uzwojenia indukcyjnego (1) wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze rzeczony korpus (2) ma prostokatny przekrój poprzeczny, a rzeczone kolnierze (3, 4) maja prostokatne ksztalty, oraz rzeczone scianki oddzielajace (34) i scianki laczace (33) sa równolegle wzgledem siebie i wzgledem jednego boku kolnierza (3) i prostopadle wzgledem dodatkowych scianek lacza- cych (37) i scianek wzmacniajacych (36).

3. Karkas uzwojenia indukcyjnego (1) wedlug zastrz. 2, znamienny tym, ze scianka oddziela- jaca (34) zawiera odcinki równolegle (341) przebiegajace równolegle wzgledem boku kolnie- rza (3) i polaczone ze soba za posrednictwem odcinków skosnych (342).

4. Karkas uzwojenia indukcyjnego (1) wedlug dowolnego z zastrz. 1–3, znamienny tym, ze rze- czone brylowe podstawy (31) sa polaczone za posrednictwem scianek laczacych (33) równiez ze sciankami wzmacniajacymi (36).

5. Karkas uzwojenia indukcyjnego (1) wedlug dowolnego z zastrz. 1–4, znamienny tym, ze jest on symetryczny plaszczyznowo wzgledem plaszczyzny symetrii prostopadlej (P1) i/lub plasz- czyzny symetrii równoleglej (P2) wzgledem scianki oddzielajacej (34) i przechodzacej przez os wzdluzna (O) korpusu (2).

6. Karkas uzwojenia indukcyjnego (1) wedlug dowolnego z zastrz. 1–5, znamienny tym, ze wy- sokosc (h1) scianki oddzielajacej (34) jest równa wysokosci (h3) brylowej podstawy (31).

7. Karkas uzwojenia indukcyjnego (1) wedlug dowolnego z zastrz. 1–6, znamienny tym, ze bry- lowe podstawy (31), scianki laczace (33), scianki oddzielajace (34), wystepy podporowe (35), scianki wzmacniajace (36) i dodatkowe scianki laczace (37) wystaja z kolnierza (3) na kierunku osi wzdluznej (O) korpusu (2).

8. Karkas uzwojenia indukcyjnego (1) wedlug dowolnego z zastrz. 1–7, znamienny tym, ze drugi z kolnierzy (4) zawiera po stronie przeciwnej wzgledem pierwszego kolnierza (3) dodatkowe scianki oddzielajace (41) umieszczone na przedluzeniu rzeczonych scianek oddzielaja- cych (34) pierwszego kolnierza (3). PL 71 228 Y1 6 Rysunki PL 71 228 Y1 7 PL 71 228 Y1 8 PL PL PL PL PL PL PL PL