Pradnice zazwyczaj projektuja obec¬ nie z przewodnikami indukowanemi o ksztalcie sztabek luS t.p., polaczonych z lacznikami koncowemi zapomoca moc¬ nych pasków miedzianych. Podobna bu¬ dowa posiada wielkie zalety, poniewaz masywne paski miedziane sa stosunko¬ wo tanie, a ponadto nader mocne i wy¬ trzymale i lepiej znosza silne wstrzasnie- nia, jakich doznaja maszyny w razie wypadkowego zwarcia. Strone ujemna podobnych szerokich koncówek lacza¬ cych, szczególniej dotkliwa w maszy¬ nach do wytwarzania pradów silnych, stanowi nagrzewanie w miejscach po¬ laczenia ze sztabkami indukowanemi, co zmusza do stosowania w tych punktach masywnych polaczen. Czestokroc poka¬ zuje sie, ze najwieksze nagrzewanie za¬ chodzi w tych polaczeniach i przegrze¬ wanie w tym wlasnie puokcie staje sie, zwlaszcza przy zastosowaniu lutu, nie¬ bezpieczniejsze, niz w innych czesciach maszyny.Wynalazek niniejszy usuwa wskaza¬ ne niedogodnosci.W wypadku maszyn, wytwarzajacych silne prady, metoda, jaka stosowano dla przezwyciezenia trudnosci, polega na uzyciu wielu obwodów elektrycznych równoleglych, z których kazdy przewo¬ dzi tylko czesc pradu. Podzial na od¬ dzielne obwody obniza straty, pomno¬ zenie jednak obwodów elektrycznych w maszynie posiada oczywiste niedo¬ godnosci.W polaczeniu wskazanem powyzej da¬ ja sie zauwazyc straty dwojakiego pocho¬ dzenia, a mianowicie powoduja je: 1) prady wirowe i 2) opór omowy w lu¬ cie lub w podobnem tworzywie pomie¬ dzy przewodnikiem i koncówka. Opórten mozna nazwac oporem powierzch¬ niowym polaczenia. Wynalazca wykryl, ze zastapienie jednego polaczenia kilku polaczeniami sprawia obnizenie pomie- nionych strat. .Wynalazek polega na podziale pola¬ czenia pomiedzy przewodnikami indu- kowanemi i koncami lacznikowemi w ma¬ szynach dynamoelektrycznych o szero¬ kich przewodnikach czyli na zastapie¬ niu jednego wiekszego dwoma lub kil¬ koma mniejszerfii polaczeniami.Wynalazek obejmuje równiez zasto¬ sowanie podzielonych w ten sposób po¬ laczen w polaczeniu z lacznikami kon- cówkowemi, równiez podzielonemi na kilka pasków lub sztabek.W sklad wynalazku wchodzi wresz¬ cie zastosowanie glównego paska, po¬ dzielonego, np. • zapomoca przepilowan na oddzielne warstwy; podobny pasek mozna równiez polaczyc zapomoca luto¬ wania lub spawania elektrycznego z krótkiemi blaszkami, z których kazda stanowi jedno ze wskazanych powyzej polaczen.Na zalaczonym rysunku fig. 1 wy¬ obraza przekrój czesciowy twornika maszyny dynamoelektrycznej, w którym przewody wystaja poza rdzen, fig. 2 — czesc twornika z boku i fig. 3 — od¬ mienny sposób wykonania polaczenia, fig. 4 i 5 — widoki polaczenia w wy¬ padku stosowania koncówki masywnej.Fig. 1 wyobraza przekrój czescio¬ wy twornika w maszynie pradu zmien¬ nego, posiadajacego po jednym przewo¬ dniku na rowek i koncówki E wpuszczo¬ ne miedzy dwie warstwy L. Ustrój po¬ dobny stanowi konstrukcja zasadnicza.Przewodnik indukowany B izolowa¬ ny jest od rdzenia A rura H z odpo¬ wiedniego materjalu izolacyjnego, wy¬ trzymujaca calkowite napiecie pradnicy.Rura ta wystaje poza rdzen, a prze¬ wodnik po opuszczeniu jej rozszczepia sie na odnogi C. Dla ulatwienia montazu podzial przewodnika B na odnogi C mozna uskutecznic przed umieszcze¬ niem go w nalezytem polozeniu w rdze¬ niu A. W wypadku niniejszym konce przewodnika zostaly podzielone w ten sposób, ze tworza trzy polaczenia D na kazdym koncu przewodnika By a trzy równolegle paski E tworza jedno po¬ laczenie koncowe, przepuszczajace lacz¬ nie calkowity prad. Kazda z trzech od¬ nóg C\ wytworzonych z przewodnika glównego B, posiada paskowe polacze¬ nie zwiniete w postaci petlicy J. Pasek ten posiada, jak to wskazuje fig. 2, w miej¬ scu, gdzie tworzy petlice, grubosc mniejsza od grubosci na pozostalej cze¬ sci swej dlugosci. Inna znów odmiane wskazuje fig. 3, wedlug której kazdy oddzielny pasek E rozszczepia sie zno¬ wu na dwie czesci dla latwiejszego wy¬ konania petlicy. W obu wskazanych na fig. 2 i 3 formach wykonania ilosc me¬ talu w polaczeniu zostala sprowadzona do minimum bez oslabienia wytrzyma¬ losci mechanicznej polaczenia.Polaczenia mozna izolowac od sie¬ bie otaczajaca je cienka warstewka ma¬ terjalu izolacyjnego F, umieszczonego pomiedzy paskami E. Izolacja F moze byc nader slaba, poniewaz róznica po¬ tencjalów elektrycznych poszczególnych polaczen na tym samym koncu przewo¬ dnika B albo pomiedzy oddzielnemi pa¬ skami E w poszczególnych punktach ich dlugosci nie moze byc zbyt znaczna.W wykonaniu wedlug fig. 4 masyw¬ na na calej swej dlugosci koncówka M nadpilowana jest na koncach dla utwo¬ rzenia blaszek E.Zgodnie z fig. 5 stosujemy oddziel¬ ne blaszki E, polaczone z masywna koncówka M jakimkolwiek znanym spo¬ sobem, zapomoca np. spawania elek¬ trycznego lub lutowania. W obu wy¬ padkach (fig. 4 i 5) kazdy pasek E two- — 2 —rzy petlice, a polaczenia wykonuja sie i izoluja w sposób wskazany powyzej. PL PLGenerators nowadays are usually designed with induced conductors in the shape of bars or the like, connected to end fittings by means of strong copper strips. This design has great advantages, since the massive copper strips are relatively cheap and, moreover, very strong and durable, and better able to withstand the severe jolts that machines experience in the event of an accidental short circuit. The disadvantage of similar wide connecting tips, which is particularly acute in high current generating machines, is the heating at the points of connection with the induced bars, which forces the use of massive connections at these points. It has often been shown that the greatest heating occurs in these connections and the overheating in this very terminal becomes, especially with the use of solder, more dangerous than in other parts of the machine. The present invention overcomes the indicated drawbacks. In the case of machines producing high currents, the method used to overcome the hardship consists in the use of many parallel electric circuits, each of which carries only a part of the current. The division into separate circuits lowers the losses, but the multiplication of the electrical circuits in the machine has obvious disadvantages. In the combination indicated above, losses of two origins can be noticed, namely: 1) eddy currents and 2) ohmic resistance in solder or the like between the conductor and the tip. This resistance can be called the surface resistance of the connection. The inventor found that replacing one connection with several connections reduces the loss in question. The invention consists in dividing the connection between induced conductors and connecting terminals in dynamoelectric machines with wide conductors, that is, replacing one larger with two or several minority connections. the method of connection in combination with end fittings, also divided into several strips or bars. The invention furthermore includes the use of a main strip, divided, for example, by means of sawn into separate layers; a similar strip can also be connected by soldering or electric welding to short lamellae, each of which is one of the connections indicated above. 2 - part of the armature on the side, and Fig. 3 - a different way of making the connection, Figs. 4 and 5 - views of the connection when using a massive end. 1 shows the cross-section of a part of the armature in an alternating current machine, having one conductor per groove and E terminals recessed between two layers of L. The similar structure is the basic structure. The induced conductor B is insulated from the core A pipe H, made of a suitable insulating material, withstands the total tension of the generator. This pipe protrudes beyond the core and the conductor splits into branches C after leaving it. not in the correct position in core A. In this case, the ends of the conductor have been divided such that they form three connections D at each end of the conductor. There were three parallel strips E forming one ending joint, permitting the total current to pass through. . Each of the three legs C 1, made of the main conductor B, has a strip joint coiled in the form of a loop J. This strip has, as shown in Fig. 2, where it forms loops, a thickness less than the thickness of the rest of its length. Another variation is shown in Fig. 3, in which each separate strip E is split again into two parts to facilitate the making of the loop. In both the embodiments indicated in FIGS. 2 and 3, the amount of metal in the joint has been kept to a minimum without weakening the mechanical strength of the joint. The joints can be insulated from each other by a thin layer of insulating material F between the strips E. The insulation of F may be very poor, since the difference in electric potentials of the individual connections at the same end of the conductor B or between the separate E bands at individual points along their length may not be very significant. Throughout its entire length, the tip M is sawn at the ends to form the plates E. According to Fig. 5 we use separate plates E, connected to the massive tip M by any known method, e.g. by means of electric welding or soldering. . In both cases (FIGS. 4 and 5), each strip E is formed into loops, and the joints are made and insulated as indicated above. PL PL