PL69626B1 - - Google Patents

Description

Pierwszenstwo: 69626 KI. 21g,13/76 MKP HOlj 31/20 Opublikowano: 30.XI.1973 CZYTELNIA| Urzeduiraient***^o i hUttil Um&p*^ u -r-*i Wspóltwórcy wynalazku: Susumu Yoshida, Okio Ohgoshi, Senri Miysoka, Yoshiharn Katagiri Wlasciciel patentu: Sony Corporation, Tokio (Japonia) Urzadzenie elektronopromieniowe, zwlaszcza do odtwarzania obrazów barwnych Przedmiotem wynalazku jest urzadzenie elektro¬ nopromieniowe, zwlaszcza do odtwarzania obrazów barwnych wyposazone w wyrzutnie wytwarzajaca strumienie elektronopromieniowe.Znane sa urzadzenia elektronopromieniowe ta- 5 kie, jak lampy elektronopromieniowe stosowane jako obrazowe w telewizji kolorowej typu wielo- wyrzutniowego, zawierajace trzy niezalezne wy¬ rzutnie emitujace trzy strumienie elektronowe.Urzadzenia te zostana blizej objasnione w opar- 10 ciu o rysunki, na których fig. 1 podaje schemat optycznego ukladu trzech niezaleznych wyrzutni elektronowych, stosowany powszechnie w lampach kineskopowych telewizji kolorowej, fig. 2 i 3 przedstawiaja schematy znanych optycznych ukla- 15 dów jednowyrzutniowych, wielostrumieniowych, fig. 4 ilustruje schemat optyczny innego typu ukla¬ du jednowyrzutniowego, wielostrumieniowego.Uklad trzech niezaleznych wyrzutni elektrono¬ wych Ai, A2, A3 pokazany na fig. 1 przewiduje 20 trzy niezalezne zródla Kl9 K2, K3 emitujace trzy strumienie Blf B2 i B3. Strumienie te ogniskowane sa przez osobne glówne uklady soczewek Llf L2 i 1^ na ekranie S. W urzadzeniu tym trzy niezalez¬ ne wyrzutnie elektronowe Alf A2, A3 umieszczone 25 sa w czesci szyjkowej oslony lampy, co oczywiscie wplywa na ograniczenie rozmiarów, do jakich mozna zredukowac srednice czesci szyjkowej, w przypadku zmniejszenia srednic wyrzutni elek¬ tronowych do takich wymiarów, które umozliwia 30 pomieszczenie trzech wyrzutni w srodkowej czesci o dopuszczalnej srednicy, zewnetrzne czesci kaz¬ dego strumienia przechodzic beda z koniecznosci przez te czesci odpowiednich glównych ukladów soczewkowych L^ L2 lub Ls, które sa znacznie od¬ dalone od ich osi optycznych. W wyniku tego za¬ chodzi aberacja sferyczna, w nastepstwie której strumien padajac na ekran S tworzy stosunkowo duza plame, jak to zostalo uwidocznione po pra¬ wej stronie fig. 1, co uniemozliwia osiagniecie wy¬ sokiej zdolnosci rozdzielczej. Jest równiez oczy¬ wistym, ze przy uzyciu trzech niezaleznych wy¬ rzutni elektronowych, wystepuja trudnosci w uzys¬ kaniu i utrzymaniu precyzyjnego ustawienia wy¬ rzutni wzdluz jednej linii, co jest konieczne dla uzyskania zbieznosci strumieni Blf B2 i B3 na ekra¬ nie S.Fig. 2 przedstawia optyczny odpowiednik stoso¬ wanego powszechnie jednowyrzutniowego, trój- strumieniowego ukladu, w którym pojedyncza wy¬ rzutnia elektronowa A stanowi równowaznik wy¬ twarzajacych strumienie zródel Klf K2 i K8 roz¬ mieszczonych w odleglosci d pomiedzy soba i wy¬ sylajacych trzy równolegle strumienie Blf B2 i B3 przechodzace przez wspólny glówny uklad soczew¬ kowy L, skupiajacy je na ekranie S.Niezaleznie od tego, czy system wyrzutni elek¬ tronowej lampy oscyloskopowej do telewizji kolo¬ rowej jest typu trójwyrzutniowego (fig. 1), czy ty¬ pu jednowyrzutniowego, trójstrumieniowego (fig. 2), 69 626«M26 strumienie elektronowe musza sie zbiegac pod ka¬ tem ABy zawartym pomiedzy srodkowym strumie¬ niem B2, a kazdym z pozostalych. Kat ten musi zapewniac krzyzowanie sie lub przecinanie miedzy soba trztch strumieni elektronowych na masce wzglednie siatce znajdujacej sie przed fosforescen- cyjnym lub luminescencyjnym ekranem. Musi on zapewniac równiez padanie strumieni na odpo¬ wiednie kolorowe punkty lub paski przewidziane do wytworzenia strumieni swietlnych o rozmaitych barwach.Aby spelnic wyzej wymienione wymagania od¬ nosnie kata A O, w systemie jednowyrzutniowym, trójstrumieniowym jest rzecza zasadnicza, aby trzy strumienie B4, B2 i Ba oddalone byly od siebie w momencie przechodzenia przez glówna soczew¬ ke L o odleglosc d. W ten sposób strumienie Bj i Bj przechodza przez te czesci soczewki L, które oddalone sa od osi soczewki L o odleglosc d, tak ze plamy tworzone na ekranie S sa znieksztalcone jak to widac po prawej stronie fig. 2, na skutek zarówno sferycznej jak i komatycznej aberacji.W przypadku przedstawionym na fig. 2 ognisko¬ wanie strumieni dostosowane jest do osiagniecia doskonalego skupienia na ekranie S. Zmniejsza to wydajnosc ogniskowania kazdego pojedynczego strumienia elektronowego. W ten sposób strumie¬ nie te nie zostaja w pelni zogniskowane, tak, ze powstale plamy sa powiekszone jak to widac na fig. 3.Aby zrealizowac sprzeczne wymagania skupienia trzech strumieni na ekranie S, trzy strumienie Bl9 B2 i B3 nalezy wyslac z jednego zródla K w trzech róznych, katowo przesunietych kierunkach tak, aby w momencie, gdy przechodza one przez glówny uklad soczewek L, odleglosc miedzy nimi wynosi¬ la d; jak to pokazano na fig. 4. W wykonaniu tym plamy bocznych strumieni Bt i B, sa rozmazane wskutek aberacji komatycznej, poniewaz strumie¬ nie zewnetrzne przechodza przez glówny uklad so¬ czewek L w miejscach oddalonych od osi ukladu o odleglosc d.Stosowanie lamp elektronopromieniowych typu wielowyrzutniowego ograniczaja zatem takie wa¬ dy, jak brak mozliwosci zmniejszenia rozmiarów srednicy czesci szyjkowej lampy, zachodzaca abe- racja sferyczna przy zmniejszeniu srednic wyrzut¬ ni, co uniemozliwia osiagniecia wysokiej zdolnosci rozdzielczej lampy, trudnosc w uzyskaniu i utrzy¬ maniu precyzyjnego ustawienia wyrzutni wzdluz jednej linii, co jest konieczne dla osiagniecia zbieznosci wszystkich trzech strumieni na ekranie lampy. Ponadto lampa jest z koniecznosci kosztow¬ na, a miniaturyzacje lampy ogranicza przestrzen niezbedna dla funkcjonalnego poszerzenia wy¬ rzutni.Znane lampy elektronopromieniowe typu jedno- wyrzutniowego wielastrumieniowe z kilkoma zród~ lami strumieni maja takie wady, jak znieksztalce¬ nia na ekranie plam strumieni przechodzacych przez uklad ogniskujacy w pewnej odleglosci od jego osi optycznej zarówno na skutek zachodzacej sferycznej, jak i komatycznej aberacji, wystepuje szkodliwe powiekszenie plam lub ich rozszczepie¬ nie. 10 15 20 25 30 35 40 45 50 55 60 W przypadku lamp jednowyrzutniowych z je<|- nym zródlem emitujacym strumienie jakkolwiek osiaga sie zmniejszanie aberacji sferycznej, to jed¬ nak wystepuje rozmazanie plam zewnetrznych strumieni na ekranie.Jak widac z powyzszego znane dotychczas urza¬ dzenie elektronopromieniowe stosowane w lam¬ pach obrazowych typu jednowyrzutniowego trój- strumieniowego nie odpowiadaja w pelni wyma¬ ganiom zogniskowania strumieni elektronowych i z tego powodu nie nadaja sie do ich praktyczne¬ go szerokiego stosowania, Celem wynalazku jest rozwiazanie urzadzenia elektronopromieniowego o pojedynczej wyrzutni wielostrumieniowej, które nie posiada wymienio¬ nych wyzej wad, charakterystycznych dla znanych dotad urzadzen tego typu, nadajacego sie do za¬ stosowania zwlaszcza do lamp obrazowych do wy¬ twarzania kolorowych obrazów o duzej jasnosci i zdolnosci rozdzielczej.Innym celem wynalazku jest opracowanie urza¬ dzenia elektronopromieniowego, zwlaszcza do tele¬ wizji kolorowej, o jednej wyrzutni wielostrumie¬ niowej latwego w produkcji nawet przy daleko idacej miniaturyzacji, przy jednoczesnym spelnie¬ niu warunku prostego rozwiazania ukladu korekcji zbieznosci strumieni.Cele te zostaly osiagniete wedlug niniejszego wy¬ nalazku, zgodnie z którym urzadzenie elektrono¬ promieniowe, wyposazone jest w wyrzutnie elek¬ tronowa, zespól powodujacy przeciecie sie strumie¬ ni miedzy soba w jednym miejscu oddalonym od tej wyrzutni, ekran odbierajacy strumienie i glów¬ ny ogniskujacy uklad soczewek. Urzadzenie to przy¬ stosowane jest równiez do odtwarzania obrazów barwnych, a wówczas wyrzutnia zawiera srodki modulujace strumienie kolorowymi sygnalami wizji.Gtówny ogniskujacy uklad soczewek jest tak skonstruowany i umieszczony w urzadzeniu, aby ostatecznie ogniskowal strumienie w plaszczyznie oddalonej od miejsca wzajemnego ich przeciecia, korzystnie dokladnie na ekranie, a jego srodek Optyczny znajduje sie dokladnie w miejscu prze¬ ciecia sie strumieni. Urzadzenie wyposazone jest równiez w czlon selekcji strumieni usytuowany w poblizu ekranu. Glówny ogniskujacy uklad so¬ czewek ma elektrody o róznych potencjalach two¬ rzace pole soczewki elektronowej ostatecznie sku¬ piajace strumienie przechodzace przez to pole.Wyrzutnia wyposazona jest w indywidualne zródla emitujace strumienie w kierunkach doklad¬ nie równoleglych, zespól katodowy emitujacy elek¬ trony oraz zespoly siatkowe. Zespól powodujacy przeciecie sie strumieni posiada dodatkowo uklad soczewek pomocniczych umieszczony pomiedzy wyrzutnia a glównym ogniskujacym ukladem so¬ czewek w celu uzyskania zbieznosci strumieni w srodku optycznym.Urzadzenie elektronopromieniowe wyposazone jest równiez w zespól odchylania znajdujacy sie pomiedzy glównym ogniskujacym ukladem socze¬ wek, a czlonem selekcji strumieni, odchylajacy te Strumienie które wychodza z glównego ogniskuja¬ cego ukladu soczewek wzdluz rozbieznych dróg,69 626 aby uzyskac ich zbieznosc na wspólnej powierzchni czlonu selekcji strumieni.Ekran urzadzenia ma zespól luminoforów o róz¬ nej barwie, a czlon selekcji strumieni stanowi per¬ forowana maska cieniowa umieszczona przed ekra- 5 nem. Zespól odchylania zawiera oddalone od siebie plytki o róznych potencjalach elektrycznych umieszczone po przeciwnych stronach kazdej z (rozbieznych dróg strumieni oraz wyposazony jest w ekran magnetyczny z para oddalonych od siebie 10 plytek magnetycznych i urzadzenie magnetyczne wspóldzialajace z nimi, tworzac pole magnetyczne odchylajace strumienie przechodzace miedzy nimi w kierunku osi optycznej.Zespól powodujacy przecinanie sie strumieni 15 wchodzi w sklad wyrzutni, a elementy wytwarzaja¬ ce strumienie umieszczone sa na powierzchni lu¬ kowej, a srodek tej powierzchni jest usytuowany na tej sameJj osi, co srodek optyczny glównego ogniskujacego ukladu soczewek. 2o Wynalazek zostal blizej wyjasniony na rysunku, gdzie fig. 5 ilustruje schemat optyczny ukladu elek¬ tronowego w przykladzie pierwszym wykonania we¬ dlug wynalazku, fig. 6 schemat optyczny ukladu wyrzutni elektronowej w drugim przykladzie wy- 25 konania wedlug wynalazku, fig. 7 i 8 schematy op¬ tyczne ukladu wedlug dalszych przykladów wyko¬ nania niniejszego wynalazku, fig. 9 przekrój po¬ dluzny wyrzutni elektronowej odfcwwiadajacej fig. 5 w pierwszym przykladzie wykonania wedlug 30 wynalazku, fig. 10 widok .czolowy wynzuttni wyko¬ nanej odpowiednio do fig. 9, fig. 11 szczególowo pierwsza i druga siatki wyrzutni elektronowej wedlug pierwszego przykladu wykonania pokaza¬ nego na ifig. 9, fig. 12 wyzej wymienione siatki 35 w przekroju wzdluz linii II—II z fig. 11, fig. 13 przedstawia przekrój osiowy lampy kineskopowej typu chromatronowego, a fig. 14A i 14B przedsta¬ wiaja magnetyczne urzadzenie odchylajace.W przedstawionym nizej opisie przykladowe za- 40 stosowanie ukladu jedno, trójstrumieniowego, we¬ dlug niniejszego wynalazku odniesiono zwlaszcza do lamp obrazowych telewizji barwnej. Nie wyklucza to jednak zastosowania tego wynalazku do wszyst¬ kich innych lamp elektronopromieniowych, w któ¬ rych wymagana jest wieksza liczba strumieni elek¬ tronowych.W systemie wedlug niniejszego wynalazku, przed¬ stawionym schematycznie w postaci zastepczego ukladu optycznego na fig. 5, pojedyncza wyrzutnia elektronowa A stanowi równowaznik wytwarzaja¬ cych strumienie elektronowe zródel Kl9 K2 i K3, które sa rozmieszczone w linii prostej na plasz¬ czyznie prostopadlej do osi wyrzutni elektronowej i znajduja sie w odleglosci d0 od siebie. Zródla Kl9 K2 i Kj wysylaja trzy strumienie elektronowe od- 55 powiednio Bl9 B2 i B8, które zalamuja sie we wspól¬ nej pomocniczej soczewce L', tak, ze zbiegaja sie zasadniczo w srodku optycznym glównej soczewki L. W ten sposób strumienie Bi, B2 i B8 musza sie wzajemnie przecinac w optycznym srodku glównej 60 soczewki L, a nastepnie po przejsciu przez soczew¬ ke L rozchodza sie w rozbieznych kierunkach. Stru¬ mienie Bt i Bs odbiegajace od osi optycznej i od biegnacego wzdluz niej strumienia B2 sa odchylane w kierunku srodkowego strumienia B, za porno- 65 45 50 ca skupiajacych deflektorów Fj i F2 umieszczonych pomiedzy ekranem S, a glówna soczewka L 1 od¬ dalonych od tej ostatniej o odleglosc U W wyniku tego plamy strumieni Bu Bt i B2 nakladaja sie wza¬ jemnie na ekranie S.W ukladzie fig. 5 otrzymuje sie wiec bardzo male plamki, poniewaz wszystkie strumienie B^ B* i B$ przechodza przez srodek glównej soczewki L, co zapobiega rozmazywaniu sie plamek, spowodowane¬ mu przez aberacje sferyczna i komatyczna. Powsta¬ je zatem obraz o duzej (rozdzielczosci. Stosowanie deflektorów Ft i F2 ulatwia znacznie korekte dyna¬ micznej zbieznosci wszystkich trzech strumieni elektronowych. Jakkolwiek na fig. 5 przedstawiono deflektory typu elektrostatycznego, to jednak mozna równiez stosowac deflektory typu magnetycznego, jak to zostanie ponizej szczególowo opisane.Fig. 6 przedstawia zastepczy uklad optyczny u- rzadzenia elektronopromieniowego wedlug drugiego przykladu wykonania wynalazku. Pojedyncza wy¬ rzutnia elektronowa A zawiera wytwarzajace stru¬ mienie elektronowe zródla Ki, K2 i K, uszerego¬ wane w tym przypadku na lukowej powierzchni, której srodek znajduje sie w srodku optycznym glównej soczewki L. Zródla te rozmieszczone sa w ten sposób, ze odleglosc miedzy nimi w linii proste} wynosi do\ Nie stosuje sie tu pomocniczej soczewki L', gdyz ustawienie zródel Klf K2 i K8 na opisanej lukowej powierzchni sprawia, ze strumienie Bl9 B2 i B8 przecinaja sie wzajemnie w srodku optycznym glównej soczewki L.Na drodze strumieni B± i B,, przecinajacych sie wzajemnie w soczewce L, a po przejsciu przez nia odchylajacych sie od siebie, umieszczone sa deflek¬ tory Fi i F2, które skupiaja te strumienie powodujac przeciecie sie ich ze strumieniem B2 na ekranie S.W ten sposób otrzymuje sie dobra zdolnosc roz¬ dzielcza obrazu, podobnie jak to opisano wyzej w zwiazku z objasnieniem do fig. 5.Chociaz na fig. 5 i 6 zródla Kl9 K2 i K8 znajduja sie w odleglosci d0 lub dc od siebie w linii prostej, mozliwym jest ustawienie tych zródel na wierz¬ cholkach równobocznego trójkata. Mozna wówczas zastosowac deflektory Ft i F2 do kazdego z trzech strumieni, wzglednie tylko do dwóch strumieni.Najkorzystniejszym jest jednak rozmieszczenie zró¬ del wzdluz linii prostej. Rozmieszczenie zródel wzdluz linii prostej sprawia, ze odleglosc strumieni od osi optycznej moze byc zminimalizowana tak, ze latwo mozna przeprowadzic korekte dynamicznej zbieznosci, a takze, ze unika sie niesymetrycznej zbieznosci strumieni na ekranie.W przykladach wykonania wynalazku przedsta¬ wionych na fig. 5 i 6 strumienie elektronowe Bu B2 i B3 sa zbiezne na ekranie S. Jednakze mozliwe jest pominiecie deflektorów Fj i F2 tak, ze trzy strumienie Blf B2 i B9 przecinaja sie wzajemnie w srodku optycznym glównej soczewki L, a nastep¬ nie rozchodza sie tak, ze padaja na ekran w trzech róznych miejscach, oddalonych od siebie .0 wiadoma z góry odleglosc, jak W ukffadach przedstawionych na fig. 7 i 8, stru¬ mienie elektronowe tworzace plamki na fosfores- cencyjnym ekranie nie ulegaja aiberacji sferycznej i komatyicznej w soczewce glównej tak, ze otrzy¬ mane na ekranie plamki nie ulegaja deformacji.69 626 1 Jezeli plamki kazdego z trzech strumieni elektro¬ nowych oddalone sa od siebie na ekranie S, róznice czasu odpowiadajacego (polozeniom plamek sa prze¬ kazywane sygnalom wizyjnym, modulujacym stru¬ mienie elektronowe. Osiaga sie przez to zgodnosc miedzy trzema7 obrazami utworzonymi przez te trzy strumienie elektronowe na ekranie S.Jedno z wielu wykonan wyrzutni elektronowej A, odpowiadajacej ukladowi optycznemu z fig. 5, omówione zostanie obecnie w oparciu o fig. 9 i 10.Katode K stanowia zródla Kj, K2 i K8, wytwarza¬ jace strumienie elektronowe. Pierwsza siatka ste¬ rujaca Glt która jak pokazano na fig. 11 i 12 sklada sie z trzech siatkowych czlonów G'n, G12 i G18, jest umieszczona dokladnie naprzeciw emitujacej elek¬ trody czolowej powierzchni katody K. Siatkowe czlony Gu, G12 i rozmieszczone sa wzdluz linii prostej. Wspólna siatka G2 zamontowana jest naprzeciwko siatki Glf tak ze jej otwory g21, g^, gM znajduja sie na jednej linii z odpowiednimi otworami gn, g12 i g18 siatki Gr. Siarka G2 moze miec ksztalt kubka, którego dno 1 (fig. 11 i 12) ma otwory g21, gg i g2« rozmieszczo¬ ne wzdluz srednicy H—Ii, a cylindryczna boczna sciana 2 ciagnie sie ioczynajae - od obrzeza1 dna i w kierunku osiowym do siatki Gj. Za siatka G2 umieszczone sa kolejno, w kierunku od siatki ste¬ rujacej Glf siatki lub elektrody G8, G4 i G5 o ksztal¬ cie wydrazonego walca.Elektroda G8 ma koncowe czesci 3 i 4 o stosun¬ kowo malej srednicy oraz srodkowa czesc 5 o wiek¬ szej srednicy. Koncowa czesc 3 wystaje do wnetrza sialtki G2 i jest wewnatrz niej usytuowana wspól¬ osiowo. Elektroda G4 ma koncowe czesci 6 i 7 o srednicy wiekszej od srednicy czesci koncowych 3 i 4 elektrody G8 oraz srodkowa czesc 8 o jeszcze wiekszej srednicy. Elektroda G4 jest zamontowana w taki sposób, ze koncowa czesc 4 wchodzi w nia i jest umieszczona wspólosiowo wewnatrz czesci 6.Elektroda G5 posiada koncowe czesci 9 i 10 o sre¬ dnicy mniejszej, miz srednica koncowej czesci 7 oraz srodkowa czesc 11 o srednicy wiekszej od srednic czesci 9 i 10. Jest ona wmontowana w taki sposób, ze jej koncowa czesc 9 wchodzi w koncowa czesc 7 elektrody G4 i umieszczona jest wewnatrz niej wspólosiowo. Elektrody G8, G4 i G5, siatki G4 i G2 i katoda K sa polaczone razem w podany wyzej sposób za pomoca odpowiednich odstepników 12 z materialu izolacyjnego. Ponadto wokól koncowej czesci 10 elektrody G5 umieszczona jest komora get- terowa GT.Podczas pracy wyrzutni elektronowej w przykla¬ dzie wykonania wedlug fig. 5, do siatek Glf G2 i do elektrod G8, G4 i G5 doprowadza sie odpowie¬ dnie napiecia. Na przyklad do siatki Gt Gu, G12 i G18 doprowadza sie napiecie od 0 do 400 V, do siat¬ ki G2 doprowadza sie napiecie od 13 do 20 kV, a do elektrody G4 napiecie od 0 do 400 V. Napiecia te odnosza sie do potencjalu katody K. Rozdzial na¬ piecia na siatM i elektrody Gj do G5 oraz ich dlu¬ gosci i srednice sa zasadniczo identyczne jak w wy¬ rzutni typu unapotencjonalnej jednopromieniowej wyrzutni elektronowej, zawierajacej pierwsza, po¬ jedyncza slaitike i druga siatke z jednym otworem.Po doprowadzeniu napiecia o opisanym wyzej roz¬ kladzie pomiedzy siatka G2 a czescia 3 elektrody 13 G8 powstaje |6le soczewki elektronowej; Odpowia¬ da to pomocniczej soczewce 1/ z fig. 5. Pole so¬ czewki elektronowej odpowiadajacej glównej so¬ czewce L z fig, 5, jest uflworzóne na srodku osi: ^ elektrody G4 przez elektrody^- €** G4 i *: G5~. Przy-r kladoWo napiecia ]polaryzacjl wynosza dla elektrod: K Gj, G2, G8, G4 i GK odpowiednio 100 V, 0 V, 300 V, 20 kV, 200 V i 20 kV.W cehi uzyskania zbieznosci strumieni Bt i B3r jj które opuszczaja elektrode G6 Wzdluz rozbieznych dróg, wyrziitnia elektronowa pokazana na ffig. 9 ma* urzadzenie odchylajace F, zawierajace przeslo- nowe plytki P i P' ustawione naprzeciw siebie wzdluz osi poza wolnym koncem elektrody G5.Odchylajace urzadzenie F zawiera ponadto umiesz¬ czone na zewnatrz skupiajace plytki Q i tj', które sa przykladowo wygiete na zewnatrz i zamonto¬ wane odpowiednio naprzeciw zewnetrznych po¬ wierzchni plytek P i P\ Plytki Pi P* oraz plytki Q i Q' sa tak usytuowane, ze strumienie Blr B2 i B8 przechodza odpowiednio pomiedzy (plytkami P i Q, P i P' oraz pomiedzy plytkami P' i Q\ Do plytek Pi P' doprowadza sie napiecie równe nacieciu do¬ prowadzanemu do elektrody G5. Do plytek Q i Q' jest doprowadzone napiecie o 200 V do 30Ó V niz- 25 sze niz napiecie przylozone do plytek P i P\ W ten sposób powstaje napiecie odchylajace przylozone do plytek P i Q oraz do plytek P' do Q' co odpo¬ wiada utworzeniu deflektorów F± i F2 z fig. 5, prze¬ znaczonych do odpowiedniego odchylania strumie- 80 ni elektronowych Bj i B8, jak to zostalo opisane w zwiazku z omówieniem fig. 5.Strumienie elektronowe emitowane przez kaltode K zmuszone zostaja do przejscia przez otwory gu, gi2 i ga czlonów siatkowych Gu, G12 i G18 i sa mo- 35 dulowane trzema róznymi sygnalami ptrzylozonymi pomiedzy katoda K a siatkowymi czlonami Gu, G12 i G18. Strumienie Bl9 B2 i B8 przechodza przez wspólna pomocnicza soczewke L', utworzona przez siatke G2 i elektrode G8 i przecinaja sie wzajemnie 40 w srodku optycznym glównej soczewki L, utworzo¬ nej przez elektrody G8, G4 i G5. Nastepnie po opuszczeniu elektrody G5, strumienie Blf B2 i Bj przechodza odpowiednio miedzy plytkami QiP, P i P' oraz P' i Q\ Poniewaz plytki P i P maja 45 ten sam potencjal, strumien B2 nie zostaje odchy¬ lony. Natomiast strumienie Bt i B8 wychodzace z soczewki L zostaja odchylone od swych rozbiez¬ nych kierunków, tak ze wszystkie strumienie Bi9 B2 i B8 musza sie skupic w jednym punkcie 50 ekranu.Sygnaly modulujace strumienie elektronowe po¬ winny byc doprowadzone oddzielnie do trzech siat¬ kowych czlonów Gu,' Gl2 i G18 stanowiacych pierw¬ sza siatke Gl9 gdyz zródla elektronów Kl9 K2 i K3 55 znajduja sie na pojedynczej katodzie K. W celu za¬ doscuczynienia temu wymaganiu trzy prostokatne, majace ksztalt plytek siatkowe czlony Gu, G12 i G18, posiadajace odpowiednie otwory gn, g12 i g18 zaopa¬ trzone sa w wystajace przylaczeniowe jezyki 13 slu- 60 zace do odbierania sygnalów w celu niezaleznego modulowania kazdego strumienia elektronowego.Aby wyznaczyc dokladnie odpowiednie polozenie otworów gu, g12 i g18, czlonów siatkowych* Gn, G12 i G18j w celu zapewnieniawspólsrodkowego umiesz- 65 czenia otworów-fcn, gi2 i-gis--z otworami g21,g22;i gfo69 626 l* siatki G, i utrzymania oznaczonej odleglosci D miedzy siatka G* a czlonami Gu, Gu i G1S wpro¬ wadza sie dwa ceramiczne izolatory 14f przy czym grubosc kazdego z riich wynosi D. Cala powierz¬ chnia kazdego z tych izolatorów 14 jest pokryta s warstwa przewodzaca 15, na przyklad przez me¬ talizacje itej powierzchni. Trzy przewodzace war¬ stwy Ml9 Me i M8 umieszczone sa na przeciwne! powierzchni kazdego izolatora zajmujac cala jej szerokosc i sa rozmieszczone w jednakowych od- 10 stepach od siebie. Izolatory 14 umieszczone sa na dnie .1 siatki Gf i sa rozstawione symetrycznie w stosunku do linii II-II, wzdluz której znajduja sie otwory gtt» %tt i ffztt P^y czym izolatory 14 sa zla¬ czone przewodzacs^ni warstwami 15 do siatki G2, 15 na przyklad przez lutowanie. Czlony Gu, G12 i G18 sa dolutowane do przewodzacych warstw Mlt M2 i M8 izolatorów 14, laczac je ze soba.Na fig. 13 przedstawiono przykladowo wyrzutnie ^ elektronowa A* wedlug wynalazku zastosowana do lampy kineskopowej typu chromatronowego, wy¬ korzystywanej w telewizji kolorowej. Wyrzutnia elektronowa A' zawiera trzy elektrycznie oddzie¬ lone katody KR, KG i KB, do których sa odpowie¬ dnio przylozone sygnaly „czerwony", „zielony" i „niebieski". Katody umieszczone sa tak, ze ich po¬ wierzchnie wysylajace elektrony tworza Mnie pro¬ sta, w taki sposób, ze znajduja sie one w jednej linii z podobnie rozmieszczonymi otworami glR, glG i giB w siatce Gt o ksztalcie podobnym do plytki.Druga siatka G2 w ksztalcie kubka ma plytke den¬ na umieszczona przylegle do siatki Gt i posiadajaca trzy otwory g2R, g2G i g2B, które sa odpowiednio u- szeregowane z otworami g1R, glG, giB. Wyrzutnia elektronowa A', podobnie jak w opisanej uprzednio praktycznej realizacji wynalazku posiada elektrody G8, G4 i G5 uszeregowane kolejno i tworzace po¬ mocnicza soczewke L* oraz glówna soczewke L.Do siatek Gj i G2 oraz elektrod G8, G4 i G8 wy- 30 40 rzutni A' sa przylozone napiecia mierzone w sto¬ sunku do katody, równe napieciom podanym wyzej w odniesieniu do fig. 9. W ten sposób strumienie Bg i BB emitowane z katod XR, KG i Kb musza przejsc przez otwory glR, g1G 1 gis pierwszej siatki Gt oraz przez otwory g2R, g*o i &2B drugiej siatki G2. 45 Nastepnie przechodza one przez pomocnicza so¬ czewke L% zmuszajaca je do przeciecia sie ze soba w srodku optycznym glównej soczewki L, Po opu¬ szczeniu glównej soczewki L strumienie Br i BB biegna wzdluz rozchodzacych sie dróg. Po opuszcze- ^ niu glównej soczewki na drodze trzech strumieni Br, BG i Pb znajduje sie. urzadzenie odchylajace F, skladajace sie z defflektorów Ft i Ft, Deflektary te sa utworzone przez plytki P i P' i plytki Q i Q\ Pod wplywem skupiajacego dzialania urzadzenia M odchylajacego F, strumienie BR, BG i BB uderzaja w ekran .8, zawierajacy zestawy ;,caerwonych", „zielonych" i „niebieskich" pasków fosforescencyj- nych SR, SG i Sb uszeregowanych kolejno na czo¬ lowej plycie FP, po przejsciu przez urzadzenie se- w lekcji stnjmieni elektronowych w (postaci perforo¬ wanej elektrody Gp znajdujacej sie przed fcoloro- wyim ekranem 8, do której przylozono srednio wy¬ sokie napiecie VM. Napiecia VP i Vq doprowadzo¬ no do plytek P i Q oraz plytek P' i Q' urzadzenia ^ F, sa tak .dobrane, by trzy strumienie Br, Bg i Bb musialy sie ze soba przeciac na ostane Gp, W ten sposób strumienie te moga pasc tylko na odpowied¬ nie fosforencyjne paski Sr, So i Sb. Strumienie BRf Bg i Bb skupiajace sie na oslonie GP sa oczy¬ wiscie ogniskowane na ekranie S.Typowe poziome i pionowe urzadzenia odchyla¬ jace przedstawione na fig. 13 jako jarzmo D, prze¬ widziane sa do poziomego i pionowego odchylania trzech strumieni elektronowych równoczesnie po. stronie S, tak, jak odbywa sie to w powszechnie stosowanej lampie kineskopowej do telewizji kolo¬ rowej. ., Przez doprowadzenie odpowiednio „czerwonych", „zielonych" i „niebieskich" sygnalów wizji miedzy katody KR, KG i KB a siatke G± moduluje sie ges¬ tosc strumienia elektronów w strumieniach BR, BG i BB, dzieki czemu na ekranie powstaje barwny obraz.Chociaz opasane wyzej urzadzenie F w rozwia¬ zaniu wyrzutni elektronowej, jak pokazano na fig. 9 i 13, jest typu elektrostatycznego, to jednak oczywistym jest, ze 'takie urzadzenie F typu dek-* trostatycznego mozna zastapic przez urzadzenie ty¬ pu magnetycznego, na przyklad takie, jak przed-J stawiono na fig. 14A i 14B. Urzadzenie F sklada, sie z magnetycznego ekranu 16, który moze miec ksztalt rury o przekroju prostokatnym, ustawionej wspólosiowo z elektroda G6, tak, ze srodkowy stru¬ mien B2 {fig, 9) wzglednie Bg (fig. 13) przechodzi przez jej wnetrze. Z jednej strony 16a ekranu 16 wystaja dwie magnetyczne plytki 17a i 17b, które, ustawione sa naprzeciw siebie tak, ze umozliwiaja przejscie miedzy nimi strumienia B! lub BR. Po¬ dobna para plytek 18a i 18b wystaje z drugiej stro¬ ny 16b ekranu 16, umozliwiajac przejscie pomie¬ dzy tymi plytkami trzeciego strumienia Ba wzgled¬ nie BB. Najkorzystniej jest, gdy krawedzie plytek 17a i l?b oraz plytek 18a i 18b, przylegajacych, do ekranu 16 sa wygiete tak, aby zbiegaly sie ze soba, w kierunku kia elementowi 16* co zostalo przedsta-- wione szczególowo na fig. 14B. Ponadto najkorzyst-, niej jest, gdy zewnetrzne krawedzie 19a i 19b ply¬ tek 17ai 17b sa wygiete na zewnatrz w kierunku od siebie tak, aby rozciagaly sie one wzdluz wew-, netrznej powierzchni N sciany czesci szyjkowej oslony lampy. Zewnetrzne krawedzie 20a i 20b plyitek 18a i 18b sa podobnie wygiete w kierunku od siebie. Te wygiete na zewnatrz czesci 19a, 19b# 20a i 20b stanowia bieguny magnetyczne. Po zew¬ netrznej stronie szyjki znajduja sie elektromagnesy 21 i 28, posiadajace odpowiednio uzwojenia 23 i 24 na rdzeniach 25 i 26. Rdzen 25 ma czesci 25a i 25b tworzace bieguny magnetyczne ustawione odpo¬ wiednio naprzeciw biegunów 19a i 19b. Podobnie rdzen 26 ma biegunowe czesci 26a i 26b ustawione odpowiednio naprzeciw biegunów 20a i 20b.. W opisanym wyzej ukladzie trzy strumienie Bi, B] i B, przecinajace sie wzajemnie w srodku op¬ tycznym glównej soczewki L, a nastepnie wycho¬ dzace z elektrody G5, (przechodza odpowiednio po¬ miedzy magnetycznymi plytkami 17a i 17b prze¬ ciwnych znaków przez ekran 16 i. pomiedzy mag-r netycznymi plytkami, 18av i 18b przeciwnych zna¬ ków. Strumien Dt nie ulega odchyleniu,- ppniewa$69 626 11 jest on osloniety od wplywu zewnetrznego pola magnetycznego przez ekran 16, podczas gdy stru¬ mienie B± i B, zostaja odchylone skutkiem istnie¬ nia pola magnetycznego pomiedzy plytkami 17a i' 17b i pomiedzy plytkami 18a i 18b, które pow¬ staje w wyniku przeplywu pradu przez elektro¬ magnesy 21 i 22. Dzieki, temu strumienie Bl9 B2 i B8 skupione sa, zaleznie od potrzeby, albo w punkcie na ekranie albo na oslonie Gp tego ostatniego.Mozliwe jest oczywiscie nalozenie pradów dyna¬ micznej zbieznosci na prady statycznej zbieznosci, przeplywajace przez elektromagnesy 21 i 22, a wówczas nie zachodzi potrzeba stosowania od¬ dzielnej zbieznosci dynamicznej.Poniewaz zewnetrzne krawedzie magnetycznych plytek 17a, 17b i 18a, 18b przylegajace do scian 16a i 16b ekranu 16 sa zbieznie wygiete do wew¬ natrz jak to pokazano na fig. 14E, strumienie zbli¬ zaja sie scisle do siebie, a tym samym zblizaja sie do ekranu 16, tak ze mozliwe jest skuteczne zapo¬ biezenie zaburzeniom pola magnetycznego, przez strumien magnetyczny przechodzacy od plytek 17a, 17b, 18a, 18b do ekranu 16. W ten sposób mozliwe jest skuteczne zapobiezenie znieksztalceniu plamek utworzonych na ekranie fosforescencyjnym. Jesli odleglosc pomiedzy przeciwleglymi plytkami mag¬ netycznymi wynosi a, odleglosc miedzy wolnymi krawedziami zbieznie wygietych wewnetrznych czesci wynosi b i wymiar elementu oslony magne¬ tycznej o prostokatnym przekroju d jest stosunko¬ wo niewielki, to najlepsze wyniki osiaga sie wów¬ czas gdy b/a =0,625, d/2a = c/a = 0,325, a kat za¬ warty pomiedzy wewnetrznymi wygietymi czescia¬ mi krawedzi jest rzedu 30° do 60°. Jezeli czesci wewnetrznych krawedzi plytek magnetycznych przylegajace do scian ekranu 16 nie sa wygiete, to pole magnetyczne nie jest jednorodnie rozlozone ze wzgledu na to, ze strumien magnetyczny w po¬ lozeniu strumieni Bt i Bs jest odchylony pod wply¬ wem strumienia magnetycznego przechodzacego od plytek magnetycznych 17a, 17b i 18a, 18b w kie¬ runku ekranu 16. Znieksztalcenie .powstale w wy¬ niku takiego niejednorodnego pola magnetycznego jest znaczne szczególnie wówczas, gdy odleglosci pomiedzy biegnacymi obok siebie strumieniami . zmniejszone sa do tego stopnia, ze strumienie te znajduja sie w poblizu bocznych scian ekranu 16.Znieksztalcenia takiego unika sie przez wygiecie plytek magnetycznych, jak to opisano powyzej.Oczywiste jest, ze w miare potrzeby, elektro¬ magnesy 21 i 22 moga byc zastapione magnesami stalymi.Powyzszy opis przykladów wykonania wyrzutni elektronowej wedlug wynalazku odniesiono zwlasz¬ cza do lamp kineskopowych telewizji kolorowej, w których dla wytworzenia trzech strumieni elek¬ tronowych stosuje sie pojedyncze dzialo, przy czym strumienie te modulowane sa „czerwonym", „zie¬ lonym" i „niebieskim" sygnalami wizji. Jasnym jest jednak, ze wyrzutnia elektronowa wedlug ni¬ niejszego wynalazku moze byc stosowana w kaz¬ dej innej lampie elektronopromieniowej, wielo- strumienicwej, jesli strumienie musza byc ognisko¬ wane we wspólnej plamie lub w oddzielnych pla¬ mach na ekranie. 12 PL PL

Claims (6)

1. Z as trze zenia patentowe 1. Urzadzenie elektronopromieniowe zwlaszcza do odtwarzania obrazów barwnych wyposazone w wy- s rzutnie wytwarzajaca strumienie elektronowe, zna¬ mienite tym, ze zawiera zespól (G2, G8) powoduja¬ cy przeciecie sie strumieni (Bl9 B2, B8 lub BR, Bg» BB) miedzy soba w jednym -miejscu oddalonym od wyrzutni (K lub KR, KG, KB lub Kl9 K2, K8) wypo- xo sazonej przy odtwarzaniu obrazów barwnych w srodki modulujace strumienie kolorowymi syg¬ nalami wizji oraz zawiera ekran (S) odbierajacy strumienie i glówny ogniskujacy uklad soczewek (G8, G4, G5) ostatecznie ogniskujacy strumienie !5 w plaszczyznie oddalonej od miejsca wzajemnego ich przeciecia, korzystnie dokladnie na ekranie, usytuowany tak w urzadzeniu, aby jego srodek op¬ tyczny (L) znajdowal sie dokladnie w miejscu prze¬ ciecia sie strumieni dla ograniczenia wplywu znie- 20 ksztalcen aberacji optycznej w skupionych stru¬ mieniach.

2. Urzadzenie wedlug zastrz. 1, znamienne tym, ze ma czlon (Gp) selekcji strumieni usytuowany 25 w poblizu ekranu

3. Urzadzenie wedlug zastrz. 1, znamienne tym, ze glówny ogniskujacy uklad soczewek (G8, G4, G5) zawiera elektrody o róznych potencjalach elek- 30 trycznych tworzace pole soczewki elektronowej ostatecznie skupiajace strumienie przechodzace przez to pole.

4. Urzadzenie wedlug zastrz. 1—3, znamienne 35 tym, ze wyrzutnia zawiera indywidualne zródla (KR, Kg, Kb) strumieni, a zespól (G* G8) powodu¬ jacy 'przeciecie sie strumieni miedzy soba w okres¬ lonym miejscu w urzadzeniu uzupelnia te zródla powodujac tym samym zbieznosc strumieni 40 w miejscu ich przeciecia. 5. Urzadzenie wedlug zastrz. 1—4, znamienne tym, ze wyrzutnia emituje strumienie w kierun¬ kach dokladnie równoleglych miedzy soba, a zes¬ pól (G2, G8) powodujacy przeciecie sie tych stru¬ mieni w tym samym miejscu w srodku optycznym glównego ogniskujacego ukladu soczewek jest wy¬ posazony w uklad (L') soczewek pomocniczych umieszczony pomiedzy wyrzutnia a glównym ognis¬ kujacym ukladem soczewek wywolujac zbieznosc 50 strumieni w srodku optycznym. 6. Urzadzenie wedlug zastrz. 5, znamienne tym, ze uklad (L') soczewek pomocniczych zawiera elek¬ trody (G2, G8) o róznych potencjalach elektrycz- 55 nych tworzace pole soczewki elektronowej prze¬ puszczajacej wszystkie strumienie dla uzyskania ich zbieznosci w tym samym miejscu w urzadze¬ niu. 60 7. Urzadzenie wedlug zastrz. 2—6, znamienne tym, ze ma zespól odchylania ny pomiedzy glównym ogniskujacym ukladem so¬ czewek, a czlonem (GP) selekcji strumieni powo¬ dujac odchylanie tych strumieni, które wychodza 05 z glównego ogniskujacego ukladu soczewek wzdluz69 626 13 rozbieznych dróg, aby uzyskac ich zbieznosc na wspólnej powierzchni czlonu ni. 8. Urzadzenie wedlug zastrz. 7, znamienne tym, ze ekran i(S) zawiera zespól (SR, SG, Sb) luminofo¬ rów o róznej barwie, a czlon (Gp) selekcji stru¬ mieni stanowi perforowana maska cieniowa usy¬ tuowana przed ekranem, przy czym soczewki sku¬ piaja wszystkie strumienie na ekranie, a zespól odchylania (F lub F') wywoluje zbieznosc tych strumieni we wspólnym miejscu na masce cienio¬ wej. 9. Urzadzenie wedlug zastrz. 7, znamienne tym, ze zespól odchylania zawiera oddalone od siebie plytki (O, P, Q', P') o róznych potencjalach elek¬ trycznych umieszczone po przeciwnych stronach kazdej z rozbieznych dróg strumieni odchylajac elektrostatycznie te strumienie w odpowiednich kierunkach. 10. Urzadzenie wedlug zastrz. 7, znamienne tym, ze zespól odchylania zawiera elementy (21, 22) wy¬ twarzajace pole magnetyczne poprzeczne do kazde¬ go z rozbieznych strumieni elektronowych odchy¬ lajac magnetycznie te strumienie w odpowiednim kierunku. 11. Urzadzenie wedlug zastrz. 7, znamienne tym, ze wyrzutnie stanowia zródla (KR, KG, KB lub Ki, K2, K8) trzech strumieni, z których jedno zródlo (KG lub K2) umieszczone jest na osi optycznej glównego ogniskujacego ukladu soczewek, nato¬ miast pozostale dwa zródla (KR, KB lub Ki, K8) sa jednakowo oddalone od pierwszego z wymienio¬ nych zródel i znajduja sie po przeciwnych jego stronach w linii prostej przechodzacej poprzecznie przez os optyczna tak, ze jedynie strumienie (Br, Bb) wychodzace z tych dwu zródel biegna po dro¬ gach rozbieznych po wyjsciu z glównego ognisku¬ jacego ukladu soczewek. 12. Urzadzenie wedlug zastrz. 11, znamienne tym, ze zespól odchylania (F lub F') zawiera pierwsza pare plytek (P, P') o jednakowym potencjale elek¬ trycznym, umieszczonych po przeciwnych stronach osi optycznej, pomiedzy którymi przechodzi po wyjsciu z glównego ogniskujacego ukladu socze¬ wek pierwszy strumien (BG lub Bi) z jednego zród¬ la oraz ma druga pare plytek (Q, Q') rozstawiona na zewnatrz pierwszej pary plytek tak, aby pomie¬ dzy pierwsza i druga para plytek przechodzily . strumienie (BR, BB) wytworzone przez pozostale dwa zródla (KR, KB), przy czym plytki drugiej pa¬ ry (Q, Q') maja potencjal elektryczny rózny od po¬ tencjalu pierwszej pary, umozliwiajac tym samym elektrostatyczne odchylanie strumieni (BR, BB) wy¬ tworzonych przez pozostale dwa zródla (KR, KB) w kierunku osi optycznej. 13. Urzadzenie wedlug zastrz. 11, znamienne tym, ze w sklad zespolu odchylania ekran magnetyczny (16) w ksztalcie rury usytuowa¬ ny wzdluz osi optycznej dla przepuszczenia stru¬ mienia (B2) z jednego zródla po wyjsciu tego stru¬ li mienia z glównego ogniskujacego ukladu soczewek oraz zespól ten zawiera pary oddalonych od siebie plytek magnetycznych (17a, 17b i 18a, 18b) usytuo¬ wanych zewnetrznie po przeciwnych stronach tego 5 ekranu dla przepuszczania miedzy wymienionymi parami plytek strumieni (BR, BB) z pozostalych dwu zródel oraz ma urzadzenie magnetyczne (21, 22) wspóldzialajace z tyimi parami plytek tworzac miedzy plytkami kazdej pary pole magnetyczne 10 odchylajace strumienie przechodzace miedzy nimi w kierunku osi optycznej. 14. Urzadzenie wedlug zastrz. 13, znamienne tym, ze plytki kazdej z par plytek magnetycznych (17a, 15 17b i 18a, 18b) maja wewnetrzne krawedzie wza¬ jemnie zbiezne w kierunku odpowiadajacej im strony ekranu redukujac dyistorsje strumienia wy¬ wolana niejednorodnoscia pola magnetycznego utworzonego imiedzy tymi plytkami. 20 15. Urzadzenie wedlug zastrz. 1—14, znamienne tym, ze wyrzutnia zawiera zespól katodowy (K lub KR, KG, Kb) emitujacy elektrony oraz pierwszy i drugi zespól siatkowy (Gi i G2) ustawione kolej- 25 no po sobie i przylegajace do zespolu katodowego i wzajemnie do siebie, przy czym Jcazdy z zespolów siatkowych ma rozmieszczone wspólliniowo otwory (giR, &ig, giB i g2R» 8kG, g2B) dla kazdego ze stru¬ mieni w celu uczynienia ich wzajemnie równoleg- 30 lymi. 16. Urzadzenie wedlug zastrz. 15, znamienne tym, ze drugi zespól siatkowy (GJ ma 'ksztalt pojedyn¬ czej plytki (1) wyposazonej w odpowiednie otwory, 35 a glówny ogniskujacy uklad soczewek zawiera cy¬ lindryczne elektrody gowo za drugim zespolem siatkowym (G2) o róz¬ nych potencjalach elektrycznych tworzac pole so¬ czewki elektronowej ostatecznie skupiajacej wszyst¬ kie przechodzace przez nia strumienie, zas zespól (Gs, G8) powodujacy wzajemne przecinanie sie strumieni w okreslonym miejscu urzadzenie zawie¬ ra pierscieniowa sciane boczna (2) wystajaca z obrzeza plytki drugiego zespolu siatkowego (Gg), której potencjal elektryczny jest rózny od poten- 45 cjalu nastepnej przylegajacej do niej elektrody (Gt) glównego ogniskujacego ukladu soczewek, wytwa¬ rzajac tym samym pole pomocniczej soczewki elek¬ tronowej, skupiajacej strumienie biegnace równo¬ legle w stosunku do siebie. 50 17. Urzadzenie wedlug zastrz. 15, znamienne tym, ze zespól katodowy zawiera pojedynczy czlon ka¬ todowy (K) posiadajacy powierzchnie emitujaca elektrony, a pierwszy zespól siatkowy (Gt) ma 55 czlony siatkowe powiada jednemu ze strumieni i ma odpowiedni otwór (gu, g^ gis), przy czym czlony siatkowe pierwszego zespolu siatkowego (Gi) rozmieszczone sa równolegle naprzeciwko powierzchni emitujacej eo elektrony, a drugi zespól siatkowy (G2) ma poje¬ dyncza plytke (1) usytuowana równolegle naprze¬ ciw czlonów pierwszego zespolu siatkowego (Gi), przy czym pomiedzy czlonami pierwszego zespolu siatkowego, a plyta drugiego zespolu siatkowego 65 (Gj) usytuowane i zamocowane sa elementy izola-69 61 1* cyjne (14) dystansowe dla utrzymania oznaczonej wzglednej odleglosci pomiedzy nimi i zapewnienie wspólosiowego ustawienia otworów w pierwszym i drugim zespole siatkowym. 5 18. Urzadzenie wedlug zastrz. 1, znamienne tym, ze wyrzutnia zawiera jedna katode (K) emitujaca elektrony i oo najmniej dwa czlony siatkowe (Gn, Gu, *»ii usytuowane po przeciwnych stronach po¬ wierzchni emisyjnej katody. io 19. Urzadzenie wedlug zastrz. 18, znamienne tym, ze kazdjr ze strumieni elektronowych wytworzo¬ nych przez wyrzutnie ma pole przekroju poprzecz¬ nego mniejsze od pola przekroju poprzecznego tych 15 strumieni w miejscu ich przeciecia w srodku op¬ tycznym czewek. 20. Urzadzenie wedlug zastrz. 18, znamienne tym, 20 ze zespól odchylania nie, które po wyjsciu z glównego ogniskujacego ukladu soczewek biegna wzdluz dróg rozbieznych od osi optycznej tego ukladu, aby skupic wszystkie strumienie we wspólnym miejscu poza wyrzutnia. 25 21. Urzadzenie wedlug zastrz. 20, znamienne tym, ze wyrzutnia zawiera zespól katodowy (K lub K«, KG, KB) emitujacy elektrony oraz pierwszy i drugi zespól siatkowy naprzeciwko i w poblizu zespolu katodowego, przy czym sa one usytuowane wzajemnie blisko siebie i posiadaja usytuowane wspólliniowo otwory (gm, gic, KiB i g2B, fes, g2B) przepuszczajace kazdy ze strumieni* aby uczynic je wzajemnie równoleglymi. 85 22. Urzadzenie wedlug zastrz. 1, znamienne tym, ze glówny ogniskujacy uklad soczewek wyposazony jest w elektrody (Gs, G4, G5) o róznych potencja¬ lach elektrycznych, tworzac pomiedzy nimi pole ^ soczewki elektronowej ostatecznie skupiajacej prze¬ chodzace przez to pole strumienie elektronowe. 23. Urzadzenie wedlug zastrz. 1, znamienne tym, ze elektrody 16 ukladu soczewek dla skupienia strumieni dokladnie na ekranie zawieraja przynajmniej dwie rurowe elektrody (4, 6, 7, 8, 9) usytuowane szeregowo, po¬ miedzy którymi istnieje pole soczewki elektrono¬ wej. 24. Urzadzenie wedlug zastrz. 23, znamienne tym, ze strumienie wychodza z wyrzutni dokladnie wza¬ jemnie równolegle a uklad soczewki pomocniczej usytuowany pomiedzy wyrzutnia a glównym ognis¬ kujacym ukladem soczewki powoduje przeciecie sie tym strumieni miedzy soba. 25. Urzadzenie wedlug zastrz. 24, znamienne tym, ze uklad soczewek pomocniczych zawiera przynaj¬ mniej dwie rurowe elektrody <2, 3) o róznych po¬ tencjalach elektrycznych, tworzace pole pomocni¬ czej soczewki elektronowej, przez które przecho¬ dza strumienie w celu uzyskania ich zbieznosci. 26. Urzadzenie wedlug zastrz. 1, znamienne tym,. ze zespól powodujacy wzajemne przecinanie sie strumieni wchodzi w sklad wyrzutni, a elementy (Kj, K2, K8) wytwarzajace strumienie umieszczone sa na powierzchni lukowej, przez co strumienie emitowane przez te elementy przecinaja sie mie¬ dzy soba w srodku optycznym glównego ognisku¬ jacego ukladu soczewek. 27. Urzadzenie wedlug zastrz. 26, znamienne tym, ze srodek powierzchni lukowej wyrzutni, na której rozmieszczone sa elementy wytwarzajace strumie¬ nie jest usytuowany na tej samej osi, co srodek optyczny glównego ogniskujacego ukladu soczewek. 28. Urzadzenie wedlug zastrz. 1, znamienne tym,. ze wyrzutnia zawiera przynajmniej dwie katody (KR, Kg, Kb) emitujace elektrony oraz jeden czlon siatkowy umieszczony naprzeciwko powierzchni emisyjnych tych katod. 29. Urzadzenie wedlug zastrz. 28, znamienne tym, ze katody tuowane sa na linii prostej i wspólosiowo z otwo¬ rami 69 626 MKP HOlj 31/20 €^ fig ' ^^ FIG. 2. FIG. 3. FIG. 4.KI. 21g,13/76 69 626 MKP HOlj 31/20 FIG.

5. * FIG.

6. FIG. 7 "% FIG. 8.KI. 21g,13/76 69 626 MKP HOlj 31/20 PL PL