PL69158Y1 - Lacznik do mocowania uchwytow rurowych - Google Patents

Description

Opis wzoru

Przedmiotem wzoru użytkowego jest łącznik do mocowania uchwytów rurowych, przeznaczony do montażu m.in. na drzwiach osadzonych wahliwie lub przesuwnych, wykonanych z aluminium, szkła, tworzyw lub z innych materiałów.

Znany jest z opisu patentowego wynalazku PL 180 291 B1 łącznik do mocowania uchwytów do elementów konstrukcyjnych, na przykład do drzwi, okien i innych powierzchni. Uchwyty, zwłaszcza kabłąkowe, zaopatrzone są w wydrążone końcówki z osadzonym wewnątrz nich członem nośnym, w otworze którego jest umieszczona nakrętka kapturkowa z osiowym nieprzelotowym otworem, mająca na swej zewnętrznej powierzchni obwodowy rowek w kształcie litery „V”. Łącznik jest wyposażony w prowadnik śruby oraz we współosiowy z tym prowadnikiem, człon mocujący. W prowadniku trzon ma przelotowy osiowy otwór dla śruby, przy czym w główce prowadnika wylot tego otworu posiada stożkowe gniazdo, zaś zewnętrzna powierzchnia trzonu prowadnika ma gwint do łączenia prowadnika z członem mocującym elementu konstrukcyjnego i ma stożkową powierzchnię. Łącznik jest ponadto wyposażony w tuleję współosiową z prowadnikiem śruby, umieszczoną między tym prowadnikiem a członem mocującym. Człon nośny ma postać tulei z osiowym przelotowym otworem oraz kołnierz, mający na swej wewnętrznej powierzchni obwodowe gniazdo, w którym jest osadzony kołnierz bazowy prowadnika oraz kołnierz nakrętki kapturkowej. Człon mocujący ma postać rozprężnej nakrętki lub tulei. Z europejskiego opisu patentowego nr EP 0563568 B1 znana jest konstrukcja uchwytu, złożonego z części poziomej i dwóch części pionowych, połączonych ze sobą za pomocą kolanek, przy czym kolanka są ze sobą połączone za pomocą śrub. Uchwyt jest mocowany do powierzchni oporowej za pomocą elementu nośnego, mającego kołnierz, którego powierzchnia opiera się o powierzchnię oporową, zaś element mocujący jest mocowany za pomocą śrub. Element nośny może być zaopatrzony w kapturkową nakrętkę, mającą nieprzelotowy gwintowany otwór przeznaczony dla śruby mocującej. Nakrętka kapturkowa ma na swej zewnętrznej powierzchni obwodowy rowek w kształcie litery „V”, przeznaczony dla wkrętu, ustalającego jej położenie względem członu nośnego.

Znany jest również z opisu patentowego EP 1388626 (B1) uchwyt, który składa się z przynajmniej częściowo wydrążonego pręta, stanowiącego rurowy korpus uchwytu i co najmniej jednej rurowej złączki połączonej z nim po stronie jego zewnętrznej powierzchni. Złączka jest połączona z prętem śrubowo, za pośrednictwem dostosowanej kształtem podkładki, osadzonej wewnątrz wydrążonego pręta i dociskanej za pomocą stożkowego łba śruby do wklęsłej powierzchni. Koniec śruby jest osadzony w nagwintowanym otworze w złączce lub w korku osadzonym wewnątrz złączki. Łącznik do mocowania uchwytów rurowych, zbudowany z połączonych części tulejowych oraz mający człon nośny elementów złącznych dla połączenia z uchwytem rurowym oraz powierzchnią konstrukcyjną, wyposażony w otwór dla tych elementów złącznych, charakteryzuje się tym, że człon nośny składa się z dwóch wydrążonych części dopasowanych wzdłuż bocznych krawędzi, które po złożeniu mają kształt kolanka i jest osadzony w tulejowym kolanku utworzonym z części tulejowych. W tulejowym kolanku jego części tulejowe są połączone trwale, a powierzchnie boczne tych części tulejowych są nachylone do siebie pod kątem β w zakresie 80° do 150°.

Człon nośny ma co najmniej jeden oporowy zaczep w powierzchni wewnętrznej każdej części.

Człon nośny jest wykonany z tworzywa konstrukcyjnego lub stopu metali.

Człon nośny w powierzchni zewnętrznej każdej z części ma wykonane wycięcia. W elemencie nośnym jego części są połączone złączem wpustowo-wypustowym.

Człon nośny ma wgłębienie wykonane w co najmniej części powierzchni zewnętrznej, w którym jest osadzona wewnętrzna złączna krawędź części tulejowych. Łącznik według wzoru ma prostą budowę i jest łatwy w montażu. Trwałe połączenie elementów łącznika oraz kolankowe ukształtowanie członu nośnego eliminuje konieczność tworzenia połączeń części składowych, a także ogranicza liczbę otworów w profilach dla utworzenia połączenia uchwytu rurowego.

Przedmiot wzoru jest pokazany na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia widok ogólny łącznika, fig. 2 i fig. 7 przedstawiają w rozłożeniu części członu nośnego, fig. 3 i fig. 8 przedstawia w widoku pojedynczą część członu nośnego, fig. 4 przedstawia przekrój poprzeczny łącznika, fig. 5 przedstawia częściowy przekrój wzdłużny łącznika, fig. 6 przedstawia w rozłożeniu łącznik z elementami złącznymi, a fig. 9 przedstawia w widoku ogólnym łącznik z elementami złącznymi. Łącznik do mocowania uchwytów rurowych, zbudowany jest z części tulejowych V, 1^ połączonych trwale na kształt tulejowego kolanka 1, w którym jest osadzony człon nośny 2. Części tulejowe T, F kolanka 1, wykonane ze stali, połączone są trwale przez zespawanie, a powierzchnie boczne tych

części tulejowych są nachylone do siebie pod kątem β w zakresie 80° do 150°. Wewnątrz tulejowego kolanka

jest osadzony człon nośny

elementów złącznych dla połączenia z uchwytem rurowym oraz powierzchnią konstrukcyjną. Człon nośny

składa się z dwóch wydrążonych części

, wykonanych z tworzywa konstrukcyjnego lub stopu metali np. ZnAl, dopasowanych wzdłuż bocznych krawędzi i po złożeniu ma kształt kolanka, gdzie wydrążenie tworzy osiowy otwór dla elementów złącznych śrub i trzpieni. Człon nośny

;st osadzony w tulejowym kolanku 1, a położenie części

_

członu nośnego j stabilizuje się dodatkowo przez ich połączenie wpustowo-wypustowe, gdzie zaczep

tworzą stażowane wzdłużnie krawędzie, jak pokazano na fig. 7 lub powierzchnie wewnętrzne wyposażone w wypust

oraz wDust 3^, jak pokazano na fig. 2 i 8. Ponadto, w co najmniej części powierzchni, w każdej części

jest wykonane zewnętrzne wgłębienie '

i po ich osadzeniu w tulejowym kolanku

we wgłębieniu 4 jest osadzona odpowiadająca wewnętrzna złączna krawędź części tulejowych

Człon nośn;

ma w powierzchni wewnętrznej każdej części wykonane stażowanie two

rzące wewnętrzny oporowy zaczep w postaci kołnierza

lub rowka dla osadzenia elementów złącznych śrub i trzpieni. Człon nośny

iowierzchni zewnętrznej ma również wykonane liczne wycięcia zmniejszające jego ciężar. Łącznik do mocowania uchwytów rurowych może być wykorzystany do prowadzenia kabli zasilających elektrycznych (niepokazanych na rysunku), i w tym celu każda część członu nośnego

wzdłuż jednej krawędzi bocznej, ma rowek

dla ich prowadzenia, a szerokość rowka dostosowana jest do ilości prowadzonych nim kabli, jak pokazano na fig. 1. Zestawienie oznaczeń 1 kolanko 1’, 1” części tulejowe kolanka 2 człon nośny 2’, 2” części członu nośnego 3’, 3” wpust i wypust w częściach 2’, 2” 4 wgłębienie w pow. części tulejowych 5a, 5 kołnierz lub rowek (elementy zaczepu w członie nośnym 2) 6 wycięcia 7 rowek dla kabli

Claims (7)

1. Zastrzeżenia ochronne

   1. Łącznik do mocowania uchwytów rurowych, zbudowany z połączonych części tulejowych oraz mający człon nośny elementów złącznych dla połączenia z uchwytem rurowym oraz powierzchnią konstrukcyjną, wyposażony w otwór dla tych elementów złącznych, znamienny tym, że człon nośny /2/ składa się z dwóch wydrążonych części__

   _' dopasowanych wzdłuż bocznych krawędzi, które

   po złożeniu mają kształt kolanka i jest osadzony w tulejowym kolanku , utworzonym z części tulejowych __
2. 2. Łącznik, według zastrz. 1, znamienny tym, że w tulejowym kolanku

   jego części tulejowe _

   _' są połączone trwale, a powierzchnie boczne tych części tulejowych

   są nachylone do siebie pod kątem β w zakresie 80° do 150°.
3. 3. Łącznik, według zastrz. 1, znamienny tym, że człon nośny

   ' ma co najmniej jeden oporowy

   zaczep

   w powierzchni wewnętrznej każdej części
4. 4. Łącznik, według zastrz. 1, znamienny tym, że człon nośny jest wykonany z tworzywa konstrukcyjnego lub stopu metali.
5. 5. Łącznik, według zastrz. 1, znamienny tym, że człon nośny /2/ w powierzchni zewnętrznej każdej z części

   ma wykonane wycięcia
6. 6. Łącznik, według zastrz. 1, znamienny tym, że w elemencie nośnym

   jego części

   są

   połączone złączem wpustowo-wypustowym.
7. 7. Łącznik, według zastrz. 1, znamienny tym, że człon nośny / ma wgłębieni* vykonane w co najmniej części powierzchni zewnętrznej, w którym jest osadzona wewnętrzna złączna krawędź części tulejowych